“ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΟΡΤΗΣ ΜΕΓ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Ποιο το περιεχόμενο της θυσίας του Αγίου;”

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2025

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΟΡΤΗΣ ΜΕΓ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ποιο το περιεχόμενο της θυσίας του Αγίου;

Να σας ρωτήσω, αν σας έλεγε ο Κύριος “Έρχου, έλα να δεις που μένω”. Πού μένει ο Κύριος; “Πού μένεις Κύριε;” Θα μας πει: “Έρχου και είδε”. Έλα να δεις. Θα πηγαίναμε; Και αν πηγαίναμε, τι δώρα θα του δίναμε; Όταν πάμε σε ένα σπίτι, κάτι προσφέρουμε. Με άδεια χέρια δεν πάει κανένας. Τι θα προσφέραμε;

Ο Άγιος Γεώργιος κλήθηκε από τον Θεό και πήγε και του πρόσφερε. Τι του πρόσφερε; Τον εαυτό του, το είναι του, το αίμα του. Ένα αίμα που έβραζε, ζωντανό αίμα, νεανικό αίμα, όχι κοιμισμένο αίμα, όχι πονηρό αίμα -και από εδώ και από εκεί, και το ένα και το άλλο. Όχι να δουλεύουμε σε δυο αφεντικά, και στους Ρωμαίους αξιωματικούς και στον Χριστό και όλα. Όχι. Τα παρέδωσε όλα και είπε: “Εγώ  έναν Θεό λατρεύω” και παραδόθηκε εκεί. Εμείς πόσους Θεούς λατρεύουμε, που να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από όλους αυτούς; Ξέρετε πόσους;

Μάλλον να πω, και να πάμε στον Κύριο, τι να μας κάνει εμάς; Βλέπετε ότι είμαστε στη ζωή αυτή λίγο κοιμισμένοι; Κοιμισμένοι είμαστε. Ξύπνιοι δεν είμαστε.

Κάποτε λέει ήταν δυο αδέρφια, και επειδή είχε διακοπή ρεύματος ανάψαν ένα κεράκι, και επειδή τα στόματά τους ήτανε στραβά -του ενός το στόμα ήτανε προς τα δεξιά, του αλλουνού το στόμα άνοιγε προς τα αριστερά- και όταν ήρθε η ώρα να σβήσουν το κερί δεν μπορούσαν να το σβήσουν. Ο ένας φυσούσε αριστερά, ο άλλος φυσούσε δεξιά, δεν έσβηνε το κερί. Και εμφανίστηκε κάποιος λέει:

“Βρε παιδιά τι κάνετε;”

“Να, λέει, δεν μπορούμε να σβήσουμε το κερί. Μπορείς;”

Βάζει τα δύο δάκτυλα στο νεράκι, πιάνει την φλογίτσα, την έσβησε και τελείωσε. Έτσι είμαστε και εμείς σήμερα. Είμαστε λίγο στα χαμένα.

Και ξέρετε γιατί είμαστε στα χαμένα; Γιατί, για να πάμε στη δουλειά μας πρέπει να χτυπήσουμε κάρτα, γιατί δε μας έχουν εμπιστοσύνη  ότι θα ‘ρθούμε την ώρα που πρέπει να ‘ρθούμε στη δουλειά. Στη ζωή μας υπήρχε κάρτα; Το μόνο που λέγαμε σαν παιδιά ήτανε ότι “Άργησε ο γαλατάς να φέρει το γάλα και δεν φάγαμε και αργήσαμε να ‘ρθούμε”. Στις δουλειές ήτανε όλοι συνεπέστατοι. Συνεπέστατοι. Καθόντουσαν και δουλεύανε.

Εμείς, σήμερα, αν μπορούμε να εφαρμόσουμε τον νόμο των τεμπέληδων… Ποιος είναι ο νόμος των τεμπέληδων; Αυτό που μπορείς να κάνεις καθιστός, μην το κάνεις όρθιος. Αυτό που μπορείς να το κάνεις ξάπλα, μην το κάνεις καθιστός. Και αυτό που μπορείς να το κάνεις αύριο, γιατί να το κάνεις σήμερα; Και ωραία και κυλάει η ζωή μας, μια χαρά. Δεν μας θέλει τέτοιους ο Κύριος.

Κατά τ’ άλλα όμως, προσέξτε κατά τ’ άλλα, ο διάβολος μας έχει δέσει όλους, όλους, και μας έχει βάλει σε ένα κλουβί μέσα ,κι εμείς μέσα από το κλουβί αυτό νομίζουμε ότι είμαστε δυνατοί. Σαν τις κότες που είναι μέσα στον πτηνοτρόφο και κακαρίζουν ενώ είναι μέσα στο κλουβί. Και φωνάζουν, και λέμε δικαιώματα, εξουσία, λεφτά, τούτο εκείνο. Μέσα στο κλουβί είμαστε. Ποιο κλουβί; Των παθών μας και των ελαττωμάτων μας.

