ΚΥΡΙΑΚΗ
“Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Πόσο ολοκληρωμένοι αισθανόμαστε;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ”
Ματθ. 14,22- 34

ΚΕΙΜΕΝΟ

22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. 23 καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. 24 τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. 25 τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. 26 καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. 27 εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. 28 ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρός σε ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα. 29 ὁ δὲ εἶπεν, ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. 30 βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. 31 εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; 32 καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· 33 οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. 34 Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

22Aμέσως κατόπιν ο Iησούς ανάγκασε τους μαθητές του να μπουν στο πλοίο και να πάνε πριν απ’ αυτόν στην απέναντι όχθη, ώσπου ν’ απολύσει τα πλήθη. 23Kι αφού απέλυσε τα πλήθη, ανέβηκε μόνος του στο βουνό για να προσευχηθεί. Kι όταν βράδιασε ήταν μόνος του εκεί, 24ενώ το πλοίο βρισκόταν κιόλας καταμεσής της λίμνης ταλαιπωρούμενο από τα κύματα, γιατί ο άνεμος ήταν αντίθετος. 25Kαι κατά την τέταρτη βάρδια της νύχτας ξεκίνησε ο Iησούς να πάει κοντά τους περπατώντας πάνω στη λίμνη. 26Kαι σαν τον είδαν οι μαθητές να περπατά πάνω στη λίμνη, ταράχτηκαν λέγοντας πως είναι φάντασμα, κι από το φόβο τους κραύγασαν. 27Aμέσως τότε τους μίλησε ο Iησούς, λέγοντάς τους: «Θάρρος! Eγώ είμαι, μη φοβάστε «! Aποκρίθηκε τότε ο Πέτρος και του είπε: 28 «Kύριε, αν είσαι εσύ, πρόσταξέ με να έρθω κοντά σου βαδίζοντας πάνω στα νερά». 29Kι εκείνος του είπε: «Έλα». Tότε κατέβηκε ο Πέτρος από το πλοίο και περπάτησε επάνω στα νερά για να έρθει στον Iησού. 30Bλέποντας, όμως, δυνατό τον άνεμο, φοβήθηκε. Kι επειδή άρχισε να βουλιάζει, φώναξε: «Kύριε, σώσε με». 31Aμέσως τότε ο Iησούς απλώνοντας το χέρι του τον έπιασε και του λέει: «Oλιγόπιστε, τι σε έκανε να διστάσεις;» 32Kαι μόλις μπήκαν στο πλοίο κόπασε ο άνεμος. 33Tότε, εκείνοι που βρίσκονταν στο πλοίο, ήρθαν και τον προσκύνησαν λέγοντάς του: «Πραγματικά είσαι Γιος Θεού «!34Kι αφού πέρασαν απέναντι, αποβιβάστηκαν στη Γεννησαρέτ.

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Ματθ. 14,22-34

Πόσο ολοκληρωμένοι αισθανόμαστε;

Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή είναι συνέχεια των γεγονότων της προηγουμένης Κυριακής, που διαβάσαμε στο Ιερό Ευαγγέλιο, με τον πολλαπλασιασμό των άρτων, που μάζεψαν τα κοφίνια και τα λοιπά. Τους λέει: «Περάστε τώρα απέναντι». Μπήκανε στη βάρκα, έγινε θαλασσοταραχή. Και αφού μπήκε ο Κύριος και έγινε αυτό το γνωστό περιστατικό, με τον Πέτρο και την απιστία του, περάσαν και βγήκαν έξω στην Γενησαρέτ.

Και λέει μετά το Ευαγγέλιο, που δεν το διαβάσαμε σήμερα, αλλά η Αγία Γραφή εκεί όπως διαβάζουμε το κείμενο: «Και αφού πέρασαν απέναντι οι άνδρες, λέει, έτρεξαν και είπανε στον κόσμο ότι έρχεται ο Κύριος, βγείτε έξω με τους ασθενείς σας, για να τους κάνει καλά. Και έτρεχαν, λέει, όλοι και τον ακουμπούσαν. Μόνο που τον ακουμπούσαν γινότανε καλά» (Ματθ.14,35).

