ΚΥΡΙΑΚΗ
“Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Δ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝ.)”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Ασφάλεια ζωής”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Δ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝ.”
Ματθ. ε΄14- 19

ΚΕΙΜΕΝΟ

14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· 15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. 16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. 18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. 19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

14 «Eσείς είστε το φως του κόσμου. Δεν είναι δυνατόν να κρυφτεί μια πόλη που είναι χτισμένη πάνω σε βουνό. 15Oύτε και θέτουν κάτω από το μόδι ένα λυχνάρι, όταν το ανάψουν, αλλά το θέτουν στο λυχνοστάτη και φέγγει σε όλους εκείνους που είναι μέσα στο σπίτι. 16Έτσι να λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, ώστε να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον ουράνιο Πατέρα σας».   17 «Mη νομίσετε ότι ήρθα να καταργήσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα να καταργήσω αλλά να εκπληρώσω. 18Γιατί, σας βεβαιώνω πως ώσπου να αφανιστούν ο ουρανός και η γη ούτε ένα γιώτα ούτε ένας τόνος δεν πρόκειται να καταργηθεί από το νόμο, μέχρι που να πραγματοποιηθούν όλα. 19Όποιος, λοιπόν, αθετήσει έστω και μια από τις πιο μικρές τούτες εντολές και διδάξει τους άλλους να κάνουν το ίδιο, αυτός θα ονομαστεί πολύ μικρός στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος όμως τις εφαρμόσει και τις διδάξει, αυτός θα ονομαστεί μεγάλος στη βασιλεία των ουρανών.

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Δ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝ.), Ματθ. ε΄14 – 19

Ασφάλεια ζωής.

Ένας καθηγητής στο Πανεπιστήμιο, όταν ήμουν στη Θεολογική Σχολή, είπε: «Δεν μπορούμε να ξέρουμε με σιγουριά ποιοι πατέρες είπαν το σωστό και ποιοι είπανε το λάθος, γιατί υπήρχαν και εξουσίες, άρα  λοιπόν απεφάσιζαν σύμφωνα με το τι θέλουν οι εξουσίες».  “Κούνια που τον κούναγε” κι αυτόν.

Δηλαδή, σήμερα που έχουμε τους 650 Θεοφόρους πατέρες  της Δ’ εν Χαλκηδόνι Ιερά Συνόδου, αποφάσισαν γιατί ο Αυτοκράτορας και η Βασίλισσα Πουλχερία ήταν ευλαβείς και θέλανε έτσι να αποφασίσουν; Δηλαδή στην Εκκλησία μέσα, εγώ, ο Α, ο Β αποφασίζουμε; Ο κάθε επίσκοπος, ο κάθε Πατριάρχης που μας αναστατώνει κάθε φορά, αυτοί αποφασίζουν; Και λέμε: «Αιρετικός αυτός, αιρετικός εκείνος» και κατακρίνουμε και πέφτουμε έξω όλοι μας; Δεν είναι το Πνεύμα το Άγιο που φωτίζει;

Δεν πάει να κάνουμε εμείς ό,τι θέλουμε, το Πνεύμα το Άγιο ίδρυσε την Εκκλησία, αυτό την ίδρυσε και αυτό θα την πάρει από τον κόσμο στη Δευτέρα Παρουσία και θα τελειώσει ο κόσμος. Ό,τι θέλει κάνει το Πνεύμα το Άγιο. Τι μιλάμε εμείς,  και λέμε και λέμε και λέμε… Τόσο ανόητο.

Και να σας πω μία απόδειξη; Τρανή απόδειξη. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος -παλιά ε, παλιά- κατέκτησε τότε τον κόσμο, πέθανε και μετά άφησε διαδόχους. Ένας από τους διαδόχους ήταν ο Πτολεμαίος που ανέλαβε το βασίλειο της Αιγύπτου. Αυτός ήταν φιλομαθής, ωραίος, καλός… Προ Χριστού, ε! Ειδωλολατρία. Και επειδή ήταν φιλομαθής, μάζεψε, έστειλε ανθρώπους  και μάζεψε όλα τα βιβλία του κόσμου. Μέσα σε όλα αυτά, όμως, είδε ότι κάποια βιβλία, αυτά που λέμε σήμερα Παλαιά Διαθήκη, είχαν νόμους ωραίους και προφητείες πολύ σπουδαίες. Και κατάλαβε ότι αυτό είναι κάτι ξεχωριστό και ήθελε να τα ξεχωρίσει.

