ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Τι κάνει άσχημο τον κόσμο;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ”
Ιωαν. ε΄1- 15

ΚΕΙΜΕΝΟ

1 ΜΕΤΑ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα. 2 ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἡ ἐπιλεγομένη ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. 3 ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν. 4 ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. 5 ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. 6 τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; 7 ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. 8 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 9 καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. 10 ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. 11 ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 12 ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; 13 ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. 14 μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. 15 ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

1Ύστερα απ’  αυτά υπήρχε μια Iουδαϊκή γιορτή, κι ο Iησούς ανέβηκε στα Iεροσόλυμα. 2Eκεί στα Iεροσόλυμα, κοντά στην προβατική πύλη, υπάρχει μια δεξαμενή με πέντε στοές, η οποία εβραϊκά ονομάζεται Bηθεσδά. 3Στις στοές αυτές κοίτονταν πολλοί άρρωστοι, τυφλοί, κουτσοί, παράλυτοι, που περίμεναν την αναταραχή του νερού. 4Γιατί κατά διαστήματα κατέβαινε ένας άγγελος στη δεξαμενή και ανατάραζε το νερό. Tότε, όποιος έμπαινε πρώτος στο νερό, μετά την αναταραχή του, γινόταν καλά, όποια κι αν ήταν η πάθησή του. 5Eπίσης, υπήρχε εκεί κι ένας άνθρωπος που ήταν άρρωστος για τριάντα οχτώ χρόνια. 6Όταν ο Iησούς τον είδε αυτόν κατάκοιτο, κι επειδή κατάλαβε ότι ήταν κιόλας πολύν καιρό εκεί, του λέει: «Θέλεις να γίνεις καλά;» 7O άρρωστος του απάντησε: «Kύριε, δεν έχω άνθρωπο, ώστε, όταν αναταραχθεί το νερό, να με βάλει στη δεξαμενή. Kι ενώ έρχομαι εγώ, κατεβαίνει άλλος πριν από μένα».  8Tου λέει ο Iησούς: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα».  9Kαι στη στιγμή έγινε καλά ο άνθρωπος και πήρε το κρεβάτι του και περπατούσε! Όμως η μέρα εκείνη ήταν Σάββατο. 10Έλεγαν, λοιπόν, οι Iουδαίοι στον θεραπευμένο: «Eίναι Σάββατο και δεν επιτρέπεται να κουβαλάς το κρεβάτι σου. 11Tους αποκρίθηκε: «Eκείνος που με θεράπευσε μου είπε: Πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα».  12Tον ρώτησαν τότε: «Ποιος είναι ο άνθρωπος που σου είπε: Πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα»;  13O θεραπευμένος όμως δεν ήξερε ποιος ήταν, γιατί ο Iησούς είχε απομακρυνθεί απαρατήρητος, επειδή υπήρχε πλήθος κόσμου εκεί. 14Ύστερα απ’  αυτά, τον συνάντησε ο Iησούς στο ναό και του είπε: «Bλέπεις, έγινες καλά. Στο εξής μην αμαρτάνεις πια για να μη σου συμβεί τίποτε χειρότερο».  15Πήγε τότε ο άνθρωπος και ανάγγειλε στους Iουδαίους ότι ο Iησούς είναι εκείνος που τον έκανε καλά.

Κυριακή, 11 Μαΐου 2025

ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ, Ιωαν. ε΄1 – 15

Τι κάνει άσχημο τον κόσμο;

Όταν ο καλός Θεός δημιούργησε τον κόσμο, την έκτη μέρα κοίταξε τον κόσμο αυτόν, την ομορφιά όλη αυτή, και λέει: «Ιδού καλά λίαν». Τι ωραία, λέει, όλα πολύ ωραία.

