2026 6 Απρ. “ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΥΡΟ”. Τραγούδια της Γαλιλαίας.
Στίχοι: π.Νικηφόρος Κοντογιάννης και του ιδίου η καλλιτεχνική Επιμέλεια, το Βίντεο, οι Εικόνες το Μοντάζ και Μουσική επένδυση (AI-assisted). © galilea.gr

Στης νύχτας το τραπέζι, βαθιά απλώνεται η σιωπή,
κι ο κόσμος της αμαρτίας την καρδιά μας αδειάζει.
Μα στο φως Σου πλησιάζει, μια πληγωμένη ψυχή,
και βρέχει τα πόδια Σου με δάκρυα μεσ΄ στη σιγή.

Δεν έχει λόγια για να πει κι ούτε φωνή να κράξει.
Τα μύρα της είναι πικρά και της ζωής τα χρόνια,
Έχει καρδιά με μια πληγή που ψάχνει για ν’ αλλάξει.
και δάκρυα πικρά που γίνονται θυμίαμα στα πόδια.

Ο κόσμος την κοιτά κι οι κρίσεις τους φέρνουνε πόνο,
μα Συ, Χριστέ, στην άβυσσο της ψυχής της διαβαίνεις.
Δεν είδες ποτέ την πτώση της, μα την αγάπη της και μόνο,
που μια θυσία έγινε βαθιά όπου κι Εσύ πηγαίνεις.

Μα μια φωνή ακούγεται, γλυκιά, «Συγχωρημένα είναι»,
και η νύχτα ντύνεται με φως και που ποτέ του πια δε σβήνει.
Τα δάκρυα γίνονται χαρά, και σύ ντροπή, δοξολογία γίνε.
Σ’ αυτή που με τα δάκρυα τον πόνο απαλύνει.

Ω Κύριε και Θεέ μου, δώσε και σε μένα τα δάκρυα εκείνα.
Δωσ΄ μου αγάπης λογισμούς για να μπορώ κι εγώ να Σε αγγίζω.
Βάλε και μέσα στην καρδιά, βαθιά, και τ΄ ουρανού τα κρίνα.
Με της μετάνοιας το άρωμα προς το δικό Σου Φως βαδίζω.