“ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ”

Δό­ξα σοι ὁ Θε­ός, ἡ ἐλ­πὶς ἡ­μῶν, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.
Βα­σι­λεῦ οὐ­ρά­νι­ε, Πα­ρά­κλη­τε, τὸ Πνεῦ­μα τῆς ἀ­λη­θεί­ας ὁ παν­τα­χοῦ πα­ρὼν καὶ τὰ πάν­τα πλη­ρῶν ὁ θη­σαυ­ρὸς τῶν ἀ­γα­θῶν καὶ ζω­ῆς χο­ρη­γός, ἐλ­θὲ καὶ σκή­νω­σον ἐν ἡ­μῖν καὶ κα­θά­ρι­σον ἡ­μᾶς ἀ­πὸ πά­σης κη­λῖ­δος καὶ σῶ­σον ἀ­γα­θέ, τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.
Ἅ­γιος ὁ Θε­ός, Ἅ­γιος Ἰ­σχυ­ρός, Ἅ­γιος Ἀ­θά­να­τος, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς (γ΄).
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Πα­να­γί­α Τρι­άς, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. Κύ­ρι­ε, ἱ­λά­σθη­τι ταῖς ἁ­μαρ­τί­αις ἡ­μῶν. Δέ­σπο­τα, συγ­χώ­ρη­σον τὰς ἀ­νο­μί­ας ἡ­μῖν. Ἅ­γι­ε, ἐ­πί­σκε­ψαι καὶ ἴα­σαι τὰς ἀ­σθε­νεί­ας ἡ­μῶν, ἕ­νε­κεν τοῦ ὀ­νό­μα­τός Σου.
Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον. Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον, Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον.
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Πά­τερ ἡ­μῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐ­ρα­νοῖς, ἁ­γι­α­σθή­τω τὸ Ὄνομά Σου· ἐλ­θέ­τω ἡ βα­σι­λεί­α Σου· γε­νη­θή­τω τὸ θέ­λη­μά Σου ὡς ἐν οὐ­ρα­νῷ καὶ ἐ­πὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρ­τον ἡ­μῶν τὸν ἐ­πι­ού­σιον δὸς ἡ­μῖν σή­με­ρον καὶ ἄ­φες ἡ­μῖν τὰ ὀ­φει­λή­μα­τα ἡ­μῶν, ὡς καὶ ἡ­μεῖς ἀ­φί­ε­μεν τοῖς ὀ­φει­λέ­ταις ἡ­μῶν· καὶ μὴ εἰ­σε­νέγ­κῃς ἡ­μᾶς εἰς πει­ρα­σμόν, ἀλ­λὰ ῥῦ­σαι ἡ­μᾶς ἀ­πὸ τοῦ πο­νη­ροῦ. Ἀ­μήν.
Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον (ιβ΄).
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν τῷ βα­σι­λεῖ ἡ­μῶν Θε­ῷ. Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν Χρι­στῷ τῷ βα­σι­λεῖ ἡ­μῶν Θε­ῷ. Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν αὐ­τῷ, Χρι­στῷ τῷ βα­σι­λεῖ καὶ Θε­ῷ ἡ­μῶν.

“01. ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΡΘΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ”
ΨΑΛΜΟΣ 1ος

Κύριε, βοήθησέ με νὰ γίνω ἕνας εὐλογημένος ἄνθρωπος. Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ δὲ θὰ σκέπτεται ὅπως σκέπτονται οἱ ἀσεβεῖς. Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ δὲ θὰ θέλει νὰ ζεῖ ὅπως ζοῦν οἱ ἁ­μαρ­τω­λοὶ ἄν­θρω­ποι καὶ οὔ­τε θὰ ἐ­πι­θυ­μεῖ νὰ συ­να­να­στρέ­φε­ται ἀν­θρώ­πους ποὺ πα­ρα­σύ­ρουν στὴν καταστροφή. Ναὶ, Κύ­ρι­ε. Βο­ή­θη­σέ με μέ­ρα καὶ νύ­κτα νὰ με­λε­τῶ τὸ νό­μο Σου γιὰ νὰ μα­θαί­νω ποι­ὸ εἶ­ναι τὸ θέ­λη­μά Σου, ὥ­στε σύμ­φω­να μὲ αὐ­τὸ νὰ σκέ­φτο­μαι καὶ νὰ ζῶ.
Τὸ θέ­λη­μά Σου, Κύ­ρι­ε, ἂς γί­νει γιὰ μέ­να τὸ γάρ­γα­ρο καὶ κα­θα­ρὸ νε­ρό, τὸ ὁ­ποῖ­ο ὄ­χι μό­νο θὰ μὲ δρο­σί­ζει καὶ θὰ μὲ θρέ­φει, ὅ­ταν θὰ φυ­τρώ­σω σὰν δέν­δρο κον­τὰ στὰ γάρ­γα­ρα νερά Σου, ἀλ­λὰ καὶ θὰ μὲ πλου­τί­ζει μὲ τὴ γνώ­ση τοῦ θεί­ου θε­λή­μα­τός Σου. Φύ­λα­ξέ με, Κύ­ρι­ε, για­τί, ἂν πά­ρω τὸ δρό­μο τῶν ἁ­μαρ­τω­λῶν ἀν­θρώ­πων, θὰ μοιά­ζω σὰν τὸ ἄ­χυ­ρο ποὺ τὸ πα­ρα­σύ­ρει ὁ ἄ­νε­μος ἐδῶ κι ἐκεῖ καὶ δὲν ἔ­χει καμιὰ ἀ­ξί­α. Κι ἂν ἐ­γώ, Κύ­ρι­ε, ποὺ εἶ­μαι δι­κή Σου εἰκόνα, κα­ταν­τή­σω ἕ­να ἄ­χρη­στο ἄ­χυ­ρο, τότε μὲ τί πρόσωπο θὰ ἐμφανισθῶ μπροστά Σου κατὰ τὴν ὥρα τῆς κρίσεως;
Ὅ­μως Ἐσὺ, Κύ­ρι­ε, μὴ μὲ ἀ­φή­νεις νὰ πά­ρω τὸ δρό­μο τῶν ἁμαρτωλῶν ἀνθρώπων ποὺ ὁδηγεῖ στὴν καταστροφή, ἀλλὰ στήριξέ με καὶ δός μου δύναμη, ὥστε πορευόμενος στὴ ζωὴ αὐτὴ σύμ­φω­να μὲ τὸ θέ­λη­μά Σου, νὰ φθά­σω καὶ ἐ­γὼ στὴ συν­τρο­φιὰ τῶν ἁ­γί­ων, τῶν δι­καί­ων καὶ τῶν ἀγ­γέ­λων. Ἀ­μήν.

