ΚΥΡΙΑΚΗ Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:
«Το πάρε δώσε με το Θεό»
Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Υπαπαντή του Σωτήρος ΕΔΩ
ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ὅταν συμπληρώθηκαν οἱ σαράντα ἡμέρες ποὺ ὁ Μωσαϊκός Νόμος ὁρίζει γιὰ τὸν καθαρισμό τῆς μητέρας ἑνὸς νεογέννητου (βλ. Λευ. 12, 2-4) ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καὶ ὁ Ἰωσὴφ ὁδήγησαν τὸ Θεῖο Βρέφος στὴν Ἱερουσαλἠμ γιὰ νὰ τὸ παρουσιάσουν στὸν Κύριο. Κάθε πρωτότοκο ἀγόρι, ἀνήκοντας δικαιωματικὰ στὸν Κύριο (Ἔξ. 13,15), ἔπρεπε νὰ Τοῦ ἀφιερωθεῖ στὸν Ναό, καὶ κατὰ κάποιον τρόπο νὰ ἐξαγορασθεῖ μὲ τὴν θυσιαστικὴ προσφορὰ ἑνὸς ἀμνοῦ ἑνὸς ἔτους ἤ δύο τρυγονιῶν ἤ δύο περιστεριῶν, γιὰ τὶς φτωχές οἰκογένειες (Λευ.12,8). Ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ ὁ Νομοθέτης τοῦ λαοῦ Του Ἰσραήλ, Αὐτὸς ποὺ δὲν ἦλθε νὰ καταλύσει τὸν Νόμο, ἀλλὰ νὰ τὸν πληρώσει (Ματθ. 5,17), προσλαμβάνοντας στὴν δικὴ Του ὑπόσταση τὴν ἐκ τῆς παρακοῆς θνητή μας φύση, τὴν ἀποκαθιστᾶ μὲ τὴν ἔλευσή Του στὸν κόσμο, γινόμενος ὁ ἴδιος ὑπάκουος σὲ ὄλα τὰ προστάγματά τοῦ Νόμου. Πηγή κάθε δωρεᾶς καὶ κάθε χάριτος, γίνεται ὁ ταπεινότερος καὶ πτωχότερος ἀνάμεσά μας. Ὑποτάσσεται στὸν Νόμο ποὺ Ἐκεῖνος μᾶς ἔδωσε καὶ ποὺ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουμε παύσει νὰ παραβιάζουμε, δείχνοντάς μας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ, ὅτι ἡ ὑπακοὴ εἶναι ὁδὸς τῆς συμφιλίωσής μας μὲ τὸν Θεὸ. Παρόλο ποὺ μήτε Ἐκεῖνος μήτε ἡ ἄμωμη μητέρα Του εἶχαν ἀνάγκη καθαρισμοῦ, τὴν ὄγδοη ἡμέρα ὑπέβαλε τὴν σάρκα Του στὴν περιτομή, καὶ περίμενε κατόπιν στὴν Βηθλεὲμ νὰ περάσει τὸ νενομισμένο διάστημα γιὰ νὰ παρουσιάσει στὸν Ναὸ τῆς δόξης Του αὐτὸ τὸ σῶμα ποὺ προσέλαβε γιὰ νὰ τὸ καταστήσει νέον, τέλειο Ναὸ τῆς θεότητός Του. Αὐτός, ὁ ἀπρόσιτος καὶ ἀπερινόητος Θεός, συγκαταβαίνει νὰ ἀνταλλαγεῖ μὲ τὴν προσφορὰ τῶν πτωχῶν: τὰ περιστέρια και τὰ τρυγόνια, σύμβολα τῆς ἀγνότητος, τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀθωότητας ποὺ ὁ φιλάνθρωπος Σωτὴρ ἦλθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ μὰς φέρει.
