ΚΥΡΙΑΚΗ
“Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Γνωρίζεις το σταυρό που σηκώνεις;”
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ”
Μαρκ. η΄34 – θ΄1
ΚΕΙΜΕΝΟ
34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου οὗτος σώσει αὐτήν. 36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ
1 ΚΑΙ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
34Ύστερα, αφού κάλεσε κοντά του τον κόσμο μαζί με τους μαθητές του, τους είπε: “Όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας απαρνηθεί τον εαυτό του κι ας σηκώσει το σταυρό του και ας με ακολουθεί. 35Γιατί, όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του, θα τη χάσει, κι όποιος χάσει τη ζωή του για χάρη δική μου και του Eυαγγελίου, αυτός θα τη σώσει. 36ʼλλωστε, τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο αν κερδίσει τον κόσμο ολόκληρο, αλλά χάσει τη ζωή του; 37Ή τι θα δώσει ο άνθρωπος σαν αντάλλαγμα για τη ζωή του; 38Όποιος, λοιπόν, ντραπεί για μένα και για τη διδαχή μου στη γενιά τούτη τη μοιχαλίδα κι αμαρτωλή, και ο Γιος του Aνθρώπου θα ντραπεί γι΄ αυτόν όταν έρθει περιβλημένος με τη δόξα του Πατέρα του, μαζί με τους αγίους αγγέλους”.
Κεφάλαιο 9
1Tους έλεγε ακόμα: “Πραγματικά, σας λέω, υπάρχουν μερικοί απ΄ αυτούς που στέκονται εδώ, οι οποίοι δε θα γευτούν θάνατο, ώσπου να δουν τη βασιλεία του Θεού να έχει έρθει με δύναμη.
Κυριακή, 23 Μαρτίου 2025
Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ-ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ, Μαρκ.η΄34 – θ΄1
Γνωρίζεις το σταυρό που σηκώνεις;
Συνήθως λέμε: “Βαρύ σταυρό σηκώνω”.
Αλήθεια, ποιος είναι ο σταυρός που σηκώνει ο καθένας μας; Τον ξέρουμε τον σταυρό μας; Ποιον σταυρό σηκώνουμε; Τον ξέρουμε;
Ξέρετε ότι υπάρχουν δύο σταυροί; Δύο σταυροί. Ο ένας είναι ακούσιος. Θέλεις, δε θέλεις, θα τον σηκώσεις. Είναι ο πόνος, είναι η στενοχώρια, είναι τα προβλήματα, είναι η ανοχή, είναι η πτώχεια, η αρρώστια, ο θάνατος. Αυτός είναι ακούσιος σταυρός. Θα τον σηκώσουμε όλοι μας. Και γιατί είναι ακούσιος; Διότι μας δόθηκε ως τιμωρία. Δεν είναι σταυρός που θα έχω αμοιβή. Από αυτόν δεν έχω αμοιβή τον σταυρό. Κουράζομαι, δεν κουράζομαι. Τρέχω, δεν τρέχω. Μαθαίνω, δε μαθαίνω. Σπουδάζω, δε σπουδάζω. Από αυτόν τον σταυρό δεν έχω μισθό. Ο Κύριος, τι είπε στον Παράδεισο: «Με πόνο θα γεννάς τα παιδιά σου (μπήκε ο πόνος τη ζωή μας). Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως τον άρτο σου» (Γεν.3,8-24) (μπήκε ο κόπος και ο μόχθος)». Αυτά είναι αποτέλεσμα τιμωρίας.
Υπάρχει όμως ένας άλλος σταυρός, τον οποίο αν θέλουμε τον σηκώνουμε, αν θέλουμε δεν τον σηκώνουμε. Είναι ο εκούσιος Σταυρός, που λέει ο Κύριος:«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, αράτω τον Σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι» (Μαρκ.8,34 ) (Όποιος θέλει. Δεν υποχρεώνω κανέναν. Έλα μαζί μου, σήκωσε το Σταυρό σου και Πάμε)».
