Θεία Λειτουργία – Η Σύναξης Ιωάννου του Προδρόμου 7/1/2022
Ἦχος β’.
Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων, σοί δέ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε, ἀνεδείχθης γάρ ὄντως καί Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καί ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τόν κηρυττόμενον· ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καί τοῖς ἐν ᾅδῃ, Θεόν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καί παρέχοντα ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

Ἐπειδή ὁ βασικός ρόλος τοῦ Ἰωάννη στή ζωή του διαδραματίστηκε τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων, ἡ Ἐκκλησία ἔχει παλαιόθεν ἀφιερώσει στή μνήμη του τήν ἐπαύριο τῶν Θεοφανείων. Ἔνα περιστατικό σχετικό μέ τό τίμιο λείψανο τῆς δεξιας χειρός τοῦ Προδρόμου συνδέεται ἐπίσης μέ τή μεγάλη αὐτή ἑορτή. Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς ἐπιθυμοῦσε νά μεταφέρει τό σκήνωμα τοῦ ἁγίου Ἰωάννη ἀπό τή Σεβάστεια, ὅπου ὁ μέγιστος προφήτης ἀποκεφαλίστηκε ἀπό τόν Ἡρὠδη, στήν Ἀντιόχεια, πού ἦταν ἡ γενέτειρά του. Τό πέτυχε, ἄν καί κατάφερε νά πάρει καί νά κάνει τήν ἀνακομοιδή μόνο τῆς παντίμου δεξιᾶς του, πού εἶχε περισωθεῖ στήν Ἀντιόχεια μέχρι τό 10ο αἰῶνα. Ὕστερα ἀπ’ αὐτό, μεταφέρθηκε στήν Κωνσταντινούπολη.
Ἑορτές προς τιμήν τοῦ ἁγίου Ἰωάννη ἔχουμε ἀρκετές κατά τή διάρκεια τοῦ χρόνου, ἀλλά ἡ συγκεκριμένη μέρα 7 Ἰανουαρίου, ἔχει τούς περισσότερους ἑορτάζοντες. Ἀνάμεσα σέ ὅλες τίς προσωπικότητες τοῦ Εὐαγγελίου, πού περιβάλλουν τό Σωτήρα Χριστό, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής κατέχει θέση ἐντελῶς μοναδική· ὡς πρός τόν τρόπο πού ἦρθε στόν κόσμο, τόν τρόπο τῆς ζωῆς του μέσα στόν κόσμο, τό ρόλο του ὡς Βαπτιστοῦ ἀνθρώπων πού μετενόησαν, ὡς Βαπτιστοῦ κυρίως τοῦ ἴδιου τοῦ Μεσσία καί, τέλος, ὡς πρός τήν τραγική ἀναχώρησή του ἀπό τήν ἐπίγεια ζωή. Τόση ἦταν ἡ ἀγνότητά του, ὥστε στ’ ἀλήθεια θά μποροῦσε νά ὀνομάζεται ἄγγελος – ἔτσι ἀποκαλεῖται στήν Ἁγία Γραφή-παρά θνητός ἄνθρωπος. Ὁ ἄγιος Ἰωάννης διαφέρει ἰδιατέρως ἀπό ὅλους τούς ἄλλους προφῆτες κατά τό ὅτι εἶχε τό προνόμιο νά ἀξιωθεί νά καταδείξει μέ τό χέρι του στόν κόσμο, Ἐκεῖνον γιά τόν Ὁποῖον προφήτευσε.
Λέγεται κατά παράδοσιν πώς, κάθε χρόνο κατά τή γιορτή τοῦ Ἁγιου, ὁ ἐπίσκοπος ἔφερνε τό ἅγιο λείψανο τῆς δεξιᾶς τοῦ ἁγίου Ἰωάννη ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Ἄλλες φορές τό πάντιμο χέρι τοῦ Προδρόμου ἐμφανιζόταν ἀνοικτό καί ἄλλες φορές ἐμφανιζόταν σφιγμένο. Ὁ λαός ἔλεγε ὅτι στήν πρώτη περίπτωση αὐτό σηματοδοτοῦσε μία γόνιμη χρονιά μέ πλούσιους καρπούς, ἐνῶ στῆ δέυτερη προμήνυε μία ἄκαρπη χρονιά πείνας. 

Πηγή: Πνευματικό ημερολόγιο, Ο Πρόλογος της Οχρίδας, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Τεύχος Ιανουαρίου, Εκδόσεις ΑΘΩΣ.