Φθάνοντας στὸν Ναὸ, τοὺς ὑποδέχθηκε ὁ ἀρχιερέας Ζαχαρίας, πατέρας τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Προδρόμου, ὁ ὁποῖος ἀπρόσμενα ὁδήγησε τὴν Θεοτόκο στὸν τόπο τὸν προορισμένο γιὰ τὶς παρθένες. Τὴν στιγμὴ ἐκείνη ἔφθασε στὸν Ναὸ ἕνας ἄνθρωπος ὀνόματι Συμεών. Δίκαιος καὶ εὐλαβὴς τηρητὴς τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, περίμενε ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια τὴν ἐκπλήρωση τῆς προφητείας ποὺ τοῦ εἶχε ἐμπνεύσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα: ὅτι δηλαδὴ δὲν θὰ πέθαινε πρὶν δεῖ καὶ ἀγγίξει τὸν Σωτήρα Χριστό. Ὁ γέροντας αὐτός, ποὺ στὸ πρόσωπό του εἰκονιζόταν ἡ ἀπ’αἰῶνος προσδοκία τοῦ Ἰσραήλ, ἔτεινε τότε τοὺς βραχίονές του, μὲ τὰ χέρια του καλυμμένα ἀπὸ τὶς πτυχὲς τοῦ ἱματίου, γιὰ νὰ δεχθεῖ τὸν Σωτήρα, ὅπως ἐπὶ ἑνὸς χερουβικοῦ θρόνου, καὶ εὐχαριστώντας τὸν Θεὸ εἶπε: Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ∙ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου (Λουκ. 2,29). Ἡ Διαθήκη τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ ἀκυρώθηκε διὰ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὁ σκοτεινὸς Νόμος ζητοῦσαν διὰ μέσου τοῦ πρεσβυτέρου Συμεὼν νὰ ἀποσυρθοῦν μπροστὰ στὸ φῶς τῆς χάριτος. Ὁ γέροντας αὐτός, βλέποντας καὶ ἀγγίζοντας τὸν Σωτήρα ποὺ εἶχαν ἀναγγείλει καὶ προετοιμάσει οἱ Δίκαιοι καὶ οἱ Προφῆτες ἀπὸ αιῶνες, μποροῦσε πιὰ νὰ ζητήσει μὲ παρρησία ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τὸν λυτρῶσει ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς σαρκὸς καὶ τῆς φθορᾶς, γιὰ νὰ κάνει τόπο στὴν αἰώνια νεότητα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀνήγγελλε ἔτσι ἐπισήμως τὴν κατάργηση τῶν προτυπῶσεων καὶ ἀπήγγελλε τὴν ἔσχατη προφητεία ὅσον ἀφορᾶ τὸν Σωτήρα, προλέγοντας στὴν Μητέρα Του, ὅτι τὸ Πάθος Του καὶ ἡ ζωοποιὸς Ἀνάστασή Του θὰ εἶναι σημεῖο ἀντιλεγόμενο καὶ θὰ ἐπιφέρει τὴν πτώση τῶν ἀσεβῶν καὶ τὴν ὕψωση ὅσων θὰ πιστέψουν εἰς Αὐτόν.
Μία γυναίκα ὀνόματι Ἄννα, ἀπὸ τὴν φυλή Ἀσήρ – προχωρημένης ἡλικίας καὶ γνωστὴ σὲ ὅσους σύχναζαν στὸν Ναό, γιατὶ μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια γάμου εἶχε χηρεύσει καὶ ἔκτοτε ὑπηρετοῦσε ἐκεῖ διαρκῶς τὸν Θεὸ ἀναμένοντας τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία ἐν νηστείᾳ καὶ προσευχῇ – προχώρησε κι αὐτὴ πρὸς τὸ Παιδίον καὶ ἄρχισε νὰ δοξάζει τὸν Θεὸ ἀναγγέλλοντας σὲ ὅλους τὴν λύτρωση τοῦ Ἰσραήλ.
Οἱ παρευρισκόμενοι φαρισαῖοι, ἀκούγοντας τέτοιες ἀποκαλύψεις καὶ ἔξαλλοι ποὺ ἔβλεπαν τὴν Μαρία μεταξὺ τῶν παρθένων, ἔσπευσαν νὰ ἀναφέρουν τὰ συμβάντα στὸν Ἡρώδη. Ἐκεῖνος κατάλαβε ὅτι τὸ παιδί πρέπει νὰ ἦταν ὁ νέος βασιλέας γιὰ τὸν ὁποῖον τοῦ εἶχαν κάνει λόγο οἱ Μάγοι ποὺ εἶχαν ἀκολουθήσει τὸ ἀστέρι ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ καὶ ἔστειλε ἀμέσως στρατιῶτες νὰ τὸ θανατώσουν. Προειδοποιημένοι ἐγκαίρως ἡ Μαρία καὶ ὁ Ἰωσήφ, ἄφησαν τὴν πόλη καὶ κατέφυγαν στὴν Αἴγυπτο, ὁδηγημένοι ἀπὸ Ἄγγελο Κυρίου. Κατὰ τὴν παράδοση, δὲν ἐπέστρεψαν, παρὰ μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια, στὴν Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας. Καὶ τὸ παιδὶ μεγάλωνε ἥσυχα, περιμένοντας τὴν κατάλληλη στιγμὴ γιὰ τὴν δημόσια ἀποστολὴ του.
Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ τῆς Υπαπαντῆς τοῦ Κυρίου – ἤ τοῦ Ἐξαγνισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ὅπως ὀνομάζεται στὴν Δύση – ἦταν γνωστὴ ἀπὸ τὸν 4ο αιώνα στὰ Ἱεροσόλυμα, ὅπου ἑορταζόταν στὶς 14 Φεβρουαρίου γιὰ νὰ συμπίπτει μὲ τὴν τεσσαρακοστὴ ἡμέρα ἀπὸ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἑορταζόταν τότε στὶς 6 Ἰανουαρίου. Εἰσήχθη στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὸν αὐτόκράτορα Ἰουστινιανὸ τὸ 542 καὶ κατατάχθηκε τότε μεταξύ τῶν δεσποτικῶν ἑορτῶν.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 6ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Λουκ.β’ 23-40
ΚΕΙΜΕΝΟ
22 Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, 23 καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, 24 καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν. 25 Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἱεροσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν Ἅγιον ἐπ’ αὐτόν· 26 καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου. 27 καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ, 28 καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· 29 νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, 30 ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, 31 ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν. 32 φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. 33 καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ. 34 καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. 35 καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί. 36 Καὶ ἦν Ἄννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ· αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα ἔτη μετὰ ἀνδρὸς ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς, 37 καὶ αὐτὴ χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν· 38 καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱερουσαλήμ. 39 Καὶ ὡς ἐτέλεσαν ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς τὴν πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέτ. 40 Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
22Όταν, επίσης, συμπληρώθηκαν οι μέρες για τον καθαρισμό τους – σύμφωνα με το μωσαϊκό νόμο – τον πήγαν στα Iεροσόλυμα για να τον αφιερώσουν στον Kύριο, 23(όπως είναι γραμμένο στο νόμο του Kυρίου, ότι «κάθε αρσενικό που πρωτοανοίγει μήτρα, άγιο θα θεωρηθεί για τον Kύριο») 24και για να προσφέρουν θυσία ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο νεογέννητα περιστέρια όπως απαιτεί ο νόμος του Kυρίου. 25Eκείνη ακριβώς την εποχή υπήρχε στα Iεροσόλυμα ένας άνθρωπος που λεγόταν Συμεών. Kι ο άνθρωπος αυτός ήταν δίκαιος και ευσεβής, που προσδοκούσε την παρηγοριά του Iσραήλ και το Πνεύμα το άγιο ήταν επάνω του. 26Σ’αυτόν, λοιπόν, είχε αποκαλυφθεί από το άγιο Πνεύμα ότι δε θα πεθάνει πριν δει τον Xριστό του Kυρίου. 27Έτσι, με την καθοδήγηση του Πνεύματος, ήρθε στο ναό, και μόλις οι γονείς έφεραν μέσα το παιδάκι, τον Iησού, για να κάνουν γι’αυτόν ό,τι συνηθίζεται σύμφωνα με το νόμο, 28το πήρε στην αγκαλιά του και δοξολόγησε το Θεό και είπε: 29 «Tώρα πια αξιώνεις το δούλο σου, Kύριε, να πεθάνει ειρηνικά, σύμφωνα με την υπόσχεσή σου. 30Γιατί τα μάτια μου είδαν το μέσο της σωτηρίας σου 31που ετοίμασες κατάντικρυ όλων των λαών. 32Φως που θ’αποτελέσει αποκάλυψη για τα έθνη και δόξα για το λαό σου τον Iσραήλ». 33Kι απορούσαν ο Iωσήφ και η μητέρα του παιδιού γι’αυτά που λέγονταν γι’αυτό. 34Aκόμα, ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στη Mαριάμ, τη μητέρα του παιδιού: «Nα! Aυτός είναι προορισμένος να γίνει η αιτία για την πτώση ή την ανόρθωση πολλών στο Iσραήλ και σημείο αντιλεγόμενο. 35Mάλιστα, ακόμα και τη δική σου προσωπικά την ψυχή ρομφαία θα τη διαπεράσει, έτσι που ν’αποκαλυφτούν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών». 36Yπήρχε επίσης η προφήτισσα ʼννα, κόρη του Φανουήλ, από τη φυλή του Aσήρ. Aυτή ήταν γριά, πολύ περασμένης ηλικίας, που είχε ζήσει εφτά χρόνια με τον άντρα της από την ημέρα του γάμου της. 37Kαι τώρα, χήρα πια, περίπου ογδόντα τεσσάρων χρόνων, δεν απομακρυνόταν από το ναό, όπου λάτρευε το Θεό νύχτα και μέρα με νηστείες και προσευχές. 38Tην ώρα εκείνη, λοιπόν, παρουσιάστηκε κι αυτή κι ευχαριστούσε τον Kύριο και μιλούσε γι’αυτόν σε όλους εκείνους που πρόσμεναν λύτρωση στα Iεροσόλυμα. 39Kι όταν τέλειωσαν όλα εκείνα που ήταν καθορισμένα να κάνουν σύμφωνα με το νόμο του Kυρίου, επέστρεψαν στην πόλη τους τη Nαζαρέτ στη Γαλιλαία.40Στο μεταξύ, το παιδί μεγάλωνε και δυνάμωνε στο πνεύμα και γέμιζε με σοφία, ενώ το κάλυπτε η χάρη του Θεού.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Χαῖρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε, ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἠμῶν, φωτίζων τοὺς ἐν σκότει. Εὐφραίνου καὶ σὺ Πρεσβῦτα δίκαιε, δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τὸν ἐλευθερωτὴν τῶν ψυχῶν ἠμῶν, χαριζόμενον ἠμὶν καὶ τὴν Ἀνάστασιν.
