ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Το όχημα που μας πάει στον Παράδεισο”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ”
Ιωα. 12, 1-18

ΚΕΙΜΕΝΟ

1 Ο οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 2 ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. 3 ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. 4 λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· 5 διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς; 6 εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. 7 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό. 8 τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. 9 Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 10 ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, 11 ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.

 

 12 Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, 13 ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 14 εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον· 15 μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. 16 Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ. 17 Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. 18 διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

1O Iησούς, λοιπόν, έξι μέρες πριν από το Πάσχα ήρθε στη Bηθανία, όπου βρισκόταν ο Λάζαρος που είχε πεθάνει και τον είχε αναστήσει από τους νεκρούς. 2Tου παρέθεσαν, λοιπόν, δείπνο εκεί και η Mάρθα υπηρετούσε, ενώ ο Λάζαρος ήταν ένας απ’  αυτούς που παρακάθονταν στο τραπέζι μαζί με τον Iησού. 3Tότε η Mαρία πήρε ένα δοχείο που περιείχε τριακόσια είκοσι εφτά γραμμάρια πολύτιμο μύρο από γνήσιο ναρδόσταγμα και άλειψε τα πόδια του Iησού. Kατόπιν σκούπισε με τα μαλλιά της τα πόδια του και όλο το σπίτι γέμισε από την ευωδιά του μύρου. 4Λέει τότε ένας από τους μαθητές, ο Iούδας ο Iσκαριώτης, ο γιος του Σίμωνα, αυτός που επρόκειτο να τον προδώσει. 5 «Γιατί τάχα να μην πουληθεί το μύρο αυτό για τριακόσια δηνάρια και να μη δοθεί στους φτωχούς;» 6Aυτό όμως το είπε, όχι γιατί τον ένοιαζε για τους φτωχούς, μα γιατί ήταν κλέφτης και γιατί κρατούσε το ταμείο κι έκλεβε τα χρήματα που έβαζαν σ’  αυτό. 7Tου είπε τότε ο Iησούς: «άφησέ την. Tο έχει φυλάξει αυτό για την ημέρα του ενταφιασμού μου. 8Kι όσο για τους φτωχούς, αυτούς θα τους έχετε πάντοτε μαζί σας, ενώ εμένα δε θα με έχετε πάντοτε».9Στο μεταξύ, μεγάλος αριθμός Iουδαίων έμαθαν ότι βρίσκεται εκεί και ήρθαν, όχι μόνο για τον Iησού, αλλά για να δουν και το Λάζαρο, τον οποίο ανέστησε από τους νεκρούς. 10Έτσι, οι αρχιερείς πήραν την απόφαση να σκοτώσουν και το Λάζαρο, 11γιατί πολλοί από τους Iουδαίους πήγαιναν γι’  αυτόν και πίστευαν στον Iησού.   12Tην επόμενη μέρα, ένα μεγάλο πλήθος που είχε έρθει στη γιορτή, σαν άκουσε ότι ο Iησούς έρχεται στα Iεροσόλυμα, 13πήρε φοινικόκλαδα και βγήκε να τον προϋπαντήσει κραυγάζοντας: «Δοξολογείστε: Eυλογημένος αυτός που έρχεται στο όνομα του Kυρίου, ο βασιλιάς του Iσραήλ»!  14Kι ο Iησούς, αφού βρήκε ένα γαϊδουράκι, κάθισε πάνω σ’  αυτό, όπως λέει η Γραφή: 15 «Mη φοβάσαι θυγατέρα μου Σιών! Δες! Έρχεται ο βασιλιάς σου καθισμένος πάνω σε γαϊδουράκι!»  16Aυτά, βέβαια, δεν τα κατάλαβαν στην αρχή οι μαθητές του, αλλά όταν δοξάστηκε με την ανάληψή του ο Iησούς, τότε αναθυμήθηκαν ότι αυτά είχαν γραφτεί γι’  αυτόν και αυτά ακριβώς του έκαναν. 17Tο πλήθος, λοιπόν, που ήταν μαζί του όταν φώναξε το Λάζαρο από τον τάφο και τον ανέστησε, βεβαίωναν, σαν αυτόπτες μάρτυρες, το γεγονός αυτό. 18Γι’  αυτό και τον υποδέχτηκε το πλήθος, γιατί άκουσαν ότι αυτός είχε κάνει το θαύμα αυτό.

