ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ – Δ΄ΟΙΚ.ΣΥΝ.”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Γιατί έχουμε άγχος – Φοβίες;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ – Δ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝ.”
Ματθ. 5,14-19

ΚΕΙΜΕΝΟ

14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· 15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. 16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. 18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. 19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

14ο Aζώρ απέκτησε το Σαδώκ, ο Σαδώκ απέκτησε τον Aχείμ, ο Aχείμ απέκτησε τον Eλιούδ, 15ο Eλιούδ απέκτησε τον Eλεάζαρ, ο Eλεάζαρ απέκτησε το Mατθάν, ο Mατθάν απέκτησε τον Iακώβ, 16ο Iακώβ απέκτησε τον Iωσήφ, τον άντρα της Mαρίας, από την οποία γεννήθηκε ο Iησούς, που αποκαλείται Xριστός. 17Όλες, λοιπόν, οι γενιές από τον Aβραάμ ως το Δαβίδ είναι δεκατέσσερις γενιές και από το Δαβίδ ως την εξορία στη Bαβυλώνα δεκατέσσερις γενιές και από την εξορία στη Bαβυλώνα ως το Xριστό δεκατέσσερις γενιές.  18Kαι να πώς γεννήθηκε ο Iησούς Xριστός: H μητέρα του η Mαρία, αφού αρραβωνιάστηκε με τον Iωσήφ, χωρίς να έρθουν σε σαρκική επαφή μεταξύ τους έμεινε έγκυος με την ενέργεια του Aγίου Πνεύματος. 19Tότε ο Iωσήφ, ο άντρας της, επειδή ήταν δίκαιος άνθρωπος και δεν ήθελε να την εκθέσει, σκέφτηκε να τη χωρίσει κρυφά.

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2026

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ , Ματθ.5, 14-19

Γιατί έχουμε τόσο άγχος και φοβίες;

Καθώς διάβαζα το σημερινό Ιερό Ευαγγέλιο, λίγο μπερδεύτηκα. Λέει ο Χριστός: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου». «Εσείς είσαστε το φως του κόσμου». Αλλού όμως ο ίδιος λέει: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου». Τελικά τι γίνεται;  Εκείνος είναι το Φως, εμείς είμαστε το Φως του κόσμου; Τι είναι;

Στο δε “Πιστεύω” δίδεται μία απάντηση. Τι λέμε; «Φως εκ φωτός θεόν αληθινόν». Ούτε ο Ιησούς Χριστός είναι το Φως. Μία είναι η πηγή, η Αγία Τριάδα. Ο Άγιος Τριαδικός Θεός, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Και οι τρεις μαζί είναι φώτα, μία πηγή, αλλιώς θα είχαμε πολλές πηγές φωτός. Έτσι λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός λαμβάνει το Φως από τον Πατέρα: «Φως εκ φωτός». Και εμείς λαμβάνουμε το Φως από τον Ιησού Χριστό.

Δεν είμαστε, δε γινόμαστε εμείς φώτα. Ό,τι και να κάνουμε δε γινόμαστε φώτα. Απλώς είμαστε συνδεδεμένοι με το Φως και εκπέμπουμε. Και πρέπει και οφείλουμε να εκπέμπουμε ως φώτα, εάν έχουμε καθαρίσει τον εαυτό μας, όπως μια λάμπα είναι καθαρή και φωτίζει. Δεν είναι καθαρή, δε φωτίζει τίποτα.

Το δυστύχημα όμως ξέρετε ποιο είναι; Ότι τροφοδοτούμεθα από τον Κύριο με τα Ιερά Μυστήρια. Ήρθαμε εδώ στην Εκκλησία, τροφοδοτηθήκαμε με το Φως, εφοδιαστήκαμε με το Φως, συνδεθήκαμε, γίναμε ένα σώμα με το σώμα του Ιησού Χριστού, αλλά μόλις βγούμε έξω, μετά από λίγο τραβάμε την πρίζα και σβήσαν τα φώτα. Και αρχίζουμε και ψάχνουμε άλλα φώτα. Γιατί αυτό το Φως, πρέπει να είσαι άξιος να το κρατάς σωστά και καθαρά, για να εκπέμπει και στους άλλους ανθρώπους.

