ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Στην άκρη του τέλους”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ”
Μαρκ. 1, 1-8

ΚΕΙΜΕΝΟ

 12 Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.  13 καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, 14 ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· 15 γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, 16 ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. 17 Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

12Στο μεταξύ, άκουσε ο Iησούς πως συνέλαβαν τον Iωάννη κι αναχώρησε στη Γαλιλαία. 13 Άφησε όμως τη Nαζαρέτ και ήρθε και εγκαταστάθηκε στην παράκτια Kαπερναούμ, στην περιοχή του Zαβουλών και του Nεφθαλείμ, 14έτσι που να βρει την εκπλήρωσή της η προφητεία του προφήτη Hσαΐα, που λέει: 15 Στην πατρίδα του Zαβουλών και στην πατρίδα του Nεφθαλείμ, πάνω στον παράκτιο δρόμο, πέρα από τον Iορδάνη, στη Γαλιλαία που κατοικείται από εθνικούς, 16ο λαός που παρέμενε στο σκοτάδι είδε φως λαμπρό, και για κείνους που παρέμεναν σε τόπο και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε γι’ αυτούς. 17Aπό τότε άρχισε ο Iησούς να κηρύττει και να λέει: «Mετανοείτε, γιατί έχει φτάσει η βασιλεία των ουρανών».

ΚΥΡΙΑΚΗ “ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ”
Θέμα  “Στην άκρη του τέλους”  Μαρκ. 1, 1-8

Δεν ξέρω αν παρατηρήσατε, το παρατηρήσατε, αν σταθήκατε ποτέ.

Γιατί, όταν θέλουμε να ανάψουμε το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο, είμαστε όλοι εκεί γύρω ή θέλουμε να ρίξουμε πυροτεχνήματα την Πρωτοχρονιά, αρχίζουμε και μετράμε από το 10, 9, 8 κ.τ.λ., 3, 2, 1, 0. Και μόλις λέμε 0, τότε ανάβουν τα φώτα. Δεν είναι τυχαίο αυτό στη ζωή μας. Αυτό δείχνει ότι όταν τα πράγματα στη ζωή μας φτάσουν στο 0, εκεί αρχίζει το φως. Όταν στη ζωή μας όλα τελειώσουν, τότε αρχίζει το φως.

Τι λέει το Ευαγγέλιο σήμερα; Ότι συνελήφθη ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και αποκεφαλίστηκε. Και σαν το έμαθε ο Κύριος, έφυγε, πήγε στην Γαλιλαία, στην περιοχή εκείνη, και τότε άρχισε να κηρύττει το κήρυγμα της μετανοίας (Μαρκ.1,1-8). Όταν τελείωσε ο Ιωάννης και έφτασε η ζωή του στο 0, τότε άρχισε να μιλάει το Φως, που είναι ο Ιησούς Χριστός. Όταν τελείωσε η Παλαιά Διαθήκη και έφτασε στο 0, τότε γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός που είναι το Φως του κόσμου.

Λέει, ο Κύριος μεν για τον εαυτό του: «Εγώ είμαι το Φως του κόσμου» (Ιω.8,12. 9,5. 12,46), και θα έλεγε κανείς: «Πω πω, εγωισμός». Είσαι εσύ το Φως του κόσμου; Δείτε όμως τι λένε οι προφήτες προ Χριστού. Καταρχάς, ο ψαλμωδός λέει: «Ο αναβαλλόμενος το φως ως ιμάτιον» (Ψαλμ. 103,2). Αυτός που πήρε, λέει, το φως και το έκανε ρούχο. Το φόρεσε σαν ρούχο. Τι ωραία εικόνα! Ο προφήτης Ησαΐας λέει, ότι ο αναμενόμενος Μεσσίας θα είναι μέγα φως (Ἠσ 9,2). Ο προφήτης Μαλαχίας λέει, ότι θα έλθει ο ήλιος της δικαιοσύνης (Μλ. 4,2), όπως το λέμε και στο Απολυτίκιο των Χριστουγέννων. Ο προφήτης Ζαχαρίας λέει, «Ανατολή ανατολών» (Ζαχ. 3,9). Αυτός θα είναι φως εθνών (Ἠσ 42,6· 49,6). Όλα μιλάνε για το φως. Φως, φως, φως.

Όταν λοιπόν στη ζωή μας τελειώνει το ένα έργο του Θεού, τότε αρχίζει το άλλο με το Φως. Και έχετε προσέξει, Χριστούγεννα έχουμε 25 Δεκεμβρίου. Τότε αρχίζει να μεγαλώνει η ημέρα, να μεγαλώνει το φως. Τότε αρχίζουμε να μετράμε καινούργια χρονιά. Ξέρετε, η μέτρηση στη ζωή μας, των χρόνων μας, μπορεί να μοιάζει αυξητική, αλλά είναι μία κίνηση προς το μηδέν. Κάποτε στη ζωή μας θα υπάρξει ένα μηδέν. 73, 74, 75, 80, 99. Μηδέν. Τίποτα παρακάτω. Όπως και στη ζωή του κόσμου. Στην παγκόσμια ιστορία θα υπάρξει ένα μηδέν. Από εκεί και πέρα μετά, το Φως. Και έχετε προσέξει και κάτι ακόμη. Την ημέρα των Θεοφανίων. Τι λέμε; Τα Φώτα. Γιατί λέμε τα Φώτα; Έχουμε κανένα φως αυτή την ημέρα; Νερά έχουμε. Και λέμε να σε φωτίσουν, να φωτιστούμε. Και δεν το λέμε αυτό το Πάσχα, που έχουμε το Άγιο Φως, που έχουμε τις λαμπάδες, που έχουμε το Φως της Αναστάσεως. Δεν το λέμε τότε. Το λέμε τώρα. Γιατί τώρα όντως αρχίζει να δρα και να ενεργεί στη ζωή μας, στη ζωή των ανθρώπων, το Φως, που είναι ο Ιησούς Χριστός.

