ΚΥΡΙΑΚΗ
“META ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣIN”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Οι μάγοι επιστρέφοντας τι απεκόμισαν;”
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΜΕΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ”
Ματθ. β΄ 13-23
ΚΕΙΜΕΝΟ
13 Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ’ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό. 14 Ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον, 15 καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου, ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου. 16 Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων. 17 τότε ἐπληρώθη τὸ ρηθὲν ὑπὸ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος· 18 Φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν.
19 Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρῴδου ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ’ ὄναρ φαίνεται τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ 20 λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ· τεθνήκασι γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου. 21 ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἦλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ. 22 ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ Ἡρῴδου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ’ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, 23 καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
13Όταν αυτοί αναχώρησαν, εμφανίστηκε ένας άγγελος του Kυρίου στον Iωσήφ, στ’ όνειρό του, και του είπε: «Σήκω, πάρε μαζί σου το παιδί και τη μητέρα του και φύγε στην Aίγυπτο και μείνε εκεί ώσπου να σε ειδοποιήσω, γιατί ο Hρώδης πρόκειται να αναζητήσει το παιδί με σκοπό να το σκοτώσει». 14Σηκώθηκε τότε εκείνος, πήρε το παιδί και τη μητέρα του μέσα στη νύχτα και αναχώρησε στην Aίγυπτο, 15όπου κι έμεινε ως το θάνατο του Hρώδη, έτσι που να εκπληρωθεί αυτό που είχε πει ο Kύριος μέσω του προφήτη: «Από την Aίγυπτο κάλεσα το Γιο μου». 16Tότε ο Hρώδης, σαν είδε πως εξαπατήθηκε από τους σοφούς, θύμωσε πάρα πολύ κι έστειλε και σκότωσε όλα τα παιδιά μέσα στη Bηθλεέμ και σ’ όλη την περιφέρειά της από δύο χρόνων και κάτω, σύμφωνα με το χρόνο που εξακρίβωσε από τους σοφούς. 17Tότε εκπληρώθηκε η προφητεία του Iερεμία, του προφήτη που λέει: 18 «Φωνή ακούστηκε στη Pαμά, θρήνος και κλάμα και οδυρμός πολύς. Ήταν η Pαχήλ που έκλαιγε για τα παιδιά της και δεν ήθελε να παρηγορηθεί, γιατί δε ζούσαν πια». 19Kι αφού πια πέθανε ο Hρώδης, εμφανίστηκε ένας άγγελος του Kυρίου στον Iωσήφ, στ’ όνειρό του στην Aίγυπτο 20και του είπε: «Σήκω, πάρε μαζί σου το παιδί και τη μητέρα του και πήγαινε στη χώρα του Iσραήλ, γιατί έχουν πεθάνει εκείνοι που ζητούσαν ν’ αφαιρέσουν τη ζωή του παιδιού». 21Σηκώθηκε τότε εκείνος, πήρε μαζί του το παιδί και τη μητέρα του και ήρθε στη χώρα του Iσραήλ. 22Mα όταν άκουσε πως βασιλιάς στην Iουδαία ήταν τώρα ο Aρχέλαος στη θέση του Hρώδη του Πατέρα του, φοβήθηκε να πάει εκεί. Tότε φωτίστηκε με θεία αποκάλυψη στ’ όνειρό του κι αναχώρησε στα μέρη της Γαλιλαίας. 23Kι όταν έφτασε εκεί, εγκαταστάθηκε στην πόλη που λέγεται Nαζαρέτ, έτσι που να εκπληρωθεί αυτό που είπαν οι προφήτες, ότι «θα ονομαστεί Nαζωραίος».
Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2025
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ , Ματθ. β΄ 13-23
Επιστρέφοντας οι Μάγοι τι απεκόμισαν μαζί τους;
“Αναχωρησάντων, λέει, των μάγων”.
Αλήθεια, σκεφτήκαμε ποτέ, αυτοί οι τρεις μάγοι, με τι ψυχολογία ήρθαν, να προσκυνήσουν έναν Βασιλιά, και με τι ψυχολογία έφυγαν; Τι πήρανε για τον εαυτό τους, τι πήρανε; Δεν ξέρουμε απολύτως τίποτα. Ένα μυστήριο σιωπής.
Προσέξτε. Έρχονται στον Ηρώδη, γιατί δεν ξέραν, πού να βρούνε τον Βασιλέα των Ιουδαίων. Πού να Τον βρούνε; Πώς να Τον βρούνε; Δεν ήξερε κανένας τίποτα. Είχε γεννηθεί σε μια φάτνη. Άσημος. Ποιος Τον έδωσε σημασία; Αυτοί Τον βρήκανε σε σπίτι, γιατί έφυγαν από εκεί -αυτό ήταν προσωρινό. Και αναγκαστικά, πού άλλο θα πήγαιναν; Στο παλάτι. Αφού, Βασιλιάς!
