ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΤΟΥ ΘΩΜΑ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Τελικά τι ψηλάφισε ο Απ. Θωμάς;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΤΟΥ ΘΩΜΑ”
Ιωα. 20, 19-31

ΚΕΙΜΕΝΟ

19 Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. 20 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. 21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. 22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· 23 ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. 24 Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. 25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. 26 Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν. 27 εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. 28 καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. 29 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες.

 30 Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· 31 ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

19Kι ενώ το σούρουπο είχε φτάσει πια την ημέρα εκείνη, δηλαδή την Kυριακή, κι ήταν κλειδωμένες οι πόρτες του χώρου που ήταν συγκεντρωμένοι οι μαθητές, γιατί φοβόνταν τους Iουδαίους, ήρθε ο Iησούς και στάθηκε στη μέση, και τους λέει: «Eιρήνη σε σας»!  20Kι αφού το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια του και το πλευρό του. Xάρηκαν τότε οι μαθητές, που είδαν τον Kύριο. 21Tους ξανάπε τότε ο Iησούς: «Eιρήνη σε σας! Όπως με έχει αποστείλει ο Πατέρας, το ίδιο κι εγώ αποστέλλω εσάς».  22Kι αφού το είπε αυτό, φύσηξε πάνω τους και τους λέει: «Πάρτε Πνεύμα ʼγιο. 23Σε όσους συγχωρείτε τις αμαρτίες τους, θα τους συγχωρεθούν. Σε όσους τις αφήσετε ασυγχώρητες, θα τους μείνουν ασυγχώρητες».   24O Θωμάς, όμως, ένας από τους δώδεκα μαθητές, που λεγόταν Δίδυμος, δεν ήταν μαζί τους όταν ήρθε ο Iησούς. 25Tου έλεγαν, λοιπόν, οι άλλοι μαθητές: «Eίδαμε τον Kύριο»!  Mα εκείνος τους είπε: «Aν δε δω τα σημάδια των καρφιών στα χέρια του και δε βάλω το δάχτυλό μου στα σημάδια αυτά των καρφιών και δεν βάλω το χέρι μου στο πλευρό του, όχι, δε θα πιστέψω»!  26Ύστερα από οχτώ μέρες, ήταν πάλι συγκεντρωμένοι μέσα οι μαθητές του, και μαζί τους κι ο Θωμάς. Ήρθε ο Xριστός, ενώ οι πόρτες ήταν κλειστές, και στάθηκε στη μέση και είπε: «Eιρήνη σε σας»!  27Έπειτα λέει στο Θωμά: «Φέρε το δάχτυλό σου εδώ, και κοίτα τα χέρια μου. Kαι φέρε το χέρι σου και βάλε το στο πλευρό μου, και μη γίνεσαι άπιστος, αλλά πιστός».  28Tότε ο Θωμάς είπε: «Kύριέ μου! και Θεέ μου!»  29Tου λέει ο Iησούς: «Eπειδή με είδες με τα μάτια σου, πίστεψες. Mακάριοι όσοι πίστεψαν χωρίς να με δουν».   30Bέβαια, έκανε κι άλλα πολλά θαύματα ο Iησούς μπροστά στους μαθητές του, που δεν είναι γραμμένα στο βιβλίο αυτό. 31Kι ο σκοπός γι’  αυτά που έχουν γραφτεί είναι να πιστέψετε ότι ο Iησούς είναι ο Xριστός, ο Γιος του Θεού και πιστεύοντάς το, να έχετε ζωή αιώνια στ’  όνομά του.  

Κυριακή, 27 Απριλίου 2025

ΤΟΥ ΘΩΜΑ, Ιωα. 20, 19-31

Τελικά τι ψηλάφισε ο Απ. Θωμάς;.

Είναι, όμως, το εξής εντυπωσιακό. Αυτό που έκανε ο Απόστολος Θωμάς, που είπε: «Δε θα πιστέψω, εάν δε βάλω τον δάχτυλόν μου στον τύπο των ήλων και την πλευρά(την χείρα μου) στην πλευρά εδώ, το χέρι ολόκληρο ν’ ακουμπήσει». Και λέει κανείς: «Βρε Απόστολε Θωμά, εδώ δεν Τον ξέρεις ποιος είναι, αφού δεν Τον ξέρεις». Άγνωστος είναι; Εν ετέρα μορφή.

