ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΑΤΙΑΝΗΣ
Ἡ ἁγία Τατιανή ἧταν κόρη πλουσίου καὶ ἐπιφανοῦς Ρωμαίου ὁ ὁποῖος τρεῖς φορές εἶχε ἐκλέγει στο ἀξίωμα τοῦ ὑπάτου τῆς Ῥώμης. Ήταν χριστιανὴ καὶ διακόνισσα τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπὶ αὐτοκράτορος Ἀλεξάνδρου Σεβήρου (222-235) τὴν κατήγγειλαν ὡς χριστιανή.
Παρουσιάσθηκε ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος, ὁμολόγησε με θάρρος τὸν Χριστό, καὶ ὅταν τὴν ὁδηγῆσαν στὸν ναό, μόνο με τῇ δύναμη τῆς προσευχῆς της συνέτριψε ὅλα τὰ μάταια εἴδωλα. Οἱ στρατιώτες ὁρμῆσαν πάνῳ της μανιασμένοι, τὴν χτύπησαν στο πρόσωπο καὶ τῆς ἔσχισαν τὰ μάγουλα με σιδερένια ἄγκιστρα. Κατόπιν τὴν κρεμάσαν, τῆς καταξέσχισαν τὸ σῶμα με σιδερένια ἄγκιστρα καὶ χτένια· για νὰ τὴν εξευτελίσουν τῆς ξύρισαν τὴν κεφαλὴ καὶ μετὰ τὴν ἔρριξαν σὲ πυρωμένη κάμινο. Διαφυλάχθηκε ὅμως ἀβλαβὴς καὶ τὴν ἔρριξαν στα θηρία τὰ ὁποία δεν τολμούσαν νὰ τὴν πλησιάσουν. Ἐτελειώθη με ἀποκεφαλισμό, κατακτώντας τὸν καλλίνικο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.
Πηγὴ: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 5ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Ματθ.δ’ 12-17
ΚΕΙΜΕΝΟ
12 Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. 13 καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, 14 ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· 15 γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, 16 ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. 17 Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
12Στο μεταξύ, άκουσε ο Iησούς πως συνέλαβαν τον Iωάννη κι αναχώρησε στη Γαλιλαία. 13 Άφησε όμως τη Nαζαρέτ και ήρθε και εγκαταστάθηκε στην παράκτια Kαπερναούμ, στην περιοχή του Zαβουλών και του Nεφθαλείμ, 14έτσι που να βρει την εκπλήρωσή της η προφητεία του προφήτη Hσαΐα, που λέει: 15 Στην πατρίδα του Zαβουλών και στην πατρίδα του Nεφθαλείμ, πάνω στον παράκτιο δρόμο, πέρα από τον Iορδάνη, στη Γαλιλαία που κατοικείται από εθνικούς, 16ο λαός που παρέμενε στο σκοτάδι είδε φως λαμπρό, και για κείνους που παρέμεναν σε τόπο και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε γι’ αυτούς. 17Aπό τότε άρχισε ο Iησούς να κηρύττει και να λέει: «Mετανοείτε, γιατί έχει φτάσει η βασιλεία των ουρανών».
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἰσχύι τῆς πίστεως, κραταιωθεῖσα σεμνή, νομίμως ἐνήθλησας, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, Τατιανὴ ἔνδοξε πάσας γὰρ τᾶς ἰδέας, τῶν δεινῶν ἐνεγκοῦσα, ἤσχυνας τὸν Βελίαρ, τὴ ἀτρέπτω σου στάσει ἐξ οὐ τῆς κακοτροπίας πάντας ἀπάλλαξαν.
