“ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΓ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Ποια η σχέση της θυσίας του Κυρίου και του Αγίου;”
Τρίτη, 22 Απριλίου 2025
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΕΟΡΤΗΣ ΜΕΓ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Ποια η σχέση της θυσίας του Κυρίου και του Αγίου;
Γιορτάσαμε με τη βοήθεια του Θεού την Μεγάλη Εβδομάδα, την Σταύρωση του Κυρίου μας, την θυσία, το αίμα που χύθηκε, την λόγχη που λόγχισε τον Κύριο.
Και μάλιστα να σας κάνω ένα ερώτημα; Ποια πλευρά λόγχισε ο Κεντυρίων; Δε λέει μέσα η Αγία Γραφή ποια πλευρά λόγχισε. Θα μου πείτε την αριστερή, γιατί εκεί είναι η καρδιά. Οι Αγιογράφοι όμως όλοι, την καρδιά που λογχίστηκε, την πληγή που λογχίστηκε, την έχουν εδώ δεξιά, έντονα δεξιά, όχι αριστερά. Γιατί;
Διότι αρχίζει πλέον κάτι το μεταφυσικό, κάτι το πέρα από το ανθρώπινο, αυτό το αίμα: «Λόγχισε, λέει, την καρδιά και ευθέως εξήλθε αίμα και ύδωρ».
Η ιατρική δεν λέει πολλά. Λέει ότι άμα λογχίσεις την καρδιά βγαίνει και νερό. Υποθέτουν ότι υπάρχει περικάρδιο υγρό, υπάρχει χίλια δυο. Όχι, αυτό βγήκε από την καρδιά. Η ιατρική δεν μπορεί να μας απαντήσει. Πώς είχε η καρδιά νερό; Πώς είχε;
Αγαπητοί μου, όταν κάνουμε την προσκομιδή και βάζουμε μέσα στο Άγιο Ποτήριο το νάμα (και να πω και για άλλους, μην παίρνετε οποιοδήποτε νάμα, είναι μαυροδάφνες. Ψάξτε ποια νάματα παίρνετε. Είναι μαυροδάφνες. Έχουν μέσα τριαντάφυλλα, έχουν γαρίφαλα, έχουν κανέλα, έχουν χίλια δυο. Και ας λένε απ’ έξω, ό,τι εκκλησιαστικό τίτλο θέλουν ας έχουν. Συγγνώμη που το λέω βέβαια, το έχω πει και στην Εκκλησία εδώ, τέλος πάντων).
Λοιπόν, βάζουμε νάμα, από αμπέλια νάμα, και ρίχνουμε και λίγο νερό μέσα. Και λέμε ότι: «Ένας στρατιώτης λόγχισε την πλευράν αυτού και ευθέως εξήλθε αίμα και ύδωρ». Και ευλογούμε. Και λέμε: «Ευλογημένη ένωσις των Αγίων σου». Ποιων Αγίων; Κρασί βάλαμε και νερό βάλαμε. Γιατί δεν λέμε ευλόγησε τα προϊόντα αυτά, το κρασί και το νερό;
Τώρα που ευλογήσαμε εδώ, είπαμε: «Ευλόγησε τους άρτους τούτους». Τον σίτον, τον οίνον, το έλαιον. Συγκεκριμένα.
«Ευλόγησον, λέει, την ένωση των Αγίων σου». Και όταν μετά, για να κοινωνήσουμε, λίγο πριν κοινωνήσουμε, στο Άγιο Ποτήριο βάζουμε ζέον. Ζεστό νερό! Όχι χλιαρό. “Ζέον”! Ζεστό νερό, να ατμίζει .Και λέμε: «Ζέσις πίστεως πλήρης Πνεύματος Αγίου. Αμήν».
“Ζέσις”, βρασμένη, πίστις που κοχλάζει. Πίστις που είναι δυναμική και όχι παθητική. Όχι παθητική.
Άρα λοιπόν, αυτό το αίμα είναι του Κυρίου μας. Και αυτό το νεράκι το λίγο που βγαίνει, είναι το νοθευμένο αίμα το δικό μας μετά την πτώση. Αυτό είναι το αίμα το δικό μας. Νοθευμένο. Τι λέμε; “Έβαλες πολύ νερό στο κρασί”. Ναι, αυτό το νερό είναι το αίμα το δικό μας, που μετά την πτώση δεν έχει καμία αξία, το αίμα το δικό μας. Καμία αξία. Μόνο για να γίνεται αιμοληψία και να δίνουμε στους ασθενείς αίμα. Τίποτα άλλο. Δε μας σώζει. Δε μας σώζει.