Και αναρωτήθηκα και είπα, οι άνδρες έτρεξαν. Άνδρες. «Στον πολλαπλασιασμό μετρήθηκαν, λέει, οι άνδρες» , χωρίς τις γυναίκες και τα παιδιά (Ματθ.14,21). Πάλι οι άνδρες. Όπου διαβάζουμε μέσα στην Αγία Γραφή οι άνδρες, οι άνδρες, οι άνδρες. Τι γίνεται λέω; Τις γυναίκες; Τις έχουμε βάλει στο περιθώριο; Αυτές δεν τις μετράμε, δεν τις υπολογίζουμε;

Και όπως σκεφτόμουν και έμπαινα στην εκκλησία, κοιτάω πάνω και βλέπω άνδρες, άνδρες Άγιοι, άνδρες Άγιοι από εδώ, άνδρες Άγιοι. Υπάρχουν και γυναίκες, αλλά λίγες. Μπήκα στο συναξάρι μέσα, στο συναξάρι το δικό μας, στο συναξάρι των Ρώσων, των Σέρβων, των, των και τα λοιπά, και μέτρησα τους άνδρες Αγίους και τις γυναίκες Αγίες,  και βρήκα: 90% οι άνδρες στον Παράδεισο 10% οι γυναίκες στον Παράδεισο. Τι γίνεται λέω; Κάποιο λάθος γίνεται. Θα το δούμε.

Να σας πω κάτι; Εάν γινόταν ένας γάμος τώρα εδώ θα υπήρχε η νύφη, κουμπάρα, κουμπαρούλια, κουμπαράκια, άνδρες, γυναίκες και εγώ. Και θα έλεγα, κάποια στιγμή, ας βγω λίγο έξω στην αυλή να δω τι κάνει ο κόσμος. Τι θα έβλεπα; Γυναίκες με το ένα πόδι πάνω στ’ άλλο, όλα τα κορμιά τους έξω, πλάτες έξω, νύφη με πλάτη έξω. Λέω καμιά φορά, δεν έρχεται και κανένας γαμπρός με κανένα κομμένο σακάκι, να έχει και αυτός την πλάτη έξω; Πάμε στην πλατεία, όλες οι γυναίκες έξω όλα. Μην πω για τη θάλασσα, μη βιάζεστε, δε λέω για τη θάλασσα τίποτα, γιατί εκεί κι αν δεν είναι. Και βλέπεις γυναίκες γυμνές, και οι μεγάλες με κάτι κολάν. Κοίταξα μια φωτογραφία μια μέρα και είχε μια γυναίκα ένα κολλητό λες κι είχε κάλτσα αδυνατίσματος, και φαινόταν κρέατα από εδώ, κρέατα από εκεί. Τι γίνεται λέω;

Και βάλτε τώρα κι έναν άντρα, ανάμεσα σε όλες αυτές, που θέλει να κοινωνήσει, θέλει να εγκρατευτεί, θέλει να παλέψει. Τι θα κάνει; Θα γυρίζει τα μάτια του άλλου;

Να γιατί οι γυναίκες είναι λιγότερες, βρε παιδιά! Γιατί οι άντρες προκαλούνται στην αγιότητα με το να εγκρατεύονται τα μάτια τους, και οι γυναίκες προκαλούνται στην αμαρτία με το να ντύνονται όπως ντύνονται.

Να γιατί είναι λιγότερες οι γυναίκες.  Ενώ τα κάνουν όλα τόσο ωραία, κάποια στιγμή σαν την αγελάδα δίνουν μια κλωτσιά στο γάλα και τα διαλύουν όλα.

Και όταν γίνονται και πεθερές, αν είναι δυναμικές γυναίκες, αποκτούν εξουσία, επεμβαίνουν τσακώνονται με τις νύφες, τσακώνονται με τον ένα, τσακώνονται με τον άλλο, και γίνεται το έλα να δεις. «Είναι ο γιος μου τον κρατάω, τον…».

