ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΟΥ
Ἀνθρωποι πού φλέγονται ἀπό θεῖο ζῆλο πίστης καί ἀφοσίωσης στό Θεό ἐλάχιστοι ὑπάρχουν. Σ’ αὐτούς ἀνήκει καί ὁ Προφήτης Ἡλίας.Ἕνα φλογερό καμίνι ἦταν ἡ ζωή του πού ποτέ δέν γνώρισε συμβιβασμούς καί ὑποχωρήσεις, τά ἔδωσε ὅλα γιά ὅλα. Ἡ ζωή του ἦταν πύρινη κι ὁ θάνατός του ἀνάληψη «ἐπί πυρίνου ἄρματος» στόν ούρανό. Ἔζησε κατά τόν 9ο π.Χ. αἰῶνα καί ὐπῆρξε ἕνας ἀπό τούς μεγαλύτερους Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ὁ ἴδιος δέν ἔγραψε τίποτα. Ὅ,τι ξέρουμε γιά τή θαυμαστή ζωή του τό γνωρίζουμε ἀπό τά βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης «Βασιλειῶν Γ’καί Δ’». Καταγόταν ἀπό τή φυλή τοῦ Ἀαρῶν καί γεννήθηκε στήν πόλη Θέσβη πού βρίσκεται πέραν τοῦ Ἰορδάνου. Ἡ γέννησή του σημαδεύτηκε μέ ἔνα ἐκπληκτικό θαῦμα πού εἶδε ὁ πατέρας του, Σωβάκ. Ἐκεῖ πού κοιμόταν εἶδε μερικούς λευκοφορεμένους νέους νά πλησιάζουν τήν κούνια, νά παίρνουν τό βρέφος καί νά τό ὀνομάζουν Ἠλία. Ἔπειτα τό γύμνωσαν καί τό σπαργάνωναν μέ φλόγες φωτιᾶς. Γεμάτος ἀγωνία ὁ Σωβάκ βλέπει στή συνέχεια νά ταΐζουν τό βρέφος μέ φωτιά. Ἔντρομος ὁ Σωβάκ άνέφερε τό ὅραμά του στούς Ἱερεῖς κι ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν νά μή φοβᾶται γιατί ἡ ζψή τοῦ παιδιοῦ του θά εἶναι γεμάτη θεϊκό φῶς. Ὁ λόγος του θά εἶναι φωτιά καί ὁ ζὴλος του τόσο φλογερός πού θά κρίνει τό λαό μέ φωτιά καί μαχαίρι. Ὅλα αὐτά βγῆκαν ἀληθινά καί ὁ Ἡλίας ἀνεδείχθη ἕνας ἐνεργητικός προφήτης γιά 25 χρόνια καί ἄφοβος εἶπε καθαρά καί ξάστερα τήν άλήθια μπροστά σέ βασιλεῖς καί ἄρχοντες. Γιά νά τιμωρήσει τόν ἀσεβῆ βασιλιά Ἀχαάβ καί τήν εἰδωλολάτρισσα βασίλισσα Ἰεζάβελ γιά τρία ὁλόκληρα χρόνια μέ τή δύναμη τῆς προσευχῆς του σταμάτησε τή βροχή. Τότε κι ὁ Προφήτης ἀνεχώρησε στά βουνά γιά νά ἀποφύγει τήν ὀργή τῆς Ἰεζάβελ, τότε μιά χήρα γυναίκα τόν φιλοξένησε στό σπίτι της. Ὁ Προφήτης εὐλόγησε τό λιγοστό της ἀλεύρι καί λάδι ὥστε ὅσο διαρκεῖ ἡ πείνα νά μήν τελειώσουν. Ἔπειτα ὅταν ἀρρώστησε τό μοναδικό παιδί της καί πέθανε, μέ σιγκίνηση ὁ Προφήτης τό φύσηξε τρεῖς φορές στό πρόσωπο καί παρακάλεσε τό Θεό νά τό ἐπαναφέρει στή ζωή. Κί ἔγινε αὐτό: τό παιδί ἀναστήθηκε.
