ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΑΓ.318 ΠΑΤΕΡΩΝ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Ο Απολογισμός και οι απολογισμοί μας”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΑΓ. 318 ΠΑΤΕΡΩΝ”
Ιωαν. ιζ΄1- 13

ΚΕΙΜΕΝΟ

 1 ΤΑΥΤΑ ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε, 2 καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. 3 αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. 4 ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· 5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. 6 Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. 7 νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· 8 ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 9 Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, 10 καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. 11 καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. 12 ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. 13 νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

   1 Aφού τα είπε αυτά ο Iησούς, σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είπε: «Πατέρα, έχει έρθει κιόλας η ώρα. Δόξασε το Γιο σου, έτσι που να σε δοξάσει και ο Γιος σου 2σύμφωνα με την εξουσία που του έδωσες να έχει πάνω σε όλους τους ανθρώπους, ώστε σε όλους εκείνους που του έχεις εμπιστευθεί, να τους χορηγήσει ζωή αιώνια. 3Kαι τούτη είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα το μόνο αληθινό Θεό κι εκείνον που απέστειλες, τον Iησού Xριστό. 4Eγώ σε δόξασα πάνω στη γη. Tο έργο, που μου έχεις αναθέσει να κάνω, το έφερα σε πέρας. 5Kαι τώρα, Πατέρα, δόξασέ με εσύ δίπλα σε σένα, με τη δόξα που είχα στο πλάϊ σου προτού υπάρξει ο κόσμος.   6 Φανέρωσα το χαρακτήρα σου στους ανθρώπους τους οποίους μου έχεις εμπιστευθεί από τον κόσμο. Δικοί σου ήταν και τους έχεις εμπιστευθεί σε μένα, και το λόγο σου τον έχουν τηρήσει. 7Tώρα πια το ξέρουν, πως όσα μου έδωσες προέρχονται από σένα, 8γιατί τους μετέδωσα τις αλήθειες που εσύ μου έχεις δώσει. Kι αυτοί τις δέχτηκαν κι αναγνώρισαν πως πραγματικά βγήκα από σένα, και πίστεψαν ότι εσύ με απέστειλες.   9Γι’  αυτούς παρακαλώ εγώ. Δεν παρακαλώ για τον κόσμο, αλλά γι’  αυτούς που μου έδωσες, γιατί είναι δικοί σου. 10Kι όσα έχω εγώ είναι όλα δικά σου, και τα δικά σου είναι δικά μου, κι έχω δοξαστεί ανάμεσά τους. 11Kι εγώ δε μένω πια στον κόσμο, αυτοί όμως μένουν στον κόσμο, ενώ εγώ έρχομαι κοντά σου. Πατέρα άγιε, φύλαξέ τους στ’  όνομά σου, το οποίο μου χάρισες, για να είναι κι αυτοί ένα, όπως είμαστε εμείς. 12Όσο βρισκόμουν μαζί τους στον κόσμο, εγώ τους φύλαγα στ’  όνομά σου. Aυτούς που μου έχεις δώσει τους φύλαξα, και κανένας απ’  αυτούς δε χάθηκε εκτός από το γιο της απώλειας, έτσι που να εκπληρωθεί η Γραφή. 13Όμως, τώρα πια έρχομαι σε σένα κι αυτά τα λέω όσο βρίσκομαι στον κόσμο, για να έχουν τη χαρά μου ολοκληρωμένη μέσα τους.

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2025

ΑΓ. 318 ΠΑΤΕΡΩΝ, Ιωαν. ιζ΄1 – 13

Ο Απολογισμός και οι απολογισμοί μας.

Σήμερα η Εκκλησία γιορτάζει τους 318 Θεοφόρους Πατέρες, που έλαβαν μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο.