Είπα τίποτε λάθος; Χαμογελάτε βλέπω. Δεν είπα τίποτε λάθος. Θέλετε να χαθούμε; Όχι, βέβαια. Εσείς δεν το κάνετε. Το λέω γενικά. Γιατί ο Παράδεισος είναι για όλους, ο Παράδεισος, δεν είναι μόνο για μας εδώ πέρα.

Αλλά παρόλα αυτά όμως, στην Αγία Γραφή επαινείται η γυναίκα, η σωστή γυναίκα. Επαινείται. Και αν υπάρχουν λιγότερες γυναίκες, που στο συναξάρι δεν είναι κυρίως για αυτά, αυτά θα το κρίνει ο Θεός, εγώ το είπα για να παραδειγματιστούμε. Είναι γιατί οι άντρες ήταν στον δημόσιο βίο. Αυτοί ήταν Απόστολοι, αυτοί ήταν Ανάργυροι, αυτοί ήταν Θαυματουργοί, αυτοί ήταν Επίσκοποι, αυτοί ήταν Διάκονοι. Αυτοί ήταν μπροστά. Και οι γυναίκες ήτανε στο σπίτι, στην οικογένεια. Ήταν πιο πίσω στα κοινωνικά δρώμενα. Όχι χωρίς δραστηριότητα.

Η Παλαιά Διαθήκη έχει πόσες γυναίκες. Και μάλιστα αν πάτε Παροιμίες, στο 31 κεφάλαιο αν θυμάμαι καλά. Έπαινος για τη γυναίκα είναι. «Είδες, λέει, έναν ωραίο άντρα έξω, ντυμένο ωραίο, καθαρό, περιποιημένο; Ε, αυτόν κάποια γυναίκα στο σπίτι το βράδυ τον σιδέρωνε, τον έπλυνε, τον περιποιήθηκε. Τον είδες, λέει, να κυκλοφορεί έξω, και να έχει πεποίθηση ότι θα τα καταφέρουμε στη ζωή; Κάποια γυναίκα στο σπίτι του έδινε κουράγιο και του έλεγε: Κάνε υπομονή άντρα,θα τα παλέψουμε, θα μπορέσουμε». Ένα κεφάλαιο ολόκληρο.31 στίχους, αν θυμάμαι έχει (Παροιμ.31,10-31). Επαινεί την γυναίκα! «Όποιος βρήκε γυναίκα, λέει, ενάρετη, βρήκε θησαυρό». Ενάρετη, βρήκε θησαυρό (Προιμ.18,22).

Αλλά η γυναίκα έχει ένα στοματάκι, η ευλογημένη, που αν αρχίσει να μιλάει δε σταματάει με τίποτα. Δε σταματάει με τίποτα. Είτε σε καβγά, είτε σε κουτσομπολιό, είτε σε σχολιασμό, είτε… Και έχει και ένα μάτι που βλέπει…Εμένα με βλέπουν και μέσα από τα ρούχα τι φοράω. Οι γυναίκες έχουν, τρυπούνε. Έχουν laser τα μάτια των γυναικών και τα βλέπουν όλα. Αλλά αυτά τα χαρίσματα τα έδωσε ο Θεός, για να μεγαλώνουν τα παιδιά τους, να κρατά το σπίτι γερό, δυνατό, ωραίο.

Αλλά για να δούμε όμως, στην Αγία Γραφή, τι γίνεται με όλα αυτά που είπα τώρα; Πώς προέκυψε αυτή η διαφορά, άντρας – γυναίκα; Που λέει ο Απόστολος Παύλος, ότι: «Στον Παράδεισο δε θα υπάρχει αυτή η διάκριση. Όλοι θα είναι ένα εν Χριστώ Ιησού, στον Παράδεισο» (Γαλ.3,28).

Δείτε, λοιπόν, τι λέει η Αγία Γραφή, «Ο Θεός έπλασε, λέει, τον Αδάμ». Τον Αδάμ. Και είπε: «Ποιήσωμεν άνθρωπον» (Γεν.1,26) Όχι άνδρα. Έχει σημασία αυτό. «Ποιήσωμεν άνθρωπον, κατ’ εικόνα ημετέρα και καθ’ ομοίωσιν». Άνθρωπον. Και στη συνέχεια λέει: «Άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς» (Γεν.1,27).. Πλάθει τον Αδάμ και κανέναν άλλον. Ποιοι είναι αυτοί οι άλλοι; Ο Θεός με την πολλή του αγάπη, πλάθει τον άνθρωπο.

