Θεία Λειτουργία – Αγίου Προφήτου Ιωνά 21/9/2024

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΩΝΑ

Αὐτός ἦταν υἱός τοῦ Ἀμαθῆ, καταγόμενος ἀπό τήν Γέτ Καριαθμαοῦς καί κατοικοῦσε κοντά στήν Ἄζωτο, ἡ ὁποῖα ἦταν παραθαλάσσια πόλις τῶν ἀλλόφιλων Ἑλλήνων. Ἡ μητέρα του ἦταν ἡ χήρα ἐκείνη, πρός τήν ὁποία στάλθηκε ὁ Ἠλίας, ὅταν μέ τήν προσευχή του ἔγινε πεῖνα στήν Σαμάρεια καί σέ ὅλη τήν ἐπικράτεια τῶν δέκα φυλῶν. Τότε καί γιά τήν φιλοξενία ἐκείνη εὐλόγησε τόν καμψάκη, δηλαδή τό δοχεῖο τοῦ ἐλαίου καί τήν ὑδρία τοῦ ἀλεύρου, μέ ἀποτέλεσμα νά μήν ἀδειάση οὔτε νά λιγοστεύση, ὅσο διαρκοῦσε ἡ πεῖνα. Αὐτός ὁ Ἰωνᾶς εἶναι ὁ υἱός τῆς χήρας, πού προαναφέρθηκε, τόν ὁποῖο θαυματουργικά ἀνέστησε ὁ Ἠλίας ἀπό τούς νεκρούς.
Ὅταν πέρασε ὁ καιρός τῆς πείνας, σηκώθηκε καί πῆγε στήν γῆ τοῦ Ἰοῦδα καί ἐκεῖ προφήτευε μέ τήν χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐπειδή ὅμως διατάχθηκε ἀπό τόν Θεό, νά πάη νά κηρύξη στήν Νινευΐ τήν καταστροφή, πού ἐπρόκειτο νά πάθη μετά ἀπό λίγο, δέν ὑπάκουσε. Τότε ἀποφεύγοντας τό πρόσωπο τοῦ Θεοῦ καί πέφτοντας σέ μεγάλη φουρτοῦνα τῆς θάλασσας καί ἀφοῦ ἀναγνωρίσθηκε ἀπό τούς ναῦτες, ὅτι αὐτός εἶναι ὁ αἴτιος τῆς φουρτούνας, ρίχνεται στήν θάλασσα. Καί άμέσως μέ διαταγή τοῦ Θεοῦ τόν καταπίνει ἕνα μεγάλο κῆτος (τὀ ὁποῖο, ἄλλοι τό ὀνομάζουν φάλαινα καί ἄλλοι καβιντόγιο).
Μετά ἀπό τρεῖς ἡμέρες καί τρεῖς νύκτες τόν ξέρασε τό κῆτος, προτυπώνοντας τήν τριήμερη ταφή καί άνάστασι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Πηγαίνοντας λοιπόν καί χωρίς νά τό θέλη στήν Νινευΐ, κήρυξε ὅτι μετά τρεῖς ἡμέρες θά καταστραφῆ ὅμως μετανόησαν οἱ Νινευίτες, δέν τούς ἐξαφάνισε ὁ Θεός. Ὁπότε ὁ Ἰωνᾶς ἐπιστρέφοντας στήν πατρίδα του, δέν παρέμεινε σ’αὐτήν, ἀλλά παίρνοντας τήν μητέρα του, πῆγε στήν Ἀσσούρ, χώρα τῶν ἀλλόφυλων, λέγοντας αὐτόν τόν λόγο «ἔτσι θά σηκώσω ἀπό τόν ἑαυτό μου τήν κατηγορία, ὅτι ἐφάνηκα ψεύτης, πού προφήτευσα ἐναντίον τῆς πόλεως τῆς Νυνευΐ, δέν ἐπαληθεύθηκε ὅμως ἡ προφητεία μου».
Ὅταν πέθανε ἡ μητέρα του καί τήν ἔθαψε, τότε πῆγε καί κατοίκησε στή γῆ Σαραάρ, κοντά στήν βάλανο τῆς Δεβόρρας, ὅπου, ὅταν πέθανε, ἐνταφιάσθηκε στό σπήλαιο τοῦ Κενεζαίου, ὁ ὁποῖος ἔγινε κριτής τῶν φυλῶν τῶν Ἑβραίων κατά τόν καιρό τῆς ἀναρχίας. Προφητεύοντας δέ, εἶπε ὅτι θά γίνη ἕνα σημεῖο θαυμάσιο καί τερατὼδες ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ καί ὅλης τῆς γῆς δηλαδή ὅτι, ὅταν θά δοῦν οἱ ἄνθρωποι μία πέτρα νά φωνάζη ἐλεεινά μέ μία λεπτή φωνή καί ἕνα σκαθάρι νά φθέγγεται ἀπό ό ξύλο πρός τό Θεό, τότε, ἄς γνωρίζουν, ὅτι εἶναι κοντά ἡ σωτηρία.
Τότε θά δοῦν καί τήν Ἱερουσαλήμ κατεδαφισμένη μέχρι τά θεμέλιά της καί θἀ ἔλθουν σ’αὐτήν ὅλα τά ἔθνη, γιά νά προσκυνήσουν τόν Κύριο. Καί θά μεταθέσουν τούς λίθους της πρός τἠν δὐσι τοῦ ἡλίου. Καί τότε θά γίνη ἡ προσκύνησις τοῦ χρισμένου, δηλαδή τοῦ Μεσσία. Καί ἡ Ἱερουσαλήμ θά γίνη σιχαμερή, πειδή θά ἐρημωθῆ καί θά κατοικήσουν σ’αὐτήν θηρία. Καί τότε θά ἔλθη τό τέλος κάθε πνοῆς.

Πηγή: Συναξαριστής του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Α΄, Εκδόσεις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Α, Νέα Σκήτη, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.