Θεία Λειτουργία – Αγίου Τρύφωνος 1/2/2023
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τρυφὴν τὴν ἀκήρατον, ἰχνηλατῶν ἐκ παιδός, βασάνους ὑπήνεγκας, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤθλησας ἄριστα ὅθεν τὴν τῶν θαυμάτων, κομισάμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάβης, καὶ παντοίας ἀνάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τοὺς σὲ μακαρίζοντας.
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ
Ὅλη ἡ ζωή τοῦ Χριστιανοῦ εἶναι ἕνας συνεχής ἀγῶνας κατά τοῦ πονηροῦ, ἀλλά μερικοί ἄνθρωποι ποῦ κατόρθωσαν νά ζοῦν μέ καθαρότητα ψυχῆς ἔλαβαν τή χάρη ὄχι μόνο νά διαλύουν τίς ἐπιθέσεις τῶν δαιμόνων ἀλλά καί νά θεραπεύουν τούς δαιμονισμένους. Αὐτό συνέβη καί μέ τόν Ἄγιο Τρύφωνα, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπό τήν Λάμψακο τῆς Φρυγίας καί ἔζησε στά μέσα τοῦ 3ου μ.Χ αιώνα. Προερχόταν ἀπό φτωχή οἰκογένεια καί σάν νέος ἔβοσκε χῆνες γιά νά κερδίζει τόν ἐπιούσιο. Εὐσεβής ὅμως κι ἐνάρετος ὅπως ἦταν μελετοῦσε τήν Ἀγία Γραφή καί προσπαθούσε νά τήν ἐφαρμόζει στή ζωή του. Γρήγορα ἔμαθε πολλά γιά τῆν πίστη, ἔτσι ὥστε ἔγινε ἱκανός νά διδάσκει καί τούς ἄλλους. Ἦταν πολύ ταπεινός κι ὁ Θεός, τοῦ ἔδωσε τό χάρισμα τῶν ἰάσεων, νά θεραπεύει ἀσθένειες καί ἀκόμη νά διώχνει τά διαμόνια ἀπό τούς βασανισμένους ἀνθρώπους. Χαρακτηριστικό τῶν θαυμάτων του εἶναι τό ἑξῆς περιστατικό:Ὀ αὐτοκράτορας Γορδιανός εἶχε μία μονάκριβη κόρη, μορφωμένη καί ὄμορφη, ἡ ὁποία ὄμως βασανιζόταν ἀπό φοβερό δαιμόνιο. Παρ’ὅλες τίς προσπάθειες καί τά ἔξοδα τῶν γονέων της δέν ἔβρισκε καμία θεραπεία. Κάποια μέρα τό δαιμόνιο ποῦ ἦταν μέσα της φώναξε: -Ἄν δέν ἔλθη ὁ Τρύφων ἐδῶ, δέν βγαίνω γιατί μόνο αὐτός ἔχει τή δύναμη νά μέ διώξει ἀπό τό κατοικητήριο τοῦτο! Ὁ πατέρας της, αὐτοκράτορας Γορδιανός, ἀμέσως ἔστειλε ἀνθρώπους του στίς διάφορες ἐπαρχίες τῆς αὐτοκρατορίας νά ἀναζητήσουν τόν Τρύφωνα καί νά τόν φέρουν στά ἀνάκτορα. Οἱ βασιλικοί ἀπεσταλμένοι ἔφθασαν καί στή Λάμψακο, ὅπου βρῆκαν τό χηνοβοσκό Τρύφωνα, καί τόν πῆραν μαζί τους γιά τή Ρώμη. Ὅταν πλησίαζε ὁ Τρὐφων στή Ρώμη, τό δαιμόνιο ἀγρίεψε καί κατασπάραζε τήν κόρη. Μόλις ὁ Ἅγιος ἔφτασε καί ἔμαθε τά γεγονότα, νήστεψε ἔξι ἡμέρες καί προσευχήθηκε. Ὁ αὐτοκράτορας καί ὅλοι οἱ δικοί του, ἀλλά καί κόσμος πολύς, παρακολουθοῦσαν μέ ἀγωνία. Ὁ Ἅγιος μέ ἐπιβλητική φωνή στρέφεται στό δαιμόνιο και λέγει:-Στό .ονομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σέ διατάσσω νά φανερωθείς μπροστά μας. Ἐκείνη τή στιγμή ἐνώπιον ὅλων φάνηκε τό δαιμόνιο σάν ἕνα μαῦρο σκυλί μέ φλογώδη μάτια καί τό κεφάλι πρός τή γῆ. Ὁ Ἅγιος τό ἐρωτᾶ:- Ποιός σοῦ ἔδωσε τήν ἄδεια νά μπεῖς σ’ αὐτήν τήν κόρη καί νά τήν βασανίζεις;Τί ἐξουσία ἔχετε ἐσεῖς στά πλάσματα τοῦ Θεοῦ; Καί τό δαιμόνιο ἀπάντησε:- «Ὁ πατέρας μου μέ ἔστειλε νά τή βασανίσω» καί συνέχισε «Ἐμεῖς δέν ἔχουμε καμία έξουσία νά βασανίζουμε τούς Χριστιανούς, γιατί εἴναι βαπτισμένοι