2026 1 Ιαν. “ΤΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ” ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ “ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ” π.Νικηφόρος Κοντογιάννης

Το αυτοκίνητο διέσχιζε με δυσκολία το λευκό πέπλο που είχε απλωθεί πάνω από το ορεινό οδικό δίκτυο.
Έξω, η φύση βρισκόταν σε έναν παροξυσμό. Ο βοριάς λυσσομανούσε, παρασέρνοντας το χιόνι σε έναν ξέφρενο χορό, μια χιονοθύελλα που έσβηνε τα όρια ανάμεσα στον ουρανό και τη γη.
Οι νιφάδες χτυπούσαν με μανία το παρμπρίζ, σαν να ήθελαν να εμποδίσουν τους οδοιπόρους να φτάσουν στον προορισμό τους.
Όμως, στο βάθος του ορίζοντα, τα τρεμάμενα φώτα του χωριού έμοιαζαν με φάρους ελπίδας μέσα στην παγωμένη απεραντοσύνη.
Όταν επιτέλους η οικογένεια έφτασε στο πέτρινο σπίτι των παππούδων, η πόρτα άνοιξε διάπλατα, εκπέμποντας ένα κύμα χρυσής θαλπωρής.
Η γιαγιά και ο παππούς, με τα πρόσωπα χαραγμένα από τον χρόνο αλλά φωτισμένα από την προσμονή, τους υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκαλιές.
Καλώς τα τα παιδιά μας. Χαιρόμαστε πολύ που σας βλέπουμε και πάλι όλους μαζί ενωμένους κι αγαπημένους.
Κι εμεις χαιρόμαστε πολύ που σας βλέπουμε γερούς και δυνατούς
Ελάτε, ελάτε μέσα στο ζεστό μας τζάκι!!
Έξω, ο άνεμος συνέχιζε το θυελλώδες κρεσέντο του, χτυπώντας τα κλειστά παραθυρόφυλλα με λύσσα. Όμως μέσα, ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει.
Οι φωνές των παιδιών, τα γέλια και οι διηγήσεις του παππού για τις πρωτοχρονιές των παλιών καιρών δημιουργούσαν ένα αδιαπέραστο οχυρό αγάπης.
Κάποια στιγμή ο παππούς σηκώνει το ποτήρι και με χαμόγελο στα χείλη εύχεται:
«Χρόνια πολλά καλά μου παιδιά και να είναι ευλογημένα.
Στη ζωή σας πάντα να χαίρεστε κάθε φορά που έρχεται ένας καινούργιος χρόνος αν και το ξέρουμε πολύ καλά ότι θα φορτωθούμε άλλον ένα.
Όμως ο χρόνος είναι η κίνηση μέσα στο χώρο και η κίνηση είναι έκφραση ζωής. Κάθε τι που κινείται υπάρχει. Ας πορευόμαστε λοιπόν κι εμείς μέσα στο χρόνο με ειρήνη και αγάπη για να απολαύσουμε αυτήν την πορεία με μια χαρά που κανείς δεν θα μπορεί να μας την αφαιρέσει. Χρόνια πολλά, λοιπόν, με μια πορεία μαζί με τον Χριστό μας, την Παναγιά και με όλους τους αγίους μας, μέσα στη μάνα μας, την Εκκλησία».
Σε εκείνη τη μικρή γωνιά του κόσμου, η παγωνιά του χειμώνα δεν ήταν παρά το σκηνικό για την απόλυτη οικογενειακή ανάταση, μια υπενθύμιση πως η πραγματική ζεστασιά δεν πηγάζει από τις φλόγες του τζακιού, αλλά από τις καρδιές που χτυπούν μαζί.
Εκείνη τη στιγμή τα παιδιά παρουσίασαν την δική τους έκπληξη.
Στήσανε στο κέντρο του σπιτιού τα μουσικά τους όργανα και με μια χαρούμενη φωνή τους προκάλεσαν και τότε όλοι μαζί άρχισαν να τραγουδάνε το τραγούδι Μαζί θα πορευθούμε
Ελάτε μαζί να πορευθούμε
να λάμψει η ζωή μας
Ελάτε μαζί ν’ αγωνιστούμε
να φέξει η ψυχή μας
Ελάτε να βαδίσουμε μαζί
να πάμε εκεί ψηλά
μας περιμένει η ζωή
και του Χριστού η Χαρά.

Χρόνια πολλά, λοιπόν. Καλή χρονιά.
Και ο καλός Θεός να είναι πάντοτε μαζί μας.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