Γι’ αυτό και λέμε: Ο Ιησούς Χριστός τι έκανε; Είναι θεάνθρωπος. Δε λέμε θεάνδρας. Είναι θεάνθρωπος.

Σας βάζω λίγο δύσκολα, αλλά προσέξτε το, θα το καταλάβετε. Όταν ο Θεός πλάθει τον Αδάμ, βλέπει στο βάθος την πτώση. Γι’ αυτό και στον Αδάμ μέσα βάζει το χρωμόσωμα το αρσενικό και το χρωμόσωμα το θηλυκό. «Και έσονται, λέει, ποιήσωμεν αυτόν άρσεν και θηλυ εποίησεν αυτούς» (Γεν.1,27). Μέσα στον Αδάμ, στον άνθρωπο αυτόν που λέγεται Αδάμ, έβαλε και το αρσενικό και το θηλυκό χρωμόσωμα, ώστε αργότερα να μπορέσει να υπάρξει και η γυναίκα. Πώς; Τι έκανε; «Πήρε, λέει, από την πλευρά του Αδάμ», και δεν έπλασε γυναίκα. Τον Αδάμ τον έπλασε. Τη γυναίκα την οικοδόμησε, την έκτισε (Γεν2,22).

Ξέρετε τι σημαίνει αυτό και στη γενετική και στη βιολογία; Ότι από τον Αδάμ πήρε ένα κύτταρο, ένα κύτταρο, που έχει μέσα και το αρσενικό και το θηλυκό χρωμόσωμα. Και με αυτό το κύτταρο, με τις μιτώσεις και μειώσεις, όπως λέει η γενετική, έπιασε και έφτιαξε κι άλλα κύτταρα. Τα πολλαπλασίασε. Πώς κάνει το έμβρυο μέσα στην κοιλιά της μάνας; Το πολλαπλασίασε, το πολλαπλασίασε. Και με το ένα κύτταρο πήρε και έπλασε, την οικοδόμησε την Εύα.

Το ένα κύτταρο, με το θηλυκό χρωμόσωμα, δημιουργεί την Εύα, και το άλλο, το αρσενικό που περισσεύει, το κρατάει για τον εαυτό Του. Γι’ αυτό η γυναίκα δεν έχει το αρσενικό χρωμόσωμα. Ο άντρας έχει και αρσενικό και θηλυκό χρωμόσωμα. Η γυναίκα έχει μόνο θηλυκό χρωμόσωμα.

Και η γυναίκα έχει συγκεκριμένα ωάρια, 250 περίπου; Που θα τα καταθέσει στη ζωή της, και μετά τέρμα. Ήρθε, λέει  κλιμακτήριος. Τι σημαίνει; Δεν έχω περίοδο. Τι σημαίνει; Δεν έχω άλλα ωάρια να παραγάγω. Τελειώσανε. Ό,τι είχα, είχα. Τελειώσανε. Ο άντρας έχει απεριόριστα.

Άρα, λοιπόν, τι κάνει εδώ πέρα; Τι γίνεται εδώ; Ο Θεός βλέπει ότι ο Αδάμ Θα ρίξει όλο το βάρος της πτώσης στον Χριστό, στον Θεό. Γιατί όταν είπε στον Αδάμ: «Κοίταξε δε θα φάτε παρά μόνον από αυτό το δέντρο. Από το άλλο δε θα φάτε, γιατί θα πεθάνετε» (Γεν.2,16-17), το μετέφερε και στην Εύα. Και όταν ο όφις τους εξαπάτησε, τι είπε ο Αδάμ; «Δε φταίω εγώ, η Εύα που μου έδωσες» (Γεν.3,12). Η Εύα φταίει, όχι εγώ. Αθώος ο Αδάμ.