Και τι κάνει; Πανέξυπνα! Παίρνει και στέλνει στον επίσκοπο του Ελεάζαρ, που ήταν αρχιερεύς, Επίσκοπος, αρχιερεύς τότε, και του λέει: «Σε παρακαλώ θέλω να μου δώσεις έξι ανθρώπους που ξέρουν και την Ιουδαϊκή και την Αρχαία Ελληνική». Γιατί το τονίζω;

Γιατί οι κούφιοι Μακεδόνες λένε ότι οι Μακεδόνες δε μιλούσαν Αρχαία Ελληνικά, μιλούσαν άλλες γλώσσες. Ο Πτολεμαίος ήταν απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αν δε μιλούσαν Αρχαία Ελληνικά, γιατί να το μεταφράσει στα Αρχαία Ελληνικά; Για τους ανθρώπους του. Αυτό είναι τρανταχτό επιχείρημα ότι οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες. Και ας λένε οι υπόλοιποι ότι θέλουν.

Δείτε το Πνεύμα το Άγιο, όμως, τι έκανε. Πήρε έξι ανθρώπους από κάθε φυλή. Δώδεκα φυλές δεν είναι; 6 χ 12= 72. Εβδομήντα δύο ανθρώπους, τους πήρε και τους έβαλε σε ένα νησί, που λέγεται “Φάρος”. Εκεί έφτιαξε εβδομήντα δύο δωμάτια χωριστά. Χώρους, χωριστούς χώρους. Στο κάθε δωμάτιο έβαλε αυτούς. Καθέναν σε κάθε δωμάτιο. Και δεν επέτρεψε κανείς να επικοινωνήσει μαζί τους. Και τους έδωσε όλα τα χειρόγραφα  που του έδωσε ο Ελεάζαρος, της Παλαιάς Διαθήκης. Και τους λέει: «Επειδή ξέρετε και Εβραϊκά και Αρχαία Ελληνικά -το τονίζω, όχι Σλάβικα ή οτιδήποτε άλλο, ε. Αρχαία Ελληνικά – να μου μεταφράσετε όλα αυτά τα βιβλία από το Ιουδαϊκό κείμενο στο Αρχαίο Ελληνικό». Αυτό που έχουμε και σήμερα. Στην Αγία Γραφή, Παλαιά Διαθήκη. Και αφού πέρασαν 72 ημέρες, χωρίς να επικοινωνεί ο ένας με τον άλλο και με κανέναν, πήρε τα χειρόγραφά τους. Και τι διαπίστωσε; Ότι η μετάφραση ολωνών ήτανε ίδια, και όχι μόνον ίδια, αλλά και οι λέξεις ήταν όλες ίδιες. Ποιος έγραφε; Ποιος μετέφραζε; Αν δεν είναι το Πνεύμα το Άγιο εδώ μέσα; (Αγ.Κύριλλοε Ιεροσολύμων Κατηχήσεις ΕΠΕ τ.1,Α,ΙΒ λδ-λε΄ σελ160-161)

Πόσο κούφιοι είμαστε και να πιστεύουμε ότι η Εκκλησία είναι ένα ίδρυμα, που ο καθένας που διοικεί αποφασίζει όπως θέλει. “Κούνια που μας κούναγε”, θα το ξαναπώ και πάλι. Ανόητοι είμαστε, εγωιστές είμαστε. Και οι αιρετικοί είναι αιρετικοί, γιατί είχανε εγωισμό.

