Διπλή Γιορτή. Διπλή Χαρά. Διπλή Μνήμη.
Ως χριστιανοί τιμούμε και εορτάζουμε το χαρμόσυνο άγγελμα της ελεύσεως του Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου, του Κυρίου και Θεανθρώπου μας Ιησού Χριστού και ως ‘Έλληνες την Εθνική μας Παλιγγενεσία, τη λύτρωση του Γένους μας από τα δεσμά της Τουρκικής σκλαβιάς.
Διπλή Λύτρωση. Από τα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου και από τα δεσμά της δουλείας. Κάθε χρόνο τέτοια ημέρα το έθνος μας φοράει τα γιορτινά του. Σημαιοστολίζει τα μπαλκόνια των σπιτιών με τη γαλανόλευκη, σημαίνει τις καμπάνες των εκκλησιών, τρέχει στις εκκλησίες να προσευχηθεί στην Παναγία μας, να ψάλλει το “Τῇ ὑπερμάχῷ στρατηγῷ τὰ νικητήρια”, να τραγουδήσει τον Εθνικό μας Ύμνο. Να αποδώσει φόρο τιμής στους ήρωες της πατρίδας μας που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία της. Να καταθέσει στεφάνια σε μνημεία γνωστών και αγνώστων ηρώων, να παρελάσει με καμάρι και ηρωισμό, να χειροκροτήσει, να χαρεί και να ευφρανθεί, να κρατήσει ενός λεπτού σιγή!

όπως στον Ι.Ναό μας, και χωρίς την παρουσία πιστών (κεκλεισμένων των θυρών). Δεν θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε εορταστικές εκδηλώσεις, εθνικές μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις. Δεν θα μπορέσουμε ως Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, τιμώντας τους προγόνους μας, να δώσουμε το δικό μας παρόν στην επετειακή παρέλαση της πόλεως μας με την συμμετοχή της Φιλαρμονικής της Ενοριακής μας Συντροφιάς του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Γεωργίου Λαρίσης και αντιπροσωπείες μελών των Κατηχητικών Σχολείων της Μητροπόλεώς μας, όπως τόσο όμορφα και δυναμικά κάναμε τα τελευταία χρόνια με τις ευχές και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.Ιερωνύμου και του μακ. Μητρ. κ.Ιγνατίου.



ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ
Στίχοι: Αρχιμ.Νικηφόρος Κοντογιάννης
Μουσική, Διδασκαλία: Μάριος Αντωνίου.
Πρώτη εκτέλεση 22-2-2020 Από την Φιλαρμονική και τη Χορωδία του Μεγαλμ. Αγ.Γεωργίου Λαρίσης
Δεν ήταν δέκα ούτε τριάντα
τα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς
μα ήταν δέκα επί σαράντα
και δε γονάτισ’ ο ραγιάς.
Για σκεπή τους την Παναγία (εμείς ποια σκέπη έχουμε;)
και τους Αγίους αγκαλιά (εμείς έχουμε τάμπλετ, κινητό… )
και του παπά την ευλογία (εμείς έχουμε την ευλογία;)
ριχτήκανε στη λαγκαδιά. (εμάς μας ροκανίζει ο τρόμος)
Με μια καρδιά γεμάτη φλόγα
και μένα χέρι δυνατό
δεν άργησε να ‘ρθει η ώρα
που έγινε τώρα κι αυτό.
Λάμψαν της λευτεριάς τα φώτα
που χρόνια ήταν σβηστά κεριά
μα στις καρδιές πάντα σαν πρώτα
φωνές λαλούν την λευτεριά.

