2025 9 ΙΟΥΝΙΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ
Κείμενο, επιλογή αφηγητών, σύνθεση π.Νικηφόρος Κοντογιάννης
Παιδί μου, θέλω να σου μιλήσω για κάποιο βαθύ και παλιό όσο άνθρωπος. Την αγάπη και τον έρωτα θα τα συναντήσεις στη ζωή σου και θα σε συγκινήσουν, θα σε πονέσουν, θα σε ωριμάσουν. Και γι’ αυτό πρέπει να ξέρεις τι είναι τι.
Η αγάπη είναι δύναμη ήσυχη που χτίζει και δεν καταστρέφει. Είναι αυτό που ενώνει τους ανθρώπους με κατανόηση, πίστη και σεβασμό. Είναι το βλέμμα που μένει όταν σβήσουν τα φώτα του ενθουσιασμού.
Η πράξη που γίνεται χωρίς αντάλλαγμα είναι θεϊκό δώρο. Γι’ αυτό και τη συναντάς στη φύση. Στους γονείς προς τα παιδιά τους.
Στους φίλους που στέκονται χωρίς να ρωτούν γιατί. Ο έρωτας, παιδί μου, είναι κάτι άλλο. Οι αρχαίοι τον φοβούνταν όσο και τον θαύμαζαν.
Τον έλεγαν ακατανίκητο στη μάχη με θεούς, ανθρώπους και εξουσίες. Ο αρχαίος τραγωδός. Σοφοκλής για τον ανίκητο έρωτα.
Στην τραγωδία του Αντιγόνη γράφει. Έρωτα ανίκητε στη μάχη που καταβάλλεις τα πλούτη των ανθρώπων. Που σέρνεσαι πάνω στα απαλά μάγουλα των κοριτσιών.
Και τις καρδιές μέσα στη νύχτα κυριεύεις. Εσύ πλανιέσαι πέρα στους ωκεανούς. Και ακόμη ζεις μέσα στα σπίτια των ανθρώπων.
Κανένας από τους αθάνατους δεν σε ξεφεύγει. Ούτε κι από τους θνητούς όποιος ζει σε νιώθει. Ο έρωτας έρχεται με πάθος και δύναμη.
Παρασύρει λογική και μέτρο. Και πολλές φορές φέρνει πόνο. Είναι φλόγα που καίει.
Και μπορεί είτε να φωτίσει είτε να καταστρέψει. Δεν είναι κακός. Είναι φυσικός.
Αλλά πρέπει να μάθεις να τον αναγνωρίζεις και να τον τιθασεύεις, θα αγαπήσεις και θα ερωτευτείς. Και αυτό είναι καλό, αλλά να θυμάσαι, ο έρωτας είναι σαν καταιγίδα. Δε χτίζεις σπίτι μέσα σε αυτήν.
Η αγάπη όμως είναι το έδαφος που αντέχει το καιρό. Ο έρωτας είναι σαν καταιγίδα. Γι’ αυτό, παιδί μου, όταν νιώσεις τα πρώτα σκιρτήματα, ρώτα την καρδιά σου.
Αλλά άκου και τη λογική σου. Παραδίνεσαι χωρίς σκέψη σε συναισθήματα που μπορούν να σε βγάλουν απ’ το δρόμο σου. Μάθε να διακρίνεις ποιος είναι δίπλα σου για το ταξίδι και ποιος για τη φλόγα της στιγμής.
Εύχομαι να γνωρίσεις και τις δυο δυνάμεις, αλλά να μείνεις πιστός σε εκείνη που φέρνει γαλήνη. Όχι τρικυμία. Με αγάπη, ο πατέρας σου.
Η αγάπη, από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει, κι από τα χείλη στην καρδιά, ριζώνει και δε βγαίνει.