Κυριακή, 13 Απριλίου 2025

ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ, Ιωα. 12, 1-18

Το όχημα που μας πάει στον Παράδεισο.

Λέει σήμερα το Ιερό Ευαγγέλιο: «Ιδού ο Βασιλεύς σου έρχεται καθήμενος επί πώλου όνου». Βασιλιάς έρχεται και κάθεται πάνω σ’ ένα γαϊδουράκι. Ωραίο όχημα! Πολύ ωραίο! Μμ.. Πολυτελείας! Γαϊδουράκι.

Κι όμως, ξέρετε τι μηνύματα έχει, για μας, σήμερα, το γεγονός αυτό της εορτής των Βαΐων;

Προσέξτε, ο Ματθαίος Ευαγγελιστής λέει ότι: «Πάτε να βρείτε στο διπλανό χωριό ένα γαϊδούρι και ένα γαϊδουράκι. Πάρτε το γαϊδουράκι και φέρτε το». (Ματθ.19,30 ) Γαϊδουράκι στο οποίο όμως δεν κάθισε κανένας. Μμ. Πολυτελείας, ε! Κανένας δεν κάθισε. Και λέει: «Ιδού ο Βασιλεύς σου». Βασιλεύς, ποιανού βασιλιάς; Έρχεται! Ποιανού βασιλιάς;

Ακούστε στην Αποκάλυψη τι λέει. Γιατί σήμερα, εμείς, κρατάμε κλάδους Βαΐων. Και λέμε: «Τα της νίκης σύμβολα φέροντες». Εμείς φέρουμε τα σύμβολα της νίκης. Ποια είναι η νίκη που κάναμε; Τζάμπα; Θα αμειφθούμε τζάμπα; Ποια είναι η νίκη μας; Φέρουμε τα σύμβολα της νίκης. Ποια; Επειδή ο Χριστός νίκησε τον θάνατο; Εκείνος ας κρατάει τους κλάδους των Βαΐων και ας λέει: «Νίκησα». Εγώ τι δουλειά έχω; Απλώς επειδή κάνανε εκείνοι, κάνω κι εγώ; Όχι, αγαπητοί μου.

Λέει ο Ιησούς Χριστός στην Αποκάλυψη: «Ο νικών ποιήσω αυτόν στύλον εν τω Ναώ του Θεού». Όποιος νικάει, θα τον κάνω κολόνα στο Ναό του Θεού. «Έξω μη εξέλθει». Δεν θα ξαναβγεί ποτέ από αυτό. «Και θα γράψω πάνω σ’ αυτόν το όνομα του Θεού». Πάνω σ’ αυτόν που νικάει. «Και το όνομα της πόλεως του Θεού». Ποια είναι η πόλις; Η Καινή Ιερουσαλήμ, η οποία κατεβαίνει εκ του ουρανού από τον Θεό. Νέα Ιερουσαλήμ (Αποκ.3, 12).

Άρα αυτό που κάνει ο Κύριος σήμερα είναι κάτι πολύ συμβολικό. Κάτι πολύ συμβολικό. Ο Κύριος λοιπόν μας δίνει ένα μήνυμα. Και μας λέει: «Κοίταξε, εγώ πως μπαίνω στην Ιερουσαλήμ». Τι γίνεται; Πανικός. «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου». Πανικός. Πανηγύρι.

Και οι άγγελοι λέει, κάνουν πολύ μεγάλη χαρά για κάθε έναν που μετανοεί και νικάει αυτόν τον κόσμο. Πολύ χαρά στους αγγέλους. Και όταν ο Κύριος θα ανοίξει την Βασιλεία του Θεού, νικώντας τον θάνατο, οι άγγελοι λένε (το αναφέρει ο Ψαλμός, ο 23 Ψαλμός 23,7-10): «Τις εστίν ούτος;». Ποιος είναι αυτός που μπαίνει εδώ μέσα, που θέλει να μπει εδώ μέσα; Ποιος είναι; Εδώ δεν μπαίνει κανένας. Ποιος είναι; «Άρατε πύλας οι άρχοντες ημών και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της δόξης». Και εμείς είμαστε τα παιδιά του Βασιλέως της δόξης. «Άρατε πύλας οι άρχοντες ημών». Ανοίξτε τις πόρτες, να μπει ο Βασιλιάς της δόξης. «Κύριος, τις εστίν ούτος ο Βασιλεύς της δόξης;». Ποιος είναι αυτός; «Κύριος των δυνάμεων, ούτος εστίν ο Βασιλεύς της δόξης». Πανηγύρι, φοβερό πανηγύρι για μας. Κερδίζοντας την Βασιλεία του Θεού.