Ποια φώτα ψάχνουμε; Είναι αυτό που έχω πει πολλές φορές, κατ’ επανάληψη και θα το επαναλαμβάνω. Είναι αυτό που εκφράζεται στην εποχή μας στους ευλαβείς ανθρώπους, ως “αναγεννησιακός γεροντισμός“. Είμαστε όλοι. Τα ξέρουμε. Ξέρω τι πρέπει να κάνω τούτο, ξέρω τι πρέπει να κάνω το ένα, τι πρέπει να κάνω το άλλο. Ξέρω θεολογία, ξέρω ποιμαντική, ξέρω… Όλοι. Αν πάει η μάνα να πει κάτι στο παιδί: «Ξέρω εγώ». Αν πάει ο πατέρας η μάνα να πει κάτι στον άντρα: «Ξέρω εγώ, εσύ θα μου πεις;» Αν πάει ένας μεγαλύτερος να πει σε έναν μικρότερο, η πεθερά στην νύφη, και ούτω καθεξής: «Ξέρω εγώ, εσύ θα μου πεις;»

Αλλά και από την άλλη πλευρά εμείς αισθανόμαστε ότι όλα τα ξέρουμε και πρέπει παντού και πάντα να γινόμαστε “οι δάσκαλοι”. «Μη πολύ διδάσκαλοι γίνεσθε, λέει. (Ιακ.3,1) Δείξτε με τη συμπεριφορά σας αυτό που έχετε να πείτε». Αυτό λέει: «Να δουν οι άνθρωποι τα καλά σας έργα, όχι τα καλά σας λόγια». Από λόγια, γέμισε ο τόπος. Όλοι λέμε λόγια, λόγια, λόγια, λόγια. Στο διαδίκτυο δε, όλοι βγαίνουμε έξω και μιλάμε, παπάδες, καλόγεροι, λαϊκοί, όλοι, όλοι, όλοι. Φτιάχνουμε σελίδες.

Να σας πω κάτι; Μην ακούτε κανέναν, κανέναν. Προσέξτε κανέναν, αν μπείτε μέσα στις πληροφορίες και δε βρείτε ένα τηλέφωνο. «Θέλω να πάρω τηλέφωνο άνθρωπέ μου. Ποιος είσαι;» Φίλοι του Άγιου τάδε, φίλοι του τάδε, φίλοι του τάδε, ναι φίλοι, καλά κάνετε. «Ποιος είσαι για να ρωτήσω, ποιος είναι υπεύθυνος εδώ μέσα;» Κανένας, κανένας. Και τρέχετε μέσα και ακούτε του κόσμου τις ανοησίες, γιατί όλοι αυτοί έχουν έναν “αναγεννησιακό γεροντισμό“, γι’ αυτό και κρύβονται, όχι γιατί είναι ταπεινοί, όχι βέβαια, ώστε να λένε ό,τι θέλουν, ό,τι τους εμπνεύσει ο διάβολος, γιατί ο διάβολος εμπνέει.

Άπαξ και αποκοπείς από την πηγή του φωτός, που είναι η Αγία Γραφή, η Ιερά Παράδοση, τα συγκεκριμένα. Δηλαδή είπα κάτι, το συνδέω με την Αγία Γραφή; Είναι συνδεδεμένη η πρίζα μου, τα λόγια μου, με την πηγή του φωτός, που είναι η Αγία Γραφή, ο Λόγος του Θεού, η Ιερά Παράδοση; Είναι συνδεδεμένα; Πού το ξέρω; Αφού δε με παραπέμπεις. Δε με παραπέμπεις, για να δω πού συνδέθηκες και από πού το πήρες αυτό. Ακούμε ωραία λόγια.

Ωραία λόγια λέει και ο διάβολος. Πππ! Από ωραία λόγια ο διάβολος! Κολακεύει! Τι είπε στον Ιησού Χριστό στην έρημο; «Είσαι Υιός του Θεού, θα ‘ρθουν οι άγγελοι να σε πιάσουν. Πέσε, δεν παθαίνεις τίποτα» (Μτθ.4,1-6). Και ούτω καθεξής.

Άρα λοιπόν, τι κάνουμε; Γίναμε όλοι φώτα. Και λέει ο Βερίτης:  «Ήταν, λέει, χίλια φώτα, μα δεν ήτανε το φως». Χίλια φώτα, γέμισε ο τόπος φώτα, φως, φως, όλοι ξέρουν! Όλοι ξέρουν τα πάντα. Κανείς, όμως, δε σε οδηγεί στην πηγή του Φωτός.

Ο Ιησούς. Ο Θεός είπε στον Αβραάμ μια προφητεία: «Θα πληθύνω το γένος σου ως τα άστρα του ουρανού». Δεν έφτανε αυτό; Γιατί προσθέτει «Και σαν την άμμο στο χείλος της θαλάσσης»; Γιατί προσθέτει και την άμμο; Για να δείξει ότι μέσα στη ζωή μας. Από τον Αβραάμ κατάγονται όλοι οι άγιοι, όλα τα φώτα, που εκπέμπουν φως από τον ήλιο, αλλά υπάρχουν και εκείνοι που είναι άμμος, στο χείλος της θαλάσσης, που τον παίρνει η θάλασσα και τον πάει όπου να ‘ναι. Σαν τους γραμματείς και φαρισαίους που λέγανε: «Εμείς είμαστε του Αβραάμ παιδιά. Τι λες εσύ τώρα;» (Ιω.8,39) Από τέτοια παιδιά του Αβραάμ, γέμισε ο τόπος. Όλοι είναι ενάρετοι, όλοι είναι καλοί. Κανείς όμως δεν είναι δεμένος με την πηγή του φωτός.

Και ξέρετε τι παθαίνουμε; Τι νομίζετε, από πού προέρχονται όλα αυτά τα ψυχολογικά, το άγχος προπαντός και οι φοβίες. Από πού προέρχονται; Χάσαμε το Φως. Ξέρετε, μέσα στο σκοτάδι, αν δεν έχεις φακό, έχεις άγχος. «Πού πάω;» Έχεις φοβία. «Τι θα αντιμετωπίσω;» Έτσι και στη ζωή μας. Χάσαμε το φως και γεμίσαμε με άγχος και φοβίες.

Γιατί ο διάβολος φρόντισε να μας ξεγελάσει και να μας πει: «Άσε τώρα τι σου δίνει ο Θεός, δε σου δίνει τίποτα. Κοίταξε εγώ τι σου δίνω. Αφθονία. Αφθονία. Αφθονία». Πας στο σούπερ μάρκετ και υπολογίζεις να πάρεις μεγάλη τσάντα, γιατί θα ψωνίσεις λαίμαργα από εκεί και μετά θα τα πετάξεις. Βγαίνεις έξω και κοιτάς τι θα ψωνίσεις, ενώ δε χρειάζεσαι. Δε βγήκες να ψωνίσεις, βγήκες για βόλτα και όμως ψωνίζεις. Και γεμίσαμε, γεμίσαμε.

Προσέξτε, και δε μας φτάνει ούτε ο χρόνος, γιατί τον ξοδεύουμε το τι θα κάνουμε, πώς θα πορευθούμε και πού θα καταλήξουμε. Ούτε ο χώρος. Αγοράζουμε, αγοράζουμε, αγοράζουμε, δεν έχουμε που να τα βάλουμε. Ούτε το χρήμα. Τα τρία “χ”, επικίνδυνα. Δε μας φτάνουν. Λεφτά, ναι, και άλλα, και άλλα, και άλλα. Λεφτά, πλούτη, αγαθά.

Και μετά; Φοβόμαστε μην τα χάσουμε. Φοβόμαστε μήπως και δεν υπάρξουμε και δεν αναδειχθούμε, γιατί αυτά μας αναδεικνύουν τελικά και όχι το Φως του Χριστού. Φοβάμαι μην επιτύχω εδώ, φοβάμαι μην αρρωστήσω. Και; Για ποιους είναι οι αρρώστιες, για άλλους; Είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω το πρόβλημα, το οποιοδήποτε πρόβλημα; Γιατί, λέει ο Απόστολος Παύλος: «Έχοντες τροφάς και σκεπάσματα τούτοις αρκεσθησόμεθα» (Α΄Τιμ.6,8). Πλεονέκτες.

Και η πλεονεξία οδηγεί και στις φοβίες και στο άγχος. Γιατί οι παππούδες μας δεν είχαν ούτε φοβίες ούτε άγχος; Άνετοι ήτανε. Μέσα στα λίγα, που ήτανε πλούτος. Και εμείς μέσα στα πολλά, και είμαστε φτωχοί. Φτωχοί σε υλικά αγαθά, αλλά και σε μυαλό. Είμαστε φτωχοί σε μυαλό. Γι’ αυτό και έχουμε νεύρα. Γιατί δεν ξέρουμε να διαχειριστούμε το πρόβλημα. Και όταν δεν ξέρεις να διαχειριστείς το πρόβλημα, βγάζεις νεύρα από μέσα σου, γιατί δεν ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις. Ο σοφός όμως και συνετός, είναι εκείνος που θα σε γαληνέψει και εσένα άμα έχεις ένταση και δε θα ταραχθεί και ο ίδιος.

