Θεία Λειτουργία 7:00 – 9:00 π.μ – Εν Χώναις Θαύμα Αρχ.Μιχαήλ  6/9/2023

ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ

Μέσα στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας οἱ ἀγγελοφάνειες κατέχουν σημαντική θέση. Πρίν ἀπό τήν ἔνσάρκον οἰκονομία τοῦ Κυρίου, ὁ ἀρχάγγελος Μιχαήλ μέ πολλούς τρόπους ἔδειξε τήν συμπάθεια καί τή φροντίδα του πρός τό ἀνθρώπινο γένος. Καί μετά βέβαια ἀπό τήν ἐνανθρώπιση τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ οἱ ἀποδείξεις τῆς ἀγάπης του ἦταν πολύ μεγάλες. Ἀπόδειξη, λοιπόν, τῆς μεγάλης του ἀγάπης ὑπὴρξε καί ἡ θαυματουργική του ἐπέμβαση στίς Κολοσσές τῆς Φρυγίας.
Ὅταν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ξεκίνησαν γιά νά κηρύξουν τό λόγο τοῦ Εὐαγγελίου στά πέρατα τῆς γῆς, ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης κατευθύνθηκε ἀρχικά στήν Ἐφεσο. Ἀπό ἐκεῖ ἦρθε στήν Ἱεράπολη τῆς Φρυγίας καί ἀπό ἐκεῖ πέρασε στίς Κολοσσές, ὅπου καί προεῖπε ὅτι ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ πρόκειται νά ἐπισκιάσει μέ τή χάρη του τόν τόπο τους. Κοντά στίς Κολοσσές ὑπῆρχε μία τοποθεσία πού ὀνομαζόταν Χαιρέτοπος. Ἐκεῖ, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης,ἀφοῦ δίδαξε καί θαυματούργησε, προφήτεψε ὅτι θά ἀναβλύσει πλούσιο ἁγίασμα, τό ὁποῖο θά τιμᾶται στό ὄνομα τοῦ Ἀρχιστάτηγου Μιχαήλ καί θά κάνει πολλά θαύματα. Δέν πέρασε πολύς καιρός καί στόν τόπο αὐτό πράγματι ἀνέβλυσε θαυματουργικά ἀπό τήν γῆ πηγή πού θεράπευσε ὅλες τίς ἀσθένειες. Ἔτσι ἐπαληθεύτηκε ὁ λόγος τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελιστῆ καί καθημερινά μέ τή δύναμη τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ πολλοί ἀσθενεῖς, ὄχι μόνο Χριστιανοί ἀλλά καί εἰδωλολάτρες, θεραπεύονταν. Κάποιος εἰδωλολάτρης ἀπό τήν Λαοδικεία, πού εἶχε μία κόρη ἄλαλη, ἄκουσε γιά τίς θεραπευτικές ἰδιότητες τῆς πηγῆς καί τήν ἔφερε στό ἁγίασμα τοῦ ἀρχαγγέλου, ὅπου καί θεραπεύτηκε. Τότε ὁ πατέρας της ἀπό εὐγνωμοσύνη ἔχτισε ἐκεῖ περικαλλῆ ναό πρός τιμή τοῦ Ἀρχιστράτηγου Μιχαήλ.
Εἶχαν περάσει ἐνενήντα χρόνια ἀπό τό χτίσιμο τοῦ ναοῦ, ὅταν μία μέρα ἦρθε ἕνα δεκατετράχρονο παιδί ἀπό τήν Ἱερόπολη μέ σκοπό νά ἀφιερωθεῖ στόν Ταξιάρχη. Ὁ νεαρός αὐτός ὀνομαζόταν Ἄρχιππος.  Παρέμεινε ἐκεῖ, διακονοῦσε στόν ναό ὡς νεωκόρος κι ἔκανε αὐστηρή ἄσκηση παρά τή νεαρή του ἡλικία. Τόσος ἦταν ὁ ζἦλος καί ἡ ἀγάπη του πρός τόν Θεί, ὥστε σύντομα ἔλαβε τό χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Βλέποντας ὁ διάβολος τά καθημερινά θαύματα  τοῦ ἀσκητοῦ, κίνησε ἐναντίον του τόν φθόνο τῶν εἰδωλολατρῶν, πού κατ’ ἐπανάληψη τόν ἐξύβρισαν καί τόν χτύπησαν. Κάποτε θέλησαν να φονεύσουν τόν Ἀρχιππο καί νά ἐξαφανίσουν τό ἁγίασμα. Ὅταν ὅμως πλησίασαν, εἶδαν ἀπό μέσα νά βγαίνει φωτιά κι ἔφυγαν