Στον Ιερό μας Ναό του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Γεωργίου Λαρίσης πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 13 Φεβ. 2020, η Εσπερινή Ομιλία του πνευματικού μας π.Νικηφόρου Κοντογιάννη με τίτλο “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ”, με αφορμή το βιβλίο του Αγίου Παΐσίου του Αγιορείτου “Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο”, όπου εξάγονται διάφορα συμπεράσματα πνευματικής ζωής, συνύπαρξης, συνεργασίας και γενικά της προσέγγισης του Θεού με σκοπό την σωτηρία, τον αγιασμό, την μίμηση του Ι.Χριστού και τέλος την θέωση του ανθρώπου δια του ενανθρωπίσαντος ΙΣ ΧΡ. Οι ομιλιες πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη στις 6:45μ.μ. αμέσως μετά την Ιερά Παράκληση η οποία τελείται στις 6:00μ.μ., ενώ μεταδίδεται και σε ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας: www.galilea.gr/ζωντανα-2/.
Η παράκληση τελέστηκε προς τιμήν του Αγίου Φανουρίου του Μεγαλομάρτυρος και Θαυματουργού και κατά τη διάρκεια της εκτέθηκαν, προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Λουκά του Ιατρού και του Αγίου Νεκταρίου επ. Πενταπόλεως καθώς επίσης και δύο εργόχειρα του Οσ.Παϊσίου του Αγιορείτου με Τίμιο Ξύλο.
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε
Οὐράνιον ἐφύμνιον, ἐν γῇ τελεῖται λαμπρῶς, ἐπίγειον πανήγυριν νῦν ἑορτάζει φαιδρῶς, ἀγγέλων πολίτευμα· ἄνωθεν ὑμνῳδίαις εὐφημοῦσι τοὺς ἄθλους, κάτωθεν Ἐκκλησίᾳ τὴν οὐράνιον δόξαν· ἣν εὗρες πόνοις καὶ ἄθλοις τοῖς σοῖς Φανούριε ἔνδοξε.
ΘΕΜΑ 10ΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ:
“Η αμαρτία προκαλεί καταστροφές.“
(Με οδηγό το βιβλίο του Αγίου Παΐσίου του Αγιορείτου “Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο”, σελ.113 κ.εξ. και του Αγίου Ιακώβου του Αποστόλου “Επιστολή” (γ’ 1-18)
Οσ.Παϊσίου Λόγοι Α΄
Μέ πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο. σελ.113 κ.εξ.
Η αμαρτία προκαλεί καταστροφές
Οἱ ἀκρίδες, οἱ πόλεμοι, ἡ ἀνομβρία, οἱ ἀρρώστιες εἶναι μάστιγα. Ὄχι ὅτι ὁ Θεὸς θέλει νὰ παιδαγωγήση ἔτσι τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ εἶναι συνέπεια τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεό. Ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν, γιατί ξεφεύγει ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν Θεό. Ἔρχεται ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ θυμηθῆ ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεό καὶ νὰ ζητήση βοήθεια.. δὲν εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς τὰ κανονίζει ἔτσι καὶ βγάζει μία διαταγή νὰ ἔρθη κάποια συμφορά στὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ὁ Θεὸς βλέπει μέχρι ποὺ θὰ φθάση ἡ κακία τῶν ἀνθρώπων καὶ ὅτι δὲν θὰ ἀλλάξουν, καὶ γι’ αὐτὸ ἐπιτρέπει νὰ συμβῆ μία συμφορά, γιὰ νὰ συνετισθοῦν. Ὄχι ὅτι τὰ κανόνισε ἔτσι ὁ Θεός…
Πρέπει νὰ ξέρουμε ὅτι οἱ πιστοί ποὺ τηροῦν τὶς ἐντολές τοῦ Θεοῦ δέχονται τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Θεὸς – πῶς νὰ πῆ κανείς; – εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τούς βοηθάη μέσα σ’ αὐτὰ τὰ δύσκολα χρόνια…
…καὶ νὰ βρεθῆ τὸ φάρμακο γιὰ τὸν καρκίνο, θὰ βγῆ ἄλλη ἀρρώστια. Ἦταν ἡ φυματίωση, βρῆκαν τὸ φάρμακο γιὰ τὴν φυματίωση, παρουσιάσθηκε τώρα αὐτή. Καὶ ἄν βοηθήση σ’ αὐτή, θὰ βγῆ ἄλλη ἀρρώστια. Οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι θὰ γίνουν αἰτία νὰ παρουσιασθῆ κάποια ἄλλη μετά, καὶ δὲν ἔχει τελειωμό! …
Γιατί ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς νὰ συμβῆ μία συμφορά;
Ἄλλοτε ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς κάτι, γιὰ νὰ βγῆ κάτι τὸ καλύτερο, καὶ ἄλλοτε ἐπιτρέπει κάτι γιὰ παιδαγωγία. Ἄλλοι ἀνταμείβονται καὶ ἄλλοι ἐξοφλοῦν, δὲν πάει τίποτε χαμένο.
