ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Όταν η γη κυοφορεί το φως”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ”
Λουκ. η΄ 27 – 39

ΚΕΙΜΕΝΟ

27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν. 28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32 ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 35 ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. 36 ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. 37 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 38 ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· 39 ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

27Kι όταν βγήκε στη στεριά, τον συνάντησε ένας άντρας από την πόλη, που κατεχόταν από δαιμόνια για αρκετά χρόνια και δε φορούσε ρούχα ούτε έμενε σε σπίτι, αλλά στα μνήματα. 28Σαν είδε, λοιπόν, τον Iησού, κι αφού έβγαλε μια κραυγή, έπεσε μπροστά στα πόδια του και με δυνατή φωνή είπε:  «Tι σχέση έχω εγώ μαζί σου, Iησού, Γιε του Θεού του Yψίστου; Σε παρακαλώ μη με βασανίσεις». (29Γιατί είχε προστάξει ο Iησούς το δαιμονικό πνεύμα να βγει από τον άνθρωπο, τον οποίο είχε θέσει στην εξουσία του από πολλά χρόνια, και τον οποίο, παρόλο που προσπαθούσαν να τον περιορίσουν δένοντάς τον με αλυσίδες και περδούκλες, αυτός έσπαζε τα δεσμά του και παρασερνόταν από το δαιμόνιο στις ερημιές). 30Tον ρώτησε τότε ο Iησούς:  «Ποιο είναι τ’όνομά σου;» Kι εκείνος απάντησε:  «Λεγεών», γιατί είχαν μπει μέσα του πολλά δαιμόνια. 31Kι εκείνα τον παρακαλούσαν να μην τα διατάξει να πάνε στην άβυσσο.   32Στο μεταξύ, υπήρχε εκεί κι ένα κοπάδι από πολλούς χοίρους, που έβοσκαν στο βουνό. Tον παρακαλούσαν, λοιπόν, τα δαιμόνια, να τα επιτρέψει να μπούνε στους χοίρους, κι εκείνος τους το επέτρεψε. 33Έτσι, βγήκαν τα δαιμόνια από τον άνθρωπο και μπήκαν στους χοίρους. Όρμησε τότε το κοπάδι στον γκρεμό και πνίγηκε στη λίμνη. 34Kι όταν είδαν οι βοσκοί αυτό που συνέβη, έφυγαν και το αφηγήθηκαν στην πόλη και στη γύρω περιοχή. 35Bγήκαν τότε οι κάτοικοι να δουν αυτό που έγινε και ήρθαν κοντά στον Iησού, όπου βρήκαν τον άνθρωπο, από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, να είναι ντυμένος και να φέρεται λογικά και να κάθεται κοντά στα πόδια του Iησού, και φοβήθηκαν. 36Tους αφηγήθηκαν ακόμα οι αυτόπτες μάρτυρες πώς σώθηκε ο δαιμονισμένος. 37Tότε όλο το πλήθος, που ήταν από την περιοχή των Γαδαρηνών, τον παρακάλεσε ν’απομακρυνθεί απ’αυτούς, γιατί τους είχε κυριεύσει μεγάλος φόβος. Kι εκείνος μπήκε στο πλοίο κι επέστρεψε πίσω. 38Mα ο άνθρωπος, από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, τον ικέτευε να μείνει μαζί του. O Iησούς, όμως, τον έστειλε σπίτι του λέγοντας: 39 «Γύρνα στο σπίτι σου και να διηγείσαι τα όσα σου έκανε ο Θεός». Έφυγε τότε εκείνος διαλαλώντας σε όλη την πόλη αυτά που του έκανε ο Iησούς.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΛΟΥΚΑ, Λουκ. η΄ 27- 39

Όταν η γη κυοφορεί το φως.

Μπορεί κανείς να πει: «Δεν πιστεύω στον Χριστό, δεν Tον δέχομαι ως Θεό». Ελεύθερος είναι να το πει. Ένα πράγμα όμως δεν είναι ελεύθερος να πει: «Ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ο μοναδικός κοινωνικός ανακαινιστής».

Ας τον δει τον Ιησού Χριστό κανείς ως άνθρωπο και να αναρωτηθεί: «Έβγαλε ποτέ κανείς δαιμόνια;» Ιατρική, γιατροί, επιστήμονες. Σπουδαίοι άνθρωποι, σπουδαίοι φιλόσοφοι: Κομφούκιος, Μωάμεθ, ό,τι θέλετε πείτε. Έβγαλε κανείς ποτέ δαιμόνια; Άντε και να έκανε κάτι με τον διάβολο, που ξέρει να κάνει πράγματα. Έκανε ποτέ κανείς παράλυτο καλά; Και αυτά δεν ήτανε  κρυφά, ήταν δημόσια. Έκανε κανείς λεπρούς καλά; Έκανε κανείς πολλαπλασιασμό άρτων και έφαγαν τόσοι άνθρωποι δημόσια; Που θα έπρεπε οι πάντες σε αυτόν τον κόσμο, όλες οι κοινωνικές ομάδες να Τον έχουν πρότυπο ως άνθρωπο, αφού δεν Τον πιστεύουν, ως άνθρωπο; Το κάνει κανένας; Όχι.