Άρα λοιπόν, λέμε για την Υπεραγία Θεοτόκο, λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ότι: «Ο Ιησούς Χριστός συνελήφθη εκ των παρθενικών αιμάτων της Υπεραγίας Θεοτόκου». Άρα λοιπόν, υπάρχουν παρθενικά αίματα; Ναι, υπάρχουν.
Ο Άγιος Γεώργιος, λέει ένα τροπάριο σήμερα που ψάλαμε, ότι: «Εξ αίματος ντύθηκες, λέει, μια ωραία, χαρούμενη πορφύρα από αίμα». Από αίμα, πορφύρα από αίμα. Ντυνόμαστε κι εμείς, αλλά τι ντυνόμαστε, ε;
Το αίμα του πρωτομάρτυρος Στεφάνου, αναφέρεται πάλι στην Αγία Γραφή: «Έχύθη το αίμα του πρωτομάρτυρος Στεφάνου».
Έχύθη το αίμα που είπε ο Ιούδας, ότι, προσέξτε: «Πάρτε τα αργύρια, γιατί αίμα αθώον εγώ παρέδωσα». Αίμα αθώο;
Αίμα δικαίων. Υπάρχει αίμα προφητών. Υπάρχει αίμα μαρτύρων.
Αυτά τα αίματα, αγαπητοί μου, είναι εκείνα τα οποία εκφράζουν την ζωή μας. Εκφράζουν την ζωή μας. Και παλεύουμε και αγωνιζόμαστε αυτό το νερωμένο αίμα, νερωμένο αίμα, νοθευμένο αίμα να το κάνουμε όσο γίνεται πιο αληθινό, για να μπορέσει να μπει μέσα στο αίμα του Χριστού και να γίνει ένα. Ένα. Όπως κοινωνούμε, γινόμαστε σώμα και αίμα Χριστού. Ένα. Ένα γινόμαστε.
Αν λοιπόν μέσα στο αίμα βάλω πολύ νερό, τι γίνεται; Το χάλασα. Δε με σώζει αυτό το αίμα. Προσέξτε, ο Κύριος λέει: «Ο τρώγων μου το σώμα και πίνων μου το αίμα, έχει ζωή εν εαυτώ». Έχει ζωή. Έχει. Όχι θα λάβει. Έχει. «Και όταν Εγώ έλθω θα τον αναστήσω». Θα τον σηκώσω. Θα τον αναστήσω. Εάν δεν έχεις αίμα ζωής, που σου προσφέρει ο Χριστός, πώς θα σε αναστήσει; Πώς θα σε αναστήσει; Είσαι πεθαμένος.
Άρα λοιπόν, σκεφτήκατε στη ζωή μας, τι αίμα προσφέρουμε στον Κύριο; Εμείς. Εκείνος μας πρόσφερε αίμα ζωής και σωτηρίας. Εμείς τι προσφέρουμε σε Κείνον;
Για ψάξτε λιγάκι να δείτε, τι είναι εκείνο που νοθεύει το αίμα μας; Και έχουμε πολλή νοθεία στην εποχή μας. Πολλή νοθεία. Τι σημαίνει νοθεύω το αίμα του Κυρίου; Σημαίνει: δεν πειθαρχώ στο θέλημά Του. Πώς θα ταυτιστούμε; Πώς θα γίνει το αίμα μου αίμα Χριστού, εάν εγώ δεν εφαρμόζω το θέλημά Του; Πώς; Πώς είναι δυνατόν να υπάρξουν δύο άνθρωποι και να συνεργαστούν, όταν ο καθένας κάνει του κεφαλιού του; Ότι θέλει.
Και για να αναρωτηθούμε, στην εποχή μας πόσο εφαρμόζουμε το θέλημα του Θεού; Όχι όταν πάμε εκκλησία και ανάβουμε το κεράκι και κάνουμε το σταυρό μας. Ήρθε μια μέρα ένας κύριος, μου λέει:
«Δε μου έδωσες τίποτα για το Πάσχα».
«Να σου δώσω, του λέω, έλα στην εκκλησία». Δεν ήρθε. Ήρθε μετά.
