ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Θεία Λειτουργία – Αγίου Τριαντάφυλλου 8/8/2026

ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ

Οἱ μάρτυρες μὲ τὰ στίγματα τοῦ μαρτυρίου παρουσιάσθηκαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου γιὰ νὰ λάβουν τὸν στέφανον τῆς ἀθλήσεως, Ἀνάμεσα σέ αὐτούς βρίσκεται καὶ ὁ νεαρὸς Τριαντάφυλλος, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ βιογράφος του λέγει: «Τριαντάφυλλος τὸ ἠδύπνευστο ρόδον τῆς εύσέβειας ὁ τῶν πάλαι Μαρτύρων ἐφάμιλλος καὶ ἰσοστάσιος». Γεννήθηκε στὴ Ζαγορὰ τοῦ Πηλίου τὸ ἔτος 1663 ἀπὸ εύσεβεῖς ἀλλὰ πολὺ πτωχοὺς γονεῖς κι σὰν ἕνα πηλιορείτικο λουλούδι ξέχυνε στὴ ζωὴ τὸ ἄρωμα τῶν ἀρετῶν του. Ἡ φτώχεια ὅμως καὶ ἡ ἀνέχεια τὸν ἀνάγκασαν νωρὶς νὰ φύγει άπὸ τὸν τόπο του γιὰ νὰ ἐργασθεῖ.Μπῆκε σὰν ναύτης στὸ καράβι ἑνὸς Τούρκου καπετάνιου. Ἡ εργατικότητα καὶ ἡ συνέπεια τοῦ νεαροῦ προσείλκυσαν τὴν προσοχὴ τοῦ ἀφέντη του, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ τὸν τιμήσει μὲ τιμὲς κι ἀξιώματα, ἀλλὰ πρῶτα νὰ τὸν τουρκέψει. Κάλεσε τὸν Τριαντάφυλλο καὶ τοῦ πρότεινε πὼς θέλει νὰ τὸν κάνει κληρονόμο του, ἀλλὰ πρῶτα πρέπει νὰ άρνηθεῖ τὴν πίστη του καὶ τὸ γένος του. Ξαγνιάστηκε ὁ Τριαντάφυλλος, Ὄχι, ὄχι, τοῦ ἀπάντησε, αὐτὸ δὲν γίνεται. Σὲ εὐχαριστῶ, καπετάνιε, γιὰ τὴν εὔνοιά σου, ἀλλὰ ἐγώ εἶμαι Χριστιανὸς καὶ Ρωμιός. Τὸ καράβι ἤδη ἔμπαινε στὸ λιμάνι τῆς Κωνσταβτινούπολης κι ὁ Τριαντάφυλλος μὲ δάκρυα ἀντικρύζει τὴν πόλη τῶν Πόλεων καὶ στὸ βάθος τὴν Ἁγία Σοφία. Τούτη τὴν ὥρα τὸ καράβι ἀναστατώνεται άπὸ τὶς ἄγριες φωνὲς τοῦ καπετάνιου κι ὅλοι οἱ Τοῦρκοι κυκλώνουν τὸν νεαρὸ Τριαντάφυλλο, τοῦ δείχνουν τὰ σπαθιά τους. -Χριστιανὸς εἶμαι, ἀπάντησε ὁ νέος, Τοῦρκος δὲν γίνομαι. -Γίνου μὲ τὸ καλό, τοῦ εἶπε ὁ καπετάνιος, γιατί ἀλλιῶς θά πληρώσεις ἀκριβὰ τὴν ἄρνησή σου. Ὦρες ὁλόκληρες προσπαθοῦν νὰ τὸν πείσουν νὰ δεχθεῖ νὰ τουρκέψει κι ἀφοῦ εἶδαν ὅτι τίποτα δὲν πέτυχαν, τότε χρησιμοποῖουν τό χειρότερο μέσο: τὴ συκοφαντία. Κατέβηκαν ἀπὸ τό καρ΄΄αβι καὶ διὰ τῆς βίας τὸν ὁδηγοῦν στὸν κατή μ[ε τῆν κατηγορία ὅτι ὑποσχέθηκε πὼς θὰ τουρκέψει καὶ τελικά ἀθέτησε τῆν ὑπόσχεσή του. -Οχι,ὄχι, διαμαρτύρεται τὸ παλικάρι, ποτὲ δὲν ὑποσχέθηκα, Χριστιανὸς γεννήθηκα, Χριστιανὸς θέλω νὰ πεθάνω. Ὁ κατὴς χωρὶς νὰ ἀσχοληθεῖ περισσότερο τοῦ τονίζει: Ἐφ΄ὅσον ὑποσχέθηκες, νᾶ γίνεις ἀμέσως Τοῦρκος. Κι ὁ Τριαντάφυλλος μὲ τόλμη τοῦ λέγει: -Ποτὲ δὲν ἀρνούμαι τὸν Χριστό μου! -Μὰ τώρα, δὲν σὲ ρωτᾶμε, τοῦ ἀπαντοῦν, θέλεις δὲ θέλεις θὰ τουρκέψεις. Μάταια ὁ Σουλτάνος καὶ οἱ Πασάδες προσπαθοῦν νὰ τὸν κάνουν  νὰ δεχθεῖ. Τότε ἀφοῦ εἶδαν πὼς ματαιοπονοῦν