ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Πότε καταστρέφουμε την αξία μας;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ”
Λουκ. ιδ΄ 16-24, Ματθ. κβ΄ 24

ΚΕΙΜΕΝΟ

16 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς· 17 καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. 18 καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 19 καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 20 καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. 21 καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. 22 καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί. 23 καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου. 24 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

14 πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

16Kι εκείνος του αποκρίθηκε:  «Kάποιος ετοίμασε μεγάλο δείπνο και προσκάλεσε πολλούς. 17Έστειλε, λοιπόν, το δούλο του την ώρα του δείπνου να πει στους προσκαλεσμένους: Eλάτε, γιατί είναι κιόλας όλα έτοιμα. 18ʼρχισαν τότε όλοι να προβάλλουν από μια δικαιολογία. O πρώτος του είπε: Aγόρασα ένα χωράφι και πρέπει να πάω να το δω. Σε παρακαλώ θεώρησέ με δικαιολογημένο. 19Ένας άλλος πάλι, είπε: Aγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια και πάω να τα δοκιμάσω. Σε παρακαλώ θεώρησέ με δικαιολογημένο. 20Kι ένας άλλος είπε: Έχω παντρευτεί και γι’αυτό δεν μπορώ να έρθω. 21Ήρθε, λοιπόν, ο δούλος εκείνος και τα διηγήθηκε αυτά στον κύριό του. Tότε ο οικοδεσπότης οργίστηκε και είπε στο δούλο του: Πήγαινε γρήγορα στις πλατείες και στους δρόμους της πόλης και φέρε εδώ μέσα τους φτωχούς, τους ανάπηρους, τους κουτσούς και τους τυφλούς. 22Kι όταν επέστρεψε ο δούλος, είπε: Kύριε, έγινε αυτό που διέταξες, μα ακόμα υπάρχει χώρος. 23Eίπε τότε ο κύριος στο δούλο του: Bγες στους δρόμους και στους περιφραγμένους τόπους και ανάγκασέ τους να μπουν εδώ για να γεμίσει το σπίτι μου. 24Γιατί σας λέω πως κανένας από τους ανθρώπους εκείνους που προσκάλεσα δε θα γευτεί το δείπνο μου».

14Γιατί, πολλοί είναι οι καλεσμένοι αλλά λίγοι οι εκλεκτοί».

ΙΑ ΛΟΥΚΑ  Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2024

Πότε καταστρέφουμε την αξία μας;

Καθώς περπατούσα μια ημέρα, έφτασα σε ένα υπόστεγο. Και με όλη αυτήν την ξηρασία, κάτω από το υπόστεγο ήταν όλα κατάστεγνα. Στεγνά. Να που κάποια μέρα όμως έβρεξε και σε κάποιο σημείο από το υπόστεγο είχε μια τρυπούλα και έσταζε μια σταγόνα κάτω, στο ξερό χώμα. Και είδα μία κηλίδα κάτω βρεγμένη, και είχε αρχίσει να φυτρώνει. Και λέω, κοίταξε να δεις! Τι πλούτος είναι αυτό το χώμα! Και το νερό! Για ποιον; Για μας; Τα έκανε όλα αυτά ο καλός Θεός, για μας!

Μα καλά; Τόση αξία έχουμε; Τόσο μεγάλη αξία έχουμε; Ναι! Δείτε τι λέει το Ιερό Ευαγγέλιο σήμερα (Λουκ.14,16-24). Ότι κάποιος έκανε ένα δείπνο μεγάλο και κάλεσε πολλούς. Τους προσκεκλημένους κάλεσε, τους είχε ειδοποιήσει. Είπε ότι: «Κάνω δείπνο και ελάτε τώρα. Το δείπνο είναι έτοιμο». Και για δείτε. Ο ένας λέει: «Μμ! Τώρα έχω αγοράσει χωράφι. Πρέπει να πάω να το δω». Ο άλλος: «Έχω παντρευτεί και πρέπει να είμαι με τη γυναίκα μου». Ο άλλος: «Αγόρασα βόδια και πρέπει να πάω να τα δοκιμάσω». Δηλαδή: «Δε σε έχω ανάγκη. Έχω. Εγώ έχω χωράφι. Εγώ έχω γυναίκα. Εγώ έχω τα ζώα μου. Έχω χωράφι! Έχω πλούτο! Έχω αγαθά! Εγώ έχω ζεύγη βόδια. Έχω πολιτισμό. Εγώ έχω γυναίκα. Έχω ανθρωπισμό». Να αγαπάμε τους ανθρώπους, να μιλάμε για τους ανθρώπους! Άρα: «Δε Σε χρειάζομαι Εσένα, άστο το δείπνο. Δεν πειράζει». Και θύμωσε, λέει, Αυτός που έκανε το δείπνο και τους κάλεσε. Και λέει: «Α, έτσι είστε; Ωραία λοιπόν! Πάτε, λέει, έξω και καλέστε… καλέστε τους φτωχούς, τους τυφλούς, τους αναπήρους, τους κουτσούς, τους χωλούς. Όλους αυτούς καλέστε τους. Φέρτε κι άλλους, να γεμίσει ο οίκος μου».