Αν και ο Αδάμ ζήτησε την Εύα. Γιατί όταν πέρασαν τα ζώα όλα, είδε ο Θεός ότι ο Αδάμ μελαγχόλησε, ήθελε ένα σύντροφο δικό του. Και είπε: «Ουχ ευρέθη αυτώ όμοιος με αυτόν» (Γεν.2,20). Και του δίδει τη γυναίκα, για να έχουν συντροφιά.

Όλα αυτά ξέρετε τι είναι; Το προστάδιο της πτώσεως. Πέφτει ο Αδάμ από τη σχέση του με τον Θεό, Δε θέλει, «Βαρέθηκα, και τώρα όλο με σένα Θεέ θα κάνουμε παρέα; Θέλω και κάτι άλλο, πιο γήινο, πιο ανθρώπινο». Πρώτη πτώση. Και τι λέμε; Πτώση. Κι ό,τι πέφτει τι κάνει; Σπάζει. Έσπασε η σχέσις του Αδάμ με του Θεού. Έσπασε.  Αυτό σημαίνει ότι έσπασαν και κάτι άλλα μέσα μας. Έσπασαν. Βούληση, νόηση, συναίσθημα. Έσπασαν. Και το καθένα κάνει το κεφαλιού του. Και αυτό λέει ο Απόστολος Παύλος: «Θέλω να κάνω το καλό, αλλά υπάρχει μέσα μου ένας άλλος νόμος που αντιστέκεται. Και δε μ’ αφήνει» (Ρωμ.7,22-23). Ο νόμος του κακού, που υπάρχει μέσα μας.

Άρα τι έγινε; Χωρίσαμε από τον Θεό, χώρισαν η βούληση, η νόηση, το συναίσθημα μέσα μας, και το καθένα κάνει ό,τι θέλει. Χώρισε και ο Αδάμ από την Εύα, γιατί ο όφις βρήκε την Εύα μόνη της, όχι μαζί με τον Αδάμ. Χώρισαν. Σπάσιμο, σπάσιμο, σπάσιμο, σπάσιμο. Με αποτέλεσμα, ο Αδάμ ως κεφαλή να είναι ανεξάρτητος, η Εύα, ως εκ της πλευράς του Αδάμ, να είναι η καρδιά Η γυναίκα είναι η καρδιά, συναίσθημα. Ο άντρας είναι λογική. Και τι έχουμε; διάσπαση λογικής και συναισθήματος. Διάσπαση.

Και μας καλεί τώρα ο καλός Θεός στον γάμο και λέει: «Έσονται οι δύο, εις σάρκα μία». Έρχεται το μυστήριο του γάμου, όπως ενώθηκε ο Χριστός με την Εκκλησία, να ενωθεί ο άντρας με τη γυναίκα, ώστε η λογική να αποκτήσει καρδιά και η καρδιά να αποκτήσει λογική. Και να συνεργαστεί η λογική και η καρδιά, και να πορευθούμε στη ζωή μας ωραία. Και έρχεται ο Χριστός, μετά, να ενώσει τα πάντα. Και προσεύχεται: «Ίνα ώσι εν» (Ιω.17,22) Να είναι όλοι ένα. Καθώς κι εμείς ένα είμαστε. Και αν, μεν, η ενότητα η μεταξύ μας, έγινε έτσι μέσα στο γάμο, οι άγαμοι;

Ακούστε, όλοι μαζί ενωνόμαστε με τον Θεό που χωρίσαμε -δε χωρίσαμε;- με το σώμα και το αίμα Του, κοινωνήσαμε, γίναμε ένα όλοι. Ο άνδρας και η γυναίκα μέσα από το μυστήριο του γάμου και όλοι μαζί, είπαμε στην Θεία Λειτουργία λίγο πριν κοινωνήσουμε, πριν το “Πάτερ ημών”, «Την ενότητα της πίστεως». Να τι μας ενώνει, πίστις! «Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος». Το Πνεύμα το Άγιο μας ενώνει. «Εαυτούς και αλλήλους». Όλους μας, τους εαυτούς μας και όλους. «Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα» Βλέπετε; Ενωνόμαστε όλοι μαζί με το Πνεύμα το Άγιο, με την πίστη, μία πίστη.

