ΕΟΡΤΗ
“ΑΝΑΚ. Ι. ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓ. ΓΕΩΡΙΟΥ – ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ Ι.Ν.ΜΕΓ. ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Εγκαινιάζουμε τους εαυτούς μας;”
Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2025
Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων Αγ. Γεωργίου,
Επέτειος εγκαινίων Ι.Ν.Μεγαλομ.Αγ.Γεωργίου Λαρίσης
3 Νοεμβρίου 1997
Εγκαινιάζουμε τους εαυτούς μας; (ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓ.ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ)
Σήμερα, με τη βοήθεια του Θεού, γιορτάζουμε τα εγκαίνια του Ιερού Ναού μας. Γιορτάζουμε την Ανακομιδή των Ιερών Λείψανων του Αγίου Γεωργίου, του Μεγαλομάρτυρος, που έχουμε την ευλογία να προσκυνούμε και να έχουμε εδώ ως ευλογία το Ιερό του Λείψανο. Αλλά γιορτάζουμε και τα εγκαίνια του Ναού μας που έγιναν 3 Νοεμβρίου 1997. 26 και 2 μήνες, δηλαδή χρόνια. Πώς περνάνε τα χρόνια.
Εγκαίνια του Ιερού Ναού. Ξέρετε πώς γίνονται τα εγκαίνια του Ναού; Δε θα σας πω ποια τελετή γίνεται, αλλά το Πνεύμα το Άγιο με το Άγιο Μύρο, που εκπροσωπεί το Πνεύμα το Άγιο, έρχεται και καθαγιάζει την Αγία Τράπεζα και όλα εκείνα τα υφάσματα που λέγονται αντιμήνσια, τα οποία θα πάρουν οι Ιερείς στις Εκκλησίες τους για να μπορούν να λειτουργούν. Χωρίς Ιερό αντιμήνσιο δεν μπορεί κανείς να λειτουργήσει ,εκτός και αν εκπροσωπηθεί, αντικατασταθεί, να το πω έτσι με άλλους τρόπους, που το λέει η Λειτουργική, δεν είναι της ώρας να το αναλύσουμε.
Το Πνεύμα το Άγιο εγκαινιάζει τους Ναούς μας. Δεν είναι τυχαίο. Γι’ αυτό όταν γκρεμίζει ένας Ναός, ο χώρος της Αγίας Τραπέζης, επειδή έχει εγκαινιαστεί με το Άγιο Μύρο, το Πνεύμα το Άγιο που χριζόμαστε κι εμείς όταν βαπτιζόμαστε, δεν μπορεί να καταπατηθεί.
Αλλά για σκεφτείτε, η ζωή η δική μας εγκαινιάστηκε όταν βαπτιστήκαμε. Αλλά καταπατούμε, αυτό, το Πνεύμα το Άγιο, που λάβαμε, με τις αμαρτίες μας και πρέπει συνεχώς και συνεχώς τη ζωή μας να την εγκαινιάζουμε, να την κάνουμε καινούργια. Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος: «να ανακαινιζόμαστε». Πώς; Με το Πνεύμα το Άγιο.
Προσέξτε με το Πνεύμα το Άγιο να εγκαινιαζόμαστε κάθε φορά, μετέχοντας στο σώμα και το αίμα του Κυρίου.
Και ξέρετε, όταν μετέχω στο σώμα και το αίμα του Κυρίου, δεν είναι εκείνο το σώμα που με καθαγιάζει, αλλά είναι το Πνεύμα το Άγιο, που δια του σώματος και αίματος του Χριστού, έρχεται και με καθαγιάζει. Δεν τέλεσε ο Ιησούς Χριστός απλώς μια τελετή που την επαναλαμβάνουμε. Όταν είπε στους μαθητές: «Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου και τούτο αυτό εστί το αίμα μου», τότε γίνεται το ψωμί και το κρασί σώμα και αίμα Χριστού. Δεν τα λέω εγώ, τα λέει ο ιερός Χρυσόστομος, ο μόνος αρμόδιος να ερμηνεύσει τα λόγια της Θείας Λειτουργίας που ο ίδιος έγραψε. Ποιος είναι ο αρμόδιος να αναλύσει ένα κείμενο, αυτός που το έγραψε, όχι όλοι οι άλλοι που λέμε φιλολογίες.
