ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΝΘΙΜΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑΣ
Ὁ ἅγιος Ἄνθιμος ἦταν ἐπίσκοπος τῆς πόλεως Νικομηδείας τῆς Βιθυνίας, ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ Μαξιμιανός διέταξε τὴν νύκτα τῶν Χριστουγέννων, νὰ πυρποληθεῖ ὁ ναὸς τῶν χριστιανῶν, μέσα στὸν ὁποῖο εὑρίσκοντο εἴκοσι χιλιάδες πιστοὶ (28 Δεκ). Κατὰ τὴν δοκιμασία αὐτὴν ὁ ἅγιος ἐπίσκοπος, ποὺ προΐσταντο στὴν ἀγρυπνία, ἐνεθάρρυνε τοὺς χριστιανούς, τοὺς ὑπενθύμισε τοὺς Τρεῖς Παῖδας ἐν τὴ καμίνω, βάπτισε τοὺς κατηχουμένους καὶ κοινώνησε ὅλους τῶν ἀχράντων μυστηρίων. Κατὰ θείαν οἰκονομία ὁ Ἄνθιμος διαφυλάχθηκε ἀβλαβὴς ἀπὸ τὴν πυρκαγιὰ καὶ ἀνεχώρησε σὲ κάποια κωμόπολη, ὅπου συνέχισε τὸ ποιμαντικὸ του ἔργο.
Συνελήφθη ὅμως ἀργότερα καὶ ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορος, ὁ ὁποῖος τὸν ἀνέκρινε ἔχοντας ἐκτεθειμένα μπροστὰ του τὰ ὄργανα τῆς τιμωρίας. Ὁ Ἄνθιμος ἄφοβος ὀμολόγησε τὴν πίστη του στὸν Χριστὸ καὶ μὲ πολλὴ ἱλαρότητα δέχθηκε τὶς τιμωρίες∙ ἀποβλέποντας δὲ πρὸς λαμπρότερα ἔπαθλα ἐρέθιζε μὲ τὴν ὁμολογία του τὸν τύραννο γιὰ σκληρότερα βασανιστήρια. Τοῦ τρύπησαν τοὺς ἀστραγάλους μὲ πυρακτωμένες πηρούνες, τὸν ξάπλωσαν γυμνὸ ἐπάνω σὲ ἔδαφος στρωμένο μὲ ὄστρακα καὶ τὸν ράβδισαν σκληρά. Κατόπιν τοῦ φόρεσαν χάλκινα πυρακτωμένα ὑποδήματα καὶ τὸν ἐξανάγκασαν νὰ περπατᾶ.
Κατὰ τὴν ὀδυνηρὴ αὐτὴ βάσανο ἀκούσθηκε θεία φωνή, ποὺ τὸν ἐνίσχυε ὑποσχόμενη οὐράνια βραβεῖα. Ἕνα χαριέστατο χαμόγελο διαγράφηκε τότε στὸ πρόσωπό του, ποὺ ὑποδούλωνε τὴν ἐσωτερικὴ γαλήνη καὶ εὐθυμία τὴν καρδιᾶς του. Γιὰ νὰ κάμψει τὴν ἀνδρεία του ὁ τύραννος πρόσταξε νὰ τὸν δέσουν σὲ τροχὸ συστρεφόμενο συνεχῶς καὶ νὰ κατακαίουν μὲ λαμπάδες τὶς διαλυόμενες σάρκες του. Ἀλλὰ ὁ μάρτυς ὡς χρυσὸς κεκαθαρμένος στὸ πῦρ λαμπρύνθηκε περισσότερο μὲ αὐτὸ τὸ μαρτύριο. Ὅταν ὁ Μαξιμιανός τὸν εἶδε νὰ ἐξέρχεται ἀβλαβὴς ἀπὸ τὸν τροχό, διέρρηξε ἀπὸ ὀργὴ τὴν ἀλουργίδα του. Ὁ ἅγιος τοῦ προφήτευσε ὅτι γρήγορα θὰ χάσει τὴν βασιλεία του καὶ ὁ Μαξιμιανός διέταξε νὰ τὸν ἀποκεφαλίσουν.
Λέγεται ὅτι μετὰ τὴν ἀπότομη ἡ τιμία κάρα του βλάστησε θαυματουργικὰ τρίχες. Σήμερα φυλάσσεται στὴν ἱερὰ μονὴ Ἁγίου Παντελεήμονος, στὸ Ἅγιος Ὄρος.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 1ος. Εκδόσεις Ορμύλια.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Ματθ. κα’ 33-42
ΚΕΙΜΕΝΟ
Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησεν. 34 ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. 35 καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. 36 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. 37 ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. 38 οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. 39 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ἀπέκτειναν. 40 Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; 41 λέγουσιν αὐτῷ· κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. 42 λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
33 «Aκούστε μια άλλη παραβολή: Ήταν κάποιος οικοδεσπότης, που φύτεψε ένα αμπέλι και το περίφραξε. Eπίσης έσκαψε σ’ αυτό ένα πατητήρι κι έχτισε έναν πύργο. Kατόπιν το ανάθεσε στη φροντίδα γεωργών κι έφυγε σε άλλη χώρα. 34Kι όταν έφτασε ο καιρός των καρπών, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς για να πάρουν τους καρπούς του. 35Oι γεωργοί, όμως, έπιασαν τους δούλους του, κι άλλον έδειραν, άλλον σκότωσαν, κι άλλον πετροβόλησαν. 36Ξανάστειλε άλλους δούλους, περισσότερους από τους πρώτους. Aλλά τα ίδια έκαναν και σ’ αυτούς. 37Ύστερα έστειλε το γιο του, λέγοντας: Tο γιο μου θα τον σεβαστούν. 38Oι γεωργοί, όμως, όταν είδαν το γιο, είπαν μεταξύ τους: Aυτός είναι ο κληρονόμος. Eλάτε να τον σκοτώσουμε και να κατακρατήσουμε την κληρονομιά του. 39Έτσι, αφού τον έπιασαν, τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και τον σκότωσαν. 40Όταν, λοιπόν, έρθει ο ιδιοκτήτης του αμπελιού, τι θα τους κάνει τους γεωργούς εκείνους;» 41Tου λένε: «Όπως αρμόζει σε κακούς, αλύπητα θα τους αφανίσει και το αμπέλι θα το αναθέσει στη φροντίδα άλλων γεωργών, που θα του αποδώσουν τους καρπούς στον καιρό τους». 42Tους λέει ο Iησούς: «Ποτέ σας δε διαβάσατε στις Γραφές πως: H Πέτρα που περιφρόνησαν οι οικοδόμοι, αυτή έγινε το αγκωνάρι. Aπό τον Kύριο έγινε αυτό κι είναι αξιοθαύμαστο στα μάτια μας;
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς φοῖνιξ ἐξήνθισας, τὴ Ἐκκλησία Χριστοῦ, καρποὶς τοὶς τῶν λόγων σου, τῶν εὐσεβῶν τᾶς ψυχᾶς, ἐκτρέφων ἐν χάριτι ὅθεν καὶ ἐναθλήσας, Πάτερ Ἄνθιμε χαίρων, ὤφθης Ἱερομάρτυς, εὐκλεὴς τοῦ Σωτῆρος, ὦ πρέσβευε δεόμεθα, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν..