Λέτε πολλές φορές: «Όλους να τους έχει καλά ο Θεός». Θα τα βρει ο Θεός τι πρέπει να κάνει. Ας κοιτάξουμε εμείς μεταξύ μας, μεταξύ μας να έχουμε αγάπη. Αγάπη. «Τους αδελφούς της πίστεως, λέει ο Απόστολος Παύλος, πρόσεχέ τους. Πρόσεχε τους πρώτα αυτούς. Και μετά όλοι οι άλλοι, που δε θέλουν να είναι κάτω από την σκέπη του Θεού» (Γαλ. 6,10). Άρα λοιπόν, βλέπετε μέσα εδώ στην Εκκλησία, «Εαυτούς και αλλήλους», όλοι μαζί είμαστε ένα.

Αλλά αναγκαστικά προηγείται το κεφάλι. Εσείς οι γυναίκες όταν γεννήσατε τι γεννήθηκε πρώτα, τα πόδια ή το κεφάλι; Το κεφάλι βγαίνει πρώτα έξω. Και από τα ζώα και από τον άνθρωπο. Και αν δε βγει το κεφάλι πρώτα έξω, κάτι συμβαίνει στραβό. Γιατί την προηγούμενη Κυριακή, που έκανα δοκιμή και λέω Θα μοιράσω το αντίδωρο έξω από την πόρτα, πεταχτήκατε όλες οι γυναίκες και αφήσατε πίσω τους άντρες, και εγώ φώναζα: «Οι άντρες από εδώ», και οι άντρες, επειδή είναι πιο άπραγοι, έμειναν πίσω. Γιατί όταν μοιράζουμε εδώ το αντίδωρο έχετε τάξη, και εκεί όταν πήγα και έκανα αυτή τη δοκιμή να δω πόσο σέβεστε τους άντρες. Στην πράξη φαίνεται, αγαπητοί μου, το θέμα.

Ο νους θα στολισθεί με το συναίσθημα, για να γίνει δυνατή η καρδιά. Και η καρδιά θα ντυθεί με το νου, με τη λογική. Γιατί; Για να γίνει και η καρδιά ωραία και δυνατή.

Γιατί αλλιώς η καρδιά γίνεται γελοία. Γελοία γίνεται η καρδιά. Σας παίρνουν, τις γυναίκες τις παίρνουν οι άντρες και τις εξευτελίζουν στη ζωή, και οι γυναίκες χαζεύουν. Κοιτούσα ένα βίντεο μια μέρα που χορεύανε, οι άντρες ήταν με παντελόνια, οι γυναίκες ήταν με κάτι κοντά εδώ πέρα και χορεύαν και κάναν. Δεν καταλαβαίνεις γυναίκα ότι σε κοροϊδεύει ο διάβολος, γιατί έχασες τη λογική σου; Την έχασες. Και ο άντρας όταν χάνει την καρδιά γίνεται σκληρός, γίνεται κακός, γίνεται κακοποιητικός, δημιουργεί προβλήματα. Και έτσι καταστρέφεται η κοινωνία μας.

Αγαπητοί μου, εμείς την ενότητα της πίστεως, την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. «Εαυτούς και αλλήλους». Όλους μαζί. Όλοι μας να παραδοθούμε στον Χριστό. Ώστε να έχουμε όλοι «νουν Χριστού, καρδιά Χριστού». Και να μπορούμε, έτσι, ενωμένοι να μπούμε στον Παράδεισο.

Στον Παράδεισο, ο Θεός Θα μας περιμένει έτοιμους. Έτοιμους. «Είσελθε εις τη χαρά του Κύριου» (Ματθ.25,21). Έλα, δε θα σε φτιάξει εκείνη την ώρα. Εκείνη την ώρα θα είσαι εσύ έτοιμος, να μπεις στην κοινωνία των Αγίων και εκεί θα είναι η πιο μεγάλη μας χαρά.

Διόρθωση κειμένου: Θεόδωρος και Χρυσούλα Σ.

Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.

Διαβάστε τη συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ: