“ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ”

Δό­ξα σοι ὁ Θε­ός, ἡ ἐλ­πὶς ἡ­μῶν, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.
Βα­σι­λεῦ οὐ­ρά­νι­ε, Πα­ρά­κλη­τε, τὸ Πνεῦ­μα τῆς ἀ­λη­θεί­ας ὁ παν­τα­χοῦ πα­ρὼν καὶ τὰ πάν­τα πλη­ρῶν ὁ θη­σαυ­ρὸς τῶν ἀ­γα­θῶν καὶ ζω­ῆς χο­ρη­γός, ἐλ­θὲ καὶ σκή­νω­σον ἐν ἡ­μῖν καὶ κα­θά­ρι­σον ἡ­μᾶς ἀ­πὸ πά­σης κη­λῖ­δος καὶ σῶ­σον ἀ­γα­θέ, τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.
Ἅ­γιος ὁ Θε­ός, Ἅ­γιος Ἰ­σχυ­ρός, Ἅ­γιος Ἀ­θά­να­τος, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς (γ΄).
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Πα­να­γί­α Τρι­άς, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. Κύ­ρι­ε, ἱ­λά­σθη­τι ταῖς ἁ­μαρ­τί­αις ἡ­μῶν. Δέ­σπο­τα, συγ­χώ­ρη­σον τὰς ἀ­νο­μί­ας ἡ­μῖν. Ἅ­γι­ε, ἐ­πί­σκε­ψαι καὶ ἴα­σαι τὰς ἀ­σθε­νεί­ας ἡ­μῶν, ἕ­νε­κεν τοῦ ὀ­νό­μα­τός Σου.
Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον. Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον, Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον.
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Πά­τερ ἡ­μῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐ­ρα­νοῖς, ἁ­γι­α­σθή­τω τὸ Ὄνομά Σου· ἐλ­θέ­τω ἡ βα­σι­λεί­α Σου· γε­νη­θή­τω τὸ θέ­λη­μά Σου ὡς ἐν οὐ­ρα­νῷ καὶ ἐ­πὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρ­τον ἡ­μῶν τὸν ἐ­πι­ού­σιον δὸς ἡ­μῖν σή­με­ρον καὶ ἄ­φες ἡ­μῖν τὰ ὀ­φει­λή­μα­τα ἡ­μῶν, ὡς καὶ ἡ­μεῖς ἀ­φί­ε­μεν τοῖς ὀ­φει­λέ­ταις ἡ­μῶν· καὶ μὴ εἰ­σε­νέγ­κῃς ἡ­μᾶς εἰς πει­ρα­σμόν, ἀλ­λὰ ῥῦ­σαι ἡ­μᾶς ἀ­πὸ τοῦ πο­νη­ροῦ. Ἀ­μήν.
Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον (ιβ΄).
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν τῷ βα­σι­λεῖ ἡ­μῶν Θε­ῷ. Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν Χρι­στῷ τῷ βα­σι­λεῖ ἡ­μῶν Θε­ῷ. Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν αὐ­τῷ, Χρι­στῷ τῷ βα­σι­λεῖ καὶ Θε­ῷ ἡ­μῶν.