Υπάρχει κανένας που έκανε τόσο καλό στον κόσμο, ως άνθρωπος να το πω, που να μην τιμάται, ή που βλασφημείται; Κανένας. Μόνον ο Χριστός βλασφημείται.

Αν και ανακαίνισε τα πάντα, αν και χωρίς πόλεμο, χωρίς επανάσταση, με τον νόμο της αγάπης, μετέδωσε παντού τον χριστιανισμό, την πίστη.

Εμείς όμως, ας Τον δούμε σαν Ιησού Χριστό αναστημένο. Τι ωραία! Σε μια πόλη που την τάραζε ένας δαιμονισμένος, τον έδεναν με αλυσίδες, για να μην πάει από εδώ κι από εκεί και κάνει αταξίες. Και τι τον έκανε; Τον έκανε καλά. Τι ωραίο! Τον έκανε καλά.

Και ο Άγιος Δημήτριος που γιορτάζουμε σήμερα, ο σπουδαίος αυτός Άγιος! Νέος, τι όμορφα! Αξιωματικός. Είχε αξία, δεν ήτανε τυχαίος. Είχε μόρφωση, αλλά δεν την υπολόγιζε αυτήν τη μόρφωση, την κοσμική. Υπολόγιζε στην άλλη τη μόρφωση, την κατά Χριστόν μόρφωση. Αν και στρατιωτικός είχε το θάρρος  να μιλάει για τον Χριστό, να Τον διαδίδει. Τη στιγμή που εμείς ούτε τον σταυρό μας δεν κάνουμε, ντρεπόμαστε. Και είχε όλη τη δύναμη να μεταφέρει την πίστη του.

Αλλά πέρα από τον Άγιο Δημήτριο και ο Ιησούς Χριστός ως ανακαινιστής, και ο Άγιος Δημήτριος, ο σπουδαίος Άγιος, είχαν μια μάνα, ο Ιησούς Χριστός την Υπεραγία Θεοτόκο, ο Άγιος Δημήτριος τη μητέρα του, που ήταν ευλαβείς γονείς, και μετέφεραν στο παιδί τους την ευλάβεια και τον σεβασμό. Πού είναι οι μανάδες οι σημερινές, πού είναι οι μανάδες οι σημερινές, που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους; Παρακαλάμε τον Θεό να μας δώσει ένα παιδί: «Θέλω ένα παιδί, θέλω ένα παιδί». Και μόλις τους το δίνει ο Θεός: «Πήγαινε το άντρα εσύ στην εκκλησία, γιατί εγώ έχω να σκουπίσω, να καθαρίσω. Πήγαινε το εσύ γιαγιά, πήγαινε το». Το παρατάμε.

Τι προσφέρουμε εμείς στην κοινωνία; Τι προσφέρουμε; Παιδιά με ναρκωτικά; Παιδιά με μηχανές που κυκλοφορούν και αναστατώνουν τον κόσμο; Τι προσφέρουμε στην κοινωνία; Η Υπεραγία Θεοτόκος πρόσφερε έναν Ιησού Χριστό -ως άνθρωπο το λέω πάλι-, και ανακαίνισε τον κόσμο. Η μάνα του Αγίου Δημητρίου, πρόσφερε έναν Άγιο Δημήτριο.

Πώς γεννιούνται οι Άγιοι; Όπως όλοι οι άνθρωποι. «Όπως όλοι οι άνθρωποι», λέει ο σοφός Σολομών, ο σοφότατος Σολομών. «Και εγώ, λέει, μια μέρα, συνήλθε η μάνα μου και ο πατέρας μου και έπεσα και γεννήθηκα. Και γεννήθηκα. Συνελήφθηκα σε μια μήτρα, όπως όλοι οι άνθρωποι. Και γεννήθηκα σε αυτόν τον κόσμο, όπως όλοι οι άνθρωποι. Και θα πεθάνω και θα φύγω από αυτόν τον κόσμο, όπως όλοι οι άνθρωποι» (Σ.Σολ. ζ΄1-14)

Γι’ αυτό και ζήτησε από τον Θεό, τι ζήτησε; Να του δώσει σοφία και σύνεση, να μπορεί να κυβερνάει τον λαό του. Δε ζήτησε χρυσό.

–Τι είναι ο χρυσός, λέει. Άμμος. Περνάει, φεύγει. Τι είναι τα αξιώματα; Τίποτε.