Και δείτε τώρα. Έρχονται από την Ανατολή, παρατηρώντας ένα αστέρι. Ήταν επιστήμονες. Ας το πούμε σήμερα αστρονόμοι. Όχι μάγοι, με την έννοια την γνωστή που ξέρουμε σήμερα, αλλά ικανοί να ερμηνεύουν τα φυσικά φαινόμενα. Γι’ αυτό τους λέγανε «μάγους». Όπως έχουμε τα ζώδια. Τα ζώδια είναι αστερισμός. Δεν είναι για να λέμε εμείς αυτές τις χαζομάρες και τις ανοησίες. Τα έκανε ο Θεός, τους αστερισμούς αυτούς, για να μπορούν οι άνθρωποι να παρατηρούν τις εποχές. Είναι αστερισμοί, που στην ανάλογη περίοδο ανατέλλουν πριν τον ήλιο. Τόση γνώση έχουμε κι εμείς και τόσα κάνουμε, ανοήτως. Τέλος πάντων. Εξάλλου, βλέπετε πόσες φορές μιλάμε και η Αγία Γραφή μιλάει, για φαινόμενα των αστέρων, του ουρανού, που προλέγει κάτι που θα γίνει. Μας φυλάει ο Θεός. Μας προστατεύει ο Θεός.
Περπατούσανε, λοιπόν, δύο χρόνια! Δύο χρόνια; Γιατί όταν έφτασαν στον Ηρώδη, και δεν ήξερε ο Ηρώδης τίποτα, σου λέει:
-Βασιλιάς γεννήθηκε και δεν ξέρω εγώ τίποτα; Θα μου πάρει τον θρόνο; Πότε είδατε το αστέρι; Πότε είδατε το αστέρι;
–Πριν δύο χρόνια.
-Λοιπόν, πάτε, λέει, να Τον βρείτε και ελάτε να πείτε και εμένα να πάω να Τον προσκυνήσω.
Απάτη!
Να, όμως, που ο καλός Θεός ξέρει να προστατεύει τα δικά Του. Άμα δεν ξέρει ο Θεός, ποιος ξέρει; «Κατ όναρ», λέει. Ωραίο ευλογημένο όνειρο. Όχι τα όνειρα όλα ευλογημένα. Προσέχετε. Αυτά ήταν εκ Θεού. «Φύγετε, λέει. Διά άλλης οδού». Πήγαν. Φύγαν από εκεί. Ξαναείδαν το αστέρι και χάρηκαν.
Και πάνε και βλέπουν ότι το αστέρι στέκεται πάνω από ένα σπίτι. «Σπίτι; Μα εμείς ερχόμαστε για Βασιλιά. Φέραμε δώρα. Χρυσό, λίβανο, σμύρνα. Ερχόμαστε με δόξα και τιμή. Και εδώ σπίτι;» Μπήκαν, προσκύνησαν.
Τι έγινε μες την καρδιά τους, όταν προσκύνησαν; Ποιος μπορεί να καταλάβει τι γίνεται στην καρδιά του καθενός που έρχεται και κοινωνεί; Που έρχεται και εξομολογείται; Που σηκώνεται από μια προσευχή, ανάβει το κεράκι του και φεύγει; Ποιος βλέπει τι γίνεται μες την καρδιά; Κι όμως. Μέσα στην καρδιά τους έγινε επανάσταση.
Αυτό το: «Δι’ άλλης οδού, φύγετε. Δι’ άλλης οδού». Ξέρετε τι σημαίνει; Όταν έρχομαι κοντά στον Χριστό, πρέπει από άλλον δρόμο να αναχωρήσω. Πρέπει να γίνει ριζική ανακαίνιση στην ύπαρξή μου. Ανακαίνιση. Να φύγω από τον Ηρώδη, που είναι η κακία που υπάρχει μέσα μου. Η κακία. Μην πει κανείς: «Δεν έχω κακία». Η κακία που υπάρχει μέσα μας, γιατί θέλει να πνίγει όλες τις αρετές. Όπως ο Ηρώδης έσφαξε τα παιδιά από διετούς και κατωτέρω. Έτσι και η κακία, που είναι μέσα μας, θέλει να πνίγει τις αρετές. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να προκόψουμε, να προχωρήσουμε. Πέφτουμε από τα ίδια και στα ίδια.