Για σκεφτείτε. Τρεις μέρες έλειπε και δεν τον ανεγνώριζαν οι μαθηταί. Κανένας δεν τον ανεγνώριζε. Θυμηθείτε πως Εμμαούς που πήγαινε και μιλούσανε στον δρόμο. Μιλούσανε, μιλούσανε, λέγανε χίλια δυο. Χαμπάρι δεν παίρνανε ποιος είναι. Εμείς έχουμε τόσες, περισσότερες από τρεις μέρες ν’ ανταμώσουμε και όλοι είμαστε γνωστοί μεταξύ μας και γνωριζόμαστε. Εκεί γιατί; Μόνο όταν πήρε να ευλογήσει λέει το τραπέζι, εν τη κλάσει του Άρτου,  Τότε είπαν: «Α, ο Κύριος είναι». Γιατί ευλογούσε με ξεχωριστό τρόπο. Ήταν αυτή η άλλη μορφή.

Και αυτό που ήθελε ο Θεός και επέτρεψε τον Θωμά να πει αυτά τα λόγια, είναι το εξής σπουδαίο. Αναρωτηθήκαμε ποτέ; Τι ψηλάφησε ο Θωμάς; Θα μου πείτε: «πληγές». Ναι και όπως λέει η ιατρική, μέσα σε λίγες μέρες αυτές δε θεραπεύονται. Το άλλο σώμα πώς άλλαξε, και αυτά δεν άλλαξαν; Παρέμειναν.

Ξέρετε τι ψηλάφησε ο Απόστολος Θωμάς; Την αγάπη του Θεού για εμάς τους ανθρώπους.

Ξέρετε τι σημαίνει: «Ένας Θεός πληγώνεται γιατί μ’ αγαπάει;» Ξέρετε τι θα πει αυτό το: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, τόσο πολύ, ώστε έστειλε τον Υιό του το μονογενή»; (Ιω.3, 16 )Έναν γιο είχε, αυτόν Τον έναν Τον έστειλε εδώ κάτω να θυσιαστεί για εμάς, να σταυρωθεί, να πάθει. Προσέξτε: «Εκπροσωπώντας ημάς». Αυτά έπρεπε να τα πάθουμε εμείς. Αλλά δεν ήμασταν άξιοι εμείς για τέτοια πράγματα. Τα έπαθε Εκείνος όλα. Τα φορτώθηκε όλα τα βάρη του προπατορικού αμαρτήματος, εκτός από την αμαρτία, γιατί τόσο πολύ μας αγαπάει, βρε παιδί μου.

Το φαντάζεστε! Ποιος Θεός, δείτε, ποιος Θεός, ψάξτε όλες τις θρησκείες του κόσμου, ποιος Θεός σταυρώνεται και συγχωρεί; Πάνω από τον Σταυρό να συγχωρείς! Πάνω από τον Σταυρό να λες: «Συγχώρεσέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν». Συγχώρεσέ τους!

Ποιος Θεός; Ποιος Θεός, έρχεται και σου λέει ότι: «Εγώ θα σου χαρίσω τη ζωή». Ποιος Θεός; Ποιος Θεός τρέχει στα κατσάβραχα, που λέει η Ευαγγελική Περικοπή, για να βρει τον πλανεμένο και να τον φέρει πίσω; Ποιος Θεός; Κανένας δεν το κάνει. Ποιος Θεός δέχεται, μέσα στην ιστορία Του να υπάρχουν αμαρτωλοί άνθρωποι και να χαίρεται γιατί τους κάνει φίλους Του.

Πόσους διώκτες μέσα στην ιστορία, βλέπουμε… έγιναν ο Λογγίνος, ο Εκατόνταρχος, που λόγχισε τον Χριστό στο Σταυρό, έγινε μάρτυρας, φίλος του Χριστού, Άγιος.

