ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Ποιοι είναι οι ευθείς δρόμοι;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ”
Μαρκ. α΄ 1-8

ΚΕΙΜΕΝΟ

1 ΑΡΧΗ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. 2 Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου· 3 φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ, 4 ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. 5 καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ’ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. 6 ἦν δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον. 7 καὶ ἐκήρυσσε λέγων· ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. 8 ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

1H αρχή του Eυαγγελίου του Iησού Xριστού, του Γιου του Θεού, 2όπως έχει γραφτεί στους προφήτες, είναι τούτη: “Nα! Πριν από σένα στέλνω εγώ τον αγγελιαφόρο μου. Aυτός θα προετοιμάσει το δρόμο πούναι να διαβείς. 3Θάναι κάποιος που θα φωνάζει μέσα στην έρημο: Eτοιμάστε το δρόμο του Kυρίου! Ίσια κάντε τα μονοπάτια του! 4Έτσι, λοιπόν, παρουσιάστηκε ο Iωάννης, που βάφτιζε στην έρημο και κήρυττε βάφτισμα μετάνοιας για τη συγχώρηση των αμαρτιών. 5Kι ερχόταν προς αυτόν ο κόσμος από όλη τη χώρα της Iουδαίας καθώς και οι κάτοικοι της Iερουσαλήμ, και βαφτίζονταν από αυτόν όλοι στον ποταμό Iορδάνη, αφού εξομολογούνταν τις αμαρτίες τους. 6Kαι ήταν ο Iωάννης ντυμένος με τρίχες καμήλας και φορούσε μια δερμάτινη ζώνη στη μέση του. Kαι για φαγητό έτρωγε ακρίδες και μέλι άγριο.

   7Kήρυττε λοιπόν λέγοντας: Έρχεται κατόπι μου ο δυνατότερός μου, του οποίου εγώ δεν είμαι άξιος ούτε καν να σκύψω και να λύσω το λουρί των υποδημάτων του. 8Eγώ, βέβαια, σας βάφτισα με νερό, εκείνος όμως θα σας βαφτίσει με Πνεύμα Άγιο.

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2026

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ , Μαρκ. α΄ 1-8

Ποιοι είναι οι ευθείς δρόμοι;

Δεν ξέρω αν υπάρχουν και σήμερα, αλλά κάποτε υπήρχαν, οι λεγόμενοι “γυρολόγοι“. Γύριζαν με την πραμάτεια τους στις γειτονιές και διαλαλούσαν τα προϊόντα τους. Ένας τέτοιος “γυρολόγος” είναι και ο Άγιος Ιωάννης, ο Πρόδρομος.

Στην έρημο, λέει: «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Ευθείας ποιείτε τας τρίβους αυτού, ετοιμάσατε τας οδούς Κυρίου» Φώναζε στους δρόμους, στους έρημους δρόμους, και φωνάζει και σήμερα. Γυρίζει σαν “γυρολόγος“, γυρίζει, γυρίζει, γυρίζει και φωνάζει στις έρημες εποχές μας. Και λέει: «Ετοιμάστε τον δρόμο του Κυρίου, ανοίξτε, ανοίξτε τον δρόμο». Ν’ ανοίξουμε τον δρόμο; Ποιον δρόμο;

«Έρχεται ο Βασιλεύς της Δόξης», λέγουν οι άγγελοι. «Έρχεται ο Βασιλεύς της Δόξης» (Ψαλμ.23,7). Έρχεται ο Βασιλεύς της δόξης; Ο Βασιλεύς; Και πού πηγαίνει; Πού πηγαίνει; Πού πηγαίνει; Στο παλάτι Του. Πού πάει ο Βασιλιάς; Στο παλάτι πηγαίνει. Και ποιο είναι αυτό το παλάτι; Χμ! Οι καρδιές μας. Εκεί είναι το παλάτι, εκεί έρχεται ο Κύριος. «Ετοιμάστε, ανοίξτε, λέει, έρχεται ο Κύριος στις καρδιές σας».

Και ξέρετε; Στην Προσκομιδή, όταν διαβάζουμε τα ονόματά σας και βγάζουμε μερίδα και τα καλύπτουμε, λέμε: «Ο Κύριος εβασίλευσεν ευπρέπειαν ενεδύσατο» (Ψαλμ.92,1). Πού εβασίλευσε; Σε όλους αυτούς που μνημονεύσαμε, εδώ βασιλεύει ο Κύριος. Αυτός είναι ο λαός Του, δεν μπορεί να υπάρχει Βασιλιάς χωρίς λαό. Κι όσο πιο πολύ λαό έχει, τόσο πιο ένδοξος είναι.

Άρα, λοιπόν, ετοιμάζουμε τις καρδιές μας; Όταν ο ιερεύς βγαίνει και αγιάζει τα σπίτια, αυτό το μήνυμα στέλνει, του Προδρόμου το μήνυμα: «Ευθεία κάνετε την οδό. Ευθεία, βγάλτε τα εμπόδια που υπάρχουν». Πού; Σε ποιους τρίβους;  Στα μονοπάτια της καρδιάς μας μέσα. Βγάλετε από μέσα καθετί εμπόδιο, που είναι μες στην καρδιά σας, λογισμούς, επιθυμίες, αποφάσεις, σκέψεις. Τι κάνουν όλα αυτά; Μήπως κλείνουν τον δρόμο του Κυρίου; Μήπως τον κλείνουν τον δρόμο του Κυρίου, και δεν μπορεί να ‘ρθει στις καρδιές μας;

Για βάλτε στο μυαλό σας, όταν κλείνει ένας δρόμος, κεντρικός δρόμος. Τι κάνουμε; Περιπέτεια. Περιπέτεια. Δημιουργούμε στροφές. Ένας δρόμος με στροφές, δεν μπορείς να περπατήσεις άνετα. Πας από εδώ, πας από εκεί. Και αυτές οι στροφές είναι η υποκρισία μας. Μια καλοί και μια κακοί. Μια κρύοι, μια ζεστοί. Και λέει ο Κύριος: «Όφειλες να είσαι ή ψυχρός ή θερμός» (Αποκ.3,15). Όχι μια από εδώ και μια από εκεί. Στην εκκλησία ευλάβεια, σεμνότητα. Φεύγουμε από την εκκλησία, ό,τι πιο βρωμιά σκέφτεται κανείς.

Έπειτα υπάρχουν εμπόδια. Τα εμπόδια των αμαρτιών μας. Αυτά τα εμπόδια να τα βγάλουμε, να φύγουνε. Θα ξαναπέφτουν εμπόδια, πέτρες, βράχοι, το ένα, το άλλο. Να τα ανοίγουμε. «Έρχεται ο Βασιλεύς της Δόξης». Και υπάρχει και η άλλη. Τι κάνουμε όταν έχουμε εμπόδια; Τι κάνουμε; Κάνουμε μια παράκαμψη. Ε, αυτές οι παρακάμψεις να λείψουνε, να φύγουνε.

Παράκαμψη, ξέρετε τι είναι; Η αμέλεια.

-Τι έκανες σήμερα, χτύπησε η καμπάνα

– (Παράκαμψη) Αύριο θα πάω εγώ.

– (Παράκαμψη) Έλα να κάνουμε αυτή τη δουλειά.

-Αύριο θα την κάνουμε.

-Έλα να πάμε να εξομολογηθούμε.

-Ε, τώρα μια άλλη φορά, δεν έχω αμαρτίες.

-Πάμε να κοινωνήσουμε.

-Εε.

-Πάμε να νηστέψουμε.

Όλα αυτά είναι, τι είναι; Παρακάμψεις. Ε, δεν έρχεται έτσι ο Κύριος στις καρδιές μας. «Ευθείας ποιείτε τας οδούς αυτού». Ευθύς δρόμος. «Ευθύτητα αγάπησε» (Ψαλμ.10,7), λέει ο Κύριος. Την ευθύτητα αγάπησε. Και αν δεν έχουμε ευθύτητα στις καρδιές μας και στον λόγο μας, και στα λόγια μας: «Ήτο δε  ημών το ναι ναι και το ου ου» (Ματ.5,37). Όχι και ναι και όχι.

Και να σας πω και κάτι. Για προσέξτε, στην καθημερινότητα, λέει κανείς κάτι και εμείς απαντάμε, λέμε:

–Ναι, όχι, ναι, ναι, όχι, ναι, ναι, όχι.

Πείτε το. Και το ναι και το όχι, λέμε. Ή ναι θα πεις.

–Ναι, θα έρθω.

-Ναι, όχι, δε θα έρθω. 

Προσέξτε το και θα γίνουμε γελοίοι, γιατί ο διάβολος λέει: «Έτσι είσαι και στην ψυχή σου, αυτό βγάζεις». Δεν το λέγαμε αυτό κάποτε. Όλα τα καινούργια και τα στραβά στην εποχή μας βγαίνουν, τώρα,  μετά, με τον πολιτισμό και τις ανέσεις που έχουμε.

Να κάνουμε ευθείς τους δρόμους της ζωής μας. Να είμαστε ο εαυτός μας και να τον βγάζουμε και να λέμε:

-Ναι, είμαι εγωιστής. Ναι. Θα παλέψω να το διορθώσω. Ναι, είμαι νευρικός. Ναι, είμαι γαστρίμαργος. Ναι, είμαι. Θα παλέψω με τη βοήθεια του Θεού και θα τα βγάλω.

Όχι στο σπίτι λαιμαργώ και μετά όχι.

-Ναι, είμαι…

Προσέξτε.

-Επιθυμώ πολύ το τσιγάρο.

Το λέω, θα μείνετε έξω από τον Παράδεισο!

-Επιθυμώ το τσιγάρο. Φώτισε με, Κύριε, αυτή την επιθυμία να τη βγάλω.

Πώς θα ‘ρθει εδώ μέσα ο Κύριος; Σε αυτή τη βρώμα, σε αυτό το θυμίαμα του διαβόλου; Πώς θα ‘ρθει; Δεν έρχεται. Και ξέρετε τι λέει η Αγία Γραφή, για να μη λέω πάντα δικά μου, ότι… “Σοφία Σολομώντος”, το 1ο κεφάλαιο (3-16), θα σας διαβάσω και σε λίγο μετάφραση. «Σκολιοί γαρ λογισμοί, χωρίζουσιν από Θεού». Σκολιοί λογισμοί και από εδώ και από εκεί. Με χωρίζουν με απομακρύνουν από τον Θεό. Παλαιά Διαθήκη, για σκεφτείτε, πόσο μάλλον τώρα!

«Εις κακότεχνον ψυχήν ούκ εισελεύσεται σοφία». Κακότεχνη ψυχή είναι αυτή. Τι ομορφιά έχει η ψυχή που καπνίζει και βρωμίζει τον τόπο; Τι ομορφιά έχει η ψυχή που βλασφημεί, που βωμολοχεί, που χίλια δυο, που βλέπει βρωμιές; Τι ομορφιά έχει; Κακότεχνη ψυχή είναι, δεν κατοικεί ο Κύριος. Η Σοφία. Γι’ αυτό και είμαστε ανόητοι στην εποχή μας.

«Ουκ αθώωσει βλάσφημον, από χειλέων αυτού». Δε θα τον αθωώσει αυτόν που βλασφημεί για το παραμικρό. Για το παραμικρό. Δε σημαίνει ότι άμα υπάρχει λόγος μπορούμε να βλασφημούμε, έτσι;

«Φυλάξασθε τοίνυν γογγυσμόν ανωφελή». Γογγυσμός.

–Ουφ, κρύο τώρα.

–Ουφ, ζέστη τώρα.

–Ουφ, πάλι νηστεία τώρα;

–Ουφ, πάλι Σαρακοστή;

–Πάλι τούτο;

Γογγυσμός και κατά των άλλων ανθρώπων.

«Και από καταλαλιάς φείσασθε γλώσσες». Καταλαλιά, κουτσομπολιό, κατάκριση. Όχι τον εαυτό μας, όλους τους άλλους τους κατακρίνουμε, εκτός από τον εαυτό μας.

«Δικαιοσύνη γάρ, αθάνατος εστίν». Μόνο η αρετή είναι αθάνατη.

Και έχει ένα πολύ ωραίο χαρακτηριστικό παράδειγμα και λέει: «Οι ασεβείς, όμως», διαβάζω μόνο μετάφραση. «Οι ασεβείς, όμως, με τις πράξεις και τα λόγια τους». Το κείμενο λέει: «Με τα έργα, με τα χέρια και με τα λόγια τους, κάλεσαν -προσέξτε το- κάλεσαν κοντά τους τον θάνατο, με τα έργα και τα λόγια τους, κάλεσαν τον θάνατο κοντά τους». Τον κάλεσαν. Τον κάλεσαν. «Γιατί; Γιατί νόμισαν ότι είναι φίλος τους και έλιωσαν από τον πόθο γι’ αυτόν. Και έκαναν συμφωνία μαζί του».

Όταν τρώμε ακατάλληλα πράγματα, όταν κάνουμε ακατάλληλα πράγματα, όταν με τα χέρια μας τρώμε, κάνουμε ό,τι κάνουμε, με το στόμα μας κάνουμε ό,τι κάνουμε. Τι κάνουμε νομίζετε; Απόλαυση είναι το να μη νηστεύω, απόλαυση είναι το να βλέπω βρωμιές στο κινητό μου; Τον καλώ τον θάνατο: «Έλα θάνατε, έλα, είμαστε φίλοι, περνάω καλά με τις αμαρτίες μου, περνάω καλά με τις βρωμιές μου, περνάω καλά με τις καταλαλιές μου. Όμορφα περνάω. Άσχημα είναι;» «Με τα χέρια και με τα λόγια, λέει, κάλεσαν κοντά τους τον θάνατο», γιατί το νόμισαν ότι περνάνε καλά. Έγινε φίλος. Και τον νοστάλγησαν, νοστάλγησαν. Επειδή, προσέξτε, γιατί, επειδή είναι άξιοι να ανήκουν στη δική του μερίδα. Είμαστε άξιοι να ανήκουμε στη μερίδα του θανάτου; Ε, όχι βέβαια! Γι’ αυτό κοινωνούμε. Γι’ αυτό ερχόμαστε εκκλησία.

Για να πω ότι: «Κύριε και εγώ ανήκω στην μερίδα των ζώντων, όχι των πεθαμένων πνευματικά. Όχι. Αλλά αμαρτάνω. Εσύ όμως που είσαι η ζωή, έλα, στήριξέ με, βοήθησέ με».

Πάρτε αυτό το μήνυμα του Αγίου Ιωάννου, ανοίξτε τις καρδιές σας, βγάλτε τις βρωμιές από μέσα, κάντε ευθείς τους δρόμους της ζωής σας, τις σκέψεις σας, τους λογισμούς σας. Και τότε θα δείτε πως θα έρθει ο Κύριος να κατοικήσει μέσα μας, γιατί είναι ο Βασιλιάς μας.

Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.

Νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.