2026 25 Ιουν. ” Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ” Τραγούδια της ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ. π.Νικηφόρος Κοντογιάννης.

Τα τύμπανα είναι βαριά,
σαν χτύπος αργός της καρδιάς.
Μέσα σε τούτη τη βραδιά,
εσύ στους δρόμους τραγουδάς.

Μια χάλκινη φωνή σε φωνάζει,
και σκορπάει βουβά στον αγέρα.
Κι η καρδιά σου αργά ψιθυρίζει.
Και βαδίζει στης μνήμης τη μέρα.

Τα παλιά δεν ησυχάζουν,
δεν μπορούν πια να κοιμηθούν.
Με το βάρος τους τρομάζουν,
που κουβαλούν, και τ΄ απωθούν.

Στις σκιές των χαμένων ονείρων,
ο αγέρας ψιθυρίζει σοφά.
Και μές΄ απ΄ τις κουφάλες των δένδρων,
με ύμνους θλίψης αργά τραγουδά.

Με βήμα πετούν σταθερά,
κι ο χρόνος δεν περιμένει.
Οι δείχτες χτυπούν με χαρά
αν και είναι πάντα δεμένοι.

Κι όλα τα κόρνα μαζί μας καλούν,
τους μικρούς και τους μεγάλους μαζί.
Του παρελθόντος φωνές τις ακούν
και η συνείδηση πάντα θα ζεί.

Μα κουβαλάμε το βάρος,
της ενοχής και της φθοράς.
Κουβαλάμε και το κόστος,
και την κακία της καρδιάς.

Και όλους ο Θεός μας φωνάζει,
ελάτε στην δική μου αγκαλιά.
Και κανείς σας πιά δεν θα στενάζει.
Η αγάπη Του σβήνει τα παλιά.

Όλα καινούργια τα κάνει.
Κι απ΄ το πένθος φέρνει χαρά.
Κι όλη η ψυχή θα ανασάνει,
με της Αγάπης τα φτερά.