Τι σχέση έχουν τώρα οι 318 Θεοφόροι Πατέρες με αυτό εδώ το ύφασμα (Θα το γυρίσω έτσι). Τι σχέση έχουν; Ξέρετε τι είναι αυτό; Είναι αυτό που καλύπτουμε τα Άγια, που το βάζει ο Ιερεύς στην πλάτη, κάνουμε τη Μεγάλη Είσοδο. Είναι αυτό που σκεπάζουμε πάνω στην Αγία Τράπεζα το Άγιο Δισκάριο και το Άγιο Ποτήριο. Είναι αυτό που κουνάμε πάνω από τα Άγια, την ώρα που λέμε το “Πιστεύω”. Και είναι αυτό που κάποια στιγμή ο Ιερεύς βγαίνει και λέει: «Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» και κρατάει αυτό στο χέρι διπλωμένο,  «και η αγάπη του Θεού και Πατρός και η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είη μετά πάντων ημών».

Αυτό, το ύφασμα. Ξέρετε πώς λέγεται; Αέρας. Όχι, γιατί το κουνάμε για να κάνουμε αέρα. Λένε πολλοί, ότι το κουνάμε πάνω από τα Άγια στο “Πιστεύω” για να μην πάνε μύγες. Να σας πω κάτι; Την ώρα του “Πιστεύω”, εκεί δεν έχουμε Σώμα και Αίμα Χριστού. Έχουμε τον Άρτο και το περιεχόμενο του Αγίου Ποτηρίου. Δεν ευλογήθηκαν ακόμη. Που θα έπρεπε να το κουνάμε πάνω από το “Πάτερ ημών”. Όταν λέμε το “Πάτερ ημών” αν ήταν για να διώχνουμε τις μύγες και τα έντομα. Λέγεται “Αέρας”. Οι Σύριοι Ορθόδοξοι το λένε “Νεφέλη”.

Ξέρετε τι εκφράζει αυτό το ύφασμα; Την παρουσία του Θεού στην εκκλησία μας. Του Θεού, του Αγίου Πνεύματος, στην εκκλησία μας.

Την ώρα του “Πιστεύω”,  πάνω από τα Άγια κουνάμε το ύφασμα (αυτόν τον “Αέρα”),για να δείξουμε ότι το Πνεύμα το Άγιο: «Καθάπερ φερομένης βιαίας πνοής», πως την Πεντηκοστή ήρθε σαν δυνατός άνεμος, αέρας, και ενέπνευσε τους Αποστόλους. Έτσι και στην εκκλησία, το Πνεύμα το Άγιο ήρθε να εμπνεύσει τους 318 Θεοφόρους Πατέρες, και τις επόμενες φορές στις Συνόδους, το Πνεύμα το Άγιο, τους φώτισε να βγάλουν μέσα από την Αγία Γραφή και από πουθενά αλλού, όχι από το μυαλό τους. Μέσα από την Αγία Γραφή το συμπέρασμα ότι ο Θεός είναι Τριαδικός, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός και Άνθρωπος, ότι η Υπεραγία Θεοτόκος είναι Θεοτόκος και όχι Χριστοτόκος, και άλλα πολλά. Το Πνεύμα το Άγιο τα κάνει όλα.

Το φέρνει ο Ιερεύς στην πλάτη του, γιατί δείχνει ότι το Μυστήριο θα τελεστεί κάτω από την σκέπη του Αγίου Πνεύματος και τίποτα άλλο. Άρα λοιπόν, αυτό εδώ είναι κάτι πολύ σπουδαίο και πολύ βασικό. Και όταν ο Ιερέας λέει: «Η Χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η Αγάπη του Θεού και Πατρός και η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος», η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος πώς έρχεται στη ζωή μας; Με το Πνεύμα το Άγιο.