Εν αυτώ, εν τω Χριστώ Ιησού, λέει, ζωή είναι (Ιω.1,4). Υπάρχει ζωή. Και η ζωή είναι το φως των ανθρώπων. «Εγώ είμαι το Φως του κόσμου. Και όποιος με ακολουθεί, δεν θα τον καταλάβει η σκοτία, λέει, αλλά θα έχει το Φως της ζωής» (Ιω.8,12). Βλέπετε ωραία πράγματα; Αλλά προσέξτε όμως κάτι. Λέει ο Κύριος, ο ίδιος ο Κύριος, λέει: «Εγώ είμαι μεν το φως, αλλά πας ο φαύλα πράσσων, μισεί το φως». Όποιος κάνει αμαρτωλά πράγματα, όλοι αμαρτωλοί είμαστε, αλλά αυτός που πράττει, που θέλει να είναι αμαρτωλός, το θέλει, του αρέσει, αυτός μισεί το φως (Ιω.3,20).

Ποιο φως; Τη γνώση του εαυτού. Αφήνει ένα σκοτάδι εδώ μέσα. Δεν θέλει να ανάψει φως, να δει τα ελαττώματά του, τα πάθη του, τις κακίες του. Όχι, κοιτάει μόνο τα απ’ έξω, το ψεύτικο φως που είναι γύρω μας και δεν είναι δικό μας φως. Ενώ, αντιθέτως, αυτός που λέει την αλήθεια, όχι ότι είναι ενάρετος, αλλά λέει την αλήθεια, είναι ειλικρινής. «Ναι, Κύριε, αμάρτησα. Ναι, Κύριε, είμαι αμαρτωλός. Ναι, Κύριε, είμαι εγωιστής». Όχι: «Γιατί, τι είμαι εγώ;» Αυτό είναι σκότος.

Ναι, όταν αποδέχομαι τον έλεγχο, αυτός είμαι που πράττω την αλήθεια και αυτός έρχεται, λέει, προς το Φως. Κι αν έχετε προσέξει, η δημιουργία ξεκίνησε με το φως. Η πρώτη κίνηση του Θεού ήταν, «Γενηθήτω φως» (Γεν.1,3). Η πρώτη κίνηση, μετά την ενανθρώπιση του Κυρίου, είναι το φως. Η Παλιά Διαθήκη τελείωσε, έρχεται το φως του Ιησού Χριστού. Και όταν θα ξανάρθει ο Κύριος στη Δευτέρα Παρουσία, πάλι θα έρθει το φως, με φως (Ματθ.25.31).

Θυμηθείτε, τι λέμε εκεί στην παραβολή των Παρθένων: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος, όν ευρίσκει γρηγορούντα» (Ματθ.25,7). Τι έκαναν οι Παρθένες; Οι μεν πέντε ήταν τεμπέλες στο θέμα της αρετής, δεν έκαναν τίποτα για την κάθαρση του εαυτού τους. Οι άλλες όμως κρατούσαν το λάδι και είχαν τα λυχνάρια τους αναμμένα. Και όταν ήρθε ο Κύριος, βρήκε τα λυχνάρια τους αναμμένα. Θα ξανάρθει ο Κύριος, θα έρθει στη ζωή μας. Είπαμε, η ζωή μας έχει ένα μηδέν. Τι θα βρει σε εμάς ο Κύριος όταν θα έρθει; Θα βρει σκοτάδια ή θα βρει φως αναμμένο; Γι’ αυτό προτρέπει ο Απόστολος Παύλος και λέει: «Περιπατείτε ως τέκνα φωτός» (Ἐφ 5,8· Α΄ Θε 5,5). Όσο είστε ζωντανοί, περπατάτε στην αρετή και αφήστε τα έργα του σκότους. Γιατί, λέει, θα έρθει η σκοτία και τότε δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτα. «Ως τέκνα φωτός περιπατείτε». Περπατάτε σαν παιδιά του φωτός. Όχι σαν παιδιά του ταλαίπωρου, του μεθυσμένου, του ανόητου, του κουρελιάρη ανθρώπου. «Ως τέκνα φωτός καμαρώστε». Είστε παιδιά του Θεού, καμαρώστε  (Ἑβρ. 6,4).

Ο Κύριος λέει ότι όταν θα έρθει, θα έρθει σαν τον πρωινό αστέρα που φωτίζει και ανατέλλει (Αποκ.22,12). Και τότε όσους βρει να έχουν λευκούς χιτώνες, φωτισμένους χιτώνες, θα τους πάρει μαζί Του. Παράδεισος! Τι είναι τελικά; Γλέντι; Περίπατος με τον Ιησού Χριστό; (Αποκ.3,4 ) Ομορφιά!

Όταν η μέτρησή μας φτάσει στο μηδέν, ας μην είμαστε σκοτάδι βρωμιάς και αμαρτίας, αλλά φώτα Χριστού.

Διορθώσεις: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.

Νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.