Και λέει μάλιστα, αυτά τα λόγια που είπε και γεννήθησαν τότε με τη Δημιουργία: «Είπε ο Λόγος του Θεού», είπε και δημιουργήθηκε ο κόσμος. Αυτό που έκανε τον Μωυσή να χάσει τη γη της Επαγγελίας. Δεν μπήκε ο Μωυσής στη γη της Επαγγελίας, ταλαιπωρήθηκε, αλλά στη γη της Επαγγελίας δεν μπήκε. Γιατί; Γιατί ο Θεός του είπε: «Πήγαινε στην πέτρα και πες στην πέτρα να βγάλει νερό». Ο Μωυσής νόμιζε ότι ξέχασε ο Θεός και πήγε με το ραβδί του και χτύπησε και του λέει ο Θεός: «Επειδή δε με αγίασες», δε με ανέδειξες. Ποιον; Τον Λόγο, γιατί ο Λόγος έπρεπε να βγάλει νερό.
Αυτό που λέει και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν» και λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Αυτός ο Λόγος μεταρρυθμίζει -χρησιμοποιεί αυτήν την λέξη, στην ομιλία του, στην προδοσία του Ιούδα τα λέει αυτά-, αυτός ο Λόγος μεταρρυθμίζει το ψωμί και το κρασί».
Και λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: «Γιατί, λέει, χρειαζόταν ο Θεός Λόγος κάποιον άλλον να κάνει το σώμα, το κρασί και το ψωμί σώμα και αίμα δικό Του;» «Όχι, λέει, ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός είναι Κυρίαρχος», γιατί το λέει μέσα: «εγώ είμαι ο Άρτος εκ του ουρανού καταβάς» και είναι το σώμα και το αίμα, το οποίο εγώ θα δώσω σε εσάς. Κυρίαρχος!
Άρα, λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός είναι εκείνος ο οποίος μεταρρυθμίζει το ψωμί και το κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Όχι τα χέρια του παπά, τα χέρια του παπά παίρνουν τη θέση, μετά παίρνουν θέση, ποια θέση; Αυτή που παρακαλέσαμε μετά τα «Πληρωτικά», σε μια ευχή λέμε ότι «Κύριε, λέει, καταξίωσον ημάς», αξίωσε εμάς να βρούμε χάρη, να είμαστε άξιοι.
Πώς θα κοινωνήσω; Φωτιά, εκεί, χόρτος εγώ, το λέμε στην ακολουθία. Χόρτος. «Μη με φλέξεις», μη μου βάλεις φωτιά. Πώς θα κοινωνήσω, αφού είμαι φωτιά εγώ; «Αξίωσε εμάς, λέει, ώστε η θυσία αυτή να είναι ευπρόσδεκτη και να κατασκηνώσει το Πνεύμα το Άγιο μέσα μας και στα προκείμενα δώρα». Τι όμορφο, να έρθει σε εμάς πρώτα και στα προκείμενα δώρα.
Με καλύπτει το Πνεύμα το Άγιο εμένα; Με καλύπτουν και τα τίμια δώρα που είναι φωτιά εκεί, χορτάρι εγώ. Και τι γίνεται, όπως η νοικοκυρά πάει να πάρει το ταψί από τον φούρνο που καίει και βάζει γάντι στο χέρι για να μην καεί, έτσι και το Πνεύμα το Άγιο έρχεται και καλύπτει εμάς σαν γάντι, καλύπτει και τα τίμια δώρα, οπότε έχουμε ένα κοινό σημείο και έτσι μπορούμε και κοινωνούμε.
Γι’ αυτό και μετά όταν λέμε στον «Καθαγιασμό». Ο καθαγιασμός δε γίνεται για να μετατραπεί όπως, λένε, πολλοί και δεν ακούνε ούτε Ι. Χρυσόστομο, ούτε Ιωάννη Δαμασκηνό, αλλά λέει ο καθένας τη γνώμη του. Δεν έρχεται το Πνεύμα το Άγιο για να μεταβάλλει, εκείνη την ώρα, το ψωμί και το κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Είναι ήδη.