Εμείς σήμερα δεν έχουμε Πνεύμα Άγιο. Δεν ξέρουμε καν, πού είναι αυτό το Πνεύμα το Άγιο. Το ζητάμε. Πού είναι; Να ‘ρθει. Να κατεβεί από πού; Πώς; Περιμένουμε κανένα αεράκι στο σπίτι μας, που το κάνει ο διάβολος;

Αγαπητοί μου, το Πνεύμα το Άγιο το λέει ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, που κάναμε τις αναλύσεις όλο το χειμώνα. Το Πνεύμα το Άγιο είναι μέσα στις γραφές. Αυτό ενέπνεε τους Προφήτες. Αυτό ενέπνεε τους Αποστόλους. Γι’ αυτό και ο Ιησούς Χριστός λέει: (και το ‘παμε και σήμερα) «Ίνα πληρωθεί το γραφέν», για να ολοκληρωθεί αυτό που γράφτηκε. Γι’ αυτό και είναι αληθής ο Κύριος, γιατί ότι γράφτηκε αυτό και έκανε.

Άρα λοιπόν, στη ζωή μας ας μάθουμε να αναζητούμε το Πνεύμα το Άγιο. Ξέρετε πού αναζητούμε Πνεύμα Άγιο εμείς, εντός εισαγωγικών; Ποιο είναι το Πνεύμα το Άγιο της εποχής μας, που μας φωτίζει να κάνουμε τι κάνουμε; Το Ίντερνετ. Από εκεί μέσα τα παίρνουμε όλα. Το κινητό μας. Από εκεί μέσα τα παίρνουμε όλα. Απ’ το διαδίκτυο. Από εκεί μέσα τα παίρνουμε όλα. Και απ’ το μυαλό μας, που νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα. Και βγάζουμε αποφάσεις και λέμε: «Αυτό είναι σωστό, εκείνο δεν είναι σωστό. Αυτός γιατί κάνει έτσι, ο άλλος γιατί κάνει αλλιώς».

Πού, ποιο Πνεύμα Άγιο; Ποιος από εμάς; Ποιος από εμάς; Και από εμάς, τους Ιερείς, θα χρησιμοποιήσουμε για ένα επιχείρημα θεολογικό την Αγία Γραφή; Ποιος; Κανένας. Διαβάζουμε Αγία Γραφή; Δε διαβάζουμε. Ούτε καν το νόημά της δεν ξέρουμε. Ο Άγιος Κύριλλος όμως, έκανε κήρυγμα μόνο από την Αγία Γραφή. Εμείς τι κάνουμε; Βγάζουμε αποφάσεις μεταξύ μας. Τι είναι σωστό, τι δεν είναι σωστό. Πού το στηρίζεις αν είναι σωστό αυτό ή εκείνο; Στην κοινωνική αυτή κατάσταση; Έτσι λέει η κοινωνία, έτσι κάνουμε όλοι, έτσι πορευόμαστε όλοι;

Ξέρετε ότι το έργο της ζωής μας, κάποτε…όπως κάθε έργο, όταν τελειώνει, τι κάνουμε; Απολογισμό. Κάθε χρόνο όλες οι εταιρείες, τα καταστήματα κάνουν απολογισμό και τον προϋπολογισμό της νέας χρονιάς. Απολογισμό αν δεν κάνεις, απέτυχες. Απολογισμό κάνουν οι σωστοί άνθρωποι και κάθε μέρα, κάθε βράδυ κάνουν απολογισμό. Οι αρχαίοι Έλληνες έκαναν κάθε βράδυ τον απολογισμό τους. Εμείς ούτε προσευχή δεν κάνουμε.

Τι σημαίνει απολογισμός; Τι έκανα; Τι έπρεπε να κάνω και δεν το έκανα; Τι δεν έκανα σωστά; Οι αρχαίοι Έλληνες. Εμείς; Τι κάνουμε; Και ο Κύριος… γι’ αυτό έχει σήμερα το Ιερό Ευαγγέλιο, ξέρετε τι έχει; Τον απολογισμό του Χριστού. Τον απολογισμό. Ο Ιησούς Χριστός κάνει τον απολογισμό Του. Να σας διαβάσω. Τι λέει το Ιερό Ευαγγέλιο σήμερα; Και θα σας διαβάζω μετάφραση. Να δείτε ότι ο Χριστός κάνει απολογισμό των έργων Του. Εμείς δεν θα κάνουμε, νομίζετε; Κάνουμε. Να σας το πω, πότε κάνουμε.

