“ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΝΗΨΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ”
ΨΑΛΜΟΣ 88ος,39-53
Κύριε, ἔντονα προσεύχομαι γιὰ τὴν πατρίδα μου, ποὺ τόσες φορὲς τὴ βοήθησες καὶ τὴν ἔσωσες ἀπὸ κινδύνους. Τώρα μένει ἀπροστάτευτη στὰ χέρια ἀνθρώπων ποὺ δὲν ἐκζητοῦν τὴ βοήθειά Σου. Πόσο συγκινοῦμαι κάθε φορὰ ποὺ σκέπτο-μαι ὅτι τὸν τόπο αὐτὸ τὸν ἔχουν περπατήσει χιλιάδες πόδια ἁγίων, μαρτύρων καὶ ἡρώων, ζητώντας πάντα τὴ δική Σου προστασία.
Κύριε, πῶς αὐτὸς ὁ ἁγιασμένος τόπος βρέθηκε σήμερα νὰ εἶναι ἀπροστάτευτος; Πῶς γκρεμίστηκαν οἱ ἠθικὲς καὶ πνευματικές ἀρχές; Βοήθησέ μας, Κύριε, νὰ βροῦμε τρό-πους νὰ διασφαλίσουμε τοὺς πνευματικούς μας θησαυροὺς ἀπὸ ὅσους μᾶς μεταφέρουν ἰδεολογία ξένη πρὸς τὴν παράδοση καὶ τὴν ἱστορία τοῦ τόπου μας. Ξεχάσαμε τὴ γλῶσσα μας, Κύριε. Τὴ γλῶσσα τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς θεολογίας μας. Τὴ γλῶσσα τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου. Τὴ γλῶσσα ποὺ ἔκανε πλούσιες ὅλες τὶς τέχνες καὶ τὶς ἐπιστῆμες τοῦ κόσμου.
Κύριε, βοήθησέ μας στὶς κρίσιμες αὐτὲς στιγμὲς ποὺ διέρχεται ὁ τόπος μας. Φώτισέ μας νὰ ἐπιστρέψουμε κοντά Σου ἐφαρμόζοντας τὸ θεῖο θέλημά Σου. Εὐδόκησε νὰ ἀναστηλωθεῖ πνευματικὰ ὁ τόπος μας. Βοήθησέ μας, Κύριε, νὰ ἀνανήψουμε ἀπὸ τὴ νάρκη καὶ τὴν ἀδιαφορία μας, πρὶν ὁ χρόνος κάνει δύσκολη τὴν ἐπιστροφή μας. Βοήθησέ μας, Κύριε, νὰ πρξουμε ἔργα ἀρετῆς ποὺ θὰ εἶναι ἱκανὰ νὰ ἀντέξουν στὸ πῦρ τῶν δοκιμασιῶν.
Μὴ μᾶς ξεχάσεις, Κύριε. Θυμήσου πόσο μᾶς ἀγάπησες καὶ ἔστειλες τοὺς μαθητές Σου, γιὰ νὰ κηρύξουν τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας μας. Θυμήσου, Κύριε, πόσες φορὲς ταπεινωθήκαμε καὶ πόσες φορὲς κακοποιηθήκαμε ἀπὸ διάφορα ἔθνη ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν μας. Μᾶς χλεύασαν μᾶς ἐξύβρισαν καὶ μᾶς κατεξευτέλισαν
Παρ’ ὅλες ὅμως αὐτὲς τὶς δοκιμασίες Ἐσὺ καὶ πάλι δὲν μᾶς ξέχασες. Μᾶς βοήθησες καὶ ὀρθοποδήσαμε. Μᾶς ἔδωσες δύναμη νὰ συνεχίσουμε τὴν ἔνδοξη πορεία τοῦ τόπου μας. Γι’ αὐτό, Σὲ παρακαλῶ, ἔλα καὶ τώρα νὰ μᾶς βοηθή-σεις καὶ νὰ μᾶς φωτίσεις νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ ἅγιο θέλημά Σου, γιὰ νὰ Σὲ ὑμνοῦμε μὲ χαρὰ καὶ εἰρήνη. Ἀμήν.
