ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Η αγάπη δίνει και παίρνει”
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ”
Ιωα. γ΄,13- 17
ΚΕΙΜΕΝΟ
13 καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ. 14 καὶ καθὼς Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, 15 ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 16 οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 17 οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
13Όταν, μάλιστα, στον ουρανό δεν ανέβηκε κανένας, παρά μόνο αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό, ο Γιος του Aνθρώπου, που διαμένει στον ουρανό; 14Kι όπως ύψωσε ο Mωυσής το χάλκινο φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί ο Γιος του ανθρώπου, 15ώστε να μη χαθεί ο καθένας που πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια. 16Γιατί ο Θεός αγάπησε με μια τέτοια αγάπη τον κόσμο, ώστε πρόσφερε το Γιο του το Mονογενή, για να μη χαθεί ο καθένας που πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια. 17Διότι το Γιο του ο Θεός δεν τον έστειλε στον κόσμο για να καταδικάσει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος μέσω αυτού.
Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2025
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ, Ιωα. γ΄,13-17
Η αγάπη δίνει και παίρνει
Τι είπα προηγουμένως; Ότι αύριο είναι το «γενέθλιο της Υπεραγίας Θεοτόκου», συν το ότι είναι η Κυριακή αυτή, προ του Σταυρού.
Και θα μου έλεγε κάποιος: «Πάτερ, είσαι λάθος, έχεις πει να μη γιορτάζουμε γενέθλια». Κι έτσι πρέπει. Η Παναγία, γενέθλια; Και να ‘ταν μόνο της Παναγίας; Και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου γιορτάζουμε γενέθλια, και του Ιησού Χριστού γιορτάζουμε γενέθλια, Χριστούγεννα.
Εμείς γιατί να μη γιορτάζουμε; Ξέρετε τι θα σας έλεγα; Πότε γιορτάζουμε τα γενέθλια της Υπεραγίας Θεοτόκου; Πριν κοιμηθεί ή μετά την κοίμηση; Του Αγίου Ιωάννου πότε; Πριν; Γιορτάζανε γενέθλια του Αγίου Προδρόμου, όσο ζούσε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος στη γη; Όχι, αφού εκοιμήθη. Μπορείτε κι εσείς να γιορτάζετε γενέθλια των παιδιών σας αφού πεθάνουν; Δεν μπορείτε. Άρα λοιπόν, γιατί γιορτάζετε γενέθλια;
Εδώ τώρα γιορτάζουμε γενέθλια, γιατί αυτά τα δύο πρόσωπα έπαιξαν τεράστιο ρόλο στο να σωθεί η ανθρωπότητα από τον θάνατο και τον διάβολο. Τεράστια. Τι λέει το Ιερό Ευαγγέλιο; Ότι τόσο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε κατέβηκε στη γη, έγινε άνθρωπος, ώστε κάθε ένας που τον πιστεύει να σωθεί.
Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος είναι τεράστια μορφή. Δε γεννήθηκε, λέει, άλλος άνδρας μεγαλύτερος από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Τεράστια μορφή (Ματθ.ια΄ 11).
Γυναίκα; Υπεραγία Θεοτόκος, καμιά άλλη δεν μπόρεσε να σταθεί ικανή να γίνει μάνα, μάνα του Ιησού Χριστού.
Και δείτε τώρα, πόσο μεγάλη, θα λέγαμε, είναι αυτή η αγάπη του Θεού που έρχεται, έρχεται, όχι έτσι όπως το θεωρούμε εμείς ένας απλός Χριστός, άντε γεννήθηκε και ακούμε και τα Ιερά Ευαγγέλια…Έρχεται με μεγαλοπρέπεια. Πώς το ξέρουμε αυτό; Να σας ρωτήσω, όταν πρόκειται να ‘ρθει ένα επίσημο πρόσωπο, πολύ επίσημο. Πώς έρχεται; Μπροστά είναι μία προπομπός αστυνομία που προβλέπει και ανοίγει τον δρόμο, προπομπός. Και μετά έρχεται και το αυτοκίνητο, που έχει μέσα τον επίσημο. Τι αυτοκίνητο είναι; Κανένα γκαζούλι, να το πω έτσι, γκαζοζέν; Ή κανένα πολυτελές αυτοκίνητο, μέσα από το οποίο βγαίνει το υψηλά ιστάμενο πρόσωπο;
Ο Ιησούς Χριστός είχε τον προπομπό Του, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Ήρθε πριν εκείνος. «Εσύ, λέει, που γεννήθηκες θα ετοιμάζεις την οδόν του Κυρίου, θα ανοίξεις τον δρόμο του Ιησού Χριστού» (Λουκ.α΄17 & 76). Προπομπός ποιος; Ιωάννης ο Πρόδρομος. Κανείς άλλος δεν ήταν τόσο ικανός να σταθεί προπομπός του Ιησού Χριστού.