«Εγώ, λέει -από το κατά Ιωάννη που διαβάσαμε σήμερα-, σε δόξασα πάνω στη γη. Το έργο μου, αυτό που μου ανέθεσες, το τελείωσα. Τελείωσα την εργασία μου. Άκου τώρα τι έκανα, λέει. Άκου. Ποιο; Στον Θεό Πατέρα. Άκου τι έκανα, ως άνθρωπος, στη γη. Φανέρωσα το όνομά Σου στους ανθρώπους που μου έδωσες. Όλοι αυτοί, που ήταν μέσα στον κόσμο, ήταν δικοί σου. Και Εσύ μου τους έδωσες. Και προσπάθησαν να τηρήσουν τον λόγο Σου. Τώρα γνώρισαν ότι όλα όσα μου έδωσες προέρχονται από σένα, γιατί τους έδωσα τα λόγια που μου έδωσες. Και αυτοί τα δέχθηκαν. Και κατάλαβαν πραγματικά ότι προήλθα από σένα. Και πίστεψαν ότι εσύ με απέστειλες». Δείτε ωραίος απολογισμός!

«Εγώ προσεύχομαι για αυτούς. Δεν προσεύχομαι, όμως, για τον κόσμο». Σας λέω, καμιά φορά, να σ’ έχει καλά ο Θεός. Όλον τον κόσμο να τον έχει καλά. Είδατε τι λέει; «Εγώ προσεύχομαι για αυτούς. Δεν προσεύχομαι για τον κόσμο». Ποιος είναι ο κόσμος; Αυτοί που δε θέλουν να υπάρχει Θεός. Δεν τους ενδιαφέρει ο Θεός. Γιατί να προσευχηθεί για αυτούς; Τρέχει να τους σώσει, αλλά δεν προσεύχεται. Την ειδική προσευχή, που κάνει για την σωτηρία των ανθρώπων. Εκεί προσεύχεται για να τους φέρει σε επίγνωση ο Θεός.

«Αλλά για αυτούς που μου έδωσες, γιατί είναι δικοί Σου». Είναι δικοί Σου. Μου τους έδωσες, είναι δικοί Σου. Όλοι αυτοί, οι οποίοι πιστεύουν στο θέλημα του Θεού. «Και όλα τα δικά μου είναι και δικά Σου. Και τα δικά Σου και αυτά δικά μου. Και έχω δοξαστεί μέσα από αυτούς, τους ανθρώπους. Εγώ δεν βρίσκομαι πια στον κόσμο, ενώ αυτοί βρίσκονται στον κόσμο. Εγώ όμως έρχομαι προς εσένα. Όταν ήμουν μαζί τους στον κόσμο, τους φύλαγα στο όνομά Σου. Αυτούς που μου έδωσες, τους φύλαξα». Προσέξτε, ότι λεφτά μου έδωσες, τα φύλαξα. Πάρ’ τα. Απολογισμός.

«Κανείς τους δε χάθηκε, παρά μόνο ένας». Ποιος; Ο υιός της απωλείας. Ήθελε να χαθεί και χάθηκε.

«Τώρα όμως έρχομαι σε εσένα και αυτά τα λέω, ενώ βρίσκομαι ακόμη στον κόσμο, για να έχουν μέσα τους την χαρά μου ολοκληρωμένη». Τελείωσε τον απολογισμό Του. «Ό,τι μου έδωσες το κράτησα, το τήρησα, τους μετέφερα το θέλημά Σου, τώρα τελείωσε και έρχομαι σε εσένα».

Γι’ αυτό και στη Σταύρωση είπε: “Τετέλεσται”.Το “Τετέλεσται” στην Σταύρωση δεν ήταν “τώρα πεθαίνω και τελειώσαμε”. Όχι. “Τετέλεσται”, το έργο μου τώρα ολοκληρώθηκε. Τελεία και παύλα, που λέμε.