τὸν ἀπειλοῦν καὶ ὁ ὄχλος τῶν Τούρκων ζητᾶ νὰ θανατωθεῖ. Μὲ ἐντολὴ τοῦ κατῆ τόν κλείνουν στὴ φυλακὴ, ὅπου τὸν βασανίζουν άνελέητα. Ὁ Τριαντάφυλλος ὄχι μόνο δὲν λυγίζζει ἀλλὰ τοὺς ἐλέγχει καὶ μὲ θάρρος τοὺς τονίζει: Ὅ,τι καὶ νὰ μοῦ κάνετε τὸν Χριστό μου δὲν τὸν ἀρνοῦμαι, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ βία ἡ θρησκεία σας δὲν σᾶς ἐπιτρέπει νὰ μὲ κάνετε μουσουλμάνο. Ὀργίσθηκαν περισσότερο οἱ βασανηστές  του καὶ τὸν χτύπησαν μὲ μίσος χωρίς ὅμως νὰ πετύχουν νὰ τοῦ λυγίσουν τὸ φρόνημα. Ὁ Χριστὸς τὸν ὁποῖο μὲ τόση θέρμη ὁμολογοῦσε τοῦ ἔδινε δύναμη καὶ ἀντοχὴ νὰ ὑπομένει ὅλα τά χτυπήματα καὶ νὰ τοὺς ἐλέγχει γιὰ τὴ βία ποὺ χρησιμοποιοῦσαν. -Χριστιανός εἶμαι, οὐδόλως ἀρνοῦμαι τὸν Χριστό, τὸν Θεό μου, ἔλεγε καὶ ξανάλεγε μὲ σθένος ὁ ἀθλητὴς τοῦ Χριστοῦ. Τὸ πρωὶ τὸν φέρνουν καὶ πάλι γιὰ ἀνάκριση μπροστὰ στὸν κατὴ. Τὸ πρόσωπό του ἔλαμπε τόσο ποὺ ξάφνιασε ὅλους τους Ἀγαρηνούς. -Νέε μου, τοῦ λέγει ὁ Κριτής, μὴ θέλεις νὰ χάσεις ἄσκοπα τὴ ζωή σου. Ἔλα στὴν πίστη μας καὶ θὰ ἀπολύσεις ὅλα τὰ ἀγαθά τῆς ζωῆς. Κι ὁ Τριαντάφυλλος, ὁ νεαρὸς Χριστιανὸς, λέγει: Μία χάρη ζητῶ, τό συντομότερο νὰ μοῦ δώσετε τὸ θάνατο. Τὸ νὰ μοῦ ὑπόσχεσε κολακεῖες καὶ ἀμοιβές τὸ θεωρῶ ἀσέβεια. Ὁ καπετάνιος ποὺ τὸν βλέπει νὰ στέκεται ἀμετάπιστος τὸ θεωρεῖ ντροπὴ καὶ νικημένος ὅπως νιώθει, φωνάζει κι άπαιτεῖ ἀπὸ τὸν κατὴ νὰ θανατώσει τοῦτον τὸν ξεροκέφαλο Ρωμιό. Ὁ κατὴς δινει ἐντολὴ νὰ ἀποκεφαλισθεῖ. Σκίρτησε ἀπὸ χαρὰ ὁ Ἅγιος μόλις ἄκουσε τὴν ἀπὸφαση καὶ τὸ πρόσωπό του ἔλαμψε, φωτίσθηκε τόσο πού ὅλοι οἱ Τοῦρκοι ποὺ τὸν ἔβλεπαν θαύμαζαν κι ἀποροῦσαν. Μὲ αὐτὴ τὴ χαρὰ τῆς ψυχῆς του ποὺ ἔλαμπε στὸ πρόσωπό του ἀκολούθησε τοὺς δημίους του στὸν τόπο τῆς ἐκτέλεσής του, στὸν Ἱππόδρομο τῆς ἄλλοτε Βασιλεύουσας. Μόλις ἔφθασαν γόνατισε, ἅπλωσε τὸ λαιμό του στὸ ξίφος τοῦ δημίου καὶ προσευχόμενος ἀποκεφαλίσθηκε. Ἦταν 8 Αὐγούστου τοῦ 1680 ὅταν ὁ δεκαπεντάχρονος Τριαντάφυλλος, τὸ πανέμορφο ρόδο τοῦ Χριστοῦ κόπηκε ἀπὸ τὴ γῆ γιὰ νὰ ἀνθεῖ καὶ νὰ στολίζει τὶς βραγιές τοῦ Παραδείσου. Τὸ αἰμόφυρτο σῶμα του εύωδιάζει, ξεχύνει στὴ γῆ οὐράνιον εὐωδίας καὶ ὀσμὴν, γεγονὸς ποὺ προκαλεῖ τήν ὀργὴ τῶν Τούρκων ἄλλα καὶ τὸν θαυμασμὸ τῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι κατόρθωσαν νὰ τὸν πάρουν καὶ νὰ τὸν κηδεύσουν μὲ τιμές, Ἔτσι, ὁ Τριαντάφυλλος εἴσήλθε στὸ χῶρο τῶν Νεομαρτύρων, γιατί δὲν δέχθηκε τὴν ἀσέβεια, γιατί δὲν συμβιβάστηκε μέ τήν ἀμαρτία, γιατί ἀρνήθηκε δόξα, πλούτη καὶ τιμὲς πρὸς χάριν τοῦ Χριστοῦ. Πῶς νὰ μὴν ἀποπνέει ὡς ρόδον εὐανθὲς οὐράνιον εὐωδίαν;

Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΑΘΩΣ, Αθήνα 2010.