Όταν ήρθε και έγινε άνθρωπος, πήγε στην Προβατική Κολυμβήθρα και βρήκε εκεί πλήθος. Ξηροί, χωλοί, κουτσοί, στραβοί, ανάπηροι, ασθενείς. (Ιω.5,2-3) Και θα είπε: «Εγώ έκανα τον κόσμο τόσο ωραίο, αυτοί εδώ τι γίνεται;». Όπως και όλοι εμείς μέσα στον κόσμο, με τόσες αρρώστιες, με τόσα προβλήματα, με τόσες δυσκολίες. Τι γίνεται; Πού είναι αυτή η ομορφιά του κόσμου;

Και αφού, Κύριε ήρθες και είδες ότι όλοι αυτοί είναι παράλυτοι, ανίκανοι να γίνουν καλά, γιατί στέλνεις έναν άγγελο κατά καιρούς… όποτε… όχι σε τακτά διαστήματα, όποτε… έναν άγγελο, και όποιος προλάβαινε να μπει μέσα γινότανε καλά. Ε, λίγο αντιφατικό. Είσαι άνθρωπος αγάπης, φιλανθρωπίας και μάλιστα Βηθεσδά, στην Ρωμαϊκή σημαίνει «οίκος ελέους». Τι έλεος, εδώ πέρα που αυτός ο παράλυτος είχε 38 χρόνια. 38 χρόνια.

Αλήθεια, γιατί το άφηνε έτσι ο Κύριος; Γιατί αφήνει πολλές φορές καταστάσεις δύσκολες και δεν επεμβαίνει να τις λύσει; Γιατί; Ξέρετε γιατί; Γιατί είμαστε ανόητοι, εμείς. Είμαστε άνθρωποι του βολέματος, βολευόμαστε. «Βολεύτηκα εγώ, έγινα καλά, εντάξει». «Έχω εγώ εκκλησία, δεν πάει να μην έχει το άλλο το χωριό εκκλησία. Εγώ έχω. Μπαίνω μέσα;» «Έχω κάθισμα, κάθισα; Ε, ο άλλος είναι όρθιος τι να κάνουμε; Τώρα εγώ βολεύτηκα». «Βρήκα δουλειά; Βολεύτηκα». Είμαστε μια κοινωνία βολεμένων ανθρώπων. Με ζητάει ο άλλος να πάω να τον βοηθήσω: «Ε, τώρα εντάξει. Κάντο. Αφού τον ανέλαβες, κάντο». Δεν πάμε να συμμετέχουμε ο ένας στον πόνο του άλλου.

Να σας πω κάτι που θα μπορούσαν να κάνουν οι ασθενείς που ήταν εκεί και να γίνουν όλοι καλά; Όλοι καλά. Που ήρθε ο Ιησούς Χριστός μετά για να μας δείξει ότι αυτός είναι η καινούργια κολυμβήθρα, καινούργια κολυμβήθρα, η οποία χωράει τους πάντες. Ξέρετε πώς θα μπορούσαν να γίνουν όλοι καλά; Αλλά όταν είμαστε άνθρωποι του βολέματος δεν έχουμε εξυπνάδα. Θα πιανόταν όλοι χέρι, χέρι, χέρι, χέρι και θα πέφταν όλοι μαζί μέσα και θα λέγανε: «Ένα σώμα είμαστε, ένα σώμα είμαστε, ένας άνθρωπος είμαστε. Δεν είμαστε πολλοί.». Δεν μπορώ εγώ να γίνω καλά και να βλέπω τον άλλο να μένει εκεί και εγώ να φεύγω και να λέω: «Τι ωραία τυχερός ήμουν. Να, μπήκα μέσα και περνάω καλά».

Γιατί το λέω αυτό; Όταν οι Ιουδαίοι, στην έρημο, αμάρτησαν και θυσιάσανε στα είδωλα, λέει ο Θεός: «Θα τους καταστρέψω όλους». Και λέει ο Μωυσής: «Κύριε, αν πρόκειται όλους αυτούς να τους καταστρέψεις, να καταστρέψεις και εμένα μαζί τους» (Ἐξ.32,31–32). Είδατε αγάπη; Δεν μπορούσε ο Μωυσής να πει: «Α! Ευτυχώς! Εγώ θα τη γλιτώσω. Εσείς αφού δεν προσέχετε, δεν βάλατε μυαλό, εγώ φεύγω, εσείς το ίδιο».