Άρα λοιπόν βλέπετε, βγάλαμε την πρίζα, δε συνδεόμαστε με το Φως και έρχονται όλα τα κακά στο κεφάλι μας. Και ο διάβολος με όλα αυτά τα πλούτη που μας δίδει, με όλα αυτά τα αγαθά, χρήμα από παντού, τα πάντα. Έτσι θα μας εξουσιάσει στους εσχάτους χρόνους και θα μας πει: «Τώρα σε έχω στο χέρι. Θες δε θες, θα ‘ρθεις να με προσκυνήσεις». Κι άστε τις κάρτες και τις ταυτότητες που λένε,  παγιδεύοντας τους ανθρώπους.

Τα αγαθά, η πλουσιότητα στα υλικά, στις ηδονές. Πλούτος ηδονών: ανοίγεις το κινητό και μπαίνεις και απολαμβάνεις ό,τι σαρκολατρία θέλεις. Ό,τι σαρκολατρία θέλεις. Ό,τι διαστροφή θέλεις. Ό,τι κατεβεί το μυαλό σου θα το βρεις εκεί μέσα. Ο διάβολος τα έχει έτοιμα να τα σερβίρει. Και δεν είμαστε έξυπνοι να πούμε:

– Όχι, όχι. Εγώ είμαι συνδεδεμένος με την πρίζα, το Φως.

Γι’ αυτό και λέει: «Όλα τα έργα των ανθρώπων, όταν έρθει το Φως θα τα αποκαλύψει όλα» (Ιω.19,21). Και τα κρυφά των καρδιών μας.

Γιατί δείχνουμε ότι είμαστε καλοί σαν “αναγεννησιακοί άνθρωποι“. «Είμαι καλός». Όχι γιατί έτσι το θέλει ο Θεός, γιατί εγώ έτσι το θέλω.

Άρα, λοιπόν, αγαπητοί μου, για να φύγουν οι φοβίες σας και οι φόβοι και το άγχος, μη βγάλετε την πρίζα από τον Ιησού Χριστό. Ο Ιησούς Χριστός συνδεδεμένος με τον Πατέρα, εμείς με τον Ιησού Χριστό και είμαστε όλοι μαζί φώτα, για να φωτίζουμε και τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Σύνοψη Ομιλίας: “Γιατί έχουμε τόσο άγχος και φοβίες;”

Η ομιλία συνδέει το σύγχρονο άγχος και τις φοβίες μας με την πνευματική μας αποσύνδεση από την πηγή του αληθινού Φωτός, που είναι ο Τριαδικός Θεός.

• Η Πηγή του Φωτός: Ο Θεός είναι η μοναδική πηγή φωτός. Ο Χριστός λαμβάνει το Φως από τον Πατέρα (“Φως εκ φωτός”) και εμείς το λαμβάνουμε από τον Χριστό. Δεν είμαστε οι ίδιοι φώτα, αλλά απλώς συνδεδεμένοι μαζί Του για να εκπέμπουμε.
• Η Αποσύνδεση (Το “Τράβηγμα της Πρίζας”): Ενώ τροφοδοτούμαστε από τα Μυστήρια στην Εκκλησία, βγαίνοντας έξω “τραβάμε την πρίζα” και αναζητούμε άλλα, ψεύτικα φώτα.
• Ο “Αναγεννησιακός Γεροντισμός” και η Πληροφορία: Γεμίσαμε από ανθρώπους που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, που το παίζουν “δάσκαλοι” και διαδίδουν στο διαδίκτυο προσωπικές απόψεις χωρίς να παραπέμπουν στην Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση, θυμίζοντας τα “ωραία λόγια” και τις παγίδες του διαβόλου.
• Η Παγίδα της Υλικής Αφθονίας: Ο διάβολος μας εγκλωβίζει στην πλεονεξία (χρόνος, χώρος, χρήμα, υλικά αγαθά, ηδονές του διαδικτύου). Η υπερβολική προσκόλληση στα υλικά γεννάει τον φόβο μήπως τα χάσουμε.
• Η Ρίζα του Άγχους: Όπως στο σκοτάδι χωρίς φακό νιώθουμε φόβο και αβεβαιότητα, έτσι και η απώλεια του πνευματικού Φωτός φέρνει το άγχος, τις φοβίες και τα νεύρα, καθώς δεν ξέρουμε να διαχειριζόμαστε τα προβλήματα.

Το Κεντρικό Μήνυμα: Για να φύγουν οι φόβοι, οι φοβίες και το άγχος, η λύση είναι μία: να παραμένουμε σταθερά συνδεδεμένοι με την πρίζα του Φωτός, δηλαδή τον Ιησού Χριστό.

 

Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.

Περίληψη, νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.