«Ο προηγούμενος Σταυρός, λέει ο Απόστολος Παύλος -ο οποίος το χαρακτηρίζει πάρα πολύ ωραία- εκείνοι τον προηγούμενο Σταυρό τον κρατάνε γερά και δεν προσπαθούν να απομακρυνθούν για να πάνε στον άλλο το Σταυρό. Εκείνοι οι οποίοι είναι οι εχθροί του Σταυρού του Χριστού». Είμαστε εχθροί του Σταυρού του Χριστού, όταν μένουμε στις μέριμνες, τα προβλήματά μας και αγκομαχούμε και λέμε χίλιες, δυο κουβέντες. Είμαστε εχθροί του Σταυρού του Χριστού. Γιατί;
«Ων το τέλος η απώλεια (η καταστροφή).Ων ο Θεός η κοιλία» (Φιλιπ.3,18). Όταν λοιπόν θέλω να φύγω από το φορτίο, από το βάρος, από το άγχος, από το στρες, είναι για να περνάω καλά. Να φάω, να πιώ, να διασκεδάσω και να είμαι καλά. Γι’ αυτό θέλω και την υγεία μου και «Πάνω απ’ όλα υγεία», λέμε. Ναι υγεία. Όχι για να σηκώσω τον άλλο το σταυρό, για να μπορέσω αυτόν τον σταυρό που με κάνει εχθρό του Σταυρού του Χριστού, αυτόν επιδιώκουμε όλοι μας.
Δείτε όμως για τον άλλο σταυρό, τι λέει ο Απόστολος Παύλος: «Οι δε τουΧριστού…» Οι άλλοι είναι ο κόσμος. Είναι του διαβόλου. Εμείς είμαστε του Χριστού; Και λέει: «Οι δε του Χριστού (όσοι είναι,όσοι ανήκουν στον Χριστό)την σάρκα εσταύρωσαν, συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις» (Γαλ.5, 24).
Τι σημαίνει «εσταύρωσα την σάρκα μου»; Τι είναι η σάρκα; Είναι κάτι το φθαρτό. Φεύγει, χάνεται, αλλοιώνεται. Όποιος λοιπόν κάθεται και περιποιείται το σώμα του, να είναι ωραίος, να φτιάχνω τούτο, να φτιάχνω εκείνο, βάφω και ξαναβάφω τα μαλλιά, τα νύχια, το ένα, το άλλο… για να φαίνομαι ωραίος, ωραία, νέα. Κουρεύομαι, κάνω χωρίστρες από εδώ, χωρίστρες από εκεί, το ένα, το άλλο…Αυτοί τι κάνουν, όταν δεν ξέρουν να περιορίσουν αυτές τις επιθυμίες, δεν σταυρώνουν τη σάρκα τους. Ενώ όσοι ξέρουν και τα περιορίζουν αυτά και μένουν στο απλό, το ωραίο, το λιτό, αυτοί σταυρώνουν τη σάρκα. Ακόμη και τις επιθυμίες.
«Συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις».Ποια είναι τα παθήματα; Τα παθήματα είναι όλα εκείνα τα οποία παθαίνουμε με τη μέριμνα του κόσμου. Να φάμε, να πιούμε, το ένα, το άλλο. Τι λέει ο Κύριος; «Μη μεριμνάτε τι θα φάτε, τι θα πιείτε. Εγώ θα σας φροντίσω». Όχι έτοιμα. Αλλά μη μεριμνάτε, μην πέφτετε με τα μούτρα σας. Να βγάλω και τούτο, και κείνο…το ένα, το άλλο. Να πλουτίσω… κλέβω από εδώ, κλέβω από εκεί για να μειώσω το κόστος, να μειώσω. Πω πω! Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν σταυρώσει τα παθήματα.