Και του λέει ο Θεός:

–Επειδή δε ζήτησες δύναμη, ανθρώπινη δύναμη. Δε ζήτησες να σε προστατέψω από εχθρούς. Ούτε πλούτο. Ζήτησες μόνο την σοφίαν.

–Την των σων θρόνων πάρεδρον σοφίαν, λέει. (Τι ωραίο!) Αυτή τη σοφία που είναι μαζί με σένα (Τριαδικό Θεό εκεί ομολογεί). Αυτή θέλω, λέει.

–Θα σου τα δώσω όλα. Και σοφία. Και γνώση. Και πλούτο και εξουσία.

Είδατε; Λέμε: «Γιατί είναι σοφός αυτός;» «Γιατί είναι σπουδαίο αυτό το παιδί;» «Γιατί είναι καλό αυτό το παιδί;» Γιατί κάποιοι γονείς, μάνα και πατέρας -όχι μάνα. Μάνα και πατέρας,  δουλεύουν από την πρώτη στιγμή, ώστε να πούνε: «Θεέ μου, γέννησα ένα παιδί να γίνει Άγιος». Ποιος παρακαλάει;

Συνέρχεστε για να κάνετε παιδιά. Κάνετε προσευχή πρώτα, και να πείτε: «Θεέ μου, αν συλληφθεί σήμερα ένα παιδί, κάνε το Άγιο. Βοήθησέ το να γίνει Άγιος. Και εγώ θα παλέψω. Δώσ’ του σύνεση. Δώσ’ του σοφία». Όχι. «Δώσ’ το δύναμη. Δώσ’ το ομορφιά. Δώσ’ το τούτο. Δώσ’ το εκείνο». Αγίους δε ζητάμε.

Και τους χάνουμε τους Αγίους, από τη ζωή μας. Έφυγε ο Άγιος Παΐσιος. Έφυγε ο Άγιος Πορφύριος. Έφυγε ο Όσιος Εφραίμ, ο Κατουνακιώτης, και τα λοιπά. Φύγανε. Τους αντικατέστησε κανένας; Όχι. Επειδή δεν υπάρχουν; Υπάρχουν. Δεν τους αποκαλύπτει ο Θεός. Γιατί δεν το αξίζουμε. Δεν το αξίζουμε. «Να τους κάνεις τι, λέει, τους Αγίους; Τη στιγμή που εσύ τα παιδιά σου τα κάνεις διαβόλια; -συγγνώμη για την έκφραση- Και δεν πας ούτε εσύ στην εκκλησία!»

Κι όμως ο Άγιος Δημήτριος. Τι ωραίος Άγιος! Ακόμη και το όνομά του, Δημήτριος. Αρχαίο ελληνικό όνομα. Και ντύθηκε με τη δόξα του Αγίου Δημητρίου. Δημήτριος, θα πει «δι+μήτηρ». Δηλαδή η γη=δι, η γη είναι μάνα. Η γη είναι μάνα. Και έρχεται τώρα να μας αποδείξει, αυτό το όνομα του Αγίου Δημητρίου, ότι κι αυτός ήταν γη, χώμα.

Όπως λέει ο Άγιος Ιώβ, ο σπουδαίος Ιώβ, κι άλλοι Άγιοι: «Εγώ είμαι γη και σποδός. Τίποτα δεν είμαι λέει. Χώμα και στάχτη είμαι» (Ιώβ μβ΄6). Εμείς όπως λέμε: «Εγώ, ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Ξέρεις τι όνομα έχω; Ξέρεις τι κάνω; Μου μιλάς εμένα έτσι;» Και τα λοιπά. Τι λέει ο άντρας στη γυναίκα: «Ξέρεις εγώ από πού σε πήρα; Σε πήρα από μια φτωχή οικογένεια, σε έκανα άνθρωπο. Και εσύ τώρα μου μιλάς έτσι;» Τι λέει βρε παιδί μου; Συγγνώμη την έκφραση. Τι λέει βρε παιδί μου; Και η γυναίκα το ίδιο, στον άντρα; Πού είναι αυτή η ομορφιά να πούμε: «Χώμα είμαι γη και σποδός». Αλλά προσέξτε:

Αυτό το χώμα, αυτή η γη, όταν κυοφορεί το φως του Ιησού Χριστού, τι κάνει; Σώζει τον κόσμο. Σώζει τον κόσμο. Η γη κυοφορεί το φως. Και λέει, πάλι η Παλαιά Διαθήκη ότι: «Πλήθος σοφών σωτηρία κόσμου». «Πλήθος σοφών σωτηρία κόσμου» (Σοφ.Σολ.στ΄24).

