ΚΥΡΙΑΚΗ
“Α΄ ΛΟΥΚΑ” (Ένας σχολιασμός)

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Μήπως προτεσταντίζουμε;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Α΄ ΛΟΥΚΑ”
(Ένας σχολιασμός)

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ, (Ένας σχολιασμός)

Μήπως προτεσταντίζουμε;

Ήδη έχουμε λιγάκι εκτραπεί σε έναν προτεσταντισμό. Δουλεύουμε ως προτεστάντες και όχι ως χριστιανοί. Όταν, επί παραδείγματι, δεν πάω εκκλησία και παρακολουθώ την Θεία Λειτουργία από την τηλεόραση, από το διαδίκτυο, εκεί δεν είναι εκκλησία.

Η αναμετάδοση αυτή γίνεται για ποιους; Τι λέμε στην Θεία Λειτουργία: “υπέρ πλεόντων, οδοιπορούντων, νοσούντων, καμνόντων και αιχμαλώτων“. Και όχι υπέρ των εν καναπεδίοις και κρεβατίοις ευρισκομένων, έτσι; Εκτός και αν νιώθουν ότι ανήκουν στην κατηγορία των αιχμαλώτων. Έχουν αιχμαλωτιστεί από την τηλεόραση και από τα κινητά και βαριούνται να έρθουν στην εκκλησία. Άρα πρέπει να τους ελευθερώσουμε από εκεί και να σηκωθούν και να φύγουν.

Δεν είναι εκκλησία η τηλεόραση. Είναι μόνο για αυτούς που είναι μακριά. Ούτε το κινητό.

Και δεν είναι μόνο για την Θεία Λειτουργία. Είναι και για τις ομιλίες. Οι ομιλίες δεν είναι έτσι για το θεαθήναι. Άντε να κάνουμε μια ομιλία και τελειώσαμε. Είναι για να διδαχθούμε.

Δε μας διδάσκει η τηλεόραση και το διαδίκτυο. Μέσα στο διαδίκτυο βγήκαν όλοι, όλοι, όλοι, μορφωμένοι, αμόρφωτοι, πνευματικοί, μη πνευματικοί. Έρχεται στη Γιάννουλη ένας παπάς καθηρημένος. Καθηρημένος, τελείως. Και πάει σε ένα σπίτι και μαζεύει κόσμο και λέει ότι είναι παπάς. Τι παπάς είναι;

Θα χαθείτε, αγαπητοί μου, όταν ακολουθείτε τέτοια πράγματα. Θα χαθείτε. Η εκκλησία είναι το κέντρο.

Ξέρετε κάποτε ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, έκανε αγρυπνία, γιατί είχαν εμφανιστεί στρατεύματα εχθρικά για να καταλάβουν την Θεσσαλονίκη. Και έβαλε όλη την εκκλησία και έκανε αγρυπνία. Και αυτός είπε: «Εγώ θα καθίσω στο παρεκκλήσι, που έχω στο Επισκοπείο, να προσευχηθώ εκεί πιο έντονα, γιατί μέσα στον κόσμο θα έχω διάσπαση». Και την ώρα που ήταν εκεί στο παρεκκλήσι και έκανε προσευχή, εμφανίζεται ο άγγελος και του λέει:

-Γρηγόριε, πού είναι το ποίμνιο σου;

-Στην εκκλησία, λέει, κάνουν αγρυπνία.

-Και εσύ που το άφησες το ποίμνιο μόνος σου; Τσακίσου και πήγαινε εκεί μαζί τους.

Προσέξτε ο Άγιος Γρηγόριος, σηκώθηκε και έφυγε και πήγε εκεί, στην εκκλησία. Όλα αυτά τα άλλα είναι προτεσταντισμός.

