ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Πως να γίνεις πλούσιος;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ”
Ματθ. 19,16- 26

ΚΕΙΜΕΝΟ

 16 Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον; 17 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, τήρησον τὰς ἐντολάς. 18 λέγει αὐτῷ· ποίας; ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε· τὸ οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις, 19 τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. 20 λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος· πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ; 21 ἔφη αὐτῷ ὁ Ἱησοῦς· εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. 22 ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. 23 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 24 πάλιν δὲ λέγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυπήματος ραφίδος διελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. 25 ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο σφόδρα λέγοντες· τίς ἄρα δύναται σωθῆναι; 26 ἐμβλέψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα δυνατά ἐστι.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

    16Eμφανίστηκε τότε κάποιος που τον πλησίασε και του είπε: «Δάσκαλε αγαθέ, τι καλό να κάνω για να έχω ζωή αιώνια;» 17Kι εκείνος του απάντησε: «Tι με λες αγαθό; Kανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός. Mα αν θέλεις να μπεις στη ζωή, φύλαξε τις εντολές». 18Tον ρωτάει: «Ποιες;» Kι ο Iησούς του είπε: «Tο Mη φονεύσεις, Mη μοιχέψεις, Mην κλέψεις, Mην ψευδομαρτυρήσεις, 19Tίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, και N’ αγαπήσεις τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». 20Tου λέει ο νέος: «Όλ’ αυτά τα φύλαξα από την παιδική μου ηλικία. Σε τι άλλο υστερώ;» 21Tου είπε ο Iησούς: «Aν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα σε φτωχούς, και θα αποκτήσεις θησαυρό στον ουρανό. Kι έλα εδώ και ακολούθα με». 22O νέος όμως, σαν άκουσε την απάντηση, έφυγε λυπημένος, γιατί είχε κτήματα πολλά.   23Tότε ο Iησούς είπε στους μαθητές του: «Σας βεβαιώνω πως δύσκολα θα μπει πλούσιος στη βασιλεία των ουρανών. 24Kαι πάλι σας το τονίζω, πως είναι ευκολότερο να περάσει μια καμήλα από την τρύπα της βελόνας, παρά να μπει ένας πλούσιος στη βασιλεία του Θεού «! 25Kι όταν το άκουσαν αυτό οι μαθητές του, ένιωσαν πολύ μεγάλη έκπληξη κι έλεγαν: «Tότε, λοιπόν, ποιος μπορεί να σωθεί;» 26Kι ο Iησούς τους κοίταξε κατά πρόσωπο και τους είπε: «Για τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, για το Θεό όμως όλα είναι δυνατά».

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Ματθ. 19,16-26

Πως να γίνεις πλούσιος;

Όταν καμιά φορά, στη Μητρόπολη, ήθελα κάποιες δραστηριότητες επιπλέον, μου έλεγε ο μακαριστός Θεολόγος ένα περιστατικό με έναν Επίσκοπο Δαμαλά. Παλιά. «Επίσκοπε του Δαμαλά, λέει, δίχως νου, δίχως μυαλά. Τα μικρά δεν ήθελες, τα μεγάλα γύρευες. Κούνα τ’ αραπόπουλο, γύρνα το χερόμυλο».

Ήταν ένας δεσπότης, παλιά, και πήγαινε και ψάρευε, όταν δεν είχε να κάνει κάτι. Δεν του άρεσαν τα μικρά τα ψαράκια, που έπιανε σ’ εκείνη την παραλία, και έφυγε και πήγε σε μια άλλη παραλία να πιάσει μεγαλύτερα. Εκεί όμως τον συλλάβανε οι κουρσάροι και τον πήρανε αιχμάλωτο και τον βάλανε και με το ένα χέρι έπρεπε να κουνάει τ’ αραπόπουλο και με το άλλο χέρι έπρεπε να γυρίζει το χερόμυλο ν’ αλέθει. «Κάτσε λέει, αφού δεν έχεις μυαλό, γύρευες τα πολλά, κάνε τώρα αυτό που έχεις να κάνεις».