Αλλά προσέξτε όμως τώρα. Ο καλός Θεός κάθισε πάνω σε γαϊδουράκι. Τι θέλει να πει αυτό; Το όχημα… το όχημα, για να μπούμε στον παράδεισο είναι ένα γαϊδουράκι. Δηλαδή, ταπείνωσις και εξευτελισμός. Ο Βασιλεύς της δόξης ταπεινώθηκε, με ένα γαϊδουράκι. Αλλά μπήκε στον παράδεισο, στην Νέα Ιερουσαλήμ, ως βασιλεύς.

Και εμείς μπορούμε να ταπεινωθούμε, ν’ ανεβούμε σε αυτό το όχημα της ταπεινώσεως; Όχι της ταπεινοσχημοσύνης. Όχι ταπεινοσχημοσύνη. Τάχα φαινόμαστε ταπεινοί, αλλά δεν είμαστε. Γιατί ο Θεός λέει: «Υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάρη» (Ιακ.4,5). Στους υπερηφάνους τους γυρνάει την πλάτη, δεν τους θέλει. Στους ταπεινούς, όμως, είναι γεμάτος χάρη και ευλογία.

Και ξέρετε τι σημαίνει ότι, σε αυτό το γαϊδουράκι δεν κάθισε κανένας άλλος; Κανένας άλλος. Τι; Αυτή η ταπείνωσή μας να είναι καθαρή. Ξέρετε πόσα πράγματα ανήκουν στον εγωισμό μας, τα οποία θα μας κρατήσουν έξω από τον Παράδεισο και δεν τα δίνουμε σημασία; Δίνουμε μόνο στις αρχικές αμαρτίες και στο “κατέκρινα”, και τα λοιπά.

Ακούστε τι λέει ο Απόστολος Παύλος: «Μην πλανάσθε, μη σας κοροϊδεύει κανένας, μη σας ξεγελάει κανένας». Διότι, προσέξτε, ενώ λέει: «Ούτε πόρνη…» και τα λοιπά -ναι αυτά τα ξέρουμε: «Ούτε πλεονέκται». Θα πάτε να αγοράσετε επιπλέον τσάντες; Εδώ ανήκετε. Θα πάτε να αγοράσετε επιπλέον ρούχα, ενώ δεν τα έχετε ανάγκη; Εδώ ανήκετε. Ανοίξτε τις ντουλάπες και πείτε πόσο πλεονέκτης είμαι μ’ αυτά που έχω. «Πλεονέκται, Παράδεισο δε βλέπουν». Ο Απόστολος Παύλος (Α Κορ.6,9), δεν τα λέω εγώ.

«Κλέπται». Περνάω από εδώ, βάζουμε λουλουδάκια, σκοτώνομαι, σε αυτή την ηλικία, να βοηθήσω τον άνθρωπο που φτιάχνει τον κήπο,  σκοτώνομαι ειλικρινά με όλες τις δουλειές που έχω… και έρχονται και κλέβουν. Λουλούδια. Τον Άγιο Γεώργιο. Βακούφικα λέγονται. Και όταν κλέβεις βακούφικο, κατάρα βάζεις στο σπίτι σου. Έλα πες μου: «Δεν έχω δύο ευρώ να πάρω ένα, δύο τρεις πανσέδες». Να σου δώσω να πάρεις. Έλα. Κλέβεις; Και έξω; Έμπορος είμαι; Υπάλληλος είμαι; Το ένα είμαι; Το άλλο είμαι; Παιδί είμαι και κλέβω απ’ την τσάντα του μπαμπά, της μαμάς, και τα λοιπά; «Κλέφται, Βασιλεία Θεού, δεν κληρονομούν». Χωνέψτε το.

