ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ – ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΛΠΙΔΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΕΛΠΙΔΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΥΤΩΝ ΣΟΦΙΑΣ
Οἱ τρεῖς αὐτὲς ἀδελφές, Πίστις, Ἐλπὶς καὶ Ἀγάπη, ζοῦσαν σὲ κάποια πόλη τῆς Ἰταλίας τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀδριανοῦ (117-138). Γόνοι περιφανοῦς οἰκογενείας, ἀνατράφηκαν ἀπὸ τὴν χήρα μητέρα τους Σοφία μὲ πίστη, ἐλπίδα καὶ ἀγάπη, ὅπως δήλωναν καὶ τὰ ὀνόματά τους. Ὅταν κάποτε παρέμειναν στὴ Ρώμη, ἡ φήμη τοῦ ἐνάρετου βίου τους διέτρεξε τὴν πόλη καὶ ὁ αὐτοκράτωρ ἔστειλε στρατιῶτες νὰ του τὶς παρουσιάσουν. Ἡ σταθερότητα τῶν τριῶν ἀδελφῶν στὴν πίστη, ἀσυνήθιστη γιὰ τὴν ἡλικία τους, κατέπληξε τὸν Ἀδριανὸ καί, πιστεύοντας πὼς ἡ ἀμοιβαία συμπαράσταση τοὺς ἔδιδε τὴν δύναμη νὰ τοῦ ἀντιστέκονται, σκέφτηκε νὰ τὶς ἐξετάσει ξεχωριστά.
Κράτησε λοιπὸν μόνον τὴν Πίστη, ποὺ ἦταν δώδεκα ἐτῶν, καὶ τὴν προέτρεπε νὰ θυσιάσει στὴ θεὰ Ἄρτεμις. Ἐπειδὴ ἡ μάρτυς τὸν ἐμυκτήρισε καὶ περιγέλασε τὸ ἄψυχο ξόανο. Διέταξε νὰ τὴν γυμνώσουν καὶ νὰ τὴν ραβδίσουν δυνατά. Ἔπειτα τῆς ἔκοψαν τοὺς μαστούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀντὶ αἵματος ἔρρευσε γάλα. Φιλονικώντας μὲ τὸ θαῦμα ὁ τύραννος πρόσταξε νὰ τὴν ξαπλώσουν ἐπάνω σὲ πυρακτωμένη σχάρα. Θεία ἐπέμβαση ὅμως ἐκμηδένισε τὴν θερμότητά της, καὶ πεισμωμένος ὁ Ἀνδριανός ἔρριξε τὴν μάρτυρα σὲ τηγάνι μὲ βραστὴ πίσσα καὶ ἄσφαλτο. Ὅταν ἡ Πίστις στάθηκε στὸ μέσον τοῦ καυτοῦ μίγματος, ἡ καυστικότης του μεταβλήθηκε σὲ δροσιά. Βλέποντας ὁ Ἀδριανὸς ὅτι καμία τιμωρία δὲν τὴν ἔβλαπτε, διέταξε νὰ τὴν ἀποκεφαλίσουν. Μὲ ἔκδηλη χαρὰ γιὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ θανάτου της ἡ Πίστις ἀσπάσθηκε τὴν μητέρα καὶ τὶς ἀδελφὲς της, καὶ ἔκλινε τὸν αὐχένα γιὰ νὰ λάβει τὸν διὰ ξίφους θάνατο.
Τὴν ἄλλη ἡμέρα ὁ ἀσεβὴς τύραννος ὑποσχέθηκε στὴ δεκαετὴ Ἐλπίδα πὼς θὰ τὴν ἀφήσει ἐλεύθερη, ἂν προσκυνήσει τὴν θεὰ Ἄρτεμις. Ἡ Ἐλπὶς τοῦ ἀποκρίθηκε ὅτι δὲν ἦταν μόνον ὁμογάλακτη ἀλλὰ καὶ ὁμόφρων ἀδελφὴ μὲ τὴν Πίστη. Τότε ὁ Ἀδριανὸς σταμάτησε τὴν ἀνάκριση ὡς περιττὴ καὶ διέταξε νὰ τὴν γυμνώσουν, νὰ τὴν μαστιγώσουν καὶ αὐτὴν μὲ ὠμὰ βούνευρα καὶ νὰ τὴν ρίξουν μέσα σὲ ἀναμμένο καμίνι. Ὄρθια ἡ μάρτυς στὸ μέσο τῶν φλογῶν εὐχαριστοῦσε τὸν Θεὸ ποὺ τὴν διεφύλαττε ἀβλαβή. Κατόπιν, καθὼς ξέσκιζαν τὶς σάρκες της μὲ σιδερένια νύχια, ἡ Ἐλπὶς μὲ πρόσωπο καταυγασμένο ἀπὸ ὑπερφυσικὴ χάρη ἔλεγε στὸ τύραννο ὅτι καὶ πάλι θὰ τὸν νικήσει μὲ τὴν δύναμη τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἀδριανὸς μὲ ὀργὴ διέταξε νὰ τὴν ρίξουν μέσα σὲ χάλκινο λέβητα γεμάτο ἀπὸ κοχλάζουσα πίσσα καὶ ρητίνη. Ὅταν ὅμως εἶδε ὅτι τὸ μὲν χάλκωμα ἔλειωσε, τὸ δὲ καυτὸ μίγμα χύθηκε ἔξω καὶ ἔκαυσε πολλοὺς ἀπίστους, ἐνῶ ἡ Ἐλπὶς δὲν ἔπαθε τίποτα, ἀποφάσισε καὶ γι’ αὐτὴν τὸν διὰ ξίφους θάνατο. Ἐφοδιασμένη μὲ τὴν εὐχὴ τῆς μητέρας της ἡ Ἐλπὶς παρότρυνε στὸν ἀγώνα τὴν Ἀγάπη, κατεφίλησε τὸ μαρτυρικὸ λείψανο τῆς Πίστεως καὶ ἔκλινε τὸν αὐχένα, γιὰ νὰ προσφέρει τὴν τιμία κεφαλὴ της στὸν Χριστό.