στό ὄνομα τῆς Ἀγίας Τριάδος καί τούς φοβόμαστε. Πηγαίνουμε μόνο σέ ἐκείνους πού βρίσκονται μακριά ἀπό τόν Θεό καί ἀγαποῦν τά ἔργα μας…». Ὅσοι ἄκουσαν αὐτά τά λόγια φοβήθηκαν καί πολλοί πίστευσαν στό Χριστό. Ὁ Ἅγιος Τρύφων ἐπιτίμησε τό δαιμόνιο, πού ἀμέσως ἔγινε ἄφαντο. Ὁ Βασιλιάς εὐχριστήθηκε πολύ, εὐχαρίστησε τόν Ἄγιο, τοῦ ἔδωσε πολλά καί πλούσια δῶρα καί διέταξε τούς στρατιῶτες του νά τόν συνοδεύσουν μέχρι τήν πατρίδα του. Ὅ Ἅγιος Τρύφων φεύγοντας ἀπό τή Ρώμη, μοίρασε σχεδόν ὄλα τά δώρα στούς πτωχούς πού συναντοῦσε στό δρόμο του. Γύρισε στίς εἰρηνικές ἀσχολίες τοῦ χηνοβοσκοῦ, ἐπιτελῶντας θαύματα καί σκορπῶντας γύρω του οὐράνιες εὐλογίες. Τόν Γρατιανό διαδέχθηκε στό θρόνο τῆς Ρώμης ὁ Δέκιος, ὁ ὁποῖος κήρυξε ἄγριο διωγμό κατά τῶν Χριστιανῶν. Τότε καταγγέλθηκε ἀπό τούς εἰδωλολάτρες ὁ Τρύφων, στόν ἔπαρχο Ἀκυλίνο, ὁ ὁποῖος ἔδωσε ἐντολή νά τόν συλλάβουν. Σάν ἔφθασαν οἱ στρατιῶτες στή Λάμψακο ὁ Ἅγιος παραδόθηκε μόνος του καί δέσμιος ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ ἐπάρχου, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, ὅπου μέ τόλμη καί θάρος ἔδωσε τήν καλή του ὁμολογία. Ὁ ἔπαρχος προσπαθεῖ μέ κολακεῖες καί μεγάλες ὑποσχέσεις νά δελεάσει τόν νεαρό Χριστιανό καί νά τόν κάνει νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη του. Ὅταν εἶδε ὅτι ματαιοπονεῖ, τότε ἄρχισαν οἱ ἀπειλές γιά μαρτύρια καί ὀδυνηρό θάνατο. Ὁ Ἅγιος Τρύφων ὅμως δέν λυγίζει καί ὁ ἔπαρχος διατάζει νά βασανισθεῖ. Οἱ δήμιοι τόν κρέμασαν σέ ἕνα δένδρο καί ἄρχισαν νά τόν τρυποῦν μέ τά σπαθιά του. Βλέποντας τό φρόνημά του ἀκατάβλητο, τόν ἔδεσαν ἀπό τά πόδια σέ ἀτίθασα ἄλογα, τά ὁποῖα τόν ἔσυραν σέ ἐποχή ἄγριου χειμῶνος σέ δύσβατες καί πετρώδεις περιοχές πάνω σέ αἰχμηρές πέτρες, ἐνῶ ὁ Ἅγιος προσευχόταν λέγοντας:«Κύριε συγχώρεσέ τους ἀπό αὐτή τήν ἀμαρτία!». Μετά τό φρικτό αὐτό μαρτύριο ὁ ἔπαρχος Ἀκυλίνος ρωτᾶ τόν Ἅγιο ἄν θέλει νά θυσιάσει στά εἴδωλα τῶν θεῶν. Ὁ ἀθλητής τοῦ Χριστοῦ μέ παρρησία ἀπάντησε:- Ἀνόσιε καί τπων κακῶν ἀρχηγέ, εἶναι δυνατόν νά εῖσαι σωφρονισμένος, ὅταν εἶσαι μεθυσμένος ἀπό τόν δαίμονα;Ἐγώ ζῶ μέ σωφροσύνη, γιατί ἔχω τόν Θεό μέσα μου! Ὁ Ἅγιος Τρύφων κλείσθηκε στή φυλακή. Λίγες μέρες μετά ὁ ἔπαρχος τόν καλεῖ γιά νέα ἀνάκριση, ὅπου μέ θάρρος ὀμολογεῖ τήν ἀκλόνητη πίστη του στό Χριστό. Τότε ὁ ἔπαρχος προστάζει ὀδυνηρότερα βασανιστήρια. Τέλος πῆραν τήν ἀπόφαση νά τόν ἀποκεφαλίσουν. Πρίν ὅμως ἐκτελεσθεῖ ἡ ἀπόφαση ὁ Ἅγιος Τρύφων παρέδωσε τήν ψυχή του στόν Κύριο, ὠστόσο οἱ δήμιοι ἀπέκοψαν τήν κεφαλή τοῦ Χριστιανοῦ Μάρτυρα.
Ὁ Ἅγιος Τρύφων τιμήθηκε πολύ ἀπό τόν ἀγροτικό κόσμο τῆς χώρας μας καί θεωρεῖται ὁ προστάτης τους. Γι’ αὐτό ὁ Ἅγιος Τρύφωνας παριστάνεται στήν εἰκόνα νά κρατᾶ ἕνα δρεπάνι, θυμίζοντας τόν πλούσιο θερισμό ὄχι μόνο τῶν ἀγρῶν ἀλλά καί τῶν ἀγρῶν τῆς ψυχής, ὤστε νά ἀποδώσει καρπό ἑκαντοπλασίονα.
Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις Κυπρή, 2010