Ὡστόσο ὁ βασιλιάς Ἀχαάβ βλέποντας τή φοβερή ξηρασία ἀναζητᾶ παντοῦ τόν Ἠλία, πού μέ ἐντολή τοῦ Θεοῦ ἐμφανίζεται μπροστά του καί τοῦ ζητᾶ νά ἀνέβουν στό Καρμήλιον ὅρος κι ἐκεῖ νά προσφέρουν θυσία ὁ καθένας στό Θεό του χωρίς φωτιά. Ὅποιος βωμός ἀνάψει ἀπό τόν οὐρανό, ἐκεῖνος καί ὁ ἀληθινός Θεός. Ὁλόκληρη μέρα παρακαλοῦσαν οἱ ἱερεῖς τῶν εἰδωλολατρῶν μά φωτιά δέν ἐρχόταν. Μετά ἦρθε καί ἡ σειρά τοῦ προφήτη, πού μέ τήν προσευχή του κατέβασε τόση φωτιά ἀπό τόν οὐρανό πού κατέφλεξε τά πάντα κι ἀμέσως μετά .εφερε βροχή τόσο δυνατή πού πολλοί κινδύνευσαν.
Ὁ Ἡλίας βλέποντας πώς πολλοί εἶχαν γίνει εἰδωλολάτρες ζητοῦσε ἀπό τό Θεό νά πεθάνει. Ὁ Θεός τόν συγχώρησε κι ὅπως ἀποκαμωμένος κοιμόταν ἔστειλε ἄγγελο νά τόν ξυπνήσει προσφέροντάς του φαΐ καί νερό. Δυναμωμένος ἔπειτα περπάτησε 40 ἠμέρες καί 40 νύχτες καί ἦρθε στό Χωρήβ στό Σινᾶ,ὅπου κατέλυσε σέ ἔνα σπήλαιο. Στό σημεῖο αὐτό ἔνας θεόσταλτος κόρακας τόν ἔτρεφε πρωί καί βράδυ. Ἐκεῖ ἀξιώθηκε νά δεῖ τόν ἴδιο Θεό μέ τό πέρασμα λεπτῆς αὔρας. Τότε ὁ προφήτης γονάτισε λέγοντας:«Ζηλῶν ἐζἠλωκα τῶ Κυρίω», φλογερός, δηλαδή, ζῆλος πλημμυρίζει τήν καρδιά μου πρός χάρη τοῦ Θεοῦ μου.
Μέ ἔντολή τοῦ Θεοῦ ἔρχεται καί πάλι πρός τήν γῆ τοῦ Ἰσραήλ καί στό δρόμο συναντήθηκε μέ τόν Ἐλισσαῖο, πού τοῦ ἔρριξε τή μηλωτή του καλῶντας τόν νά γίνει μαθητής του. Ἔπειτα ἦρθε στό βασιλιά καί τόν ἔλεγξε γιά τήν ἀσέβειά του καί μάλιστα προφητικά του εἶπε ὅτι σύντομα θά πεθάνει. Ἔτσι κι ἔγινε. Πολλά θαυμαστά ἔκαμε ὁ Ἡλίας, ἀκόμα καί τήν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ στή γῆ προεῖπε 816 χρόνια πρίν.