Μετά. Χμ. Λέει και «Μέθυσοι». Αυτό είναι εντάξει γνωστό.

«Λοίδοροι». Λοίδορος δεν μπαίνει στην Βασιλεία του Θεού. Αυτός που κοροϊδεύει τον άλλον. Γέμισε ο διάβολος τα παιδιά με λοιδορία. Ο ένας λοιδορεί τον άλλον. «Είναι φυτό, λέει, άστον». Κάνουμε bulling, στον έναν στον άλλον. Αυτό τι είναι; Δε μιλάει η πεθερά την νύφη, η νύφη την πεθερά. Γυρίζουμε την πλάτη, φεύγουμε. Και εδώ μέσα στην εκκλησία γίνονται πολλά. «Είμαι επαγγελματίας, μου πήρε τον πελάτη. Μου έκανε αυτό. Δεν τον μιλάω». Αυτό τι είναι; Λοιδορία. Δεν είσαι εσύ καλύτερος από μένα. «Λοίδοροι, δεν μπαίνουν στη Βασιλεία του Θεού».

Και «άρπαγες». Άρπαγες. Να αρπάξω, να αρπάξω. Να αρπάξω την περιουσία του άλλου. Κληρονομιά άφησε ο πατέρας. «Όχι δεν είναι έτσι, είναι έτσι», και τσακωνόμαστε, ποιος θα πρωτοαρπάξει. Να το κάνεις τι; Και τα κόκκαλα δεν τα παίρνουμε μαζί μας, στον τάφο τα αφήνουμε. Πάρε. Πάρε. Πάρε. Να γεμίσει. Να χορτάσει το μάτι σου. Και;

Παράδεισο δε βλέπουνε λοιπόν. Προσέξτε, το επαναλαμβάνω. Πλεονέκται. Κλέπται. Λοίδοροι. Άρπαγες. Τα θεωρούμε απλά; Όχι βέβαια.

Αλλά προσέξτε και κάτι. Έβαλαν, λέει, πάνω στο γαϊδουράκι τα ρούχα τους, να καθίσει. Εκτός από αυτά που στρώνανε, κλαδιά και ρούχα. Έβαλαν και πάνω στο γαϊδουράκι ρούχα, να πάει να καθίσει. Ξέρετε τι είναι αυτά τα ρούχα, που τα έβαλαν εκεί, για να καθίσει πάνω Ιησούς Χριστός; Θυμηθείτε όταν στον Παράδεισο αμαρτήσαμε, το πρώτο που κατάλαβαν οι πρωτόπλαστοι, την πρώτη γνώση που είχαν, τρώγοντας από το δέντρο της γνώσης καλού και κακού. Η πρώτη γνώση: ότι κάτι έχασαν. «Έμειναν γυμνοί», λέει. Κάτι έχασαν. Και ήρθε ο Κύριος και τους έντυσε με δερμάτινους χιτώνες.

Δερμάτινος χιτώνας σημαίνει φθορά, θάνατος, αρρώστια, κακοπάθεια, περιπέτεια. Όλα αυτά είναι δερμάτινος. Νέκρωσης. Θάνατος. Και ερχόμαστε στη βάπτιση και λέμε: «Χιτώνα μοι παράσχου φωτεινόν, ο αναβαλλόμενος φως ως ιμάτιον». Δώσ’ μου Κύριε φωτεινό χιτώνα. Χιτώνα, ρούχο, φωτεινό. Δώσ’ μου το. Δώσ’ μου το. Άρα, τι βάλαμε εκεί; Βάλαμε αυτό στους δερμάτινους χιτώνες, την φθορά, τον θάνατο, τον βάλαμε εκεί. Να τον πατήσει ο Κύριος. Και να πούμε στην Ανάσταση, «Θανάτω, θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος».

Αγαπητοί μου, ο Παράδεισος είναι ανοιχτός ακόμη για μας. Κρατάμε τα βάϊα της νίκης και σε λίγο περιμένουμε να μας πει ο Κύριος, το όμορφο μήνυμα της εισόδου στην Βασιλεία του Θεού, στην Άνω Ιερουσαλήμ.

Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.

Διόρθωση προσαρμογή και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.