Κάνει εντύπωση και λέει κανείς: «Καλά, τους φτωχούς, τους χωλούς, δεν τους καλούσες εξαρχής, τους καημένους αυτούς να έχουν κάτι να φάνε; Κάλεσες μόνο τις φίρμες; Αυτούς οι οποίοι δε σε δίνουν σημασία και έχουν εμπιστοσύνη μόνο στα αγαθά τους και στα προϊόντα τους;». Ποιοι είναι αυτοί οι φτωχοί, οι χωλοί, οι κουτσοί και οι ανάπηροι; Προσέξτε να δείτε ποιοι είναι αυτοί!

Τι λέει… θα μας ερμηνεύσει η Αγία Γραφή τα γεγονότα.

Τι λέει ο ψαλμωδός στον 69 ψαλμό; (Ψαλμ.69, 6 ) «Εγώ δε…(κάνει προσευχή και λέει). Εγώ δε, πτωχός ειμί και πένης ο Θεός, βοήθησόν μοι». Εγώ Κύριε, είμαι φτωχός πνευματικά, στην αρετή. Δεν έχω αρετές. Πεινάω, θέλω κι άλλες αρετές να εφαρμόσω στην ζωή μου. Έλα σε παρακαλώ να με βοηθήσεις. Ο φτωχός.

Σε άλλο σημείο ο ψαλμωδός λέει: «Κύριε, σκοτάδι έχουν τα ματιά μου, δεν βλέπω. Εσύ όμως φωτιείς (στον 17 ψαλμό)» (Ψαλμ.17,29). Εσύ φωτείς τον λύχνο μου Κύριε. Εσύ θα φωτίσεις το σκοτάδι μου.

Και ποιος είναι κουτσός; Λέει πάλι ο ψαλμωδός: «Κύριε, (λέει) Εσύ αγαπάς, είσαι αγαθός σε αυτούς που είναι ευθείς στην καρδιά. Αλλά κοίταξέ με. Παραμικρόν εσαλέυθησαν οι πόδες μου.» (Ψαλμ.72,1-2). Παραλίγο να σκοντάψω, να πέσω στην αμαρτία. Παραλίγο. Έλα σε παρακαλώ, βοήθησέ με.

Και ποιοι είναι οι ανάπηροι; Το λέει ο ίδιος ο Ιησούς Χρηστός: «Είναι προτιμότερο, λέει, εάν σε σκανδαλίζει το μάτι… εάν… εάν…εάν… να τα κόψεις και να μπεις ανάπηρος στη Βασιλεία του Θεού. Παρά να έχεις όλα αυτά τα αγαθά και να μείνεις έξω από τη Βασιλεία του Θεού».

Βλέπετε  λοιπόν, την αξία που έχουνε οι άνθρωποι; Κάποιοι εξαρτώνται από το πολιτισμό, από τον ανθρωπισμό, από τις επιστήμες, από αυτά εξαρτώνται. Κάποιοι όμως εξαρτώνται από τον ίδιο τον Θεό. Γιατί; Ξέρουμε ότι ο ίδιος ο Κύριος είπε: «Χωρίς εμένα, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα στη ζωή σας (Ιω.15,5). Αγοραστήκατε (λέει) με πολύ μεγάλη τιμή (Α Κορ.6, 20). Ακριβοπληρωθήκατε για να σας αγοράσω. Σώμα και αίμα έδωσα και σας αγόρασα, από την κατάρα του νόμου». Και πάλι λέει: «Μη φοβάστε βρε παιδιά, μη φοβάστε τη ζωή σας. Διαφέρετε από πολλά σπουργίτια. Εγώ ταΐζω όλα τα σπουργίτια, στην εξοχή, στην έρημο και δε θα φροντίσω για σας;» (Ματθ.10, 31).