Προσευχή Ν0 107 από το Βιβλίο του Αρχ. Νικηφόρου Κοντογιάννη ¨ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΚΥΡΙΕ” .
Τὸ βιβλίο δὲν εἶναι μιὰ μεταφραστικὴ προσέγγιση τῶν ψαλμῶν, οὔτε ἑρμηνευτική.
Εἶναι προσευχὲς ἐμπνευσμένες ἀπὸ τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸ Ψαλτῆρι, γιὰ νὰ ἀγγίζουν τὶς σύγχρονες ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων.
ΨΑΛΜΟΣ 88ος- ΚΕΙΜΕΝΟ
Ψαλ. 88,39 σὺ δὲ ἀπώσω καὶ ἐξουδένωσας, ἀνεβάλου τὸν χριστόν σου·
Ψαλ. 88,40 κατέστρεψας τὴν διαθήκην τοῦ δούλου σου, ἐβεβήλωσας εἰς τὴν γῆν τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ.
Ψαλ. 88,41 καθεῖλες πάντας τοὺς φραγμοὺς αὐτοῦ, ἔθου τὰ ὀχυρώματα αὐτοῦ δειλίαν·
Ψαλ. 88,42 διήρπαζον αὐτὸν πάντες οἱ διοδεύοντες ὁδόν, ἐγενήθη ὄνειδος τοῖς γείτοσιν αὐτοῦ.
Ψαλ. 88,43 ὕψωσας τὴν δεξιὰν τῶν θλιβόντων αὐτόν, εὔφρανας πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ.
Ψαλ. 88,44 ἀπέστρεψας τὴν βοήθειαν τῆς ῥομφαίας αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀντελάβου αὐτοῦ ἐν τῷ πολέμῳ.
Ψαλ. 88,45 κατέλυσας ἀπὸ καθαρισμοῦ αὐτοῦ, τὸν θρόνον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν κατέῤῥαξας.
Ψαλ. 88,46 ἐσμίκρυνας τὰς ἡμέρας τοῦ χρόνου αὐτοῦ, κατέχεας αὐτοῦ αἰσχύνην. (διάψαλμα).
Ψαλ. 88,47 ἕως πότε, Κύριε, ἀποστρέφῃ εἰς τέλος, ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ἡ ὀργή σου;
Ψαλ. 88,48 μνήσθητι τίς μου ἡ ὑπόστασις· μὴ γὰρ ματαίως ἔκτισας πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων;
Ψαλ. 88,49 τίς ἐστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται, καὶ οὐκ ὄψεται θάνατον; ῥύσεται τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ᾅδου; (διάψαλμα).
Ψαλ. 88,50 ποῦ ἐστι τὰ ἐλέη σου τὰ ἀρχαῖα, Κύριε, ἃ ὤμοσας τῷ Δαυΐδ ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου;
Ψαλ. 88,51 μνήσθητι, Κύριε, τοῦ ὀνειδισμοῦ τῶν δούλων σου, οὗ ὑπέσχον ἐν τῷ κόλπῳ πολλῶν ἐθνῶν,
Ψαλ. 88,52 οὗ ὠνείδισαν οἱ ἐχθροί σου, Κύριε, οὗ ὠνείδισαν τὸ ἀντάλλαγμα τοῦ χριστοῦ σου.
Ψαλ. 88,53 εὐλογητὸς Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα. γένοιτο γένοιτο.
ΨΑΛΜΟΣ 88ος -ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Ψαλ. 88,39 Συ όμως, Κυριε, που τόσας και τόσας υποσχέσεις έδωκες δια τον Δαυίδ, απώθησες, εξηυτέλισες, και απέβαλες και δεν θέλεις να ίδης τον καταγόμενον από τον Δαυίδ χρισμένον βασιλέα του Ισραήλ τον Ροβοάμ.
