ΚΥΡΙΑΚΗ  ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ  – ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΗΤΑ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:

«Εχουμε δύο σταυρούς. Εσύ ποιον θα σηκώσεις;»

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Μετά την Ύψωση ΕΔΩ

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΝΙΚΗΤΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

Ὁ  ἅγιος μάρτυς Νικήτας ἔζησε τὴν ἐποχὴ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου (περὶ τὸ 330).  Ἂν καὶ Γότθος, καταγόμενος ἀπὸ τὴν περιοχὴ τοῦ δέλτα τοῦ Δούναβη (στὴ Μαύρη Θάλασσα ), ὡς βλαστὸς ὅμως περιφανοῦς οἰκογένειας διατήρησε τὴν ἔμφυτη εὐγένειά του ἀνόθευτη στὴ βαρβαρότητα τοῦ γένους του. Ὁ ἔρωτας τῶν ἀρετῶν καὶ ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν Χρηστὸ τὸν ὁδήγησαν κοντὰ στὸν ἁγιώτατο Θεόφιλο , ἀρχιεπίσκοπο Γοτθίας, ἕνα ἀπὸ τοὺς διαλάμψαντας θεοφόρους Πατέρας τῆς Ἂ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀπὸ τὸν ὁποῖο διδάχθηκε τὴν χριστιανικὴ πίστη. Ἐκπαιδευόμενος στὰ ἱερὰ γράμματα ἀπὸ τὸν διάδοχο τοῦ Θεοφίλου Οὐλφίλα (318 – 383), ὁ Νικήτας συνέχισε τὸ ἔργο αὐτὸ καὶ ἐνέπνευσε στὸν λαὸ τὸν πόθο γιὰ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ.

Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ἡ θρησκευτικὴ ἀντίθεση εἶχε χωρίσει τοὺς Γότθους σὲ δύο ἐχθρικὲς παρατάξεις. Οἱ ὑπὸ ἀρχηγὸ τὸν σκληρὸ καὶ ἀσεβέστατο Ἀθανάριχο ἦσαν ὀπαδοὶ τῆς πατρογονικῆς εἰδωλολατρίας, ἐνῶ οἱ ὑπὸ τὸν Φριτιγέρνη εἶχαν ἀποδεχθεῖ τὸν χριστιανισμό. Ἡ στρατιωτικὴ ὑπεροχὴ τοῦ Ἀθαναρίχου ἀνάγκασε τὸν Φριτιγέρνη νὰ ζητήσει βοήθεια ἀπὸ τὸ Βυζάντιο καὶ ὁ βασιλεὺς Οὐαλῆς (364- 378) τοῦ παρεχώρησε τὸ στράτευμα τῆς Θράκης. Ὁ Φριτιγέρνης, ἔχοντας προπορευόμενο ὅλων τῶν στρατιωτικῶν του δυνάμεων τὸν τίμιο Σταυρό, νίκησε κατὰ κράτος τὸν Ἀθανάριχο, ὁ ὁποῖος μόλις διέφυγε τὴν σφαγή. Αὐτὴ ἡ νίκη ἔγινε αἰτία πολλοὶ Γότθοι νὰ ἀσπασθοῦν τὸν χριστιανισμό.

Ἀργότερα ὁ Ἀθανάριχος ἀνέκτησε τὴν δύναμή του καὶ πνέοντας μίσος κατὰ τῶν χριστιανῶν τοὺς συνελάμβανε καὶ τοὺς ὑπέβαλλε σὲ βάρβαρα βασανιστήρια. Ὁ Νικήτας, γνωστὸς γιὰ τὴν εὐσέβεια καὶ τὰ δημόσια κηρύγματά του, συνελήφθη ξαφνικὰ τὴν ὥρα ποὺ ἐκήρυττε. Σύρθηκε βίαια ἐνώπιον τοῦ Άθαναρίχου καί, μονολότι ἐξαναγκάσθηκε νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του, αὐτὸς μὲ ὅλη του τὴ δύναμη ὀμολογοῦσε τὸν Χριστό. Οἱ ἀσεβεῖς συνέτριψαν ὅλα τὰ μέλη του καὶ τὸν ἔρριξαν στὴν φωτιά∙ ἀλλὰ καὶ μέσα ἀπὸ τὶς φλόγες ὁ ἅγιος Νικήτας δὲν ἔπαυσε νὰ ὑμνεῖ τὸν Θεό, μέχρις ὅτου παρέδωσε τὴν ψυχὴ του (372).

