2026 1 Ιουλ. “ΣΚΕΥΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ” Τραγούδια της ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ.
Τραγούδια της ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ. 30η Επέτειος από την Κοίμηση του μ.Θεολόγου
Καλλιτεχνική Επιμέλεια- Στίχοι-Βίντεο – Εικόνες-Μοντάζ, Μουσική επένδυση: π.Νικηφόρος Κοντογιάννης, (AI-assisted) © galilea.gr

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το τραγούδι αυτό είναι, ένα από τα τραγούδια του «Μουσικού Λευκώματος»
εμπνευσμένο από το πνευματικό ήθος του μακαριστού Μητροπολίτου Λαρίσης κυρού Θεολόγου με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα ετών από την κοίμηση του μακαριστού Μητροπολίτου Λαρίσης κυρού Θεολόγου.
Τα τραγούδια, του «Μουσικού Λευκώματος», δεν αποτελούν βιογραφία ούτε εγκωμιαστικά άσματα. Είναι πρωτότυπες ποιητικές συνθέσεις, εμπνευσμένες από τον τρόπο με τον οποίο βίωσε το Ευαγγέλιο και μαρτύρησε την πίστη του μέσα στην καθημερινότητα, από το εκκλησιαστικό του ήθος, από την ειρηνοποιό και ενοποιό διάθεσή του, από την αγάπη του προς τον Χριστό, την Αλήθεια και τον άνθρωπο, καθώς και από την ταπείνωση, τη δικαιοσύνη, την υπομονή και τη συγχωρητικότητα που χαρακτήρισαν ολόκληρη την επίγεια πορεία του.
Οι στίχοι δεν επιχειρούν να περιγράψουν γεγονότα ούτε να ανασυνθέσουν τη βιογραφία του. Επιχειρούν να αποδώσουν ποιητικά το πνευματικό τους νόημα, μεταφέροντας σε μουσική μορφή τις αξίες που ανέδειξε με τη ζωή και τη διακονία του.
Ευχόμαστε τα τραγούδια αυτά να αποτελέσουν αφορμή όχι μόνο για μια ευλαβική ανάμνηση του αοιδίμου Ιεράρχου, αλλά και για προσωπικό προβληματισμό και πνευματική ωφέλεια. Παράλληλα, ευχόμαστε να συμβάλουν, μέσα από την ποίηση και τη μουσική, στη διατήρηση της μνήμης ενός ανθρώπου της Εκκλησίας, χωρίς υπερβολές, αλλά με αλήθεια, σεβασμό και ευγνωμοσύνη.
Το μουσικό αυτό λεύκωμα δεν φιλοδοξεί να παρουσιάσει απλώς τη ζωή του μακαριστού Θεολόγου. Επιχειρεί να αποτυπώσει ποιητικά το πνευματικό του ήθος. Οι στίχοι δεν στέκονται στα εξωτερικά γεγονότα της ζωής του, αλλά σε ό,τι εκείνος άφησε πίσω του: στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε την αδικία, στη σιωπή που έκρυβε δύναμη, στην ειρήνη που καλλιεργούσε, στην αγάπη του για την αλήθεια, στη συγχωρητικότητα που χαρακτήριζε τη διακονία του και στην ελπίδα που ενέπνεε σε όσους τον γνώρισαν.
Δεν υμνεί ένα πρόσωπο· προσπαθεί να μελοποιήσει ένα ήθος.
Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Με την πτώση μου κατάντησα,
Σκεύος εύθραυστο να γίνω,
μα το Φως Σου επεθύμησα ,
τη ζωή μου να λαμπρύνω.

Σκεύος μιας χρήσεως δεν είμαι.
Σκεύος άγιο θέλω να γίνω.
Λαμπρή η χρήση μου σαν είναι,
σ΄ αυτή τη θέση μου να μείνω.

Συ κάνε με σκεύος ζηλευτό.
Να έχω μα και να δίνω,
τιμή, αγάπη και σεβασμό.
Σκεύος εκλογής να γίνω.

Σκεύος μιας χρήσεως μη γίνω.
Γέμισε, Συ, της αγάπης το κενό.
Τα έργα μου, εγώ Σου δίνω,
κάν’ τα θησαυρό στον ουρανό.