Το ίδιο είπε και στην Εσθήρ, ο Μαροδοχαίος ο θείος της, όταν έπρεπε οι ειδωλολάτρες να τιμωρήσουν τους Πέρσες από ένα φθόνο που είχε ο Ααμάρ με τον Μαροδοχαίο. Πάει και της λέει της Εσθήρ -που έγινε βασίλισσα των Περσών, είχε βγάλει διάταγμα να φονευθούν όλοι οι Ιουδαίοι σε μια μέρα, σε μια ώρα. Πάει και της λέει: «Δε μου λες, έχεις εσύ την εντύπωση ότι όλοι οι άλλοι θα πεθάνουν και εσύ θα ζήσεις;» Και γονάτισε και έκανε προσευχή και τα υπόλοιπα που λέει η ιστορία (Εσθήρ κεφ.1-10).

Και ο Απόστολος Παύλος. Ο Απόστολος Παύλος λέει: «Κύριε, εύχομαι εγώ να γίνω ανάθεμα. Αρκεί να σωθούν οι αδερφοί μου» (Ρωμ.θ’3). Τι αγάπη! Τι αγάπη υπάρχει εδώ μέσα, για τους άλλους, ρε παιδί μου. Για τους άλλους.

Τι ασχήμια υπάρχει στον κόσμο όταν μέσα στην οικογένεια δεν υπάρχει αγάπη; Μέσα στην οικογένεια. «Δε σου λέω, λέει ο Κύριος για όλους, για τον κόσμο, μέσα στην οικογένεια τι κάνεις. Στον χώρο της εκκλησίας που έρχεσαι, τι κάνεις; Αγαπάς τον πλησίον σου, τον αδελφόν σου;» Τη στιγμή που είπα Κύριος: «Ποια είναι η πρώτη εντολή; Αγαπήσεις Κύριον τον Θεό σου» (Μαρκ.12, 30). Δεύτερη; «Να αγαπήσω τον εαυτό μου;» Όχι. Να αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου. Δεύτερη εντολή. Κι εμείς αυτά τα ποδοπατήσαμε.

Κι ενώ ξέρουμε, ξέρουμε πολύ καλά ότι ο Κύριος όταν θα έρθει να μας κρίνει θα πει: «Με είδατε να πεινάω; Δεν με ταΐσατε. Με είδατε κουρασμένο και δεν μου δώσατε κάθισμα να καθίσω. Με είδατε φορτωμένο με ένα σταυρό, με δουλειές, με… με… με χίλια δυο άλλα πράγματα. Και δεν ήρθατε να με βοηθήσετε. Και δεν καταλάβατε; Αφού σας το έχω προείπει. Σας το προείπα» (Ματθ.κε΄31-46). Βλέπεις τον αδερφό σου έξω και κουράζεται και δεν πας να βοηθήσεις και συ κάθεσαι; Έρχεται ο άλλος και σου λέει: «Σε παρακαλώ μπορώ να καθίσω;» Και εσύ θυμώνεις και φεύγεις, γιατί σου πήρε… τι σου πήρε την θέση; Την αγόρασες; Ποια θέση; Πρόσεξε γιατί θα σου πάρουν και την θέση του παραδείσου στο τέλος. Πολύ προσεκτικοί.

Και να προσέξετε και κάτι, λέμε: «Κοινωνώ. Πρέπει να κοινωνώ για να σωθώ». Να σωθούμε. Τι θα πει σώζομαι; Σώζομαι σημαίνει γίνομαι ακέραιος. Σώος. Ολόκληρος. Πότε γίνομαι ακέραιος και ολόκληρος; Όταν είμαι ενωμένος με το σώμα του Χριστού. Εγώ δεν είμαι σώμα, ο Χριστός είναι σώμα. Εγώ είμαι μέρος του σώματος (Α Κορ.ιβ΄27). Αν είμαι αποκομμένος από αυτό το σώμα, τότε δεν είμαι ολόκληρος. Είμαι ένα δάκτυλο πεταμένο. Ένα πόδι πεταμένο. Δεν είναι κολλημένο στο σώμα. Αλλά και αν πάω να κολλήσω και κοινωνήσω στο σώμα θα μου πει ο Κύριος: «Ε, που ήρθες; Με την πεθερά σου δε μιλιέσαι. Τον γείτονά σου τον αγνοείς. Την γυναίκα σου την βρίζεις. Τον άντρα σου δε σιωπάς να μην τον κάνεις να νευριάζει».