Και οι επιθυμίες είναι όλες οι απολαύσεις της ψυχής μας: που θέλουμε να βλέπουμε βρωμιές στα κινητά, βρωμιές στα κινητά. Και μας λένε τι κάνει ο ένας και ο άλλος. Βλασφημεί ο ένας βλασφημεί ο άλλος. Μα εγώ ίδιος βλασφημώ τον Κύριο όταν βλέπω βρωμιές. Βρωμιές στα κινητά, βλασφημώ τον Κύριο. Και δεν καταλαβαίνω, δεν είναι μόνο ανηθικότητα, είναι και βρωμιά και βλασφημία.
Αλλά τι λέει, όμως-φτάνουμε με τη βοήθεια του Θεού στο Πάσχα και λέει ένα τροπάριο της Μεγάλης Δευτέρας-«Φτάσαντες πιστοί το σωτήριον πάθος του Χριστού (φτάνουμε κοντά στο πάθος του Χριστού)ο οποίος συνεγείρει και ημάς νεκρωθέντας τη αμαρτία,αμαρτία» (Στιχ.Ἰδιόμελο των Αἴνων της Μ.Δευτέρας, πλ. α’). Φτάνουμε στην Ανάσταση, ναι. Και εμάς θα μας αναστήσει, γιατί νεκρωθήκαμε για την αμαρτία. Θα μας πάρει και θα μας αναστήσει. Αυτή είναι η χαρά της Αναστάσεως.
Και λέει ο Απόστολος Παύλος:«Εί δε απεθάνομεν σύν Χριστώ» (Ρωμ.6, 8). Εάν πεθάνουμε μαζί με τον Χριστό, τότε θα ζήσουμε και μαζί Του. Αφού πεθάνω μαζί Του και θα ζήσω και μαζί Του. Εάν δεν πεθάνω μαζί Του, δε θα ζήσω και μαζί Του. Αλλά όλα αυτά ξέρετε πώς γίνονται; Αυτά γεμίζουν με χαρά. Δεν γίνονται με άγχος. Δεν γίνονται με στρες. Δεν γίνονται καταναγκαστικά. Δε νηστεύω για να δαμάσω τη σάρκα και λέω: «Ουφ, αλάδωτο θα φάω;» Χαίρομαι γιατί τρώω κάτι που δεν μ’ αρέσει. Χαίρομαι γιατί υπομένω κάτι που δεν μ’ αρέσει. Χαίρομαι. Γεμίζει χαρά, γιατί ξέρω ότι με αυτόν τον τρόπο κερδίζω.
Να σας πω κάτι; Τσακωνόμαστε μέσα στην οικογένεια. Ο άνδρας στη γυναίκα, η γυναίκα με τον άνδρα. Και λέμε, λέμε λόγια και δεν σκεφτόμαστε ότι αυτός ο άνθρωπος που με κατηγορεί, που δε με υπολογίζει, θέλει να με μάθει να κάνω υπομονή για να με βάλει στον παράδεισο. Αυτό θέλει. Αυτό θέλει. Και εγώ γκρινιάζω. Και δε χαίρομαι να πω: «Πες και άλλα, πες και άλλα. Εγώ σιωπώ και με την υπομονή μου και με την αγάπη που σου δείχνω , εγώ κερδίζω, εσύ όμως χάνεις».
Αλλά για να γίνουν όλα αυτά πρέπει να έχουμε αγάπη προς τον Χριστό. Αν δεν αγαπούμε τον Χριστό δεν κάνουμε τίποτα. Γιατί και εκείνος λέει με την αγάπη που μας αγάπησε ο Χριστός μας συνέχει, σταυρώνεται για μας. Ποιος είναι, ποιος είμαι εγώ και Εκείνος σταυρώνεται για μας; Το καταλάβαμε ποτέ; Δεν το καταλάβαμε. Εκείνος άρχοντας, βασιλιάς και εγώ εδώ στη γη, με τις αμαρτίες μου.