Αἰσιόδοξος ὁ δικαστὴς γιὰ τὴν ἐννεαετὴ Ἀγάπη, μὲ κολακευτικοὺς λόγους ἄρχισε νὰ τὴν προτρέπει στὴν ἀσέβεια, ἀλλὰ αὐτὴ μὲ πολλὴ παρρησία τὸν σταμάτησε καὶ τοῦ εἶπε: «Μὴ σὲ πλάνα ἡ μικρὴ μου ἡλικία καὶ νομίζεις ὅτι εὔκολα θὰ τὴν ἐξαπατήσεις μὲ τὶς κολακεῖες σου. Δὲν θὰ ἀργήσει ἡ πείρα νὰ σὲ διδάξει ὅτι κι ἐγὼ εἶμαι καρπὸς τῆς ἴδιας ρίζας». Παρωξυμένος ἀπὸ τὴν ἐλευθεροστομία της, ὁ τύραννος τὴν παρέδωσε νὰ τὴν κρεμάσουν καὶ νὰ τὴν τανύσουν μὲ λουριά, ὥσπου νὰ ἐξαρθρωθοῦν τὰ μέλη της. Ἔπειτα τῆς εἶπε, ἂν θέλει νὰ γλιτώσει ἀπὸ τὴν πυρακτωμένη κάμινο ποὺ τῆς εἶχε ἑτοιμάσει, νὰ πεῖ μόνο «μεγάλη ἡ θεὰ Ἄρτεμις». Σὲ ἀπάντηση ἡ Ἀγάπη ἔτρεξε καὶ πήδησε μόνη της μέσα στὶς φλόγες. Εὐθὺς τότε ἡ φωτιὰ διασκορπίσθηκε καὶ ἔκαψε πολλοὺς ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους. Οἱ στρατιῶτες, ποὺ ἔστειλε ὁ Ἀδριανὸς νὰ τὴν συλλάβουν, ἔβλεπαν λευκοφόρους νέους νὰ ψάλλουν μαζὶ της καὶ δὲν τόλμησαν νὰ τὴν πειράξουν. Ὅταν ἡ μάρτυς ἐξῆλθε ἄθικτη μέσα ἀπὸ τὸ καμίνι, διετρύπησαν τὸ σῶμα της μὲ τρυπάνια καὶ τέλος τὴν ἀποκεφάλισαν.
Ἡ Σοφία ἐνεταφίασε μεγαλοπρεπῶς τὰ μαρτυρικὰ σώματα τῶν τριῶν θυγατέρων της καὶ ὕστερα ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, καθὼς εἶχε προσπέσει στὸν τάφο τους καὶ τὶς παρακαλοῦσε νὰ δεχθοῦν καὶ αὐτὴ σύσκηνο στὰ ἱερὰ σκηνώματα ποὺ κατοικοῦσαν, παρέδωσε τὴν ψυχὴ της στὸν Κύριο, γιὰ νὰ προστεθεῖ μαζὶ τους στὸν χορὸ τῶν ἁγίων.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 1ος. Εκδόσεις Ορμύλια.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ὡς ἐλαία κατάκαρπος ἀνεβλάστησας ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Κυρίου, Σοφία μάρτυς σεμνὴ, καὶ προσήγαγες Χριστῷ καρπὸν ἡδύτατον τοὺς τῆς νηδύος σου βλαστούς, δι’ ἀγώνων εὐαγῶν, Ἀγάπην τε καὶ Ἐλπίδα σὺν τῇ θεόφρονι Πίστει, μεθ’ ὧν δυσώπει ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.