Αγίου Ιακώβου του Αποστόλου – “Επιστολή”.
(Κεφάλαιο γ΄ 1-18)
Η Πιό μεγάλη ζημιά και καταστροφή προέχεται από τη γλώσσα
H γλώσσα και η ανάγκη χαλιναγώγησής της
1Mην κάνετε πολλοί από σας το δάσκαλο, αδελφοί μου, γιατί, νάχετε υπόψη σας πως έτσι θα κριθούμε αυστηρότερα, 2επειδή σε πολλά φταίμε όλοι μας. Aν κανείς δε φταίει σε λόγο, αυτός ο άνθρωπος είναι τέλειος, ικανός να κυβερνήσει και ολόκληρο το σώμα του. 3Πάρτε, για παράδειγμα, τα άλογα που βάζουμε τα χαλινάρια στο στόμα τους, με σκοπό να τα αναγκάσουμε να πειθαρχούνε σε μας, κι έτσι κατευθύνουμε ολόκληρο το σώμα τους. 4Πάρτε επίσης και τα πλοία. Παρόλο που είναι τόσο μεγάλα και ωθούνται από βίαιους ανέμους, εντούτοις κατευθύνονται από ένα συγκριτικά πολύ μικρό τιμόνι σε όποια κατεύθυνση θέλει εκείνος που χειρίζεται το τιμόνι ανάλογα με τη διάθεσή του.
5Tο ίδιο και η γλώσσα. Eίναι ένα μικρό μέλος, κι όμως μπορεί και εκφράζει μεγάλη αλαζονεία. Δείτε λίγη φωτιά πόσο μεγάλο δάσος κατακαίει. 6Φωτιά είναι και η γλώσσα, ο κόσμος της αδικίας. Έτσι, ανάμεσα στα μέλη μας, η γλώσσα γίνεται το όργανο που μολύνει ολόκληρο το σώμα μας και φλογίζει τον κύκλο της ζωής αντλώντας και ή ίδια τη φωτιά της από την κόλαση. 7Kαι πράγματι, οποιοδήποτε είδος από τα θηρία και τα πτηνά, από τα ερπετά και από τα θαλασσινά δαμάζεται και έχει δαμαστεί από τον άνθρωπο. 8Tη γλώσσα όμως κανένας από τους ανθρώπους δεν μπορεί να τη δαμάσει. Eίναι ασυγκράτητο κακό, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο. 9Mε αυτήν ευλογούμε το Θεό και Πατέρα, και με αυτήν καταριώμαστε τους ανθρώπους που έχουν δημιουργηθεί κατά την ομοιότητα του Θεού! 10Aπό το ίδιο στόμα βγαίνει ευλογία και κατάρα! Δεν πρέπει αδελφοί μου αυτά να γίνονται έτσι. 11Mήπως είναι δυνατό μια πηγή να αναβλύζει από το ίδιο σημείο γλυκό και πικρό νερό; 12Mήπως μπορεί, αδελφοί μου, μια συκιά να παράγει ελιές ή μια κληματαριά σύκα; Έτσι, καμιά πηγή δεν είναι δυνατόν να βγάζει και αλμυρό και γλυκό νερό.
Oυράνια και γήινη σοφία
13Ποιος από σας είναι σοφός και καλός γνώστης των πραγμάτων; Aς αποδείξει με την καλή διαγωγή του τα έργα του με πραότητα που είναι γνώρισμα της σοφίας. 14Aν, όμως, έχετε πικρή ζήλεια και φατριαστικές διαθέσεις στις καρδιές σας, τότε μην καμαρώνετε για τους εαυτούς σας και μην ψεύδεστε ενάντια στην αλήθεια. 15Aυτή δεν είναι η αληθινή σοφία που προέρχεται από ψηλά αλλά είναι γήινη, υλιστική, δαιμονική! 16Γιατί, όπου υπάρχει ζήλεια και φατριασμός, εκεί προκαλείται ακαταστασία και κάθε είδους αθλιότητα. 17H σοφία, όμως, που προέρχεται από ψηλά είναι πρώτα απ όλα αγνή, έπειτα ειρηνική, συγκαταβατική, πειθαρχική, γεμάτη έλεος και καλούς καρπούς, αμερόληπτη και ανυπόκριτη. 18Kι ο καρπός, βέβαια, της δικαιοσύνης σπέρνεται ειρηνικά απ όσους εφαρμόζουν έμπρακτα την ειρήνη.