Και το όχημα; Το όχημα λέμε στους Χαιρετισμούς: «Χαίρε όχημα που έχει τον ήλιο το νοητό». Προσέξτε, όχημα που έχεις τον ήλιο το νοητό. Περήφανο όχημα, περίλαμπρο, πολυτελέστατο όχημα. Υπεραγία θεοτόκος! Γεμάτη με στολίδια, αγνότητος, παρθενίας, υπακοής. Τα πάντα. Τι είχε; Ηλίου του νοητού! «Χαίρε όχημα ηλίου του νοητού» (Χαιρετισμοί Ωδή ζ΄) . Πω, πω! Ηλίου του νοητού! Αλήθεια, μικρό πρόσωπο ήτανε; Καθόλου μικρό.
Άρα, πώς έρχεται; Ήρθε ως «ήλιος», αλλά έπρεπε να συμπεριφερθεί μετά μαζί μας, να συνυπάρξει μαζί μας. Και για να συνυπάρξει μαζί μας, δε θα μπορούσε να συνυπάρξει ως ήλιος. Και φόρεσε ένα δικό μας ρούχο, την ανθρώπινη φύση. Εξευτελισμός ακόμη πιο μεγάλος. Φοράει τα δικά μας, ξεφτιλισμένα από την αμαρτία και τον θάνατο, ρούχα. Και έρχεται και συναναστρέφεται μαζί μας. Και λέει ο προφήτης Βαρούχ: «Αφού έκανες τον κόσμο όλον, μετά επί της γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ γ΄38).
Αγαπητοί μου, το ότι ο Θεός δείχνει την αγάπη Του με το να έρθει κάτω στη γη, αυτό για μας είναι κατάντημα! Κατάντημα! Δηλαδή, η αγάπη του Θεού έπρεπε να εκδηλωθεί τότε, που κατέβηκε στη γη; Μέχρι τώρα τι έκανε; Πείτε μου, μέχρι τώρα τι έκανε;
Ξέρετε πως μοιάζει η περίπτωση; Σαν να έχετε έναν άνθρωπο που σας στέλνει χρήματα, σας ανεβάζει, σας κάνει δοξασμένους, σας κάνει πλούσιους, σας προστατεύει, σας ενισχύει, σας, σας, χίλια δυο! Και λέτε, αφού ήρθε και με επισκέφθηκε, άρα με αγαπάει! Δηλαδή, τα προηγούμενα που έκανε, τι ήτανε; Όλη αυτή η δημιουργία που υπάρχει και απολαμβάνουμε, δεν είναι έκφραση της αγάπης του Θεού; Οι ηδονές και οι απολαύσεις που απολαμβάνουμε, τι είναι; Δεν είναι δώρα της αγάπης του Θεού; Τι είναι η ζωή; Τι είναι αυτό που ξυπνήσαμε σήμερα το πρωί και βλέπουμε τον ήλιο; Δεν είναι έκφραση της αγάπης του Θεού; Έπρεπε να έρθει στην γη και να πει: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον άνθρωπο!»
Ξέρετε, κάποτε είχα κάνει μια επέμβαση και ήρθαν οι νοσοκόμοι να μου πουν: «Πάτερ, ελάτε να σηκωθούμε για να περπατήσετε». Και σηκώθηκα, έκανα το βήματά μου, όπως κάνουμε πάντα. Πάνε και στο διπλανό κρεβάτι ενός άλλου κυρίου και του λένε:
-Ελάτε κύριε να σηκωθούμε.
-Μπα! Εσύ θα με σηκώσεις; Να έρθει ο καθηγητής να με σηκώσει!
-Καλά, περίμενε, του λένε.