Τι έγινε τώρα με τους μάγους; Μαθαίνουν ότι φονεύονται δυο χιλιάδες νήπια. Σου λέει: «Εγώ, εμείς, γίναμε αφορμή να φονευτούν όλα αυτά τα παιδιά;» Προσέξτε. Δεν είπαν τίποτα. Όταν προσεγγίζεις ένα μεγάλο μυστήριο και αγγίζει την καρδιά σου, δεν έχεις να πεις τίποτα. Τι να πεις;
Ο καθένας τους βίωνε το δικό του γεγονός. Το δικό του γεγονός. Εξωτερικά ήταν ένα. Εσωτερικά, όμως, μες την καρδιά ο καθένας βίωνε το δικό του γεγονός. Δε μίλησαν. Και τι έφυγαν; Έφυγαν με τη μεγάλη αρετή της σιωπής.
Σιωπή. Μεγάλη αρετή. Πολύ μεγάλη αρετή. Η οποία σιωπή τι κάνει; Έρχεται πρώτα και καθαρίζει όλους τους λογισμούς.
Δεν είπαν: «Τι κάνουμε; Δεν τα παίρνουμε πίσω τα δώρα; Τι τα φέραμε εδώ; Τι είναι Αυτός; Σε σπίτι μέσα;» Ναι αλλά το αστέρι; Τα γεγονότα που ζούσανε μέσα τους; Η καθαρότητά τους; Που την αναζητούσαν, γιατί ήταν επιστήμονες με αληθινή αναζήτηση.
Και βλέπετε; Μάγοι από την Ανατολή. Για να δείξει ο Θεός ότι η ανθρώπινη επιστήμη εκεί αναπτύσσεται. Η μεγάλη σύγχρονη επιστήμη, ηλεκτρονική εκεί αναπτύσσεται. Στην Ανατολή. Για να μας δείξει ότι αυτή η ανθρώπινη επιστήμη είναι τίποτα, μέσα σε όλο αυτό το θαυμάσιο γεγονός της Δημιουργίας.
Φύγαν, λοιπόν, με σιωπή. Η σιωπή πρώτα καθάρισε την σκέψη τους. Δεν είχαν λογισμούς. Δεν κάθισαν να κουτσομπολέψουν μεταξύ τους και να πουν: «Τι πράγματα ήταν αυτά; Τι αστέρι ήταν αυτό; Εξαπατηθήκαμε». Τίποτα. Ζούσαν τα γεγονότα μέσα τους. Και αυτό τι τους έκανε; Ταπεινούς.
Γιατί ξέρετε, όταν δεν έχουμε ταπείνωση θέλουμε να μιλάμε. Θέλουμε να λέμε. Η πολυλογία καταστρέφει την ομορφιά της αποκαλύψεως του Θεού. Λέμε. Λέμε. Λέμε. Και στην εποχή ειδικά. Τώρα που έχουμε και τηλέφωνο; Στον δρόμο πάμε, μιλάμε. Όπου πάμε, οδηγούμε μιλάμε. Λέμε. Λέμε. Λέμε. Λέμε. Καθόμαστε, πίνουμε καφέδες. Λέμε. Λέμε. Μέχρι πέντε ,έξι το πρωί. Λέμε. Και όταν ρωτάω ο νέος:
-Βρε, τι λέτε τόσες ώρες;
-Αχ! Τίποτα.
-Μμ; Τίποτα.
Άντε αυτός ο νους να καθαρίσει, για να δεχθεί κάτι άλλο. Γιατί ξέρετε, αυτή η ησυχία, η ομορφιά του να μένω σπίτι μου. Αγαπητοί μου, η ομορφιά του να μένω σπίτι μου. Μόνος μου. Μαζί με τον Θεό. Μη φοβάστε αυτή τη μοναξιά. Δεν είναι μοναξιά. Τι εννοώ; Όχι την απομόνωση. Αλλά το χάσιμο από αυτόν τον κόσμο. Από αυτή τη βαζούρα. Από αυτό το συρφετό, που βγαίνει έξω στις αγορές. Τρέχει από εδώ και από εκεί. Δεν ξέρει τι θέλει. Δεν ξέρει τι ζητάει. Νεύρα. Ένταση. Κακία. Τι θέλουμε τελικά;
Γύριζα χθες από το…Μια επίσκεψη έκανα στον Πλατύκαμπο, πιο έξω ένα χωριό. Πηγαίνοντας, μια νταλίκα αναποδογυρισμένη. Μπράβο. Μπράβο. Δεν τον πήρε ο ύπνος. Αλλά αν ήταν στην Εθνική Οδό, θα περπατούσε καλύτερα. Αυτόν ποιος θα τον καλύψει; Κανένας. Βρες τα. Επιστρέφοντας, βρίσκω άλλα δύο αυτοκίνητα, εκεί, τρακαρισμένα. Κάποιος άλλος, πήγε να με εμβολίσει. Λέω: «Τι πάθατε ρε παιδιά;» Ουρά τα αυτοκίνητα, πήγε να προσπεράσει. Πέρασες ένα αυτοκίνητο, και τι έγινε;
Τι έχουμε πάθει; Γέμισε ο νους μας βρωμιές. Βρωμιές. Βρωμιές. Και ο καλός Θεός δεν έχει τόπο να δουλέψει. Πού να δουλέψει; Δεν έχει τόπο. Αφού τον γεμίσαμε.