Κάποιος φίλος τοῦ ἁγίου ἀπὸ τὴν Μοψουεστία, ποὺ ὀνομαζόταν Μαριανός, ἀναχωρώντας γιὰ τὴν πατρίδα του μετὰ τὸ μαρτυρικὸ τέλος τοῦ ἁγίου, ἀπὸ τὴν πολλὴ του ἀγάπη πρὸς τὸν Νικήτα ἤθελε νὰ πάρει μαζὶ του ὅτι λείψανο εἶχε ἀπομείνει ἀπὸ τὴν φωτιά. Ἐνῶ σκεπτόταν πὼς θὰ τὸ ἀνεγνώριζε ἀπὸ τὰ σώματα τῶν ἄλλων μαρτύρων ποὺ εἶχαν πεταχθεί στὸν ἴδιο τόπο, οὐράνια δύναμη ὑπὸ μορφὴν ἀστέρος στάθηκε ἐπάνω στὸ σῶμα τοῦ Νικήτα. Ὁ Μαριανός τὸ ἀνεγνώρισε ἀμέσως, διότι εἶχε διαφυλαχθεῖ σῶο καὶ ὁλόκληρο∙ τὸ κατεφίλησε, τὸ ἔβαλε σὲ θήκη καὶ τὸ μετέφερε στὴν Μοψουεστία, ὅπου ἐπιτελοῦσε πολλὰ θαύματα.

Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 1ος. Εκδόσεις Ορμύλια.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ
Μαρκ. η’ 34 – θ΄ 1

ΚΕΙΜΕΝΟ

34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου οὗτος σώσει αὐτήν. 36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

1 ΚΑΙ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

    34Ύστερα, αφού κάλεσε κοντά του τον κόσμο μαζί με τους μαθητές του, τους είπε: Όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας απαρνηθεί τον εαυτό του κι ας σηκώσει το σταυρό του και ας με ακολουθεί. 35Γιατί, όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του, θα τη χάσει, κι όποιος χάσει τη ζωή του για χάρη δική μου και του Eυαγγελίου, αυτός θα τη σώσει. 36ʼλλωστε, τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο αν κερδίσει τον κόσμο ολόκληρο, αλλά χάσει τη ζωή του; 37Ή τι θα δώσει ο άνθρωπος σαν αντάλλαγμα για τη ζωή του; 38Όποιος, λοιπόν, ντραπεί για μένα και για τη διδαχή μου στη γενιά τούτη τη μοιχαλίδα κι αμαρτωλή, και ο Γιος του Aνθρώπου θα ντραπεί γι΄ αυτόν όταν έρθει περιβλημένος με τη δόξα του Πατέρα του, μαζί με τους αγίους αγγέλους.  

   1Tους έλεγε ακόμα: Πραγματικά, σας λέω, υπάρχουν μερικοί απ αυτούς που στέκονται εδώ, οι οποίοι δε θα γευτούν θάνατο, ώσπου να δουν τη βασιλεία του Θεού να έχει έρθει με δύναμη.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Νίκην ἔστησας, κατὰ τῆς πλάνης, νίκης εἴληφας, ἄφθαρτον γέρας, ἐπαξίως Νικήτα φερώνυμε, σὺ γὰρ νικήσας ἐχθρῶν τὴν παράταξιν, διὰ πυρὸς τὸν ἀγῶνα ἐτέλεσας. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.