«Δε μου λες, του λέω, γιατί δεν ήρθες στην εκκλησία; Ο Κύριος σου δίνει. Εσύ τι έχεις να δώσεις στον Κύριο;»
«Έρχομαι, λέει, ανάβω κεράκι».
Δε θέλει το κεράκι σου ο Κύριος. Αυτό είναι δευτερεύον. Το πρωτεύον είναι ότι θέλει εσένα. Τη λαμπάδα που είναι μέσα σου. Την έχεις αναμμένη; Την έχεις αναμμένη; Την έχουμε αναμμένη; Μήπως την σβήσαμε;
Στο σπίτι σας έχετε αναμμένο καντηλάκι; Μήπως έχετε και ένα άλλο καντηλάκι που λέγεται τηλεόραση και δεν σβήνει ποτέ; Και εκείνο είναι το καντηλάκι του διαβόλου. Μήπως κουβαλάτε μαζί σας και ένα άλλο καντηλάκι που λέγεται κινητό, και είμαστε πάντα μπροστά σε ένα κινητό και βλέπουμε του κόσμου τις βρωμιές; Μήπως ντυνόμαστε όπως μας αρέσει; Ξέρετε κάποτε τι λέγαμε. Μη φοράτε παντελόνι. Μη φοράτε παντελόνι. Φορούσαν οι άνθρωποι, γιατί έτσι το λέει η μόδα. Εντάξει. Βάλαμε φούστες έξω στα μοναστήρια. Φούστες, για να είμαστε πιο σεμνοί. Και επειδή τώρα δεν… έγιναν όλα το ίδιο, φύγανε και οι φούστες, φύγαν και όλα. Και δε λέμε τίποτα. Μπαίνουμε μέσα στην εκκλησία. Ναι μας δέχεται ο Κύριος. Θα μας πει όμως: «Εταίρε, φίλε, γιατί μπήκες εδώ μέσα χωρίς ένδυμα γάμου;» Πού πας; Πού πορεύεσαι;
Μεγαλώνουν τα παιδιά. Μεγαλώνουν τα παιδιά. Τι μεγαλώνουν; 15, 16, 17 χρονών. Και εμφανίζονται με ένα σκουλαρικάκι εδώ. Γιατί; Ποιος το είπε; Το λέει ο Κύριος αυτό; Το λέει η Αγία Γραφή; Το λέει ο Λόγος του Θεού; Έρχονται οι κοπελίτσες και μεγάλες… Τι κοπελίτσες; Με κάτι νύχια πρόσθετα και ζωγραφισμένα.
«Δεν έχω χρόνο για να έρθω στην εκκλησία. Έχω δουλειές». Βέβαια.
«Δεν έχω χρήματα. Πρέπει να μου δώσετε χρήματα».
Γιατί πόσο κάνουν τα νύχια που φτιάχνετε; Ρώτησα και έμαθα να μην το πω. Πόσο;
«Δεν έχουμε λεφτά». Γεμάτες οι καφετέριες έξω όμως. Προσέξτε, γεμάτες οι καφετέριες. Άδειες οι εργασίες. Δεν υπάρχουν χέρια.
«Πήγαινε άνθρωπε να δουλέψεις».
«Δεν υπάρχουν δουλειές».
«Πού θέλεις; Πού ψάχνεις για δουλειά; Πού ψάχνεις;»
Τι κάναμε; Τι σημαίνει; Νοθεύσαμε τη ζωή μας.
Ο Άγιος Γεώργιος θυσίασε δόξα. Θυσίασε πλούτη. Οδηγήθηκε στην κακοπάθεια.
Ποιος από εμάς αγαπάει την κακοπάθεια; Για ψάξτε να δείτε πόσα από τα παιδιά σας έμαθαν, τώρα τουλάχιστον την Μεγάλη Εβδομάδα, να τρώνε φακές, φασολάδα, αλάδωτα; Πόσα από τα παιδιά σας; Που είναι τα καμάρια μας, τα κανακάρια μας. Και το ένα, και το άλλο, και μην πάθει τίποτα. Και μην τούτο, είναι μικρό και θα μεγαλώσει. Ε, πότε θα κάνει αγώνα ως μικρός; Ως μεγάλος θα κάνει αγώνα. Ως έφηβος όμως, ξέχνα το. Η ζωή κυλάει, φεύγει. Δε γυρίζουν πίσω τα χρόνια.