τρομαγμένοι. Στά ἀριστερά τῆς ἐκκλησίας ἔτρεχε ἔνας ποταμός, ὁ Χρύσος. Αὐτόν σκέφθηκαν οἱ εἰδωλολάτρες νά κατευθύνουν πάνω στό ἀγίασμα, ὥστε νά ἀναμειχθεῖ μέ τό νερό τοῦ ποταμοῦ κι ἔτσι οἱ Χριστιανοί νά μή μποροῦν νά τό χρησιμοποιήσουν. Πράγματι ἔστρεψαν τήν κοίτη τοῦ ποταμοῦ Χρύσου πάνω στό ἀγίασμα ἀλλά ξαφνικά τό ποτάμι στράφηκε πρός τά δεξιά τοῦ ναοῦ σέ τόση ἀπόσταση, ὅση εἶχε πρίν πρός τά ἀριστερά. Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ, ἀοράτως παρών, ματαίωσε καί πάλι τά ἄνομα σχέδιά τους.
Ὕστερα ἀπό αὐτήν τήν ἀποτυχία οἱ εἰδωλολάτρες σοφίστηκαν ἄλλο τέχνασμα. Στά ἀνατολικά τοῦ ἀγιάσματος πήγαζαν δύο μεγάλα ποτάμια, ὁ Λυκόκαστρος καί ὁ Κοῦφος. Αὐτά τά δύο ποτάμια σκέφθηκαν οἱ εἰδωλολάτρες νά στρέψουν πάνω στόν ναό μέ τό ἀγίασμα. Ὁ τόπος ἐξ ἄλλου προσφερόταν, ἦταν πολύ κατηφορικός καί τό νερό θά κατέβαινε μέ μεγάλη ὁρμή. Ἐσκαψαν καί σχημάτισαν ἔνα φράγμα γιά νά συγκεντρωθεῖ τό νερό. Ὅταν πέρασαν δέκα μέρες, ἐλευθέρωσαν τό φράγμα καί τά νερά τῶν δύο ποταμῶν ὅρμησαν μέ ἀκράτητη ὁρμή πρός τόν Ναό τοῦ Ἀρχαγγέλου μέ τό ἁγίασμα. Ὁ Ἄρχιππος ἀντελήφθη τί ἑτοίμαζαν οἱ ἀσεβεῖς καί μέ προσευχή πύρινη καί δάκρυα παρακαλοῦσε τόν Ἀρχάγγελο νά ματαιώσει τά σχέδιά τους. Ὁ Ἀρχάγγελος πράγματι ἄκουσε τήν προσευχή του. Καθῶς λοιπόν τά νερά πλησίαζαν μέ βοή, ὁ Ἀρχιππος βλέπει τόν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ. Μήν ἀντέχοντας ὅμως τήν ἀστραφτερή του ὄψη, πού ἔμοιαζε μέ πύρινο στύλο, ὁ ὁποῖος ἔφτανε μέχρι τόν οὐρανό, ἀπό φόβο μεγάλο ἔπεσε κάτω στό ἔδαφος. «Σήκω, Ἀρχιππε, τοῦ φωνάζει ὁ Ἀρχάγγελος, καί στάσου ἀριστερά μου χωρίς νά φοβᾶσα».
Ἀμέσως σηκώνει τό χέρι του, σταυρώνει τήν πέτρα πού ἦταν ριζωμένη πίσω ἀπό τήν ἐκκλησία καί μέ τήν οὐράνια φωνή του προστάζει: «Μέχρι ἐδῶ θά εἶναι ἡ κίνησή σου!». Τά ποτάμια πράγματι στάθηκαν ἐκεῖ. Ἔπειτα μέ τό ἀκόντιό του χτύπησε τόν πέτρινο βράχο. Ὁ βράχος ἄνοιξε μέχρι κάτω βαθιά. Ὁ Ἀρχάγγελος στή συνέχεια κάνει τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καί προστάζει: «Νά χωνευτοῦν τά νερά ἐδῶ». Ἀμέσως τά νερά τῶν ποταμῶν χωνεύτηκαν μέσα σέ ἐκεῖνο τό ρῆγμα. Ἀπό τότε ἡ τοποθεσία ὀνομάσθηκε Χῶνες, πρός δόξα τοῦ Θεοῦ καί τιμῆ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ. Ὁ Ναός ἔμεινε ἄθικτος ἀπό τήν ὁρμή τῶν νερῶν καί ὁ Ἄρχιππος δόξαζε τόν Θεό καί τόν Μέγα Ἀρχιστράτηγο Μιχαήλ γιά τήν φοβερή του θαυματουργία.
Καί σήμερα πού οἱ προκλήσεις τῶν καιρῶν εἶναι μεγάλες καί πολλές, τό ἄγχος καί ἡ ἀγωνία ὅλο καί αὐξάνουν ἡ ἐλπιδοφόρος παρουσία τοῦ Ἀρχαγγέλου εἶναι κάτι περισσότερο ἀπό ἀπαραίτητη. Πῶς νά μήν ψιθυρίσουμε «Σκέπασον ἡμᾶς ὑπό τήν σκέπη τῶν πτερύγων σου, Μέγιστε Μιχαήλ Ἀρχιστράτηγε»;

Πηγή:Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΚΥΠΡΗ, Αθήνα 2010.