Και τι έκαναν; Αφού ταπεινώθηκαν, δεν είπαν τίποτα. Ούτε μεταξύ τους δεν είπαν τίποτα. Σε αυτή τη σιωπή. Που σκοτωνόμαστε! Μαθαίνουμε, ακούμε κάτι και θέλουμε να το πούμε. Ξέρετε τι λέει η Αγία Γραφή; «Έχεις ένα μυστικό; Μην τρέχεις να το πεις. Μη φοβάσαι. Δε θα σκάσεις αν δεν το πεις.»
-Θα σκάσω, λέει, δεν μπορώ, πρέπει να το βγάλω. Θα σκάσω.
Και λέω σε πολλούς:
-Σκάσε, να δω και τι θόρυβο θα κάνεις.
Δεν σκάει. Κανένας δεν σκάει. Ο διάβολος σκάει.
Και τι έκαναν; Άρχισαν σιγά σιγά να φωτίζονται. Όταν έρχεται η κάθαρση, μέσα από την σιωπή και την ησυχία, αρχίζεις να φωτίζεσαι. Και όταν φωτίζεσαι, τότε καταλαβαίνεις ακόμη πιο πολύ, τα Μυστήρια, τα γεγονότα. Θεός; Αυτό το παιδάκι; Αυτό το βρέφος; Θεός; Αστέρι μας έφερε εδώ; Φοβερά πράγματα. Που δεν τα καταλαβαίνουμε.
Και μετά τι γίνεται; Όταν καθαρίσουμε τον εαυτό μας, φύγουν όλες αυτές οι βρωμιές από μέσα μας, τότε δίνουμε τόπο. Όχι στα λόγια τα δικά μας, που λέμε, λέμε, λέμε. Τόπο στον Λόγο του Θεού. Έρχεται ο Λόγος του Θεού πλέον και αναλαμβάνει κάθε τι. Αδικούμαι; Ταπεινώσου. Κάνε αυτό που πρέπει μέχρι ενός σημείο και μετά μη φοβάσαι. Δε θα πάθεις τίποτα. Θα κάνεις τόπο με την ταπείνωσή σου και θα έρθει ο καλός Θεός και θα μιλήσει από μέσα σου.
Γιατί τσακώνονται τα ζευγάρια; Λέει ο άντρας, λέει η γυναίκα. Λέει ο άντρας, λέει η γυναίκα. Δε σταματάει κανένας. Χάλασε το χειρόφρενο. Δε σταματάει κανένας.
Αν όμως σταματήσουμε να μιλάμε, σκύψουμε το κεφάλι, αντί να έχουμε αντιλογία και πούμε: «Για να το σκεφτώ αυτό που μου είπε ο άλλος. Για να σκεφτώ αυτό που μου είπε ο πνευματικός, ο παπάς στην Εκκλησία, ο οποιοσδήποτε». Οι Αθηναίοι άκουσαν τον Λόγο του Αποστόλου Παύλου και έφυγαν σκεπτόμενοι. Οι μαθητές το ίδιο. Εμείς θα φύγουμε από την Εκκλησία. Φεύγουμε σκεπτόμενοι; Με αυτό που πήραμε. Όχι το κήρυγμα μόνο. Όλη η Θεία Λειτουργία ένα κήρυγμα είναι. Το πήρα, το παρέλαβα; Θα έρθω την άλλη Κυριακή καλύτερος; Θα έρθω πιο φωτεινός; Πιο γεμάτος, πιο πλούσιος; Ας αναρωτηθεί ο καθένας, για τον εαυτό του.
Αγαπητοί μου, έφυγαν οι μάγοι με σιωπή. Και η σιωπή αυτή άνοιξε τις καρδιές τους.
- Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
- Νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.