Εγώ σηκώθηκα, περπάτησα, έφυγα και αυτός ακόμη περίμενε τον καθηγητή. Δηλαδή το ότι σε εγχείρισε και η εγχείρηση επέτυχε, αυτό δεν δείχνει αγάπη;
Το ότι ο Θεός έκανε όλο αυτόν τον κόσμο και τον απολαμβάνουμε! Προσέξτε, αμαρτωλοί και δίκαιοι και οι πάντες και αυτοί που Τον βλασφημούν και Τον βρίζουν και λένε: «Δεν υπάρχεις, δεν σε ξέρω, δεν, δεν». Όλοι απολαμβάνουμε σήμερα τον ήλιο και τις απολαύσεις της ζωής. Δεν είναι αυτό έκφραση της αγάπης του Θεού;
Και ξέρετε η αγάπη δε δίνει μόνο, παίρνει κιόλας. Παίρνει. «Ώστε πας ο πιστεύων εις Αυτόν μη απόλλυται» (Ιω.3,15). Ώστε κάθε ένας που πιστεύει, να μη χαθεί. Αλλά ξέρετε τι σημαίνει πιστεύω; Ο Ιησούς Χριστός μας αγάπησε, γιατί πίστεψε ότι θα μας σώσει και θα σωθούμε μαζί Του. Και εμείς πιστεύουμε, αλλά αφού έχουμε αγαπήσει τον Κύριο. Αν δεν αγαπήσεις κάποιον, πώς θα τον πιστέψεις;
Και τι κάνουμε όμως εμείς σήμερα; Που είναι οι νέοι μας σήμερα, οι νέοι; Οι ηρωικοί νέοι να δείξουν ότι μιμούνται τον Χριστό. Θα πει ο Κύριος: «Εγώ ήρθα στη γη και μεγάλωσα ως νέος, ως έφηβος. Τι έκανες, με μιμήθηκες; Ή γυρνάς στην αμαρτία, στις προγαμιαίες σχέσεις;» Να ψάξουμε, να βρούμε πώς θα οργανωθούμε. Πώς θα μιλήσουμε με τον νέο, με τη νέα. Να, να, να, χίλια δυο. Τι σκέφτεται ο νέος σήμερα; Πού πάνε τα ηρωικά νιάτα σήμερα; Στα κινητά, στα messenger και στα χίλια δυο άλλα βρώμικα πράγματα; Πού πάνε τα νιάτα μας, πού πάνε σήμερα;
Θα μετανοήσουν βέβαια. Θα λάβουν μισθό μετανοίας, ναι. Μισθό αγώνα όμως δε θα λάβουν. Τον μισθό ότι αγωνίστηκαν και παλέψανε, δε θα τον λάβουν. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Εάν εγώ χάσω έναν μισθό, διαμαρτύρομαι. «Δε μου έδωσες τον μισθό μου». Το ίδιο θα πω και στην άλλη ζωή.
–Πω, πω, έχασα έναν μισθό. Δεν αγωνίστηκα σαν νέος. Αλλά άφησα τον εαυτό μου. Επειδή όλοι έτσι κάνουν.
-Και;
-Όλοι έτσι κάνουν.
-Και;
Πού είναι τα νιάτα τα ηρωικά; Πού είναι οι γονείς, οι ήρωες γονείς, να δώσουν έμπνευση στους νέους και στις νέες κοπέλες; Και να πουν: «Κοπέλα μου, πάλεψε. Έχεις μπροστά μια ζωή να απολαύσεις ηδονές. Να χαρείς έναν άντρα, να χαρείς και μια γυναίκα και θα τον βαρεθείς μέχρι τα γεράματά σου». Όχι, να μην τον βαρεθεί, άλλα τρόπος του λέγειν. Άφησε τώρα τα νιάτα σου, στον αγώνα κατά του διαβόλου. Ο διάβολος ήταν ίδιος πάντα, και τότε και τώρα.
Και θα πει ο Κύριος: «Εσύ δεν αγωνίστηκες σαν νέος. Μισθό δεν έχεις. Μισθό μετανοίας έχεις. Μισθό, όχι. Έκανες… Τι έκανες στη ζωή σου. Εμιμήσω τον διάβολο, όχι εμένα. Ή διάβολος ή Χριστός, δεν υπάρχει κάτι άλλο. Εμιμήσω τον διάβολο, κοιτούσες πως θα ντυθείς, πως θα ξεγυμνωθείς, πως θα κάνεις τούτο, πως θα κάνεις το άλλο. Εμένα όχι». Και θα πάει λίγο παραπάνω και θα πει: «Έγινες πατέρας, έγινες μάνα, έγινες σύζυγος. Τι έκανες; Τι έκανες, πώς αξιοποίησες τον χρόνο αυτό; Με μιμήθηκες; Όχι. Άρα, τι μισθό θα πάρεις; Μόνο το μισθό της μετανοίας» . Φτωχό. Αξιόλογος, αλλά φτωχός, σε σχέση με όλα αυτά που κάλυψαν οι Άγιοι.