Πού είναι ο δικός μας απολογισμός; Χμ; Πού είναι; Μας τον έχει ετοιμάσει ο καλός Θεός, για να είμαστε έτοιμοι τι θα πούμε όταν πεθάνουμε. Γιατί τότε τελειώνει το δικό μας έργο. Και του Ιησού Χριστού τότε τελείωσε.

Ξέρετε ότι σε κάθε Εξόδιο Ακολουθία, εμείς, εξ ονόματος του κεκοιμημένου, κάνουμε τον απολογισμό του κεκοιμημένου; Δεν το ξέρετε. Να σας το διαβάσω. Γιατί στην κηδεία κλαίμε, κλαίμε, κλαίμε, θρηνούμε, αλλά δε μετέχουμε πουθενά. Τι λέει ο κεκοιμημένος, που το λέμε εμείς και το ψάλουμε μέσα από τους ψαλμούς; Τι πρέπει να πει ο κεκοιμημένος και το λέμε εμείς; Εκείνος δεν μπορεί να μιλήσει. Εξ ονόματος του μιλάμε εμείς που ψάλουμε στην κηδεία. «Η ψυχή μου σε κάθε στιγμή πόθησε βαθιά το θέλημά Σου». Μετάφραση διαβάσω. Αυτό πρέπει να πούμε.

Πόθησα βαθιά το θέλημά Σου; Το ποθώ το θέλημα του Θεού βαθιά; Ή κάνω το θέλημά μου; «Η καρδιά μου ήταν στραμμένη στο θέλημά Σου και όχι στην πλεονεξία». Η καρδιά μου ήταν στραμμένη στο θέλημά Σου. Και όχι στο να πάω να αγοράζω παπούτσια, ρούχα και χίλια δυο άλλα πράγματα.

Και το είπα, Δεν ξέρω αν σας το είπα και εσάς. Κάποια μέρα των Θεοφανείων, θα ‘ρθω στα σπίτια να τα αγιάσω εγώ. Και θα σας πω: «Άνοιξέ μου το σπίτι να το αγιάσω».  Και θα πω: «Άνοιξέ μου και τις ντουλάπες να τις αγιάσω». Μμ; Να αγιάσω τα παπούτσια σου, τα ρούχα σου τα πολλά. Δεν πρέπει και αυτά να αγιασθούν; Θα έχετε το θάρρος να μου ανοίξετε την ντουλάπα και να πείτε: «Όλα αυτά δικά μου. Όλα αυτά δικά μου». Γελάτε, αλλά… θα γίνει όμως αυτό. Χμ

«Λυπόμουν και προσευχόμουν για αυτούς που εγκαταλείπουν το νόμο Σου». Προσευχόμουν για αυτούς τους ανθρώπους που τους βλέπω έξω και λέω:  «Α, τον αλήτη. Α, το παλιόπαιδο». Προσευχήθηκες ποτέ για αυτόν που σε ενοχλεί, που κάνει τις αταξίες; Προσευχήθηκες; Λυπήθηκες για αυτούς; Δεν… παιδί μου. Χμ…

Προσέξτε και αυτό. «Έκανα παρέα με όλους εκείνους που σε φοβούνται και τηρούν τις εντολές Σου». Με ποιους κάνουμε παρέα; Όταν πάτε σε γενέθλια, αυτοί όλοι εκεί φοβούνται το όνομα του Θεού; Όταν βγαίνουμε στα κέντρα, εδώ και εκεί. Δε λέω να μη βγει κανείς στα κέντρα. Αλλά αυτούς που κάνουμε παρέα είναι άνθρωποι που φοβούνται το θέλημα του Θεού; Θα πει ο διάβολος: «Τι λες παιδί μου; Πότε εσύ έκανες παρέα με καλούς, με σωστούς ανθρώπους; Εσύ γύριζες από εδώ και από εκεί. Πότε μελετούσες το θέλημα του Θεού και δεν είχες πλεονεξία όταν αγόραζες, αγόραζες, αγόραζες;» Θα τα λέει ο διάβολος αυτά. Εμείς θα λέμε αυτό που πρέπει να πούμε. Αλλά ο διάβολος θα λέει: «Όχι, δεν το ‘κανε, δεν το ‘κανε, δεν το ‘κανε». Και λέει ο Κύριος: «Εγώ δε θα κρίνω κανέναν. Τα έργα σας θα σας κρίνω».