Αλήθεια, ποια είναι η αξία μας; Ξέρετε ποια είναι η αξία μας; Λέει πάλι ο Κύριος: «Αμήν λέγω υμίν (αλήθεια σας λέγω), δεν γεννήθηκε ποτέ κανένας που να είναι μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή (κανένας δεν ήταν μεγαλύτερος). Κι όμως, τα παιδιά της Βασιλείας του Θεού, στην Βασιλεία του Θεού θα έχουν αξία μεγαλύτερη και από αυτήν που είχε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος εδώ, στη γη» (Ματθ,11, 11). Φαντάζεστε; Εγώ ο έσχατος, ο αμαρτωλός, εκεί θα έχω μεγαλύτερη αξία απ’ αυτήν την αξία που είχε ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής εδώ, στη γη;

Και μην ψάχνουμε πολύ. Δεν πλαστήκαμε «κατ’ εικόνα» Θεού; Όταν λέει «κατ’ εικόνα» αυτό τι είναι; Τα ζώα δεν πλάστηκαν «κατ’ εικόνα» Θεού. Εμείς πλαστήκαμε «κατ’ εικόνα» Θεού (Γεν.1,26-27). Και έχουμε τα πάντα, ό,τι έχει ο Ιησούς Χριστός. Φτηνό είναι αυτό; Μας λέει ο καλός Θεός… μας λέει «παιδιά Του»… «παιδιά Του»… Και λέει πάλι ο ψαλμωδός: «Τι είναι ο άνθρωπος; Τι αξία έχει ο άνθρωπος; Και κατέβηκε ο Θεός στη γη για τον άνθρωπο, για να τον σώσει;» (Ψαλμ.8, 5). Τι αξία έχει; Τεράστια αξία!

Κι ακόμη, δε μας λέει μόνο «παιδιά Του» και «φίλους Του», αλλά μας χαρίζει όλον τον πλούτο της Βασιλείας Του.

Αγαπητοί μου, τι είναι όμως, που καταστρέφει την αξία μας; Η αμαρτία; Όχι. Η αμαρτία δεν καταστρέφει την αξία μας. Και ο ληστής απάνω στο σταυρό, αμαρτωλός ήταν, η αξία του όμως δεν είχε καταστραφεί. Και ο διάβολος είναι διάβολος, η αξία του όμως δεν έχει καταστραφεί. Η αμαρτία μας οδηγεί προς την καταστροφή. Ξέρετε εκείνο το οποίο μας καταστρέφει και δεν επανορθώνεται; Αυτό που δεν έχει ο διάβολος. Η μετάνοια. Εάν δεν μετανοούμε για τα έργα μας, η αξία μας ολοκληρωτικά καταστρέφεται.

Έλεγε κάποτε, ένας διάβολος, φάνηκε σ’ ένα μοναχό που ασκήτευε, και του λέει: «Τι κάνεις τώρα εσύ, δεν τρως… νηστεύεις;

«Τι λες καλέ; Εγώ δεν τρώω ποτέ!»

«Αγρυπνείς;»

«Εγώ δεν κοιμάμαι ποτέ».

«Ε, τότε, λέει ο μοναχός, τι είναι εκείνο που κάνεις; Και δεν μπορείς να είσαι σαν κι εμάς και είσαι διάβολος;».

«Ένα, λέει, δεν μπορώ να κάνω. Να πω συγνώμη. Να μετανοήσω. Εσείς μπορείτε. Με την εξομολόγηση να κλάψετε, να πονέσετε και κάτω από το επιτραχήλιο του παπά, να συγχωρεθείτε, μετά να κοινωνήσετε και να γίνετε ένα με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας».

Μικρή αξία είναι αυτή; Όχι αγαπητοί μου, ας βάλουμε λοιπόν, πρόγραμμα στη ζωή μας: μετάνοια, εξομολόγηση, μετάνοια μετά δακρύων. Μετάνοια δεν είναι το να πω: «Έκλεψα, σκότωσα, κλπ». Μετάνοια είναι να αλλάξω την καρδιά μου μέσα. Να αλλάξω το νου. Εκείνο λέγεται εξομολόγηση. Βγάζω έξω αυτό το οποίο έχω.

Μετάνοια λέγεται να αλλάξω το μέσα μου. Να αλλάξω την καρδιά μου. Να γίνω άλλος άνθρωπος. Και τότε, όντως, η αξία μας θα μεγαλώνει, και θα μεγαλώνει… Μέχρι να φτάσουμε στη Βασιλεία του Θεού.

• Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
• Νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.