“05. ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ”
ΨΑΛΜΟΣ 5ος

Κύριε τώ­ρα ποὺ βρί­σκο­μαι σὲ δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση, εἰ­σά­κου­σε τὰ λό­για τῆς προ­σευ­χῆς μου. Ἄ­κου­σε τὴ φω­νή μου, ἄ­κου­σε τὴν κραυ­γή μου. Πρό­σε­ξε, Θε­έ μου, τὴ φω­νὴ τῆς δέ­η­σής μου, για­τὶ αἰ­σθά­νο­μαι τὴν ἀ­νάγ­κη νὰ προ­σευ­χη­θῶ σὲ Σέ­να.
Νω­ρὶς τὸ πρωί, Κύ­ρι­ε, θὰ ἀ­κού­σεις τὴ φω­νή μου. Ναί, Κύ­ρι­ε, τὸ πρω­ὶ θὰ στα­θῶ μπροστά Σου καὶ θὰ πε­ρι­μέ­νω τὴν ἀ­πό­κρι­σή στὴν προ­σευ­χή μου.
Γνω­ρί­ζω ὅ­τι εἶ­σαι Θε­ὸς δι­και­ο­σύ­νης καὶ ὅ­τι δὲν ἀ­γα­πᾶς τὴν ἀ­σέ­βεια. Γι’ αὐ­τὸ εἶ­ναι ἀ­δύ­να­το νὰ ἐμ­φα­νι­σθεῖ καὶ νὰ στα­θεῖ μπρο­στά Σου κάθε πο­νη­ρὸς ἄν­θρω­πος καὶ νὰ προ­σευ­χη­θεῖ. Δι­ό­τι πῶς θὰ τολ­μή­σει ὁ ἁ­μαρ­τω­λὸς ἄν­θρω­πος νὰ ἐμ­φα­νι­στεῖ μπρο­στά Σου, ἀ­φοῦ ἀ­πο­στρέ­φε­σαι τοὺς ἐρ­γά­τες τῆς ἀ­νο­μί­ας καὶ τι­μω­ρεῖς ὅ­λους ἐ­κεί­νους ποὺ ψεύ­δον­ται, χω­ρὶς νὰ Σὲ ὑ­πο­λο­γί­ζουν; Ξέ­ρω Κύ­ρι­ε, ὅ­τι ἀ­πε­χθά­νε­σαι καὶ ἐ­κεί­νους ποὺ εἶ­ναι αἱ­μο­χα­ρεῖς καὶ δό­λιοι.
Ὅ­μως ἐ­γώ, χά­ρη στὴν ἄ­πει­ρη εὐ­σπλα­χνί­α Σου, θὰ τολ­μή­σω καὶ θὰ εἰ­σέλ­θω στὸν οἶ­κο Σου καὶ θὰ προ­σκυ­νή­σω μὲ εὐ­σέ­βεια στὸν ἅ­γιο Ναό Σου, γιὰ νὰ προ­σευ­χη­θῶ σὲ Σένα καὶ νὰ πῶ: Κύ­ρι­ε, θέ­λω νὰ μὲ κα­θο­δη­γεῖς, γιὰ νὰ μπο­ρῶ νὰ ἐ­φαρ­μό­ζω τὸ ἅ­γιο θέ­λη­μά Σου. Καὶ ἔτσι μὲ τὴ δι­κή Σου δύ­να­μη νὰ ἀν­τι­με­τω­πί­ζω τοὺς ἐ­χθρούς μου καὶ νὰ βα­δί­ζω τὸ δι­κό Σου ὀρ­θὸ δρό­μο ποὺ ὁ­δη­γεῖ στὴν αἰ­ώ­νια ζω­ή.
Ξέ­ρω, Κύ­ρι­ε, ὅ­τι μό­νο μὲ αὐ­τὸν τὸν τρό­πο θὰ ξε­φύ­γω ἀν­θρώ­πους ποὺ δὲ μᾶς λέ­νε τὴν ἀ­λή­θεια καὶ μᾶς πα­ρα­πλα­νοῦν. Θὰ ξε­φύ­γω ἀ­πὸ ἀν­θρώ­πους ποὺ ἔ­χουν πο­νη­ρὴ καρ­διά, καὶ τῶν ὁ­ποί­ων τὸ λα­ρύγ­γι μοιά­ζει μὲ τά­φο ἀ­νοι­χτό, ἀ­φοῦ ἀ­πὸ ἐ­κεῖ βγαί­νουν κά­θε εἴ­δους βωμολοχίες.
Θὰ ξε­φύ­γω ἀ­κό­μη τοὺς ἀν­θρώ­πους ποὺ μᾶς κο­λα­κεύ­ουν καὶ πο­νη­ρὰ μᾶς πα­ρη­γο­ροῦν γιὰ νὰ μᾶς ἐ­ξα­πα­τή­σουν, καὶ οἱ ὁ­ποῖ­οι θὰ κα­τα­στρα­φοῦν ἐξ αἰ­τί­ας τοῦ τρό­που μὲ τὸν ὁ­ποῖ­ο μᾶς συμ­πε­ρι­φέ­ρον­ται.
Ὅ­μως, Κύ­ρι­ε, ἀ­φοῦ ὅ­λοι αὐ­τοὶ Σὲ πι­κραί­νουν τό­σο πο­λύ, καὶ ξε­ση­κώ­νον­ται ἐ­ναν­τί­ον Σου, ἀ­πο­μά­κρυ­νέ τους ἀ­πὸ κον­τά μου, για­τὶ εἶ­ναι ἄν­θρω­ποι πο­νη­ροὶ καὶ μό­νοι τους ὁ­δη­γοῦν­ται στὴν κα­τα­στρο­φὴ ποὺ δι­ά­λε­ξαν γιὰ τὸν ἑ­αυ­τό τους.
Ἀν­τι­θέ­τως, ὅ­σοι ἐλ­πί­ζουν σὲ Σένα ἂς εὐ­φραί­νον­ται καὶ ἂς χαί­ρον­ται παν­το­τι­νά· καὶ ἂς καυ­χῶν­ται ὅ­σοι ἀ­γα­ποῦν τὸ Ὄ­νο­­­­­μά Σου, για­τὶ Ἐσὺ ἔ­χεις κα­τα­σκη­νώ­σει μέ­σα τους.
Ναί, Κύ­ρι­ε· θέ­λω νὰ ἀ­κού­σεις τὴν προσευχή μου καὶ νὰ νι­ώ­σω πα­ρη­γο­ριὰ κον­τά Σου· για­τὶ Ἐσὺ εὐ­λο­γεῖς τὸν δί­και­ο ποὺ τὸν σκε­πά­ζει σὰν ἀ­σπί­δα ἡ εὔ­νοι­ά Σου. Ἀ­μήν.

Προσευχή Ν0 05 από το Βιβλίο του Αρχ. Νικηφόρου Κοντογιάννη ¨ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΚΥΡΙΕ” .

Τὸ βιβλίο δὲν εἶναι μιὰ μεταφραστικὴ προσέγγιση τῶν ψαλμῶν, οὔτε ἑρμηνευτική.
Εἶναι προσευχὲς ἐμπνευσμένες ἀπὸ τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸ Ψαλτῆρι, γιὰ νὰ ἀγγίζουν τὶς σύγχρονες ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων.
Πριν από κάθε προσευχή θα πρέπει να συνηθίσουμε να διαβάζουμε την ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.
Άριστο είναι να μελετούμε και τον ΨΑΛΜΟ που έδωσε την αφορμή να συνταχθεί η αντίστοιχη προσευχή.