«Ζητούσα σύνεση για να μάθω τις εντολές Σου». Ποιος από εμάς θέλει να μάθει τις εντολές; Άμα πω σε κάποιον: «Δεν είναι σωστό αυτό που κάνεις, δεν το θέλει ο Θεός».

«Γιατί; Τι πειράζει;»

«Μην καπνίζεις», λέω σε κάποιον.

«Γιατί ο Θεός δεν έκανε το τσιγάρο; Τον καπνό;»

«Ναι λέω, ο Θεός έκανε τον καπνό. Αλλά η επιθυμία σου είναι δική σου. Δεν φταίει ο καπνός. Φταίει η επιθυμία σου που δεν μπορείς να πεις σήμερα, “Δε θα κάνω ούτε ένα τσιγάρο”. Δεν μπορείς».

Θα πει ο Θεός: «Ζητούσες σύνεση;»

«Δεν είχες», θα πει ο διάβολος.

Ποια σύνεση είχες; Καμία. «Παιδεύτηκα με τα προβλήματα της ζωής μου, αλλά δεν σε ξέχασα». Παιδεύτηκα, πολλά προβλήματα είχα. Αλλά δεν είπα: «Ουφ! γιατί σε μένα; Ουφ! Γιατί τούτο; Γιατί εκείνο; Κουράστηκα, δεν μπορώ. Αλλά δε σε ξέχασα. Καταφεύγω στην προσευχή».

«Δικός Σου είμαι». Είμαστε; Μπορούμε να το πούμε; «Δικός Σου είμαι, Κύριε».

Θα πει ο Κύριος: «Ποιος είσαι; Δε σε ξέρω. Ποιος είσαι;»

«Σώσε με, γιατί αναζητούσα τα δικαιώματά Σου. Από τη διδασκαλία Σου, δεν ξέφυγα. Γιατί Εσύ με νομοθέτησες». Από τη διδασκαλία σου, δεν ξέφυγα. Πόσοι έρχεστε από εσάς, να ακούσετε Λόγο Θεού; Όχι από τον Α’ το Β’. Εδώ είναι το σχολείο της Ενορίας μας. Πόσοι έρχεστε να ακούσετε τη διδασκαλία του Θεού; Όχι τη δική μου. Πόσοι; Θα πει ο Κύριος: «Πού; Πού; Ακόμη κι όταν μιλούσε ο Ιερεύς στην Ενορία σου εσύ κοιτούσες το κινητό, μιλούσες με τον Α’ , με τον Β’».

«Πάντα επιθυμούσα να πράττω το θέλημά Σου. Προσδοκώντας την ανταμοιβή. Πάντα επιθυμούσα να πράττω το θέλημά Σου». Πάντα; Πάντα; Για να κοιτάξουμε τώρα που έρχεται καλοκαίρι. Ντυνόμαστε πάντα, όπως θέλει ο Θεός; Στην παραλία που πάμε, θα ντυθούμε πάντα όπως θέλει ο Θεός; Θα φορέσουμε τα μπανιερά μας, έτσι όπως τα θέλει ο Θεός; Χμ. Χμ.