Γιατί έτσι λέει η Αγία Γραφή: «Η γυναίκα είναι λιμάνι». Λιμάνι. [1]  Έρχεται ο άντρας απ’ έξω νευριασμένος, κουρασμένος. Γίνε εσύ το λιμάνι να ηρεμήσει και να καθίσετε όμορφα και να φάτε και να περάσετε όμορφα τη ζωή σας. Όχι. Φτιάξαμε τον φεμινισμό: «Έχω και εγώ προσωπικότητα και θέλω και εγώ να γίνεται το δικό μου». Το δικό σου; «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (Μαρκ.12,31). Το κάνεις;

Αγαπητοί μου, ξέρετε τι προσευχήθηκε ο Χριστός λίγο πριν την Σταύρωση; Γι’ αυτήν την ενότητα προσευχήθηκε. Η ενότητα μας σώζει. Όχι η αυτονομία, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Η ενότητα μας σώζει. «Κύριε, λέει, σε παρακαλώ, κάνε αυτούς όλους να είναι ενωμένοι μαζί μου. Μαζί μου. Όπως εσύ είσαι ενωμένος με εμένα» (Ιω.ιζ,20-26). Δείτε αλυσίδα, ο Θεός με τον Ιησού Χριστό, ο Ιησούς Χριστός με εμάς, και τότε τι ανάγκη έχουμε; Τι ανάγκη έχουμε;

Έχετε την εντύπωση ότι θα γλιτώσουμε από αμαρτίες; Δεν θα γλιτώσουμε. Και θα θυμώνουμε και ψέματα θα λέμε, και τούτο και το ένα και το άλλο. Θα ξεγελιόμαστε από τον πειρασμό. Όταν όμως πάω και εξομολογούμαι και μπαίνω σ’ αυτήν την κολυμβήθρα που λέγεται Ιησούς Χριστός και λέω: «Άντε πάλι από την αρχή. Άντε πάλι να γεννηθούμε σήμερα. Άντε πάλι να αγωνιστούμε και να προσέξουμε. Μη χάσουμε την ενότητα».

Σαν τους ορειβάτες που ανεβαίνουν στο βουνό και κοιτάνε μην χάσουν μπροστά τον οδηγό. Γιατί αν χάσουμε τον οδηγό, πού θα πάμε; Οδηγός είναι ο Ιησούς Χριστός με τον Σταυρό. «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει  να σηκώσει τον σταυρό του και να με ακολουθήσει» (Μαρκ.8,34). Αν τον χάσουμε…

Αγαπητοί μου, έτσι όλοι πιασμένοι χέρι χέρι, νοερά, πνευματικά για να μπορέσουμε να είμαστε ένα. Και στην Εκκλησία τι λέμε; «Την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος» (Θ.Λειτουργία). Ενότητα πίστεως και κοινωνία Αγίου Πνεύματος. Ένα μυαλό, μία σκέψη, μία επιθυμία, μία θέληση, ώστε όλοι μαζί έτσι ενωμένοι στον Παράδεισο.

Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.

Διόρθωση προσαρμογή και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.

[1]     Παροιμίες 18:22 «Ὁ εὑρὼν γυναῖκα ἀγαθὴν, εὗρεν ἀγαθά, καὶ ἐκομίσατο χάριν παρὰ Θεοῦ.»
(Η γυναίκα που είναι καλή είναι θησαυρός· όποιος την βρει, βρίσκει ευλογία.)

• Παροιμίες 31:10-12 (Περί της ενάρετης γυναίκας) «Γυναῖκα ἀνδρεῖαν τίς εὑρήσει; τιμιωτέρα δὲ λίθων πολυτελῶν ἐστίν ἡ τοιαύτη.»
  «Ἐπέστησεν ἀνδρὶ αὐτῆς ἀγαθά, καὶ οὐκ ἐνιαυτοὺς ζωῆς.»
• Σοφία Σειράχ 26:1-2 «Μακάριος ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔχων γυναῖκα ἀγαθὴν, ἀριθμὸς ἡμερῶν αὐτοῦ διπλασιασθήσεται.»
  «Γυναὶκὶ ἐπιστημονικῇ χαρὰ τῷ ἀνδρί αὐτῆς, καὶ ἐκείνων πληρωθήσεται ὁ χρόνος ἐν εἰρήνῃ.»