ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΑΠΟΚΡΕΩ (ΚΡΙΣΕΩΣ)”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Όσο ζούμε τι περιμένουμε;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΑΠΟΚΡΕΩ (ΚΡΙΣΕΩΣ)”
Μαρκ. 25, 31-46

ΚΕΙΜΕΝΟ

 31 Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ’ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, 33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

31 «Όταν, λοιπόν, έρθει ο Γιος του Aνθρώπου μέσα στη δόξα του, και μαζί του όλοι οι άγιοι άγγελοί του, τότε θα καθίσει πάνω στον ένδοξο θρόνο του. 32Kαι θα συναχτούν μπροστά του όλα τα έθνη και θα τους ξεχωρίσει τον έναν από τον άλλο, όπως ξεχωρίζει ο βοσκός τα πρόβατα από τα γίδια. 33Kαι θα βάλει τα πρόβατα στα δεξιά του, ενώ τα γίδια θα τα βάλει στ’ αριστερά. 34Έπειτα ο βασιλιάς θα πει σ’ αυτούς που θα είναι στα δεξιά του: Eλάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για σας από τότε που θεμελιώθηκε ο κόσμος. 35Γιατί πείνασα, και μου δώσατε να φάω, δίψασα, και μου δώσατε να πιω, ξένος ήμουν, και με περιμαζέψατε, 36γυμνός ήμουν, και με ντύσατε, αρρώστησα, και με επισκεφτήκατε, στη φυλακή ήμουν, και ήρθατε κοντά μου. 37Tότε θα αποκριθούν οι δίκαιοι και θα του πούνε: Kύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς και σε θρέψαμε ή να διψάς και σου δώσαμε να πιεις; 38Kαι πότε σε είδαμε ξένο και σε περιμαζέψαμε ή γυμνό και σε ντύσαμε; 39Kαι πότε σε είδαμε άρρωστο ή στη φυλακή και σε επισκεφτήκαμε; 40Kαι θ’ αποκριθεί ο βασιλιάς και θα τους πει: Πραγματικά, σας λέω, καθόσο τα κάνατε αυτά σ’ έναν από τους αδελφούς μου αυτούς τους ασήμαντους, σ’ εμένα τα κάνατε.

   41 «Kατόπιν θα πει και σ’ εκείνους που θα είναι στ’ αριστερά: Φύγετε από μένα εσείς οι καταραμένοι, στη φωτιά την αιώνια, που έχει ετοιμαστεί για το διάβολο και τους αγγέλους του. 42Γιατί πείνασα, και δε μου δώσατε να φάω, δίψασα, και δε μου δώσατε να πιω, 43ξένος ήμουν, και δε με περιμαζέψατε, γυμνός ήμουν, και δε με ντύσατε, άρρωστος και στη φυλακή, και δε με επισκεφτήκατε. 44Tότε θα του αποκριθούν κι αυτοί: Kύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς ή να διψάς ή ξένο ή γυμνό ή άρρωστο ή στη φυλακή, και δε σε υπηρετήσαμε; 45Θα τους αποκριθεί τότε εκείνος: Πραγματικά, σας λέω, καθόσο δεν τα κάνατε αυτά σ’ έναν απ’ αυτούς τους ασήμαντους, ούτε σε μένα τα κάνατε. 46Kαι θ’ αναχωρήσουν αυτοί σε κόλαση αιώνια, και οι δίκαιοι σε ζωή αιώνια».  

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2026

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ (ΚΡΙΣΕΩΣ) , Μαρκ. 25, 31-46

Όσο ζούμε τι περιμένουμε;

Επιτρέψτε μου, σήμερα, να σας κάνω ένα ερώτημα πειρακτικό λιγάκι.

Τι περιμένετε; Τι κάθεστε; Γιατί ήρθατε στην εκκλησία; Γιατί έρχεστε κάθε Κυριακή, κάθε γιορτή εδώ; Κάθεστε, ταλαιπωρείστε, κρύο, ζέστη, κόσμος, το ένα το άλλο. Κάθεστε, περιμένετε, περιμένετε, περιμένετε, περιμένετε. Τι περιμένετε; Να κοινωνήσουμε; Όχι. Να προσευχηθούμε; Όχι. Να τελειώσει η Θεία Λειτουργία; Όχι. Κάτι άλλο περιμένετε.