Η Σύνοδος σήμερα αποφάσισε ότι ο Ιησούς Χριστός είχε δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη. «Όχι», άλλοι λέγανε, ο Διόσκουρος και κάποιοι άλλοι λέγανε:  «Όχι. Ένας καλός άνθρωπος ήτανε. Δεν ήτανε και Θεός και άνθρωπος». Και που το στήριζαν αυτό; Στην Αγία Γραφή; Όχι βέβαια. Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων λέει ότι:  «Και το “Πιστεύω” το έκαναν φωτισμένοι με το Πνεύμα το Άγιο και μάζεψαν τα της Αγίας Γραφής τα νοήματα και σε μια περίληψη και δημιούργησαν το “Πιστεύω” σύμφωνα με την Αγία Γραφή και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος». (Αγ.Κύριλλος Ιεροσολύμων  Κατηχ.Ε,12-13 ΕΠΕ 1.192-195

Εάν ο Ιησούς Χριστός ήταν μια φύση, τότε αυτά που λέει η Αγία Γραφή είναι κούφια; Όταν λέει ο Ιησούς Χριστός:  «Εγώ είμαι ο άρτος εκ του ουρανού καταβάς». «Ο άρτος εκ του ουρανού καταβάς» (Λουκ.6,48).

Ήμουνα, να γελάσετε λιγάκι, ήμουνα σε ένα χωριό, στην Ήπειρο επάνω, και παντρευόταν μια κοπέλα και κάποια στιγμή, από πάνω από τη σκεπή πέταξαν ένα καρβέλι, συνήθεια της εποχής εκείνης. Χρόνια τώρα. Δηλαδή ένα τέτοιο καρβέλι είναι, που ήρθε από τον ουρανό; Από κάπου από τον ουρανό; Τι λέει η Αγία Γραφή, ανοησίες; «Εγώ είμαι ο άρτος εκ του ουρανού καταβάς».

Και μάλιστα, συνδυάζεται όλο αυτό και με την Παλαιά Διαθήκη. Γιατί; Γιατί λέει ο προφήτης Βαρούχ: «Αφού δημιούργησε ο Θεός τον κόσμο, λέει, αφού δημιούργησε τον κόσμο, μετά από αυτήν τη δημιουργία, επί της γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ. 3, 38). Παλαιά Διαθήκη. Βαρούχ. Αφού ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, προφητεύει, φανερώθηκε στη γη και συναναστράφηκε με τους ανθρώπους. Να γιατί ο Κύριος λέει: «Εγώ είμαι ο άρτος εκ του ουρανού καταβάς».

Άρα, βλέπετε πόσα λάθη κάνουμε; Και Αυτός που δημιούργησε τον κόσμο,  τι λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Εν αρχή είναι ο λόγος» (Ιω.1,1). Πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος; «Είπε και εγεννήθησαν». Είπε, είπε, μίλησε. «Είπε και εγεννήθησαν» (Γεν.1,1-31). Ο Λόγος δημιουργεί τον κόσμο. «Αυτός ο λόγος του Θεού  ήταν μαζί με τον Θεό. Και Θεός ήταν ο Λόγος, είναι ο λόγος. Αυτός ήταν από την αρχή μαζί με τον Θεό. Όλα έγιναν με Αυτόν. Και χωρίς Αυτόν τον Λόγο δεν έγινε τίποτα σε αυτόν τον κόσμο» (Ιω.1,3).

Και λέει η Παλαιά Διαθήκη, στις Παροιμίες, αν θυμάμαι καλά, «Ότι σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να προσθέσει και να αφαιρέσει κανείς τίποτα. Και στα άκρα της δημιουργίας  δεν μπορεί να φτάσει κανένας» (Εκκλ.3, 14). Πόσο αλαζόνες είμαστε; Και μετά προσθέτει: (αφού δημιούργησε όλο αυτόν τον κόσμο) «δι’ αυτού εγένετο και ο λόγος  (αυτός που είπε και έγιναν όλα αυτά) σάρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν» (Ιω.1. 14). Σαφέστατα τα πάντα, αλλά όταν θέλεις να έχεις εγωισμό, θέλεις να κατευθύνεσαι από τον διάβολο, λες ό,τι θέλεις. Σάρκα έγινε αυτός ο Λόγος  που δημιούργησε τα πάντα. Φοβερό, τρομερό, τρομερό.

Και αυτός ο άρτος, «ο εκ του ουρανού καταβάς», πού κατέβηκε; Στη φάτνη, στην Βηθλεέμ. Άρα στη Βηθλεέμ δεν έχουμε ένα απλό βρέφος. Έχουμε «τον άρτο τον εκ του ουρανού καταβάντα», που παίρνει σάρκα  για να σώσει τον κόσμο.

Και ξέρετε πώς αυτό το εκφράζουμε στην Θεία Λειτουργία, που σύγχρονοι κληρικοί, με τα διδακτορικά τους και με τα μεταπτυχιακά τους που κάνουν, τα ανακατώνουν όλα; Ξέρετε πώς το συμβολίζουμε; Μέσα στην Θεία Λειτουργία τα πάντα, από την Προσκομιδή, μέχρι και τώρα την Απόλυση,  είναι όλα τα γεγονότα της σωτηρίας μας. Η Προσκομιδή είναι η -πώς να το πω- η προτύπωσις των γεγονότων. 

Λέμε, στο Άγιο Δισκάριο μέσα δεν έχουμε ψωμί, ούτε στο Άγιο Ποτήρι έχουμε κρασί, που το λένε πολλοί “το ψωμάκι και το κρασάκι”. Τι λέτε καλέ; Τι λέτε; Διαβάζετε Αγία Γραφή;

Έχουμε τον άρτο στο Άγιο Δισκάριο. Και η ευχή που λέμε, λέμε: «Κύριε ο Θεός ημών», αυτός που έστειλες τον άρτο, για τη σωτηρία μας (Θ.Λειοτυργία), όταν ευλογούμε, κλείνουμε την Ιερά Προσκομιδή, είναι ο άρτος. Αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό, και γύρω από αυτόν τον άρτο, είναι η Παναγία μας, οι Άγιοι μας όλοι, εγώ, εσείς. Είμαστε εκεί, γύρω από τον άρτο, ζώντες και κεκοιμημένοι. Όταν λέω “εγώ”, εννοώ το μυστήριο της Ιεροσύνης είναι εκεί παρόν, ο Επίσκοπος βάζουμε μερίδα, που κρατάει τη διαδοχή από τον Ιησού Χριστό. Εκεί είναι όλοι, στο Άγιο Δισκάριο, γύρω από τον άρτο.

Στο δε Άγιο Ποτήριο, ναι μεν έχουμε κρασί, γιατί έτσι πρέπει να τελέσουμε τα μυστήρια, αλλά δεν είναι κρασί. Από την πλευρά του Χριστού, στο Σταυρό, τι βγήκε; Αίμα και ύδωρ. Και το ‘πα κι άλλη φορά. Γι’ αυτό και λέει ο Ιωάννης:  «Ήμουν κοντά και το είδα»(Ιω.19,35). Δεν βγαίνει ποτέ νερό και αίμα μαζί. Συγγνώμη, χωριστά. Αν θα έβγαινε, θα έβγαινε θολά. Όχι, βγήκε αίμα και νερό. Το αίμα είναι του Ιησού Χριστού και των Αγίων. Και το νερό είναι όλων των Αγίων, το αίμα που χύθηκε των μαρτύρων, των αγωνιστών, των εγκρατευτών που περιφρόνησαν, έδωσαν αίμα και έλαβαν πνεύμα, όπως λέγουν οι πατέρες, δόθηκαν αρνούμενοι την ύλη, τελείως. Εγκρατευτές, ασκητές, νηστευτές, μάρτυρες. Εκεί μέσα είναι όλοι. Από τη μία πλευρά είμαστε εμείς και από την άλλη είναι το αίμα των μαρτύρων και ο αγώνας των μαρτύρων. Γι’ αυτό και λέει ο ιερεύς: «Ευλόγησε την ένωση των Αγίων σου» (Ι.Προσκομιδή). Ποιων Αγίων; Των Αγίων σου.

Και εκεί, αφού κλείσουμε την Προσκομιδή και αφού την σκεπάσουμε με τον Αέρα, που σας έχω πει, είναι το Άγιο Πνεύμα που μας καλύπτει όλους. Και ξέρετε τι ωραίο είναι να ερχόμαστε την Κυριακή να εκκλησιαζόμαστε, να είναι το Πνεύμα το Άγιο από πάνω; Όλοι μαζί, όλοι μαζί εδώ μέσα είμαστε  ένα Άγιο Δισκάριο και ένα Άγιο Ποτήριο, όλοι μαζί. Και εκφράζεται εκεί στην Προσκομιδή με τα ονόματά μας. Και να τελέσουμε αυτό το μυστήριο.

Και βγαίνουν τα Άγια, βγαίνουν από εκεί. Λέμε τα Άγια. Ποια Άγια; Άγια. Δεν μπορούσε από την Προσκομιδή να πάει κατευθείαν στην Αγία Τράπεζα; Γιατί κάνουμε όλον αυτόν τον περίπατο, να το πω έτσι. Για να δείξουμε ότι «ο άρτος ο εκ του ουρανού καταβάς» (Λουκ.6,51) περπάτησε μέσα στον κόσμο φέρνοντας το μήνυμα της Αναστάσεως. Τι όμορφα πράγματα!

Και μετά πάνω στην Αγία Τράπεζα, πάνω στην Αγία Τράπεζα, ευλογούμε το Άγιο Ποτήριο και λέμε: «Και ποίησον τω εν τω ποτηρίω», δε λέμε το κρασί, «τω εν τω ποτηρίω, αίμα του Χριστού σου. Και τον άρτον τούτον» (Θ.Λειτουργία), ο οποίος άρτος «είναι η σάρκα μου» (Ιω.6,51), λέει ο Χριστός. Δεν είναι ψωμάκι. Όσοι το λένε αυτό, αμαρτάνουν. Δεν είναι ψωμάκι, «είναι ο άρτος που μεταρρυθμίζεται, λέει ο Ιωάννης Χρυσόστομος, με τα λόγια, τα ίδια λόγια του Ιησού Χριστού» (αγ.Ιω.Χρυσοστόμου Ομιλία Εις την προδοσίαν του Ιούδα ΑΑΠ.τ.21,Α σελ.63). Τότε είπε και εγεννήθησαν και τώρα λέει και γίνεται ο άρτος σάρκα, «την οποία εγώ θα δώσω, λέει ο Χριστός, στον κόσμο για να έχουν ζωή αιώνια» (Ιω.6,51),.

Και μετά, όλα αυτά μπαίνουν μέσα στο Άγιο Ποτήριο, μέσα στο αίμα του Χριστού κολυμπάμε όλοι μας. Και λέει ο ιερεύς: «Απόπλου, ξέπλυνε Κύριε με το αίμα Σου τα αμαρτήματα των δούλων Σου». Όσα εξομολογούμεθα, εκεί μέσα στο Άγιο Ποτήριο ξεπλένονται. Είναι το πλυντήριο που μας ξεπλένει όλους μας. Σπουδαία πράγματα που εμείς τα αγνοούμε και νομίζουμε ότι θα πάμε στην εκκλησία, θα καθίσουμε, θα πούμε δυο λογάκια και θα τελειώσουν. Τι λέτε καλέ; Φοβερά μυστήρια!

Και μετά αφού κοινωνούμε, το σώμα και το αίμα του Χριστού, βγαίνει ο ιερεύς έξω και λέει: «Πάντων των Αγίων…» και τα λοιπά. «Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε νυν και αεί». Τι σημαίνει; Ανάληψις. «Ευλογητός ο Θεός». Ανάληψις. Φεύγει ο Χριστός. Γιατί; Για να έρθει το Πνεύμα το Άγιο. Γιατί αμέσως πιο μετά τι λένε: «Είδαμε το φως το αληθινό. Ελάβομεν Πνεύμα Άγιο». Μέχρι τότε, είμαστε σκεπασμένοι με το Πνεύμα το Άγιο. Μετά είμαστε λουσμένοι μέσα στο Πνεύμα το Άγιο. Λουσμένοι μέσα στο Πνεύμα το Άγιο (Θ.Λειτουργία).

Αυτή είναι η πνευματική μας ζωή. Δεν είναι μια καλή πράξη, ένας καλός χριστιανός. Είναι βιώματα. Αν δεν ζήσω αυτά τα βιώματα, αγαπητοί μου, δεν κάνω τίποτα. Διώξτε τις σκέψεις σας όταν είστε στην Θεία Λειτουργία, και καθίστε και σκεφτείτε και πείτε: «Πώς είναι δυνατόν Αυτός που έφτιαξε όλο αυτόν τον κόσμο, όλο αυτόν τον κόσμο». Βγαίνω έξω και περπατάω και ακούω τα τζιτζίκια και βλέπω τις χελώνες, βλέπω το ένα, βλέπω το άλλο και λέω: «Τι έκανε Αυτός ο Θεός;» Βλέπω τα λουλούδια, βλέπω χίλια δυο άλλα πράγματα και λέω: «Τι έκανε Αυτός ο Θεός, για μένα τον αμαρτωλό; Πόσο αγάπη έχει;»

Και εγώ τον βρίζω, τον βλασφημάω. Ανόητος, ανόητος. Δεν μπόρεσα να καρφώσω σε ένα καρφί, τον Χριστό βλασφημάω. Άμα δεν ξέρεις κι είσαι στραβός και δεν ξέρεις να δουλεύεις, δεν ξέρεις να οδηγείς, δεν ξέρεις να περπατάς, δεν ξέρεις να συμπεριφέρεσαι, δεν ξέρεις τίποτα και έχεις τον διάβολο μέσα σου και στα πάει όλα στραβά και ανάποδα, εμ βέβαια, ο Χριστός σε φταίει μετά και η Υπεραγία Θεοτόκος σε φταίει. Δεν ντρεπόμαστε λιγάκι ε; Δεν ντρεπόμαστε; Πόσο φτωχοί είμαστε, πόσο υποδουλωμένοι στον διάβολο είμαστε και δεν μπορούμε να ξεφύγουμε και να πούμε: «Όχι, όχι, δε θα κάνω αυτά που θέλουν οι επιθυμίες μου». Πόσες επιθυμίες έχουμε; Πάρα πολλές επιθυμίες. «Όχι, εδώ θα το ποδοπατήσω». Δεν τρελαίνεται κανείς αν δεν καπνίσει τσιγάρο. Το ξαναλέω, το ξαναλέω, δεν τρελαίνεται, ας νομίζετε ότι τρελαίνεστε, ο διάβολος σας το λέει έτσι. Δεν τρελαίνεται κανείς αν δεν πει ένα μυστικό. Το λέει εκεί η Αγία Γραφή. «Μη φοβάσαι, λέει, δε θα πάθεις τίποτα αν δεν πεις ένα μυστικό» (Σ.Σειράχ 19.6-11). Που τρέχουμε και το λέμε από εδώ και από εκεί, «Ξέρεις, αυτός έτσι, εκείνος έτσι, ο άλλος αλλιώς». Και χάνουμε αυτήν την ομορφιά του Αγίου Πνεύματος που φωτίζει. Την Εκκλησία φωτίζει. Και μέσα σε αυτή την Εκκλησία, όποιοι θέλουν φωτίζονται.

Μη σας τρομάζουν αυτά που λένε. «Κάρτα του πολίτη το ένα, το άλλο ταυτότητα». Δεν πάνε να λένε ό,τι θέλουν. Δεν πάνε να μας δώσουν ό,τι θέλουν. Το Πνεύμα το Άγιο θα μας φωτίσει πότε και πώς να πούμε «όχι». Δεν είναι ώρα για τέτοια πράγματα. Τώρα είναι ώρα για αγώνες, να φτιάξουμε τον εαυτό μας. Όλα τα άλλα είναι παραφιλολογία, πολιτική, θρησκευτική, κοινωνική, των ανοήτων, των υπερβολικά πιστευόντων ανθρώπων, που δεν έχουν στόχο στη ζωή τους. Ανόητα είναι. Μόνο όταν θα έρθουν οι δύο προφήτες και θα μας πουν την αλήθεια, θα πούμε «όχι». «Εν μεσουρανήματι» (Αποκ.8,13), δε θα μας εξαπατήσει κανένας. «Εν μεσουρανήματι».Ποιος από εσάς μπορεί να πει ότι τώρα έξω είναι φεγγάρι και όχι ήλιος. Τόσο με τόση σαφήνεια.

Άρα λοιπόν, τι καθόμαστε και ασχολούμαστε με όλα αυτά τα πράγματα και όχι με τον εαυτό μας. Τον εαυτό μας που έγινε ο Χριστός άνθρωπος για μας, για να σωθούμε.

Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.

Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.