Έτσι και ο νέος της παραβολής σήμερα. Πλούσιος ήτανε, κτήματα πολλά είχε. Εμ! Δεν του ‘φθαναν αυτά, ήθελε και εδώ, ήθελε και στον Παράδεισο, στη Βασιλεία του Θεού να έχει πολλά. «Και τι να κάνω, λέει. Και εκείνα τα θέλω και αυτά δε θέλω να τα χάσω. Τι θα κάνω;» Και όταν ο Κύριος του υπέδειξε τρεις πηγές πλουτισμού.

Τρεις πηγές πλουτισμού .Δεν του άρεσαν. Δεν του άρεσαν καθόλου. Όπως δε μας αρέσει και εμάς. Γιατί αναζητούμε τα επίγεια. Και νομίζουμε ότι αυτά τα επίγεια είναι ωραία. Μα δεν καταλαβαίνουμε ότι αν αυτά τα επίγεια είναι τόσο ωραία, που έχουν πόνο, έχουν πίκρα, έχουν θάνατο μπροστά. Παρ’ όλο αυτά είναι ωραία, τα θέλουμε. Ε, πόσο μάλλον πιο ωραία θα είναι στην Βασίλεια του Θεού, που δε θα υπάρχει πίκρα, δεν υπάρχει στεναγμός, δεν υπάρχει αμαρτία, δε θα υπάρχει τίποτα. Πώς θα γίνει τότε; Γιατί μας αρέσει αυτό; Προσέξτε! Γιατί μας αρέσει αυτό; Πώς μας μπαίνει ο πειρασμός; Είμαστε δεμένοι με την ύλη.

Κι όμως υποδεικνύει ο καλός Θεός τρεις πηγές πλουτισμού. Δεν τις δίνουμε σημασία. Ποιες είναι αυτές;

Αφού του είπε:

-Τι να κάνω;

Του λέει ο Κύριος:

-Κάνε αυτό, αυτό και αυτό, ό,τι λέει το Ιερό Ευαγγέλιο, ο νόμος.

–Ε, λέει, τώρα αυτά τα έχω κάνει από παιδί.

–Ε, άμα αυτά τα έχεις κάνει από παιδί και θέλεις να γίνεις τέλειος, τέλειος, ολοκληρωμένος, πήγαινε, λέει, πούλησε τα υπάρχοντά σου, δώσ’ τα στους φτωχούς και θα έχεις θησαυρό στους ουρανούς. Και μετά, έλα και ακολούθησέ  με.

Τρεις πηγές:

1. φτωχοί. «Δώσ’ τα στους φτωχούς».
2. «Με αυτόν τον τρόπο θα έχεις θησαυρό στον ουρανό», δεύτερη πηγή θησαυρού.
3. Και τρίτη: «Ακολούθησε με». Τρίτη πηγή θησαυρού: ο Χριστός.

Τρεις πηγές. Και μάλιστα να σας θυμίσω, από τη ζωή του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος (γεροντικό), Ελεήμων, τι σπουδαίος ήτανε! Πήγανε μια φορά και του λένε:

–Καλά δε μου λες. Έχεις, λες, θησαυρούς, πολλούς θησαυρούς! Πού τους έχεις αυτούς τους θησαυρούς; Και δίνεις, δίνεις, δίνεις, δίνεις, δίνεις συνέχεια.

–Ελάτε, λέει, την Κυριακή, μετά την ώρα της Θείας Λειτουργίας και μετά θα σας δείξω που έχω τους θησαυρούς.

Πήγαν κι αυτοί να δουν τους θησαυρούς. Και όταν ήτανε η ώρα εκείνη, λέει:

–Ελάτε να δείτε πού έχω τους θησαυρούς. Να, να οι θησαυροί μου, οι άνθρωποί μου είναι οι θησαυροί. Αυτός είναι ο πλούτος. Σ’ αυτόν τον κόσμο δίνω και παίρνω.

Εδώ είναι η ομορφιά. Εδώ είναι η αξία.