Αλλιώς ξέρετε τι γίνεται; Όταν ο Ιησούς Χριστός έδινε στους μαθητές και έλεγε «πάρτε και φάτε αυτό είναι το σώμα μου», θα έλεγε ψέματα, αφού δεν είναι; Όταν και εμείς στη Θεία Λειτουργία λέμε: «Τούτο εστί το σώμα», άρα λέμε ψέματα, αφού δεν είναι; Δεν λέμε «θα είναι σώμα», λέμε είναι.
Άρα, λοιπόν, το Πνεύμα το Άγιο έρχεται μετά, που το λέμε ακριβώς με τα ίδια λόγια. «Κατάπεμψον το Πνεύμα Σου το Άγιον ,εφ΄ ημάς πρώτα». Αυτοί είχαν οι παλιοί ένα κόμμα που το βγάλαν οι νεότεροι, χωρίς να καταλαβαίνουν πόσο λάθος, μεγάλο, θεολογικό κάνουν. «Εφ΄ημάς πρώτα», σε εμάς πρώτα ,σε εμάς και επί τα προκείμενα δώρα ταύτα. Και μετά στα τίμια αυτά δώρα!
Και όταν γονατίζουμε εκείνη την ώρα, δε γονατίζουμε, γιατί αυτά μετατρέπονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού εκείνη την ώρα, αλλά γιατί το Πνεύμα το Άγιο έρχεται σε εμάς και στα προκείμενα δώρα, ώστε να είμαστε άξιοι να τα κοινωνήσουμε.
Γι’ αυτό και λέει μετά, να έρθει το Πνεύμα το Άγιο. Πολύ ωραία. Να έρθει. Γιατί να έρθει; «Ώστε γενέσθαι τοις μεταλαμβάνουσιν». Να έρθει, ώστε. Γιατί; Με ποιο σκοπό; Να έρθει σε αυτούς που θέλουν να κοινωνήσουν. Να αποκτήσουν νήψη ψυχής. Νηφάλιοι, ήρεμοι, πνευματικοί άνθρωποι, να γίνουν.
«Να συγχωρηθούν οι αμαρτίες, αυτές που εξομολογηθήκαμε».
«Να επικοινωνήσουμε με το Πνεύμα το Άγιο». Το Πνεύμα το Άγιο δεν ήρθε, και τότε τι, το ξαναλέμε; Ήρθε για να μας καλύψει να κοινωνήσουμε και τώρα ζητάμε να έρθει, ώστε να λειτουργήσει μέσαμας. Όχι απλώς να μας προστατέψει, αλλά και να λειτουργήσει μέσα μας.
«Εις βασιλείας Oυρανών πλήρωμα». Η βασιλεία του Θεού να μας γεμίσει, γιατί «εντός ημών εστί η βασιλεία του Θεού».
«Εις παρρησίαν την προς Σε», για να μπορούμε να έχουμε παρρησία, όταν θα εμφανιστούμε την Δευτέρα Παρουσία ενώπιον του Θεού. Και όχι εις κρίμα, μη γίνει αυτό για καταδίκη μας, αλλά για την σωτηρία μας.
Βλέπετε πόσο μεγαλειώδες είναι, όταν τελούμε εγκαίνια ενός ναού; Που πρέπει να μας θυμίζει ότι και εμείς σε κάθε Θεία Λειτουργία πρέπει να επικαλούμεθα το Πνεύμα το Άγιο και να πούμε: «Σήμερα ξανά γίνομαι καινούργιος, ξανά σήμερα γίνομαι καινούργιος».
Και φεύγοντας από την Εκκλησία, να προσπαθήσω τη ζωή μου κάτι, κάπως να την αλλάξω, να τη διορθώσω. Και όταν την ξαναλερώσω, πάλι εδώ.