Τελικά στη ζωή αυτή, καλοί μου άνθρωποι, γιατί ζούμε; Γιατί; Για το ότι θα πάμε το μεσημέρι να φάμε; Και; Και τα ζώα τρώνε. Θα φάμε, να είναι ευλογημένο και το ευλογεί ο Θεός το φαγητό μας. Τα ευλογεί όλα ο καλός Θεός. Και τη σχέση των παιδιών και των συζύγων. Τα παράνομα όχι. Δεν ευλογεί τα παράνομα με τίποτα και καμιά δικαιολογία μη φέρνει κανένας, τίποτα. Ούτε τα προ του γάμου, ούτε τα μετά τον γάμο. Να προσέχουμε, γιατί είναι ο ίδιος ο Θεός. Το κριτήριο είναι ίδιο. Η επιείκεια, ναι. Αλλά θα εξαρτηθεί από τον αγώνα που κάνει καθένας μας.
Τελικά, τι αγώνα κάνουμε; Πόσο αγαπούμε τον Κύριο; Μας αγάπησε. Τι αγάπη Του δίνουμε; Τι αγάπη; Πίκρα του δίνουμε. Πίκρα. Ο καθένας τραβάει τον δρόμο του. «Χριστέ, πας να σταυρωθείς; Ε, σταυρώσου Εσύ και εγώ…Εγώ θα πάω τον δικό μου δρόμο».
Και όταν έρθει η δυσκολία και το πρόβλημα; «Παναγία μου, πού είσαι; Θεέ μου, πού είσαι; Γιατί τα παιδιά σκοτώνονται στους πολέμους;» Έτσι όπως την έφτιαξες τη ζωή, εκεί τα πέταξες τα παιδιά σου. Εκεί τα πέταξες τα παιδιά σου. Και έτσι όπως τα μεγαλώνεις τα παιδιά, εκεί θα τα πετάξεις. Και έτσι όπως μάνα και πατέρας μεγαλώνεις την οικογένειά σου, εκεί θα την πετάξεις, εάν δεν είσαι κοντά στο θέλημα του Θεού. Και μη διαμαρτυρόμεθα:
–Και πού είναι ο Θεός, και τι κάνει ο Θεός;
–Εδώ είμαι. Με ακολουθείς; Σε περιμένω. Με ακολουθείς; Δε με ακολουθείς. Ακολουθείς τον δρόμο του διαβόλου. Και κανενός άλλου.
Εμείς, όμως, αγαπητοί μου, ας παλέψουμε. Ας παλέψουμε να αμειφθούμε για τον αγώνα που κάνουμε. Κανείς δε θα μείνει χωρίς αμοιβή από αυτούς που αγωνίζονται και προσπαθούν. Πέφτουν. Σηκώνονται. Πέφτουν. Σηκώνονται. Αυτός ο οποίος αγωνίζεται θα πέσει. Αυτός που δουλεύει θα κάνει και λάθος. Αυτός που δε δουλεύει, που δεν αγωνίζεται, δε θα πέσει ποτέ, δε θα κάνει λάθος ποτέ. Γιατί; Γιατί θα είναι μόνιμα σε μια λάθος κατάσταση.
Άρα λοιπόν, μας αγάπησε ο Θεός τόσο πολύ. Ναι! Και κάθε μέρα που θα απολαμβάνουμε τα αγαθά θα λέμε: «Μόνο τόσο πολύ; Τόσα άλλα που συνεχίζω και τα απολαμβάνω; Άρα εγώ τι αγάπη προσφέρω στον Κύριο; Τι αγάπη προσφέρω; Πόσο ενδιαφέρομαι για τον εαυτό μου; Αυτός σταυρώθηκε για εμένα. Εγώ για τον εαυτό μου τι κάνω;»
Ας δώσουμε λοιπόν, κι εμείς όσο μπορούμε μέσα από τον προσωπικό μας αγώνα, αγάπη στον Κύριο.
Διόρθωση κειμένου: Θεόδωρος και Χρυσούλα Σ.
Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.