Είχα πάει κάποτε σ’ ένα χωριό, πάνω στα ορεινά της Πίνδου, και βρήκα έναν ιερέα να λειτουργεί, αυτός, ο ψάλτης και η νεωκόρος. Κανένας άλλος μέσα. Λέω, θα έχουν ώρα που τελειώσανε, γιατί ήθελα να πάω στη θεία Λειτουργία. Ηλικιωμένος ιερεύς. Δε ζει τώρα. Μπαίνω μέσα. Βλέπω ότι είναι απόλυση. Δεν ήταν κανένας. Του λέω: “

–Βρε παππούλη, τόσο ηλικιωμένος, κουρασμένος, έρχεσαι σήμερα και κάνεις Θεία Λειτουργία; Που δεν είναι και καμιά μεγάλη γιορτή. Και δεν έχεις και κόσμο. Δεν κουράζεσαι;

–Δεν έχω κόσμο, μου λέει.

–Πού είναι ο κόσμος; Δεν έχεις τίποτα.

–Τι λες, μου λέει. Έλα εδώ.

Με παίρνει. Με πάει στο πίσω μέρος της εκκλησίας. Είχε ένα μεγάλο παράθυρο. Το ανοίγει και μου λέει:

–Κοίτα εδώ (ήταν το κοιμητήριο). Να ο κόσμος, λέει. Αυτοί δε θέλουν να εκκλησιαστούν; Δε θέλουν να πάρουν την ευλογία του Θεού;

Έσκυψα το κεφάλι και δε μίλησα.

Είδατε λοιπόν; Να οι άνθρωποι μας. Ο πλούτος μας. Ο θησαυρός μας. Που δεν το καταλαβαίνουμε.

«Είδες πρόσωπο αδελφού, λέει, είδες πρόσωπο Θεού» . Εμείς βλέπουμε πρόσωπο αδελφού και γυρνάμε την πλάτη, γιατί δε θέλουμε να τον δούμε. Δεν τον χωνεύουμε. Δεν τον συμπαθούμε. Τι λες βρε παιδί μου; Τι λες βρε παιδί μου; Είναι δυνατόν; Τόση κακία μες στις καρδιές μας; Και τι βγαίνει; Αγκάθι. Αγκάθι βγαίνει και τίποτε άλλο.

Ο δεύτερος θησαυρός στους ουρανούς. Ναι, αλλά τον είδα; Δεν τον είδα. Ξέρω αν θα έχω εκεί; Αν έχω εμπιστοσύνη σε αυτά που λέει ο Θεός και σε αυτά που λέει η Αγία Γραφή και ο Λόγος του Θεού είναι αληθής. Γι’ αυτό και ο Ιησούς Χριστός λέγεται «Εγώ είμαι η αλήθεια». Γιατί ό,τι είπε έγινε. Και αν στα 100 γίνονται τα 99 από αυτά που λέω, δεν έχω ελπίδα ότι θα γίνει και το ένα; Είναι δυνατόν να έγιναν τα 99 από αυτά που είπα και το ένα να μη γίνει; Είναι δυνατόν; Και το έχει και αποδείξει ο Ιησούς Χριστός ότι θα γίνει.

Ο Απόστολος Παύλος λέει κάτι πολύ ωραίο, ότι. Παροιμία συγνώμη : «Ο ελεών πτωχόν δανείζει Θεώ κατά την δόσιν αυτώ αποδώση αυτώ» (Παροιμ. 19,17). Όταν ελεείς τον φτωχό, λέει, καταθέτεις εκεί, σε εκείνη την τράπεζα. Τράπεζα είναι η Βασιλεία του Θεού. Τράπεζα είναι. Εδώ καταθέτουμε. Εκεί δανείζεις στον Θεό. Κι όταν πεθάνεις θα πεις: «Θεέ μου σου δάνεισα. Δώσ’ μου τα πίσω». Δώσ’ μου τα πίσω. Το θέλει ο καλός Θεός αυτό να το λέμε. Αλλά δεν το λέμε. Το λέμε εδώ μεταξύ μας μόνο.

