ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:

«Αναμονή»

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής ΘΙ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΤΘΙΑΣ

   Τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ δὲν παύει ποτὲ ἔστω κι ἄν συναντήσει δυσκολίες, ἔστω κι ἄν οἱ δυσκολίες προέρχονται ἀπὸ πρόσωπα ἀνάξια τῆς κλήσεως. Κι αὐτοὸ οἱ Ἀπόστολοι ποὺ ἦσαν διαλεγμένοι ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο δὲν ἦσαν ἀναντικατάστατοι.Ὁ Ἰούδας εἶχε θέση τιμητικὴ ἀνάμεσα στοὺς δώδεκα. Ὅμως ἀποδείχθηκε ἀνάξιος αὐτῆς κι ἐξέπεσε. Τὸ ἔργο τῆς ἐκκλησίας δὲν εἶναι ἔργο ἀνθρώπων ἀλλὰ ἔργο Θεοῦ ἐπιτελούμενο ἀπὸ ἀνθρώπους. Τὴν θέση τοῦ ἐκπεσόντος τὴν πῆρε ἄλλος, ὁ Ματθίας, ὄχι μὲ ἀθέμιτα μέσα, ἀλλὰ πάντως ὅλα ἔγιναν μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος μετὰ τὴν ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ὅταν συνῆλθαν οἱ 11 Ἀπόστολοι, ἐκεῖ στὸ ὑπερῶο ἐνώπιον ὅλων, τῶν ἑβδομήκοντα, δηλαδή, μαθητῶν ἀλλὰ καὶ ἄλλων ἀδελφῶν ποὺ συνολικὰ ἐχαν μαζευτεῖ «ὡς ἑκατὸν εἴκοσι», καὶ «ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει», ἐνώπιον ὅλων αὐτῶν παίρνει τὸ λόγο καὶ ζητᾶ τὴν ἐκλογή τοῦ δωδέκατου Ἀποστόλου, μιᾶς καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶχε ὁρισθεῖ ἀπὸ τὸν Κύριο, ἀλλὰ καὶ εἶχε προφητευθεῖ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Ἡ ἐκλογὴ ἔπρεπε νὰ γίνει πρὶν τὴν Πεντηκοστή, πρὶν τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔτσι ὥστε νὰ λάβει κι αὐτὸς τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἀκόμα, προτείνει ὅτι τὸ πρόσωπο ποὺ θὰ ἔπαιρνε τὴ θέση τοῦ δωδέκατου μαθητῆ ἔπρεπε νὰ εἶχε γνωρίσει τὸν Κύριο, νὰ εἶχε ἀκούσει τὴ διδασκαλία του, νὰ γνώρισε τὴ Σταυρική Του θυσία, μὰ κυρίως νὰ εἶχε ζήσει τὴν Ἀνάσταση Του. Τότε οἱ ἀρχαῖοι ἐκεῖνοι Χριστιανοὶ παρουσίασαν ἀνώπιον τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου δύο ἄνδρες, τὸν Ἰωσὴφ τὸν καλούμενον Βαρσαββᾶν, ὁ ὁποῖος καὶ ὀνομάσθηκε Ἰοῦστος καὶ τὸν Ματθίαν. Σὰν πρότειναν οἱ πιστοί τους δύο ὑποψήφιους, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι γονάτισαν κι ὁ Πέτρος ἐξ ὀνόματος ὅλων ἀπηύθυνε τὰ λόγια τῆς προσευχῆς: -«Σὺ, Κύριε, καρδιογνώστα πάντων, ἀναδεῖξον ὅν ἐξελέξω ἐκ τούτων τῶν δύο ἕναν, λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς δικαιοσύνης ταῦτης τῆς ἀποστολῆς ἀφ´ ἦς παρέβη Ἰούδας».