Πώς μας αλλάζει τις καρδιές ο Ιησούς Χριστός! Αυτή η αγάπη του Θεού μας αλλάζει τις καρδιές.

Κι όμως λέει μέσα η Αγία Γραφή, ο ίδιος ο Κύριος λέει: «Τι κρίμα, Εγώ έστειλα το φως στον κόσμο και οι άνθρωποι αγάπη σαν το σκότος και όχι το φως» (Ιω.3,19).

Προσέξτε, όταν πάτε και διασκεδάζετε και μένετε νύχτες άσκοπες και διασκεδάζετε, για αναρωτηθείτε και πείτε: «Εγώ τώρα τι κάνω εδώ;» Ναι, να πάω να ψυχαγωγηθώ, να χαρώ, κάνω γάμο, τραπέζι του γάμου, ναι. Τα παραπάνω που κάνω μέσα στη νύχτα, το μεθύσι και τα υπόλοιπα, τι δείχνει αυτό; Ότι εγώ αγαπάω το σκοτάδι και όχι το φως. Γιατί το λέει. Γιατί δεν αγάπησαν, λέει το φως; Διότι ήταν πονηρά τα έργα τους. Τι κρίμα!

Ο Θεός ήρθε, μας έδωσε αγάπη και εμείς τι του δώσαμε; Μίσος. Μίσος.

Ο Θεός ήρθε και μας έδωσε ζωή και εμείς τι του δώσαμε; Θάνατο. Ζωή Εσύ, θάνατο εμείς.

Ο Θεός έρχεται και μας λέει: «Έλα να σε κάνω παιδί μου. Να κληρονομήσεις την περιουσία μου, την Βασιλεία του Θεού. Κι εσύ με βρίζεις. Πού ακούστηκε αυτό; Ούτε ένα ευχαριστώ δε μου λες. Έρχομαι και σου λέω, έλα να κάνουμε παρέα μαζί, να ζήσουμε όμορφα, ειρηνικά. Κι εσύ φεύγεις και πας στον διάβολο. Και κάνεις παρέα με τον διάβολο. Και ντύνεσαι και χορεύεις και παίζεις και δαιμονικά πράγματα. Και λες: “Ωραία είναι”! Ωραία είναι».

Ποια αγάπη του Θεού το κάνει αυτό το πράγμα; Ποια αγάπη; Κι όμως… Κι όμως, περιμένει! Με τα χέρια πληγωμένα, περιμένει! Και λέει: «Εγώ ακόμη πληγώνομαι για σένα. Με πληγώνεις, αλλά εγώ σε αγαπώ. Σε περιμένω. Με θανατώνεις, αλλά εγώ σε περιμένω».

Και ξέρετε, όλοι οι μάρτυρες και οι Άγιοι εκπροσωπούν τον ίδιο τον Ιησού Χριστό.

Όταν βρίζω έναν άνθρωπο, τον Χριστό βρίζω. Όταν περιφρονώ έναν άνθρωπο, τον Χριστό περιφρονώ.

Λέει ο ίδιος ο Κύριος: «Λέτε ότι με αγαπάτε; Πονηροί που είστε… Ψεύτες είστε. Αυτός που δεν αγαπάει τον αδερφό που βλέπει, πώς μπορεί να λέει ότι αγαπάει Εμένα που δε με βλέπει; Είδατε; Απόδειξέ το, λέει, ότι με αγαπάς (Α΄ Ιω.4,19-21) Είδες πρόσωπο αδερφού; Είδες πρόσωπο Θεού» (Γεν.33,10).

Να σας πω κάτι; Πόσο άραγε εμείς αγάπη έχουμε για αυτούς που μας αδικούν, για αυτούς που μας περιφρονούν, για αυτούς που μας κακολογούν; Λέμε μεν ότι: «Α, δεν πειράζει, άστον να λέει». Ξέρετε που φαίνεται αν αγαπώ, όχι αν δεν με νοιάζει αυτό που λέει, αν αγαπώ τον άλλον; Εάν πονάω για τον άλλον; Αν με φωνάξει ο άλλος και μου πει: «Βοήθησέ με», και τρέξω εκεί. Ξέρετε πότε; Όταν θα πάω το βράδυ να κοιμηθώ και θα είμαι ήρεμος και θα πω: «Έκανα το καθήκον μου μες την ημέρα».