Άρα λοιπόν, λέει ο Απόστολος Παύλος: «Νεκρώσατε ούν τα μέλη υμών τα επί της γης». Νεκρώστε τα μέλη που είναι στη γη. Νεκρώστε τα, σταυρώστε τα. Πώς; Πώς; Και ποια είναι αυτά; Να τα πω; Τα λέει ο Απόστολος Παύλος. «Πορνεία, ακαθαρσία, πάθος, επιθυμία κακή και την πλεονεξία» (Κολασ.3,5-10). Έχω μια τσάντα, έχω δύο τσάντες, έχω τρία παπούτσια, πέντε παπούτσια. Πάρε και αυτό, πάρε και εκείνο, Πάσχα έρχεται. Τούτο… Γεμίσαμε. Η πλεονεξία είναι –ήτις εστί– ειδωλολατρία. Ψάξτε μετά έξω να δείτε τι φταίει.
«Αποθέστε ουν (εγκαταλείψτε λέει ) την οργή, τον θυμό, την κακία, την βλασφημία». Και σας είπα προηγουμένως, με τις βρωμιές βλασφημώ τον Θεό. «Την αισχρολογία». Το στόμα μας, εδώ απλά μιλάμε και βρίζουμε. Δεν μπορώ να καταλάβω. Απλά μιλάμε και βρίζουμε. Τα παιδιά στο σχολείο δεν ξέρουν καν να μιλάνε με ωραίες λέξεις. Καν. Τι λέξεις λέω, ούτε πράξεις, ούτε κινήσεις, ούτε τίποτα. Τα χάσαμε όλα αγαπητοί μου. Μας φταίν’ μετά όλα τα άλλα. Μας εμπαίζει ο διάβολος και μας κοροϊδεύει και δεν πήραμε είδηση.
«Μη ψεύδεστε εις αλλήλους». Το ψεματάκι το ‘χουμε και δικαιολογούμαστε στην εξομολόγηση: «Μικρά ψεματάκια λέω». Έψαξες να δεις ότι υπάρχει εύκολος τρόπος να μη λες ψέματα;
«Πού ήσουνα χθες; Πού ήσουνα τώρα το πρωί;»
«Εκεί που ήμουνα θα ερχόσουνα; Θα ερχόσουνα εκεί που ήμουνα;»
«Όχι».
«Αφού δεν θα ερχόσουνα, μη ρωτάς».
«Πάλι κοινώνησες σήμερα;».
«Ήθελες και εσύ να κοινωνήσεις, δεν μου το πες, θα σε έλεγα».
Γιατί πρέπει να απαντάμε και να μη ρωτάμε; Σε αυτόν που με θράσος ρωτάει, να μην απαντώ, αλλά να ρωτάω εγώ για να απαντήσει εκείνος. Αλλά μας πιάνει ο διάβολος με τον εγωισμό και αμέσως εύκολα απαντάμε και τα κάνουμε άνω κάτω.
«Και ενδυσάμενοι το νέο άνθρωπο». Ας ενδυθούμε, λέει, τον νέο άνθρωπο που κάθε μέρα και κάθε μέρα γίνεται και πιο καινούργιος.
Και λέει ο Απόστολος Παύλος: «Λοιπόν, εγώ, λέει, τα πάντα θεώρησα σκουπίδια για να κερδίσω τον Χριστό». Εμείς ποια θεωρούμε σκουπίδια; Για καθίστε κάθε μέρα που πετάτε τα σκουπίδια στο σκουπιδοτενεκέ και πείτε: «Εγώ αυτά όλα τα θεώρησα σκουπίδια;». Μα θα τα χάσουμε, σκουπίδια είναι. Σκουπίδια είναι, θα τα χάσουμε. Δεν έχουν καμιά αξία, δεν μας δίδουν τίποτα.
Άρα, λοιπόν, σήμερα που είναι του Σταυρού «όστις Θέλει», όποιος θέλει, ξεκινάει. Σηκώνει τον Σταυρό του, κάνει την νηστεία του, κάνει την εγκράτεια, κλείνει τα μάτια του, κλείνει τα κινητά του, κλείνει τις βρωμιές, κλείνει τις σκέψεις, κλείνει και μαζεύεται στον εαυτό του για να μπορέσει έτσι να φτάσει στη ζωή μαζί με τον Χριστό, όταν θα μας αναστήσει.
Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.
Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.