Για πείτε μου, πόσοι από εσάς βλέπετε τηλεόραση, ειδήσεις, και όταν βγει ένας πολιτικός και πει κάτι, τον φτύνετε; Και έρχεστε και μου λέτε στην εξομολόγηση:

“Κάνω αυτό”.

Και λέω: “Μπράβο, πήγαινε και στην κουζίνα πάρε ένα πανάκι να σκουπίσεις την τηλεόρασή σου, γιατί βρώμισες”.   Τέτοιοι είμαστε. Θα τους αλλάξουμε; Όχι.

Τον εαυτό μας μπορούμε να τον αλλάξουμε; Ποιος από εμάς θα πάρει απόφαση, σήμερα, να πει: “Ο Άγιος Γεώργιος θυσίασε. Εγώ έχω κάτι, κάτι να θυσιάσω, κάτι από τη ζωή μου;” Αν όλοι μας θυσιάσουμε κάτι από τη ζωή μας, θα αλλάξει όλος ο κόσμος.

Ο μακαριστός Θεολόγος μου είχε πει ένα παράδειγμα. “Όταν ήταν παιδί στο σχολείο. Τους έδωσε ο καθηγητής -το έχω ξαναναφέρει, αλλά είναι ωραίο να το αναφέρω και πάλι-ένα πάζλ. Κομμάτια χαρτάκια, χαρτάκια, χαρτάκια, κομμένα, κομμένα, πολλά. Και τους λέει:

“Να τα συναρμολογήσετε για να φτιάξετε την Ευρώπη. Δείτε πού είναι η Βαρσοβία, πού είναι το Μιλάνο, πού είναι η Αθήνα. Πού είναι το ένα, πού είναι το άλλο. Και συναρμολογήσετε τα”.

Εμ, δεν τα ξέραν όλα. Πού να τα ξέρουν πού είναι. Και παιδευόντουσαν, παιδευόντουσαν, παιδευόντουσαν, και περνάει ένας παππούς από εκεί και λέει:

“Βρε παιδιά γιατί παιδεύεστε;”

“Να, λέει, θέλουμε να κάνουμε το χάρτη Ευρώπης. Εσύ που είσαι παλιότερος μου μήπως ξέρεις;”

Και πήρε και ο παππούς, να αρχίσει να συναρμολογεί τα χαρτάκια. Και όπως το σήκωσε, βλέπει πίσω από ένα χαρτάκι ένα αυτί.

“Α, λέει, τι είναι αυτό;”  Σηκώνει ένα άλλο χαρτάκι, βλέπει μια μύτη. Σηκώνει ένα άλλο χαρτάκι, βλέπει ένα μάτι.

“Α, λέει, για γυρίστε το ανάποδα όλα”. 

Και αμέσως άρχισαν να λένε: “Πού πάει το αυτί; Στο κεφάλι. Πού πάει το μάτι; Στο κεφάλι. Πού πάει το δάκτυλο; Στο χέρι”. Και πού το ένα, πού το άλλο…

“Παιδιά, λέει, συναρμολογήσαμε έναν άνθρωπο”. Και χαρήκανε.

“Τώρα, λέει, γυρίστε τα χαρτάκια, αλλιώς. Όλα τα χαρτιά. Και αμέσως συναρμολογήθηκε η Ευρώπη”.

Δηλαδή, εάν συναρμολογήσουμε τον εαυτό μας, όχι τους άλλους. Εμείς πάντα λέμε: “Εκείνος φταίει. Εκείνος φταίει. Εκείνος φταίει” . Όλοι φταίνε, εκτός από μένα που ξέρω και ζω μια χαρά. Γιατί όταν οδηγούμε τι κάνουμε; “Κοίτα, πώς τρέχει αυτός.  Κοίτα, πώς πάει σαν πάπια αυτός. Κοίτα εκείνος, δεν ξέρει να προσπεράσει. Κοίτα ο άλλος. Εγώ είμαι ο καλός”.

Αγαπητοί μου, ας δώσουμε κάτι στον Κύριο, από τα πάθη και τα ελαττώματά μας. Κάτι. Κάτι λίγο. Κάτι λίγο.  Μπορώ να πάψω να παίζω τυχερά παιχνίδια; Γιατί αυτό δεν είναι έξυπνο. Όποιος παίζει τυχερά παιχνίδια, δεν είναι έξυπνος. Είδατε καμιά εταιρεία να πέφτει έξω, που έχει τυχερά παιχνίδια; Ε, όχι βέβαια. Είδατε καμιά καπνοβιομηχανία να φαλιρίζει, γιατί δεν καπνίζουν οι άνθρωποι; Όχι βέβαια. Εμείς καπνίζουμε όμως.