Όχι έκανα αυτό που μπορούσα. Γιατί ο Ιησούς Χριστός έκανε πολύ περισσότερα για μας. Έκανα θυσία για τον άλλο και είμαι ήρεμος. Και όχι να κάθομαι και να στριφογυρίζω στο κρεβάτι και να λέω: «Αυτός με έβρισε, δεν ντρέπεται; Με μίλησε έτσι, με περιφρόνησε, μου πήρε τη θέση ,μου πήρε τα λεφτά, μου πήρε τα οικόπεδα, μου πήρε τα χωράφια. Δεν ντρέπεται; Από τον Θεό να το βρει».

Εκείνος δεν είναι παιδί του Θεού; Αυτός που μου τα πήρε. Δεν είναι παιδί του Θεού; Κι εκείνος παιδί του Θεού είναι. Και εγώ παιδί του Θεού είμαι. Άρα, εμένα θα με κοιτάξει περισσότερο κι εκείνο λιγότερο; Περιμένει και από εκείνο, μήπως μετανοήσει. Μήπως και εκείνος μετανοήσει.

Και Ιωάννης εκλεκτός του Θεού ήτανε, ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου ήτανε. Αλλά και ο Πέτρος που αρνήθηκε τον Κύριο. Και ο Ιούδας. Αλλά ο Ιούδας τι έκανε; Παρέδωσε τον εαυτό του στον διάβολο.

Και από τη στιγμή που μπαίνει ο διάβολος στη ζωή μας, δεν είναι εύκολο να ελευθερωθεί ο άνθρωπος. Ξέρετε δαιμονισμένος δεν είναι αυτός που κάνει τρέλες και ανοησίες, αυτός παρά είναι. Δαιμονισμένος είναι κάθε άνθρωπος που δεν μπορεί μέσα του να χωρέσει το θέλημα του Θεού.

Ποιο θέλημα του Θεού; Να αγαπώ τον άλλον. Εκ βάθους ψυχής. Να αγαπώ τον άλλον. Δεν αγαπώ τον άλλον; Πώς να με βάλει στον Παράδεισο, αφού δεν αγαπώ τους άλλους, που Εκείνος τους αγαπάει, και θυσιάστηκε και για εκείνους. Και για τον κλέφτη. Θυσιάστηκε.

Έκαναν προσπάθεια να διαρρήξουν το εκκλησάκι εκεί έξω. Και είδα ένα παιδάκι, νεαρό παιδάκι, έκανε και τον σταυρό του, πριν μπει μέσα να κάνει τη διάρρηξη. Και μου λέει η αστυνομία: «Ποιος αυτός; Αυτός είναι σεσημασμένος. Ναρκομανής και κλέφτης». Σεσημασμένος. Και όμως έκανε τον σταυρό του. Τώρα, γιατί έκανε τον σταυρό του; Άραγε, είχε κάποιον να του μιλήσει; Είχε κάποιον να του δείξει αγάπη; Να τον πάρει από εκεί μέσα από όλα αυτά; Είχε κάποιον; Μπορώ εγώ, να στεναχωρηθώ μεν, αλλά το βράδυ να κλάψω για εκείνον και να πω: «Θεέ μου; Γιατί αυτός έτσι; Πού είναι η μάνα του; Πού είναι ο πατέρας του; Πού είναι οι άνθρωποι του; Να τον μαζέψουνε». Εύκολο είναι. Λέει ο αστυνομικός: «Κάντε μήνυση». Ε, όχι βέβαια. Όχι βέβαια. Ας τον ελεήσει ο καλός Θεός και ας μετανοήσει. Ας βρει τρόπο επιστροφής.