Να σας πω και κάτι; Χωρίς τον Επίσκοπο δεν κάνουμε τίποτα. Εδώ που λειτουργούμε, πάνω στην Αγία Τράπεζα, έχουμε Ιερό Αντιμήνσιο, ένα ύφασμα. Και πριν κάνουμε την Μεγάλη Είσοδο, προσκυνούμε το Ιερό Αντιμήνσιο και τη σφραγίδα που έχει κάτω ο Επίσκοπος βάλει. Με κάθε Επίσκοπο αυτό αλλάζει. Που σημαίνει, παίρνω ευλογία. Είναι παρών Επίσκοπος, παίρνω ευλογία από τον Επίσκοπο και κάνω ό,τι κάνω. Δεν κάνω μόνος μου τίποτα. Ακόμη και οι χριστιανικές οργανώσεις που κάνουν κύκλους, πάνε και παίρνουν ευλογία από τον Επίσκοπο. Ότι κάνω κύκλο εκεί, εκεί, εκεί και εκεί και λέει ο Επίσκοπος: «Να είναι ευλογημένο». Ό,τι δεν έχει ευλογία από τον Επίσκοπο…Είδατε να ευλογεί ο Επίσκοπος κινητά, τάμπλετ, τηλεοράσεις και τέτοια πράγματα; Όχι. Ό,τι δεν έχει ευλογία από τον Επίσκοπο είναι προτεσταντισμός, είναι δαιμονισμός και δεν έχετε καμία ευλογία, καμία ευλογία.

Λέει ο ιερέας: «Ειρήνη Πάσι».Νομίζετε ότι έρχεται μέσω  τηλεοράσεως η «Ειρήνη Πάσι»; Θα πάρω εγώ ασπιρίνη για να γίνει καλά η ανιψιά μου; Όσοι είναι παρόντες παίρνουν ευλογία. Θυμιάζει ο ιερέας τους παρόντες. Δε θυμιάζει αυτούς που είναι στην τηλεόραση. Εννοώ τους τεμπέληδες, όχι τους ασθενείς και αυτούς που βρίσκονται μακριά και δεν έχουν εκκλησία να πάνε εκκλησιαστούν.

Άρα, λοιπόν, καταλαβαίνετε πόσο μεγάλη αμαρτία κάνετε, όταν δεν είστε παρόντες στην ομιλία και στην Θεία Λειτουργία; Εγώ δεν έχω ανάγκη και ένας να είναι, και κανένας να μην είναι σε μια ομιλία, τη διάβασα, τη χάρηκα, την απήλαυσα. Το έμαθα, διδάχτηκα. Εσείς έχετε ανάγκη και στην Θεία Λειτουργία, δεν πάει να μην έρθει κανένας. Δεν έχει ανάγκη η εκκλησία που, που λέμε: «Έλα για να ρίξετε στο παγκάρι». Εσείς έχετε ανάγκη.

Και να πω και κάτι; Αντίδωρο θα πάρετε από την τηλεόραση; Πάτε να φιλήσετε το χέρι του παπά και θα πείτε: «Δώσ’ μου», στο τζάμι της τηλεόρασης, ή του κινητού;

Κάποτε ένας μοναχός, ξέρετε τι έκανε; Είχε μια πηγή μακριά από την καλύβα του, και πήρε την καλύβα και την έκτισε δίπλα από την πηγή για να μην πάει και κουβαλάει νερό, πέρα δώθε, πέρα δώθε κάθε φορά για τους φιλοξενουμένους. Και όταν πήγε να πάρει νερό, για να αλλάξει την καλύβα τελευταία φορά, βλέπει κάποιον που περπατούσε μαζί του.

-Ποιος είσαι εσύ, του λέει. Εγώ δεν είχα επισκέπτη στην έρημο. Ποιος είσαι εσύ;

-Ο φύλακάς σου άγγελος.

-Δαιμόνιο, λέει. Και τι θέλεις μαζί μου;

-Μετράω τα βήματά σου. Μετράω τα βήματά σου. Πόσα βήματα κάνεις για να πάρεις νερό για τους επισκέπτες. Εγώ τα μετράω και ενώπιον του Θεού θα έχεις ευλογία.

-Έτσι είναι, λέει. Πιο μακριά η καλύβα. Πιο μακριά. Περισσότερα βήματα, περισσότερο μισθό.

Εμείς τι κάνουμε; Όσο πιο κοντά, όσο λιγότερο, τόσο καλύτερα; Χειρότερα.

Αγαπητοί μου, τα είπα αυτά για να ξέρετε ότι δεν είναι πολυτέλεια να έρθω στην εκκλησία. Δεν είναι κορόιδο αυτοί που έρχονται στην εκκλησία. Δεν είναι οι τεμπέληδες που δεν έχουν να κάνουν τίποτα, «Εγώ, λέω, έχω δουλειές, και δεν πάω στην εκκλησία». Όχι. Είναι αυτοί που αγαπάνε τον Χριστό και θέλουν να σωθούν.