Αγαπητοί μου, φταίμε οι μεγάλοι πρώτα. Φταίμε οι μεγάλοι πρώτα, που ντυνόμαστε και πορευόμαστε όπως μας αρέσει. Δεν έχουμε κανέναν νόμο στη ζωή μας. Κανέναν. Έχουμε κανέναν νόμο στη ζωή μας; Να πεις σε έναν άνθρωπο:
«Μην το κάνεις αυτό».
«Γιατί, τι πειράζει;»
«Να μην περπατάς έτσι».
«Γιατί, τι πειράζει;»
«Μην πηγαίνεις εκεί».
«Γιατί, τι πειράζει;»
«Τι πειράζει αν κάνω σχέση πριν τον γάμο; Τι πειράζει;»
Φυσικά δεν πειράζει τίποτα, δεν σε πειράζει κανένας. Ο Χριστός είναι ακόμη σταυρωμένος και Τον σταυρώνουμε. Αλλά κάποια στιγμή λέει: «Θα εμφανιστεί το σημείο(το σημείο του Υιού του Ανθρώπου, ο Σταυρός)και θα δουν όλοι οι άνθρωποι. Αυτόν που εξεκέντησαν. Αυτόν που λόγχισαν. Αυτόν που πλήγωσαν». Γι’ αυτό κάθεται εκεί σταυρωμένος ο Κύριος, και περιμένει να δει εγώ τι θα του δώσω; Πληγές θα του δώσω; Με λόγχη θα τον κεντήσω; Με τι;
Αγαπητοί μου, για να αναθεωρήσουμε λιγάκι τη ζωή μας. Γιατί λέει ο λαός: «Με τον ήλιο τα μπάζω, με τον ήλιο τα βγάζω. Τι έχουν τα έρμα και ψοφούν;» Χωρίς ευλογία Θεού πορευόμαστε στη ζωή μας, χωρίς προσευχή το πρωί, χωρίς προσευχή το βράδυ, χωρίς εκκλησιασμό την Κυριακή, χωρίς τίποτα από πειθαρχία στο θέλημα του Θεού. Και μετά λέμε τι φταίει; Γιατί αρρώστιες, γιατί το ένα, γιατί το άλλο;
«Πού είσαι Θεέ; Πού είσαι; Μου πήρες το παιδί». Και ποιος σου είπε εσένα ότι στο πήρε ο Θεός το παιδί; Τόσο καλά το κατάλαβες, το αντιλήφθηκες;
«Γιατί εγώ είμαι άρρωστος;» Εγώ! Να είναι και οι άλλοι άρρωστοι, για να μην είμαι εγώ άρρωστος, έ; Και δεν σκύβουμε το κεφάλι να πούμε: «Καλά παθαίνω, καλά παθαίνω». «Γιατί, τι έκανα, έκανα τίποτε;»
Αγαπητοί μου, για λιγάκι να δούμε πόσο νοθεύσαμε το αίμα μας; Πόσο το νοθεύσαμε; Και το ‘χουμε νοθεύσει πάρα πολύ. Για να γυρίσουμε πίσω στην άσκηση, στην εγκράτεια. Εγκράτεια.
Που γεμίσαμε με παραφύσιν αμαρτίες. Πού ακούγεται αυτό, βρε παιδιά; Πού ακούγεται αυτό; Δεν υπάρχει περίπτωση να μην κάνουμε παραφύσιν αμαρτίες; Γιατί; «Άντρας με άντρα, λέει Απόστολος Παύλος, γυναίκα με γυναίκα». Και; Τα ζώα δεν το κάνουν αυτό το πράγμα.
Και μάλιστα ο Κύριος λέει στον προφήτη Ησαΐα: «Άκουσε άνθρωπέ μου, λέει, βούς έγνω την φάτνη αυτού και όνος τον κτησάμενον αυτών». Να το πω στη λαϊκή; Το βόδι γνωρίζει την φάτνη του και το γαϊδούρι γνωρίζει το αφεντικό του. «Εσύ δεν με γνωρίζεις, λέει». Άρα χειρότεροι και από τα βόδια χειρότεροι και από τα γαϊδούρια! Πού καταντήσαμε; Και δεν το λέω εγώ. Ο Κύριος το λέει στην Αγία Γραφή.