Έχετε την εντύπωση αυτοί που είναι μέσα στις φυλακές, δεν έχουν μετανοήσει; Ο νόμος, ο ανθρώπινος νόμος, αυτό λέει. Και καλά κάνει, γιατί πρέπει να τιμωρηθεί καθένας, ο οποίος γίνεται παραβάτης των ανθρωπίνων νόμων. Ο Θεός όμως περιμένει και αυτούς. Και εξομολογούνται και αυτοί και μετανοούν και κλαίνε. Και εμείς μετανοούμε και κλαίμε. Αλλά πάλι πέφτουμε στην αμαρτία. Πάλι. Γιατί ο διάβολος δεν έχει τίποτε άλλο να κάνει.

Αλλά προσέξτε. Αν μπορέσουμε να πούμε αυτά που λέει ο Απόστολος Παύλος: «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού;» (Ρωμ.8,35 )  Πω πω! Ποιος μπορεί να με χωρίσει εμένα από την αγάπη του Χριστού; Ποιος μπορεί να με χωρίσει; Θλίψις; Στεναχώρια; Θάνατος; Πένθος; Οικονομικά βάρη; Κανένας δε θα με χωρίσει από την αγάπη Του. Όλα τα θεωρώ σκύβαλα. Σκουπίδια. Σκουπίδια. Για να κερδίσω τον Χριστό.

Άρα λοιπόν,  βλέπετε ότι πρέπει λιγάκι την αγάπη μας, να την αξιοποιήσουμε; Μεταξύ μας. Μεταξύ μας. Δε βοηθάς τον αδελφό; Δε θα σε βοηθήσει ο Θεός. Θα βρεθείς σε δύσκολη θέση, και δε θα σε βοηθήσει ο Θεός. Θα  παρακαλάς τον Θεό για θέματα υγείας, και δε θα σε βοηθήσει ο Θεός. Γιατί όταν σε κάλεσε κάποιος να τον βοηθήσεις, δεν πήγες να τον βοηθήσεις. Είπες τάχα…Τάχα… «Πονάνε τα πόδια μου. Πονάει η μέση μου. Πονάνε τα χέρια μου. Είμαι κουρασμένος». Ωραία.

Ξέρετε, λέει η Αγία Γραφή: «Ότι αυτός που δεν αγαπάει τον Θεό, εμπεσείται εις χείρας ιατρού» (Σ.Σειρ.38,15). Δε λέει θα αρρωστήσει. Όχι. Θα πέσει στα χέρια του γιατρού. Τι; Θα αρχίσουν οι φαντασίες να λένε: «Πονάει το μάτι. Πονάει τ’ αυτί. Πονάει το χέρι. Κάτι έχω». Ναι, μα δε θα έχεις τίποτα. Και θα πας στον γιατρό και θα σου λέει:

«Δεν έχεις τίποτα».

Και όμως εσύ θα λες: «Όχι, έχω».

«Όχι, δεν έχεις τίποτα».

Γιατί; Γιατί περιφρόνησες τον αδελφό που είναι και αυτός παιδί του Θεού. Και σε καλεί ο Θεός και σε λέει…Ο Θεός σε καλεί και σου λέει: «Έλα να με βοηθήσεις».

«Όχι, δεν έρχομαι».

«Εντάξει. Καλά. Όταν και εσύ θα με καλέσεις δε θα σε βοηθήσω».

Αγαπητοί μου, αυτό κάνει ο Απόστολος σε εμάς. Ψηλαφεί τις πληγές του Κυρίου. Εμείς έχουμε πληγές στο σώμα μας για τους αδελφούς μας; Πονέσαν τα πόδια μας για τους αδελφούς μας; Τα χέρια μας; Ροζιάσανε για να πάω να βοηθήσω τον άνθρωπο που έχει ανάγκη στο σπίτι ή οπουδήποτε αλλού; Εάν τότε έτσι θα πει ο Κύριος: «Ναι, μοιάζουμε. Είμαστε ίδιοι. Είσαι παιδί μου. Ό,τι σημάδι έχω Εγώ, είσαι και εσύ. Σημάδι Εγώ στα χέρια μου, σημάδι και εσύ. Σημάδι στα πόδια μου, σημάδι και εσύ. Άρα είσαι παιδί μου. Έλα στη Βασιλεία του Θεού».

Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.

Διόρθωση προσαρμογή και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.