   Ὕστερα ἀπὸ τὴν προσευχή ἔδωσαν κλήρους μὲ τὰ ὀνόματα τῶν δύο ὑποψηφίων καὶ τότε ὁ Κύριος ἀνέδειξε τὸν Ματθία, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἐκείνη τὴν ὥρα συγκαταριθμήθηκε μὲ τοὺς Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου. Ὁ Ματθίας ἐξελέγη μὲ κλῆρο, ὄχι ὅπως θὰ ἤθελε ὁ ἴδιος, ἀλλὰ ἔτσι ὅπως ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ οἰκονόμησε γιά αὐτόν. Κι ἔπειτα, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι, ἔτσι καὶ ὁ Ματθίας ἔλαβε τὸ φωτισμὸ καὶ τὴ χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς καὶ γεμάτος φλόγα ἱερὴ κι ἔνθεο ζῆλο βγῆκε στοὺς λαοὺς τῆς γῆς νὰ κηρύξει τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Ἦρθε στὴν Ἀφρικὴ καὶ συγκεκριμένα στὴν Αἰθιοπία. Πολλὲς καὶ μεγάλες δυσκολίες ἀντιμετώπισε στὸ ἔργο του, ἀλλὰ μὲ τὴ χάρη τοῦ Χριστοῦ ξεπερνοῦσε τὶς δυσκολίες. Ὁ Ματθίας ἀφέθηκε μὲ πίστη κι ἀφοσίωση στὸν Χριστὸ κι ἄφηνε Ἐκεῖνον νὰ κατευθύνει τὸ ἔργο του. Γιὰ ἕνα μονάχα ἐνδιαφερόταν, γιὰ ἕνα καὶ μόνο φρόντιζε: τή σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων. «Παραδοθείς τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ» μὲ ζῆλο φλογερὸ περιερχόταν τὶς πολιτεῖες τῶν ἀνθρώπων καὶ κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ τούς καλοῦσε ὅλους σὲ μετάνοια. Οἱ κάτοικοι τῆς Αἰθιοπίας τὴν ἐποχὴ ἐκείνη βρίσκονταν σὲ ἡμιάγρια κατάσταση, ὁλόκληρη ἡ χώρα ἦταν βάρβαρη. Ὁ Ματθίας δὲν πτοεῖται, ἀλλὰ ἐπιχειρεῖ αὐτὸν τὸν βάρβαρο κι ἀπολίτιστο λαὸ νὰ τὸν ὁδηγήσει στὴ σωτηρία, στὴν αἰώνιαἀγάπη τοῦ Θεοῦ «ποὺ πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν». Μὰ οἱ Αἰθίοπες τὸν κυκλώνουν μὲ καχυποψία, μὲ ὕβρεις καὶ κατάρες τὸν δέχονται οἱ Μάγοι καὶ οἱ ἱερεῖς τῶν εἰδώλων. Ὁ Ματθίας δὲν τὰ χάνει, ἀλλὰ μὲ ἐπιμονὴ συνεχίζει τὸ Θεῖο ἔργο του, νὰ σπέρνει τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ σ´ αὐτὴ τὴ χέρσα γῆ τοῦ βάρβαρου λαοῦ ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Σιγὰ-σιγὰ κάποιες ψυχὲς τοῦ βαρβάρου ἐκείνου λαοῦ συγκινοῦνται ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν κόπο ποὺ καταβάλλει γιά αὐτοὺς ὁ Ἀπόστολος Ματθίας. Δειλὰ ἀρχίζει νὰ συγκροτεῖται χριστιανικὴ κοινότητα στὴ βάρβαρη χώρα τῶν ἀνθρωποφάγων τῆς Αἰθιοπίας. Αὐτὸ βέβαια δὲν ἄρεσε στοὺς ἄγριους εἰδωλολάτρες πού συλλαμβάνουν τὸν θαυμαστὸ κήρυκα τοῦ Ἐσταυρωμένου Θεοῦ κι ἀποφασίζουν νὰ τοῦ δώσουν τὸν ἴδιο θάνατο μὲ ἐκεῖνον τοῦ Ἰησοῦ ποὺ κηρύττει. Μὲ ἱερὴ συγκίνηση ὁ Ματθίας δέχθηκε τὸν διὰ σταυροῦ θάνατο. Ἔστησαν τὸν ξύλινο σταυρὸ καὶ πάνω του μὲ ἀγριότητα κάρφωσαν τὸν Ἀπόστολο Ματθία, τὸν φλογερὸ Ἀπόστολο τοῦ Χριστοῦ ποὺ τόλμησε νὰ κηρύξει ἄλλον Θεὸ στὴ χώρα τους. Καρφωμένος πάνω στὸ σταυρὸ ὁ Ἀπόστολος Ματθίας δοξάζοντας κι εὐχαριστῶντας τὸν Κύριο ποὺ τὸν ἀξίωσε νὰ γίνει μιμητὴς τοὺ δικοῦ Του πάθους, παρέδωσε τὸ πνεῦμα του. Κι ὁ ὑμνογράφος τονίζει ὅτι ἐξῆλθε ἀπὸ τὸν κύκλο τῶν δώδεκα μαθητῶν ὁ Ἰούδας, ἀφοῦ πρόδωσε τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ κι ἀπαγχονίστηκε, εἰσῆλθε ὅμως στὸν κύκλο τῶν Μαθητῶν ὁ Ματθίας, ὁ ὁποῖος σταυρώθηκε σὲ ξύλο καὶ ἔδωσε μ´ αὐτὸν τὸν τρόπο τὴν μαρτυρία του γιὰ υὸν Χριστό. Ἔτσι, ὁ Ματθίας ὁ ἀντικαταστάτης τοῦ Ἰούδα ἀναδείχθηκε ἄξιος τῶν προσδοκιῶν ὅλης τῆς Ἐκκλησίας.

Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΑΘΩΣ Αθήνα 2010.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Ματθ. ιζ΄ 14-23

ΚΕΙΜΕΝΟ

 14 Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· 15 Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. 16 καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε. 18 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. 19 Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; 20 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. 21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. 22 Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων 23 καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται. καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

14Όταν έφτασαν στο πλήθος, τον πλησίασε ένας άνθρωπος και γονατίζοντας μπροστά του, του είπε: 15 «Kύριε, ελέησε το γιο μου, που τον πιάνει επιληψία και υποφέρει άσχημα. Γιατί πολλές φορές πέφτει στη φωτιά και πολλές φορές στο νερό. 16Kαι τον έφερα στους μαθητές σου αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν». 17Aποκρίθηκε τότε ο Iησούς και είπε: «Γενιά άπιστη και διεστραμμένη! Ως πότε θα είμαι μαζί σας; Ως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε μου τον εδώ». 18Kαι τον επιτίμησε ο Iησούς και βγήκε απ’ αυτόν το δαιμόνιο, και από την ώρα εκείνη το παιδί θεραπεύτηκε. 19Ύστερα απ’ αυτό, οι μαθητές πλησίασαν τον Iησού ιδιαιτέρως και τον ρώτησαν: «Eμείς γιατί δεν μπορέσαμε να το βγάλουμε;» 20Kι ο Iησούς τους απάντησε: «Eξαιτίας της απιστίας σας. Γιατί πραγματικά, σας λέω, αν έχετε πίστη ίσα μ’ έναν κόκκο σιναπιού, θα πείτε στο βουνό αυτό: Πήγαινε απ’ εδώ εκεί, και θα πάει. Kαι τίποτε δε θα είναι αδύνατο για σας. 21Kαι το γένος αυτό δε βγαίνει, παρά με προσευχή και νηστεία».    22Kι ενώ βρίσκονταν στη Γαλιλαία, τους είπε ο Iησούς: «O Γιος του Aνθρώπου πρόκειται να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων 23και θα τον θανατώσουν, μα την τρίτη μέρα θ’ αναστηθεί». Kαι λυπήθηκαν πάρα πολύ.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείω Πνεύματι, κεκληρωμένος, συνεπλήρωσας, τῶν Ἀποστόλων, τὴν δωδεκάριθμον φάλαγγα ἔνδοξε, μεθ’ ὧν κηρύξας τοῦ Λόγου τὴν κένωσιν, ἐθαυμαστώθης Ματθία Ἀπόστολε. Ἀλλὰ πρέσβευε, δοθήναι τοὶς σὲ γεραίρουσι, πταισμάτων ἱλασμὸν καὶ μέγα ἔλεος.