Προσευχή Ν0 01 από το Βιβλίο του Αρχ. Νικηφόρου Κοντογιάννη ¨ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΚΥΡΙΕ” .

Τὸ βιβλίο δὲν εἶναι μιὰ μεταφραστικὴ προσέγγιση τῶν ψαλμῶν, οὔτε ἑρμηνευτική.
Εἶναι προσευχὲς ἐμπνευσμένες ἀπὸ τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸ Ψαλτῆρι, γιὰ νὰ ἀγγίζουν τὶς σύγχρονες ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων.
Πριν από κάθε προσευχή θα πρέπει να συνηθίσουμε να διαβάζουμε την ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.
Άριστο είναι να μελετούμε και τον ΨΑΛΜΟ που έδωσε την αφορμή να συνταχθεί η αντίστοιχη προσευχή.

ΨΑΛΜΟΣ 1ος- ΚΕΙΜΕΝΟ

Ψαλ. 1,1    Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν.
Ψαλ. 1,2    ἀλλ᾿ ἤ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός.
Ψαλ. 1,3     καὶ ἔσται ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων, ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀποῤῥυήσεται· καὶ πάντα, ὅσα ἂν ποιῇ, κατευοδωθήσεται.
Ψαλ. 1,4     οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς, οὐχ οὕτως, ἀλλ᾿ ἢ ὡσεὶ χνοῦς, ὃν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
Ψαλ. 1,5     διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει, οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ δικαίων·
Ψαλ. 1,6     ὅτι γινώσκει Κύριος ὁδὸν δικαίων, καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται.

ΨΑΛΜΟΣ 1ος- ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Ψαλ. 1,1      Μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δέν πορεύθηκε σύμφωνα μέ τά φρονήματα τῶν ἀσεβῶν καί δέν στάθηκε ἐκεῖ, ὅπου συνάζονται οἱ ἁμαρτωλοί
καί δέν κάθισε σέ τόπο διεφθαρμένων.
Ψαλ. 1,2      Ἀλλά, ἀντίθετα, ἡ ἐπιθυμία του εἶναι (μόνο) στόν Νόμο τοῦ Κυρίου καί τόν Νόμο Αὐτοῦ ψελλίζει μέρα καί νύχτα.
Ψαλ. 1,3      Καί αὐτός θά εἶναι σάν τό δένδρο, πού εἶναι φυτευμένο στά τρεχούμενα νερά, τό ὁποῖο δίνει τόν καρπό του στόν κατάλληλο καιρό καί τά φυλλώματά του δέν πέφτουν καί ὅλα ὅσα κάνει θά ἐπιτυγχάνουν.
Ψαλ. 1,4      Δέν θά συμβαίνει ὅμως ἔτσι μέ τούς ἁμαρτωλούς, δέν θά συμβαίνει ἔτσι! Ἀλλά θά μοιάζουν σάν τό χνοῦδι, πού ἐξαφανίζει ὁ ἄνεμος ἀπό τό πρόσωπο τῆς γῆς.
Ψαλ. 1,5      Γι᾽ αὐτό δέν θά ἀθωωθοῦν (ἀπό τόν Κύριο) οἱ ἀσεβεῖς στήν γενόμενη (καθημερινή) κρίση, οὔτε οἱ ἁμαρτωλοί θά ἀριθμοῦνται στήν κοινότητα τῶν δικαίων·
Ψαλ. 1,6      γιατί φροντίζει ὁ Κύριος γιά τούς διαίους, ἐνῶ οἱ ἀσεβεῖς θά καταστραφοῦν.