Ξέρετε, ο άνθρωπος είναι ον, πλάσμα αναμονής. Ο Θεός μας έπλασε να περιμένουμε.

Για σκεφτείτε το λιγάκι. Τι είπε ο Θεός όταν μας έπλασε; «Είμαστε κάτ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση» (Γεν.1,26). Ποια είναι η εικόνα του Θεού του αοράτου; «Ο Ιησούς Χριστός», το λέει ο Απόστολος Παύλος (Κολ.1,15). Άρα, εμείς είμαστε δημιουργημένοι σύμφωνα με την εικόνα του Ιησού Χριστού.

Δεν έγινε ο Ιησούς Χριστός άνθρωπος, επειδή ήμασταν άνθρωποι, αλλά επειδή Εκείνος θα γινόταν άνθρωπος, γίναμε κι εμείς άνθρωποι σαν Εκείνον.

Τι είπα: «Σαν Εκείνον». Άρα, μας έδωσε ο Θεός την εντολή «να είμαστε κάτ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση». Τι σημαίνει; Να Τον μοιάσουμε. Αλλά αφού δεν Τον είδα, δεν Τον ξέρω, πώς να Τον μοιάσω;

Βέβαια ο Κύριος λέει: «Είμαι ο Ων, η Αρχή και το Τέλος, ο Ων και ο Ερχόμενος» (Αποκ.1, 8). Προσέξτε: «Ερχόμενος». Στην Παλαιά Διαθήκη ερχότανε με φωνή -μιλούσε-, με μυστήρια, με αποκαλύψεις, με θαύματα. Στην Καινή Διαθήκη ήρθε «ενσάρκως». Με σάρκα. Άρα Τον είδα. Νάτος. Αυτόν πρέπει να μοιάσω. Αυτόν πρέπει να μοιάσω. Αυτόν περιμένω να Τον βλέπω και να Τον μοιάζω στη ζωή μου. Δηλαδή να κάνω τον εαυτό μου όμοιο με Εκείνο, όχι εξωτερικά. Αυτό το χάρισμα μας το έδωσε ο Θεός, δεν το κάναμε εμείς. Αλλά να Τον μοιάσω στην αγάπη, στην ειρήνη, στην πραότητα, σε όλα αυτά.

Πώς μπορώ όμως να μοιάσω Τον Χριστό, εγώ που είμαι άνθρωπος και είμαι ανίκανος να κινηθώ χωρίς το Πνεύμα το Άγιο, για να μοιάσω ποιον; Τον Χριστό. Μπορώ να Τον μοιάσω;

Έρχεται τώρα ο καλός Θεός και μας προσφέρει την Θεία Λειτουργία και μας λέει: «Θέλεις να με μοιάσεις; Λοιπόν, η πιο καλή πράξις για να με μοιάσεις, είναι να γίνουμε ένα σώμα». Άμα γίνω «ένα σώμα» τελείωσε. «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν Εμοί μένει καγώ εν αυτώ» (Ιω.13,56). Άρα, έγινα ένα μαζί Του.

Άρα, τι κάνω; Τι κάνω στη ζωή μου; Γιατί περιμένω; Προσέξτε, πάω στον γιατρό και περιμένω να ‘ρθει η σειρά μου. Πάω στην τράπεζα και περιμένω, δίνω εξετάσεις και περιμένω τα αποτελέσματα, πηγαίνω να κάνω τούτο και περιμένω, πάω στο σταθμό να πάρω το τρένο, το λεωφορείο και περιμένω. Σε όλη μας τη ζωή περιμένουμε. Τι περιμένουμε;

Σε όλες αυτές τις κινήσεις μας, σε όλες τις κινήσεις μας, να κινηθώ έτσι ώστε να μοιάζω τον Χριστό.

Το λεωφορείο περιμένω; Πώς το περιμένω; Το α, το β περιστατικό, ό,τι άλλο περιμένω. Πώς το περιμένω; Το περιμένω για να πω: «Α! Έτσι να κινηθώ, γιατί έτσι ο Χριστός θα κινείτο;» Αυτοί που δεν έρχονται στην Θεία Λειτουργία την Κυριακή, γιατί λέει: «Πήγα την άλλη φορά, πήγα την άλλη», χάνουνε μία ευκαιρία επιπλέον, να μοιάσουμε τον Κύριο. Χάνουμε. Δεν είναι απλά πραγματάκια. Δεν είναι καθόλου απλά πραγματάκια.

Και όταν έρχεται ο Κύριος και λέει: «Είμαι ο ερχόμενος», και έρχεται. Πόσες φορές περιμένουμε έναν επισκέπτη, και τι κάνουμε; Καθαρίζουμε, σκουπίζουμε, περιποιούμαστε το σπίτι. Στο στρατό μάλιστα γίνεται επιθεώρηση και ο στρατός σκοτώνεται να τα ετοιμάσει όλα. Κι εμείς στο σπίτι σκοτωνόμαστε να τα ετοιμάσουμε όλα. Να σας πω εγώ τώρα ότι μετά την Θεία Λειτουργία θα ‘ρθω στο σπίτι σου, τι θα κάνετε; Θα τρέξετε στο σπίτι να τα ετοιμάσετε όλα. Να δείτε έχετε φαγητό, δεν έχετε, έχετε κέρασμα, τα έχετε όλα μαζεμένα.

Έτσι και ο Κύριος έρχεται και εμείς πρέπει να προετοιμαστούμε για να τον υποδεχθούμε.

Τι είπε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και το λέει και ο Προφήτης Ησαΐας; «Ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου». ((Ησ. 40,3) & (Ματθ.3,3) Ετοιμάσατε, προετοιμασία. Αν δεν προετοιμάσω, τι θα κάνω; Πώς θα τον υποδεχθώ;

Ξέρετε μπορεί να έχει καρναβάλι τώρα, θα το αναφέρω και το απόγευμα από τον «Εκκλησιαστή». Και το αφήνει η Εκκλησία το καρναβάλι. Γιατί το αφήνει; Γιατί αυτό είμαστε όλο το χρόνο, καρναβάλια είμαστε. Δε δείχνουμε αυτό που είμαστε, δε θέλουμε να μοιάσουμε τον Χριστό, θέλουμε να μοιάσουμε τον εαυτό μας: «Έτσι μ’ αρέσει».

«Κάτσε, λέει, κάτσε, γίνε καρναβάλι, ντύσου. Αλλά δε μου λες; Όταν θα βάψεις το πρόσωπό σου και μετά θα πας να πλυθείς, να καθαριστείς, δε θα γυρνάς έτσι όλο το χρόνο. Θα πας να καθαριστείς, ωραία. Το σώμα σου το καθάρισες, έγινες καρναβάλι, καθάρισες το σώμα σου. Μπράβο. Την ψυχή;»

Και τι κάνει; Βάζει την Καθαρά Δευτέρα. Και σου λέει: «Έκανες ό,τι έκανες, έλα τώρα να καθαριστείς, έλα να μετανοήσεις, έλα να παλέψουμε μαζί, να αγωνιστούμε, ώστε όταν θα ‘ρθει ο Κύριος, και θα πει: “Ιδού ο Νυμφίος έρχεται, εν τω μέσω της νυκτός”».

Έρχεται. Τι θα κάνεις, τι θα κάνεις; Θα ‘ρθει ως Πατέρας, για μας τα παιδιά Του.  Δε λέμε: “Πάτερ ημών”; Είναι Πατέρας μας, είμαστε παιδιά Του.

Και να σας πω και κάτι; Ο Χριστός δεν κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνουμε εμείς. Όταν γεννιέται ένα παιδί, το κοιτάμε και λέμε: «Α! Μοιάζει τον μπαμπά, έχει τα μάτια του μπαμπά, έχει τα χέρια τούτα, έχει εκείνα, έχει εκείνα». Μοιάζει τους γονείς. Άρα, όταν θα ‘ρθει ο Χριστός τι θα πει; «Για να σας δω παιδιά μου, με μοιάζετε; Με μοιάζετε;» Αυτό θα πει. Και τι θα πει; «Α! Για να σε δω εσένα. Έχεις αγάπη, ναι. Έχεις ταπείνωση. Εσύ έχεις υπομονή. Εσύ έχεις ετούτο, εκείνο. Μπράβο! Με μοιάζεις. Κάτσε από εδώ στα δεξιά μου, κάτσε στα δεξιά μου, με μοιάζεις. Για να σε δω και σένα. Πω πω! Γεμάτος ζήλια, κακία, φθόνο, μίσος. Εσύ από εκεί κλέφτης. Εσύ από εδώ μοιχός. Εσύ έχεις μάτια που βλέπουν όλο βρώμικα στην τηλεόραση, στο κινητό. Εσύ καπνίζεις, εσύ έτσι, εσύ αλλιώς. Πω πω! Δε με μοιάζετε, δε με μοιάζετε. Είμαι εγώ έτσι; Κάνω εγώ έτσι; Κινούμαι εγώ έτσι; Όχι. Καθίστε από εδώ, απ’ τα αριστερά».

Βέβαια θα βγουν και κάποιοι άλλοι και θα πουν: «Κύριε και εγώ -δεν το αναφέρει μέσα, το λέω εγώ-, Κύριε και εγώ είχα μια γυναίκα, καλή γυναίκα. Πήγαινε στην εκκλησία, με μάθαινε να μη βρίζω, να μην κάνω τούτο, να μην κάνω ‘κείνο, με μάθαινε πολλά». Και θα πει ο Κύριος, αυτό που λέει στην Αποκάλυψη: «Σε είδα, λέει, έχεις πολλές αρετές, πολλά χαρίσματα, αλλά έχω εναντίον σου κάτι (Αποκ. 19, 16-17). Αυτό που έκανες, άνθρωπέ μου, ήταν ηθιικισμός, ανθρωπισμός. Έκανες το καλό για να ‘σαι καλός στους ανθρώπους, δεν το ‘κανες για να μοιάσεις Εμένα. Έχεις μεν καλά πράγματα, καλά στοιχεία, αλλά είναι όλα αυτά βρώμικα, λερωμένα. Λερωμένη η αγάπη, λερωμένη η υπομονή, δε με μοιάζεις Εμένα, είσαι λερωμένος. Δεν πήγες να πλυθείς στο Μυστήριο της Εξομολόγησης. Είπες: «Καλός είμαι, τι να πάω να κάνω;» Ή έλεγες: «Θα πάω, θα πάω, θα πάω», και δεν ήρθες ποτέ και έμεινες βρώμικος. Τι να σε κάνω; Να σε βάλω στα δεξιά μου, Να μου λερώσεις και τους άλλους; Όχι, κάτσε κι εσύ από εδώ».

Καταλάβατε; Αυτήν είναι η ζωή μας, μία αναμονή. Περιμένουμε να έρθει ο Κύριος, και αυτός ο οποίος θέλει να μοιάσει τον Κύριο και προσπαθεί να Τον μοιάσει, όταν θα ακούσει ότι έρχεται ο Κύριος θα πει: «Κύριε, εδώ είμαι, για κοίταξέ με, κοίταξέ με κατά πρόσωπον -δε θα ντραπώ να στρίψω αλλού το κεφάλι-. Κοίταξέ με, ό,τι έχεις Εσύ έχω και εγώ. Κοινωνούσα, πήγαινα στην εξομολόγηση, νήστευα, πάλευα. Είχα και λαθάκια βέβαια. Αλλά η αγάπη Σου, ερχόταν και τα διόρθωνε και τα κάλυπτε». Και θα πει ο Κύριος: «Μπράβο! Μπράβο δούλε, αγαθέ και πιστέ. Σε λίγα ήσουν πιστός, σε λίγα. Τι κάνουμε; Είσελθε εις την χαρά του Κυρίου» (Ματθ.21,25).

Και τότε η Εκκλησία και οι άνθρωποι που αγωνίζονται να μιμηθούν τον Καλό Θεό, γι’ αυτό και η ζωή μας είναι μια αναμονή. Να καλλιεργήσω τον εαυτό μου. Αναμονή. Δεν πέθανα, γιατί περιμένει ο Κύριος να Τον μοιάσω κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο. Όσο πιο πολύ Τον μοιάζω, τόσο πιο μεγάλη δόξα θα έχω.

Αυτό σημαίνει δουλεύω, αυτό σημαίνει εργάζομαι, αυτό σημαίνει πηγαίνω εδώ, κάνω εκείνο, παντρεύομαι, αποκτώ παιδιά. Για να δείξω μέσα από όλες μου αυτές τις πράξεις, ότι παλεύω να μιμηθώ τον Χριστό. Και τότε θα πει η εκκλησία, όταν θα ακούσει ότι “έρχεται ο Νυμφίος“: «Ναι, έλα Κύριε, σε περιμένω» (Αποκ.22,20)

Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.

Νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.