Ψαλ. 88,40 Ηκύρωσες και κατέλυσες την διαθήκην σου προς τον δούλόν σου Δαυίδ και παρεχώρησες να βεβηλωθή και ποδοπατηθή εις την γην το ιερόν του βασιλέως μας στέμμα και ανάκτορον.
Ψαλ. 88,41 Εκρήμνισες και μετέβαλες εις ερείπια τα τείχη της πόλεώς του. Τα οχυρωματικά του έργα τα έκαμες ασθενή και μηδαμινά, ώστε να φέρουν δειλίαν στους στρατιώτας.
Ψαλ. 88,42 Ελεηλάτησαν και λεηλατούν την χώραν του όλοι οι διαβάται και ο λαός σου έγινεν εμπαιγμός και περίγελως εις τα γειτονικά ειδωλολατρικά έθνη.
Ψαλ. 88,43 Ενίσχυσες την δεξιάν χείρα και την δύναμιν των ανθρώπων, οι οποίοι τον καταπιέζουν, και έτσι παρεχώρησες να ευφρανθούν όλοι οι εχθροί του.
Ψαλ. 88,44 Απεμάκρυνες την βοήθειάν σου από τα στρατεύματά του και δεν τον εβοήθησες εις ώραν πολέμου.
Ψαλ. 88,45 Κατήργησες την υπό του Νομου σου προβλεπομένην τελετουργικήν κάθαρσιν, και τον θρόνον του τον συνέτριψες και ερείπια τον ερριψες κάτω εις την γην.
Ψαλ. 88,46 Περιώρισες και εμικρυνες τας ημέρας της ζωής του και τον περιέλουσες με καταισχύνην.
Ψαλ. 88,47 Εως πότε, Κυριε, θα αποστρέφης τελείως από ημάς το πρόσωπόν σου και η οργή σου θα ανάπτη ολονέν και περισσότερον ως πυρκαϊά;
Ψαλ. 88,48 Ενθυμήσου πόσον βραχεία και παροδική είναι η ζωή εμού και όλων των ανθρώπων. Μηπως, Κυριε, ματαίως και χωρίς κανένα σκοπόν έπλασες όλους τους ανθρώπους;
Ψαλ. 88,49 Ποιός είναι ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος θα ζήση και δεν θα ίδη τον θάνατον; Θα ευρεθή, τάχα, ποτέ κανείς, να απαλλάξη τον αποθανόντα άνθρωπον από τα χέρια του άδου;
Ψαλ. 88,50 Που είναι, λοιπόν, Κυριε, τα αρχαία ελέη σου, τα οποία με όρκον υπεσχέθης εν τη φιλαληθεία σου προς τον Δαυίδ;
Ψαλ. 88,51 Ενθυμήσου, Κυριε, και ιδέ τον εξευτελισμόν και την καταισχύνην των δούλων σου, των ομοεθνών μου, την οποίαν υπέστησαν μέχρι εις τα κατάβαθα της καρδίας των εκ μέρους πολλών εθνών.
Ψαλ. 88,52 Ιδέ τον χλευασμόν, με τον οποίον μας περιύβρισαν οι εχθροί σου, Κυριε, και κατεξηυτέλισαν έτσι τον βασιλέα, αυτόν τον οποίον συ εις αντικατάστασιν του χρισθέντος υπό σου Δαυίδ μας έδωκες.
Ψαλ. 88,53 Παρ’ όλας όμως αυτάς τας δοκιμασίας και ταπεινώσεις, που υφιστάμεθα, ας είναι δοξασμένος ο Κυριος στους αιώνας. Διότι και πάλιν θα μας επισκεφθή με το έλεός του και με τας δωρεάς του. Γένοιτο, γένοιτο.