Εκεί καταντήσαμε αγαπητοί μου. Τα Σόδομα και τα Γόμορρα είναι πολύ πιο ανεκτά από την εποχή μας. Πολύ πιο ανεκτά. Εκείνοι ήξεραν τι κάνανε. Εμείς δεν ξέρουμε, ούτε που πάμε, ούτε τι κάνουμε, ούτε γιατί το κάνουμε, ούτε πως ζούμε. Δαιμονιστήκαμε. Δαιμονισμός είναι, όλα αυτά δαιμονισμός είναι.
Όταν έρχεσαι στην εκκλησία να παντρευτείς ή να μετέχεις σε ένα γάμο και μου ντύνεσαι… μου γδύνεσαι. Όχι ντύνεσαι, μου γδύνεσαι. Γιατί; Σε ποιον ανήκει το σώμα σου; Δεν ανήκει στον άντρα σου; Στα μάτια των άλλων ανήκουνε; Πάμε στις παραλίες. Πώς κυκλοφορούμε στις παραλίες; Ο ένας συναγωνίζεται τον άλλο στη γυμνότητα. Και τι κάνουμε; Τι κάνουμε; Πώς πάνε οι στραβοί στον Άδη; Ο ένας πίσω από τον άλλον.
Αγαπητοί μου, ο Άγιος Γεώργιος ήτανε νέος, είχε εξουσία, είχε δύναμη. Αυτός αγωνίστηκε. Γιατί αυτός μπορούσε και αγωνιζόταν; Είχε πείσμα, είχε πίστη, είχε ηρωισμό, είχε θάρρος, είχε τόλμη. Εμείς τι από όλα αυτά έχουμε; Ας αναρωτηθούμε.
Εγώ τα είπα τώρα, τα είπα, ναι. Για να δω, σε ποιους ανθρώπους, στην καρδιά, αυτά τα λόγια θα μπούνε; Χαίρομαι, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ακούν, και πειθαρχούν, και αλλάζουν. Ήρθανε πολλοί άνθρωποι και μου είπανε: «Κόβω το τσιγάρο, γιατί είπατε όποιος καπνίζει Παράδεισο δε βλέπει». Νομίζατε ότι θα δείτε Παράδεισο όποιοι καπνίζετε; Επειδή το συνηθίσαμε και γυρίζουν έτσι έξω από εδώ και από εκεί.. πουφ πουφ…και δε μιλάει κανένας; Θα μπεις στον Παράδεισο, θα σε πάρει ο Θεός θα σε βάλει στον Παράδεισο και εσύ θα ψάχνεις περίπτερο για να βρεις τσιγάρα, γιατί δεν μπορείς να μείνεις χωρίς να καπνίσεις. Και θα μπορείς εκεί να μείνεις έτσι; «Έξω, θα σου πει ο Κύριος. Απ’ έξω θα βρεις πολλά όσα θέλεις». Έξω.
Δεν είναι αστεία πράγματα αυτά. Η ζωή δεν ξαναγυρίζει πίσω. Και μην έχετε ελπίδες ότι: «Ε, καλός άνθρωπος ήταν να πάει στον παράδεισο». Δεν είναι το θέμα να είσαι καλός άνθρωπος, το θέμα είναι να έχεις ένδυμα. Γι’ αυτό θα πει ο Κύριος: «Έξω».
Και κάποια στιγμή θα κτυπάτε την πόρτα έξω από τον παράδεισο και θα λέτε: «Κύριε, άνοιξέ μας. Άνοιξέ μας. Πήγαινα στα πανηγύρια, έκανα αρτοκλασίες, πήγαινα εκδρομές θρησκευτικού περιεχομένου, κτλ.»
«Φύγε, του λέει, φύγε».
«Γιατί Κύριε;»
«Δε σας ξέρω, εργάται της ανομίας». Ανομίας. Έχουμε νόμο στη ζωή μας; Νόμο, θέλημα Θεού εννοώ, ε; Όχι νόμο δικό μας. Όχι νόμο της πολιτείας. Νόμο, θέλημα Θεού, έχουμε στη ζωή μας; Αν έχετε, εφαρμόστε το και θα δείτε πως η ζωή θα είναι πολύ πολύ ευλογημένη, γιατί θα μας δίνει την χαρά της πορείας προς την Ανάσταση.
Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.
Διόρθωση προσαρμογή και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.