Ἀφοῦ αὐτά κι ἄλλα πολλά θαυμαστά ἔκαμε ἦρθε καί ἡ ὥρα νά φύγει. Μαζί μέ τόν Ἐλισαῖο πῆγαν στήν Βαιθήλ, ἕπειτα στήν Ἱεριχῶ καί τέλος στόν Ἰορδάνη. Ὁ Προφήτης Ἡλίας χτύπησε τά νερά μέ τήν μηλωτή του, τά ὁποῖα χωρίσθηκαν κι ἔτσι πέρασαν στήν ἀντίπερα ὄχθη. Ἐκεῖ καθώς μιλοῦσαν φοβερός ἀνεμοστρόβιλος ἔγινε κι ἀμέσως κάτι σάν ἕνα πύρινο ἄρμα μέ πύρινα ἄλογα κατέβηκε ἀπό τόν οὑρανό καί ἄρπαξε τόν Προφήτη Ἠλία μέσα σέ φλόγες, πού δέν ἔκαιγαν τό σῶμα του καί τό πύρινο αὐτό ἄρμα ἀνέβηκε ψηλά καί χάθηκε στόν οὐρανό. Ἔντρομος ὁ Ἐλισσαῖος φωνάζει: -Πάτερ, Πάτερ, Ἅρμα Ἰσραήλ καί Ἵππος Αὐτοῦ, Πάτερ, ἐσύ ἤσουν τά ἔρματα καί τό ἱππικό τοῦ Ἰσραήλ, ἡ δύναμή του. Τώρα πού φεύγεις τί θά γίνει; Ἐκείνη τήν ὤρα ἔλαβε ἀπό ἐπάνω τήν μηλωτή τοῦ Προφήτη Ἡλία, σημεῖο πού δήλωνε ὅτι τοῦ δόθηκε ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ γιά νά διαδεχθεῖ τόν Προφήτη Ἡλία στό θεῖο ἔργο.
Ὁ Προφήτης Ἠλίας χωρίς νά γνωρίσει θάνατο ἀνηρπάγη στόν οὐρανό. Γι’αὐτό καί στούς χρόνους τοῦ Χριστοῦ ἦταν διάχυτη ἡ ἄποψη ὅτι θά ἔμφανιζόταν καί πάλι στή γῆ. Ἐπίσης πολλοί ταύτισαν τόν Ἰωάννη τόν Βαπτιστή μέ τόν Ἠλία, ὄσο καί μέ τόν Χριστό. Κατά τήν μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μαζί μέ τόν Μωϋσή συνομιλοῦσαν μέ τόν Χριστό μπροστά στά ἔκθαμβα μάτια τῶν Ἀποστόλων, γεγονός πού ἀποκαλύπτει πόσο μεγάλη θέση κατέχει ὁ προφήτης Ἠλίας στή δόξα τοῦ Θεοῦ.
Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννα Κατσούλα, Εκδόσεις Κυπρή, Αθήνα 2010.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ
Ματθ. θ΄ 1-8
ΚΕΙΜΕΝΟ
1 ΚΑΙ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. 2 Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. 3 καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτος βλασφημεῖ. 4 καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 5 τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; 6 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας – τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. 7 καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. 8 ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
1Mπήκε τότε στο πλοίο, διέσχισε τη λίμνη και ήρθε στην ιδιαίτερη πόλη του.
2Eκεί, λοιπόν, του έφεραν, ξαπλωμένο στο κρεβάτι, έναν παράλυτο. Kαι σαν είδε ο Iησούς την πίστη τους, είπε στον παράλυτο: «Παιδί μου, πάρε θάρρος! Oι αμαρτίες σου έχουν συγχωρηθεί». 3Tότε μερικοί από τους νομοδιδάσκαλους είπαν μέσα τους: «Aυτός εδώ βλαστημάει «! 4O Iησούς, όμως, που κατάλαβε τους διαλογισμούς τους, είπε: «Γιατί εσείς σκέφτεστε πονηρά μέσα στις καρδιές σας; 5Eπιτέλους τι είναι ευκολότερο να πω: Έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου ή να πω: Σήκω και περπάτα; 6Για να μάθετε όμως, ότι ο Γιος του Aνθρώπου έχει εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες πάνω στη γη «―λέει τότε απευθυνόμενος στον παράλυτο: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου». 7Σηκώθηκε τότε και πήγε στο σπίτι του. 8Kαι σαν το είδαν αυτό τα πλήθη, θαύμασαν και δόξασαν το Θεό που έδωσε τέτοια εξουσία στους ανθρώπους.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει, διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.