Για βάλτε στην ακρίτσα, βάλτε στην ακρίτσα, και πείτε: “Σήμερα, δεν θα πιω καφέ. Θα βάλω στην άκρη τα λεφτά αυτά. Στην άκρη. Δεν θα κάνω ένα τσιγάρο σήμερα. Δεν θα κάνω ρε παιδί μου”. Βάλτε τα στην άκρη. Κάποιοι το κάνανε και ξαφνικά λένε: “Μπα τι γίνεται; Πλήρωσα το φροντιστήριο του παιδιού μου”.

Νομίζετε ότι, εμείς τι λέγαμε στη ζωή μας, τώρα δεν το λέμε, γιατί δεν είμαστε έξυπνοι. “Φασούλι, φασούλι, γεμίζει το σακούλι”. Τώρα όμως “φασούλι, φασούλι αδειάζει το σακούλι”.

Λίγο καφέ από εδώ, λίγο το ένα από εκεί.  Νόστιμο και τούτο, νόστιμο και το άλλο. “Γιατί να πάρω από το σπίτι μου φαγητό για κολατσιό; Θα πάρω απ’ έξω το έχω έτοιμο. Γιατί να καθίσω να μαγειρέψω; Θα πάρω απ’ έξω έτοιμο”. Γεμίσαμε φαγάδικα.

Η Λάρισα είναι η πιο ωραία πόλη. Όταν πήγα Μυτιλήνη εκδρομή, πήγα στη ρεσεψιόν  και μου λέει: “Από πού είστε;”

Λέω: “Από τη Λάρισα”, λέω στους ανθρώπους.

“Α, λέει, ωραία πόλη είναι η Λάρισα”. Πριν από πολλά χρόνια.

“Γιατί, λέω, τι έχει; Τι το ωραίο έχει η Λάρισα; Ένας κάμπος είναι”.

“Τι λέτε, λέει. Έχει ωραίους καφέδες”. Έπεσε έξω; Όχι. Η Λάρισα του καφέ. Η πόλις του καφέ. Να κάνουμε καφέ βρε παιδιά μου, να πιούμε. Αλλά, γιατί να χάνουμε τις ώρες μας χωρίς να κάνουμε τίποτα; Καθόμαστε. Πίνουμε. Ξαναπίνουμε καφέ. Και αφού τον πιούμε. Τον βράσαμε. Τον ήπιαμε. Τον χορτάσαμε. Τον γυρίζουμε και ανάποδα και βλέπουμε και τη ζωή μας. Ένας καφές που τον ήπια, τον έβρασα, τον έφτιαξα, θα μου πει και τη ζωή μου. Πολύ όμορφα είναι. Είδατε πόσο έξυπνοι είμαστε;

Λοιπόν, αποφασίστε ο καθένας σας τι θα θυσιάσετε, αν αγαπάτε τον εαυτό σας. Τι θα θυσιάσετε. Ώστε όταν με πει ο Κύριος: “Έλα”, λέει.

Θα του πω: “Πού μένεις Κύριε;”

“Έλα”, θα μου πει. “Έλα”.

Και όταν με βάλει στον Παράδεισο, τότε εγώ θα μείνω απ’ έξω, γιατί θέλω κι αυτό. Θέλω κι εκείνο. Θέλω και το ένα. Θέλω και το άλλο. Και θα πει ο Κύριος: “Εδώ μέσα δεν υπάρχουν αυτά. Μείνε απ’ έξω”. Θέλετε να μείνετε έξω από τον Παράδεισο; Ποιος θέλει να μείνει έξω από τον Παράδεισο; Κανένας. Τότε να μην μας κοροϊδεύει ο διάβολος και να μην είμαστε σαν τις κότες μέσα σε ένα κλουβί και φωνάζουμε, φωνάζουμε, φωνάζουμε, φωνάζουμε αλλά ο ορνιθοτρόφος παίρνει κοτούλες, κόβει το κεφάλι. Κάνουν το αυγό οι κότες, βγαίνει απ’ έξω, το παίρνει και το αυγό και εμείς μένουμε να φωνάζουμε και νομίζουμε ότι επειδή φωνάζουμε κάτι κάνουμε. Όχι.

Εμείς θα παλεύουμε με τον εαυτό μας, θα βγάζουμε ό,τι απόβλητο υπάρχει, για να είμαστε  ωραίοι, ωραίοι λεβεντιές, όμορφες, ζωντανοί άνθρωποι, να παραδώσουμε τον εαυτό μας στον Κύριο.

Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.

Διόρθωση προσαρμογή και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.