Άρα, αν στην εποχή μας φοβόμαστε τι θα γίνει εδώ, τι θα γίνει εκεί, το ένα το άλλο. Τρομοκρατίες. Σημαίνει ότι δεν έχουμε σοφούς. Πουθενά. Όχι μορφωμένους.

Άλλο μορφωμένος και άλλο σοφός. Σοφή μπορεί να είναι και μια γιαγιά σε ένα χωριό, που δεν ξέρει τίποτα, και άσοφος να είναι κι ένας επιστήμων που ξέρει πολλά. Από γνώση; Γεμίσαμε. Από γνώση; Γεμίσαμε.

Κι όμως Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός λέει: «Από τους μορφωμένους θα έρθει η καταστροφή». Όχι από τους σοφούς. Από τους μορφωμένους. Ναι, διδακτορικά, μεταπτυχιακά. Δε λέω μην τα κάνετε. Αλλά μένουμε μόνον εκεί, μόνον εκεί. Άνθρωποι δεν είμαστε. Σοφοί δεν είμαστε. Να ξέρουμε να διαχειριστούμε τη ζωή μας και τη ζωή των άλλων ανθρώπων, προς τη σωτηρία. Αυτή τη ζωή θα τη χάσουμε. Θέλουμε, δε θέλουμε, θα τη χάσουμε.

Ο Άγιος Δημήτριος, όμως, κι από τη φυλακή ακόμη, κήρυττε. Δε γόγγυζε, δε διαμαρτύρονταν. Πήγε ο Νέστορας στη φυλακή και πήρε ευλογία, πήρε ευχή, και βγήκε και κατατρόπωσε τον Λυαίο. Πού είναι αυτές οι ομορφιές νέων ανθρώπων, δυναμικών ανθρώπων, χωρίς μιζέρια, χωρίς ζήλια, χωρίς τεμπελιά. «Βαριέμαι να σηκωθώ, βαριέμαι να πλύνω πιάτα, βαριέμαι να σκουπίσω, βαριέμαι». Όλα έτοιμα και fast food στο πόδι. Συγγνώμη για την έκφραση. Στο πόδι. Κάτσε παιδάκι μου. Κάτσε παιδάκι μου στο σπιτάκι σου. Όμορφα και καλά. Μόνος, μόνος σου. Με τον Χριστό μαζί σου. Η μοναξιά είναι το πιο ωραίο πράγμα. Αυτή η μοναξιά, η πνευματική μοναξιά. Ώστε να μπορούμε να δημιουργούμε.

Ο Άγιος Δημήτριος ένας ήτανε, ένας ήτανε. Δεν ήτανε πολλοί. Ανάστατη την έκανε όλη τη Θεσσαλονίκη. Ανάστατη την έκανε. Κανένας δεν μπόρεσε να τον αντιμετωπίσει, κανένας.

Και αυτός, ο οποίος δεν αγωνίζεται πνευματικά, είναι αυτός που έχει νικηθεί, νικήθηκε από τον θάνατο, γιατί ζει μια ζωή θανάτου. Αυτός, ο οποίος όμως αγωνίζεται πνευματικά νίκησε τη ζωή, γιατί πορεύεται προς την αιώνια ζωή.

Αγαπητοί μου, Δημήτριοι να γίνουμε όλοι. Μήτρες, μήτρες. Δη+Μήτρα, δε λέμε το θηλυκό; Δη+Μήτρα= Γη+Μάνα . Γη+Μητέρα. Να γεννήσουμε μέσα μας τη χάρη και την ευλογία του Θεού. Κανείς μη φύγει από εδώ, μη φεύγετε από εδώ, κούφιοι, άδειοι. «Πήγα λειτουργήθηκα και τελείωσα». Πάρτε απόφαση: στη ζωή μας, κάτι να κάνουμε. Κάτι να κάνουμε. Ξέρετε, με τους αμαρτωλούς δεν ενοχλούμαι. Ενοχλούμαι όμως με τους τεμπέληδες και με τους πονηρούς ανθρώπους, που θέλουν να φέρονται καλοί και δεν είναι καλοί, υποκριτές είναι. Αυτό και ο Κύριος δεν το θέλει. «Όφειλες να είσαι ή ψυχρός ή θερμός», λέει στην Αποκάλυψη. «Επειδή δεν είσαι ούτε ψυχρός ούτε θερμός. Είσαι και από εδώ και από εκεί. Και το ένα και το άλλο. Θα σε ξεράσω, λέει. Είσαι χλιαρός και θα σε ξεράσω. Θα σε εμέσω» (Αποκ.γ΄15-16) .Εμάς όμως, όχι. Εμάς να μας καλέσει για την αιώνια βασιλεία του Θεού.

Διόρθωση κειμένου: Θεόδωρος και Χρυσούλα Σ.

Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών: ο ομιλών.