Και ο Κύριος είπε: «Μη θησαυρίζετε στη γη θησαυρούς. Θα τα φάει ο σκόρος, θα τα φάει ο κλέφτης, θα τα φάει ο χρόνος, θα τα φάνε αυτοί που θα είναι μετά από μας» (Ματθ.6, 19). Όλα αυτά που μαζεύουμε. Ναι, να δουλέψω για να ζήσω, όχι να πλεονεκτήσω. Κάνε και αυτό, κάνε και εκείνο, κάνε και το άλλο. Μάσε και από εδώ, μάσε και από εκεί. Κλέψε και από εδώ, κλέψε και από εκεί, άμα μπορείς και όπου μπορείς, και όπου δε σε βλέπουν. Μας βλέπει ο Θεός, αγαπητοί μου. Κλέβεις δεν κλέβεις, φονεύεις δε φονεύεις, ποδοπατάς δεν ποδοπατάς το δίκαιο του αλλουνού. «Έστι δίκης οφθαλμός ως τα πανθοράν». Υπάρχει δικαιοσύνης μάτι, δικαιοσύνης, το λέγανε και οι αρχαίοι Έλληνες, που τα βλέπει τα πάντα και θα αποδώσει δικαιοσύνη κάποια στιγμή που δε θα το περιμένεις.

«Και δεύρο ακολούθει μοι». Ο Κύριος είναι ή δεν είναι ο θησαυρός μας; Αφού είναι ο Δημιουργός του κόσμου, έφτιαξε τα πάντα, «είπε και εγεννήθησαν» (Γεν.1,1-31). Θεράπευσε τυφλούς, τον έναν τον άλλον. Έκανε τόσα πολλά.  Δεν είναι ο πλούτος μας, δεν είναι ο θησαυρός μας; Τζάμπα έτρεχε ο κόσμος από κοντά του; Εάν εγώ έχω έναν πλούσιο κοντά μου και περπατάμε μαζί, θα νιώθω σπουδαίος: «Πω πω τον έχω εγώ, είμαι δικός του ,ό,τι θέλω τα έχω».

Ε, μα αυτό είναι και ο Κύριος. Μας δίδει τα πάντα. Και λέει στις παροιμίες: «Πλούτος και δόξα, εμοί υπάρχει», η Σοφία το λέει. «Σε μένα υπάρχει πλούτος και δόξα, την οποία θα μοιράσω σ’ αυτούς που με αγαπάνε» (Παρμ.8, 18-21).

Ο δε Απόστολος Παύλος λέει τον Κύριο, ότι: «Είσαι ο ανεξιχνίαστος πλούτος» (Εφεσίους 3,8). Είσαι ένας πλούτος, που δεν μπορεί κανείς να τον ερευνήσει, να τον ψάξει. Αλήθεια; Το νιώσαμε;

Ήρθαμε σήμερα εδώ στη Θεία Λειτουργία, νιώσαμε μια οικογένεια μαζί με την Υπεραγία Θεοτόκο και τον Ιησού Χριστό, εδώ μέσα; Επειδή δεν τους βλέπουμε; Δεν είμαστε ικανοί να τους δούμε. Αλλά είμαστε μια οικογένεια, τόσο όμορφη! Κι έχει τόση αγάπη ο Κύριος, που μας ανέχεται, μας δέχεται. Και η Υπεραγία Θεοτόκος έτοιμη να δώσει τα αιτήματά μας.

Γιατί ξεχνιόμαστε; Γιατί αγαπάμε αυτόν τον κόσμο; Γιατί αγαπάμε τις κακίες, αγαπάμε τα ελαττώματα, τα πάθη μας; Βγάλτε τα παιδιά, βγάλτε τα. Όποιος δε νιώσει χαρά εδώ, μέσα στην πνευματική ζωή, δε θα μπορέσει να καταλάβει τι τον περιμένει παρακάτω.

“Γεύσασθε και ίδετε“ (Α΄Πέτρ.2,2). Γευθείτε, τώρα να το γευθούμε, να το νιώσουμε με τον τρόπο που ζούμε. Όποιος έχει όμως κακίες μέσα του, εμπάθειες, έχει το μυαλό του εδώ κάτω στα υλικά, τι θα φάμε, τι θα πιούμε, δεν βαριέσαι αύριο τι θα γίνει. Τότε αυτός ο άνθρωπος δε θα μπορέσει ποτέ να γευθεί τον πλούτο της Βασιλείας του Θεού.

Διόρθωση κειμένου: Θεόδωρος και Χρυσούλα Σ.

Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.