2026 1 Αυγ. “ΘΥΕΛΛΕΣ ΚΙ ΑΓΩΝΕΣ” Τραγούδια της ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ. Με αφορμή την 30η Επέτειο. Μελωποιημένα ποιήματα από την Κοίμηση του μ.Θεολόγου
Καλλιτεχνική Επιμέλεια- Στίχοι-Βίντεο – Εικόνες-Μοντάζ, Μουσική επένδυση: π.Νικηφόρος Κοντογιάννης, (AI-assisted)
© galilea.gr
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το τραγούδι αυτό είναι, ένα από τα τραγούδια του «Μουσικού Λευκώματος»
εμπνευσμένο από το πνευματικό ήθος του μακαριστού Μητροπολίτου Λαρίσης κυρού Θεολόγου με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα ετών από την κοίμηση του μακαριστού Μητροπολίτου Λαρίσης κυρού Θεολόγου.
Τα τραγούδια, του «Μουσικού Λευκώματος», δεν αποτελούν βιογραφία ούτε εγκωμιαστικά άσματα. Είναι πρωτότυπες ποιητικές συνθέσεις, εμπνευσμένες από τον τρόπο με τον οποίο βίωσε το Ευαγγέλιο και μαρτύρησε την πίστη του μέσα στην καθημερινότητα, από το εκκλησιαστικό του ήθος, από την ειρηνοποιό και ενοποιό διάθεσή του, από την αγάπη του προς τον Χριστό, την Αλήθεια και τον άνθρωπο, καθώς και από την ταπείνωση, τη δικαιοσύνη, την υπομονή και τη συγχωρητικότητα που χαρακτήρισαν ολόκληρη την επίγεια πορεία του.
Οι στίχοι δεν επιχειρούν να περιγράψουν γεγονότα ούτε να ανασυνθέσουν τη βιογραφία του. Επιχειρούν να αποδώσουν ποιητικά το πνευματικό τους νόημα, μεταφέροντας σε μουσική μορφή τις αξίες που ανέδειξε με τη ζωή και τη διακονία του.
Ευχόμαστε τα τραγούδια αυτά να αποτελέσουν αφορμή όχι μόνο για μια ευλαβική ανάμνηση του αοιδίμου Ιεράρχου, αλλά και για προσωπικό προβληματισμό και πνευματική ωφέλεια. Παράλληλα, ευχόμαστε να συμβάλουν, μέσα από την ποίηση και τη μουσική, στη διατήρηση της μνήμης ενός ανθρώπου της Εκκλησίας, χωρίς υπερβολές, αλλά με αλήθεια, σεβασμό και ευγνωμοσύνη.
Το μουσικό αυτό λεύκωμα δεν φιλοδοξεί να παρουσιάσει απλώς τη ζωή του μακαριστού Θεολόγου. Επιχειρεί να αποτυπώσει ποιητικά το πνευματικό του ήθος. Οι στίχοι δεν στέκονται στα εξωτερικά γεγονότα της ζωής του, αλλά σε ό,τι εκείνος άφησε πίσω του: στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε την αδικία, στη σιωπή που έκρυβε δύναμη, στην ειρήνη που καλλιεργούσε, στην αγάπη του για την αλήθεια, στη συγχωρητικότητα που χαρακτήριζε τη διακονία του και στην ελπίδα που ενέπνεε σε όσους τον γνώρισαν.
Δεν υμνεί ένα πρόσωπο· προσπαθεί να μελοποιήσει ένα ήθος.
Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

“ΘΥΕΛΛΕΣ ΚΙ ΑΓΩΝΕΣ”

Ο Θεολόγος σε θύελλες κι αγώνες μπήκε.
Ποτέ του δεν είχε λογισμούς.
Τον λόγο κράταγε και πάντα είχε,
μια πίστη δίχως υπολογισμούς.

Πρώτα ν’ ακούει προτιμούσε,
κι αργά τον λόγο του λαλούσε,
όμως σοφά πάντα μιλούσε
και τη σιγή πάντα τηρούσε.

Το πάθος δεν το άφηνε,
να γίνει μέσα του φωτιά.
Γιατί γνωρίζει πως θα φύτρωνε,
μονάχα πόνος και ζημιά.

Στων θλίψεων τα μονοπάτια,
ζητούσε κρύφιο θησαυρό.
Μήπως η λύπη δίνει δώρο,
ταπείνωση και λυτρωμό.

Κακό και στο κακό δε γύριζε,
ούτε κι εκδίκηση ζητούσε.
Μα με αγάπη πάντα στήριζε
και το Χριστό πάντα ποθούσε.

Εκεί που φύτρωνε η έχθρα,
σπορέας γίνονταν ειρήνης.
και κρύβει μέσα τη φαρέτρα,
για την αγάπη της γαλήνης.

Στις διαφορές μεσολαβούσε,
δίχως να θέλει να νικά.
Με ευγένεια πάντοτε μιλούσε,
χωρίς ποτέ να υποτιμά.

Τον κάθε άνθρωπο λογάριαζε,
εικόνα του Δημιουργού.
Σεβόταν πάντα και υπολόγιζε
και την τιμή του αδελφού.

Τους πάντες πάντα άκουγε,
χωρίς να βιάζεται να πει.
Μα σαν χαλούσαν την ειρήνη,
διαλέγει τη συνετή σιωπή.