«Πάντα στην προσευχή μου έλεγα: Κύριε δίδαξέ με τα δικαιώματά Σου». Στην προσευχή μας είπαμε ποτέ: «Κύριε μάθε με. Δίδαξέ με το θέλημά Σου. Δεν το ξέρω». Ναι, πού να το ξέρω; Και εγώ ακόμα μαθαίνω. Το λέμε όμως: «Δίδαξέ με Κύριε το θέλημά Σου». Κάνουμε το σταυρό μας, πέφτουμε για ύπνο, τελειώσαμε. Σηκωνόμαστε, κάνουμε το σταυρό μας, φύγαμε. Και;

Κι όμως λέει παρακάτω πάλι, στη Νεκρώσιμη Ακολουθία: «Ο χορός των Αγίων βρήκε την πηγή της ζωής και την πύλη του Παραδείσου». Οι Άγιοι που γιορτάζουμε σήμερα βρήκαν την πηγή, βρήκαν την πόρτα του Παραδείσου. Ας βρω κι εγώ τον δρόμο μέσα από τη μετάνοια. «Έύρω πηγή της ζωής και θύραν Παραδείσου», που θα το ψάλλουμε και μετά.

«Εσύ που παλιά με έπλασες από το μηδέν και με τίμησες με την θεϊκή Σου εικόνα, με την παράβαση της εντολής, με επανάφερες στη γη από όπου πλάστηκα. Οδήγησέ με ξανά στην ομοίωσή Σου, ώστε να είμαι ίδιος με Σένα αναπλάθωντας το μέσα μου. Είμαι εικόνα της Αρρήτου Δόξης Σου, της ανέκφραστης δόξης Σου, εικόνα. Αν και φέρω τα σημάδια των πταισμάτων». Πόσοι από εμάς νιώθουμε ότι είμαστε λερωμένοι, βρώμικοι, σημάδια των αμαρτιών μας, να τρέξουμε στην εξομολόγηση; Πόσοι; θα πάμε Πάσχα, Χριστούγεννα και καλά ό,τι πούμε. «Τα σημάδια, λέει, των παραπτωμάτων μου, τα φέρω. Δέσποτα, καθάρισέ με με τις συμπόνοιές Σου και χάρισέ μου την ποθητή πατρίδα».

Αυτός είναι ο απολογισμός μας. Πάρτε την Νεκρώσιμη Ακολουθία, μη φοβάστε επειδή θα διαβάσετε την Νεκρώσιμη Ακολουθία, Ρίξτε το μια ματιά, γιατί όταν πεθάνουμε, οι άλλοι αυτά θα ψάλλουν και ο διάβολος θα λέει: «Τι λες άνθρωπέ μου, πού γύριζες εσύ όλα τα χρόνια; Ποιο καφενείο και ποια μέθη και ποια διασκέδαση και ποια κοσμικότητα εξέφραζες στη ζωή σου, και μου ‘ρθες τώρα εδώ, μου ‘ρθες τώρα εδώ, να πεις τι;»

Κι εμείς θα ντρεπόμαστε, γιατί απ’ έξω θα ψάλλουν και θα λένε αυτά που έπρεπε να λέμε και εμείς θα ντρεπόμαστε, και θα λέμε: «Πω πω! Τι έκανα στη ζωή μου;»

Και θα πει ο Κύριος: «Φίλε, δεν έχεις ένδυμα γάμου. Πώς ήρθες εδώ μέσα; Φύγε». Και δε θα μπορείς να ξαναγυρίσεις, γιατί θα έχει κλείσει την πόρτα και εμείς θα κτυπάμε την πόρτα απ’ έξω, λέει ο Χριστός και δε θα μας ανοίγει γιατί θα λέει: «Δε σε ξέρω».

Αγαπητοί μου, ας πάρουμε τη ζωή μας στα σοβαρά. Αμαρτίες θα έχουμε, λάθη θα έχουμε. Καταφυγή μας το Πνεύμα το Άγιο που είπα με τον “Αέρα” και η Εκκλησία μας. Πουθενά αλλού. Μόνον εκεί θα βρούμε το στήριγμά μας και τον δρόμο της σωτηρίας. Όπως τον βρήκανε οι Άγιοι 318 θεοφόροι πατέρες και όλοι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας.

 

Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.

Διόρθωση προσαρμογή και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.