Γι’ αυτό και κάθε Κυριακή πρέπει να είμαστε στη Θεία Λειτουργία, ώστε να την ανανεώνουμε τη ζωή μας, να την ανανεώνουμε, να τη φρεσκάρουμε, ώστε όταν έρθει ο Κύριος να μας βρει έτοιμους, έχοντας τη ζωή για να μας αναστήσει .Δε θα μας δώσει τότε ζωή αιώνια. Τότε τη ζωή, την αιώνια που παίρνουμε εδώ με τη Θεία κοινωνία; Θα μας αναστήσει, θα μας ανορθώσει. Ανασταίνεις αυτόν που έχει ζωή, αυτόν που δεν έχει ζωή, τι να το κάνεις;
Άρα λοιπόν, έχω από τώρα τη ζωή και τότε θα έρθει ο Κύριος να με αναστήσει και να με βάλει στον Παράδεισο. Και το εύχομαι σε όλους μας.
Αμήν.
Παραθέτω μόνο τα Πατερικά κείμενα, διότι αυτά αποτελούν τον κορμό της ομιλίας.
“Αν λοιπόν «ό λόγος του Θεού είναι ζωντανός και δραστικός»4 και «πάντα, όσα ήθέλησεν ο Κύριος έποίησεν» 5, αν είπε,«Γενηθήτω φώς”, και εγένετο· γενηθήτω στερέωμα 7, και εγένετο»·άν «Τώ λόγω Κυρίου οι ουρανοί έστερεώθησαν, καί τω πνεύματι του στόματος αυτοϋ πάσα ή δύναμις αυτών» 8 αν ο ουρανός καί ή γή, το νερό και ή φωτιά και ο αιθέρας και όλον το σύστημα των έδημιουργήθη μέ τόν λόγον του Κυρίου, και μάλιστα αυτή ή περιλάλητος ζωντανή ύπαρξης, ο άνθρωπος· αν μέ τήν θέλησίν του ο ίδιος ο Θεός Λόγος έγινεν άνθρωπος καί έκανεν υπόστασίν του «άνευ σποράς» τα καθαρά και άμώμητα αίματα της αγίας ‘Αειπαρθένου, δέν έχει την δύναμιν να κάνη τον άρτον σώμα του καί τόν οΊνον και το νερό αίμα του; https://online.anyflip.com/qjml/ryvy/mobile/index.html σελ.464-465 Αγ.Ιω.Δαμασκηνός ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΠΕ 1.Δογματικά 1. Σελ.465 κ.εξ. Δ΄ (13) 86. Διά τα άγια και Άχραντα Μυστήρια του Κυρίου. Πάρεστιν ὁ Χριστὸς, καὶ νῦν ἐκεῖνος ὁ τὴν τράπεζαν διακοσμήσας ἐκείνην, οὗτος καὶ ταύτην διακοσμεῖ νῦν. Οὐδὲ γὰρ ἄνθρωπός ἐστιν ὁ ποιῶν τὰ Β προκείμενα γενέσθαι σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ, ἀλλ’ αὐτὸς ὁ σταυρωθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν Χριστός. Σχῆμα πληρῶν ἔστηκεν ὁ ἱερεὺς, τὰ ῥήματα φθεγγόμενος ἐκεῖνα· ἡ δὲ δύναμις καὶ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἐστι. Τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα, φησί. Τοῦτο τὸ ῥῆμα μεταῤῥυθμίζει τὰ προκείμενα· καὶ καθάπερ ἡ φωνὴ ἐκείνη ἡ λέγουσα· Αὐξάνεσθε, καὶ πληθύνεσθε, καὶ πληρώ- σατε τὴν γῆν, ἐῤῥέθη μὲν ἅπαξ, διὰ παντὸς δὲ τοῦ χρόνου γίνεται ἔργῳ ἐνδυναμοῦσα τὴν φύσιν τὴν ἡμε τέραν πρὸς παιδοποιίαν· οὕτω καὶ ἡ φωνὴ αὕτη ἅπαξ λεχθεῖσα καθ’ ἑκάστην τράπεζαν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐξ ἐκείνου μέχρι σήμερον, καὶ μέχρι τῆς αὐτοῦ παρουσίας, τὴν θυσίαν ἀπηρτισμένην ἐργάζεται. https://online.anyflip.com/qjml/hmui/mobile/index.html ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ, Καί είς το πάσχα, καί είς την παράδοσιν των μυστηρίων, και περί του μή μνησικακεϊν. Τη αγία και μεγάλη πεντάδι.
Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών: ο ομιλών.
