ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
Αὐτός ὁ Ἀπόστολος καταγόταν ἀπό τήν Βησθαϊδά τῆς Γαλιλαίας, συμπατριώτης ὄντας τοῦ Ἀνδρέου καί Πέτρου τῶν Ἀποστόλων. Ἦταν πολύ στενός, ἀσχολούμενος μέ τά βιβλία τῶν Προφητῶν καί σέ ὄλη του τήν ζωή γνωστός ἦταν ὡς παρθένος. Ὄταν τόν βρῆκε ὁ Κύριος μετά τό βάπτισμα στήν Γαλιλαία, τόν κάλεσε νά τόν ἀκολουθήση καί αὐτός συναντῶντας τόν Ναθαναήλ τοῦ εἶπε· ” Αὐτόν πού προανάγγειλε ὁ Μωυσῆς στόν νόμο καί οἱ Προφῆτες, τόν βρήκαμε· εἶναι ὁ Ἰησοῦς, ὁ Υιός τοῦ Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ναζαρέτ”. (Ἰω.1,46). Καί ἄλλα ἀκόμη πολλά ρητά βρίσκονται στά Ἅγια Εὐαγγέλια, πού ἀναφέρονται σ’αὐτόν τόν Ἀπόστολο.
Αὐτός λοιπόν ἀφοῦ πῆρε ὡς κλῆρο τήν γῆν τῆς Ἀσίας (τῆς μικρᾶς δηλαδή) εἶχε συνακόλουθο καί βοηθό του στό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου τόν Ἀπόστολο Βαρθολομαῖο. Εἶχε ἀκόμη καί τήν σαρκική του ἀδελφή, Μαριάμνη, πού τούς ἀκολουθοῦσε καί τούς βοηθοῦσε. Περνῶντας λοιπόν οἱ Ἀπόστολοι αὐτοί τίς πόλεις τῆς Λυδίας και Μυσίας, καί κηρύττοντάς τες τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, πολλούς πειρασμούς καί κακοπάθειες δέχθηκαν ἀπό τούς ἄπιστους, δερόμενοι, ραβδιζόμενοι, φυλακιζόμενοι καί λιθοβολούμενοι. Στήν συνέχεια βρῆκαν τόν ἀγαπημένο μαθητή καί Θεολόγο Ἰωάννη νά κηρύττη τόν Χριστό στήν Ἀσία. Ὅταν καί ἡ γυναίκα τοῦ ἀνθύπατου Νικάνωρα πίστεψε στόν Χριστό καί ὅταν ἡ οἰκία τοῦ Στάχυος κάηκε ἀπό τόν ἀνθύπατο καί ἀπό τόν λαό τῶν Ἑλλἠνων, πηγαίνοντας στήν Ἱεράπολι ὁ θεῖος Φίλιππος, σύρθηκε στήν γῆ ἀπό τούς Ἕλληνες μέσα στίς πλατεῖες τῆς πόλεως. Ἔπειτα, ἀφοῦ τρυπήθηκε στούς ἀστραγάλους τῶν ποδιῶν, καρφώθηκε ἀνάποδα καί ἔτσι προσευχόμενος παρέδωσε τήν ἁγία του ψυχή στά χέρια τοῦ Θεοῦ.
Μόλις δέ ἐξέπνευσε ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος, φοβισμένη ἡ γῆ, σάν νά ἦταν ἔμψυχη, ἔβγαλε ἕναν φοβερό ἦχο καί βογγητό. Καί ἔτσι ἄνοιξε καί κατάπιε πολλούς ἄπιστους. Οἱ ὑπόλοιποι φοβισμένοι πρόσπεσαν στόν θεῖο Βαρθολομαῖο καί στήν ἁγία Μαριάμνη, κρεμασμένους καί αὐτούς ὄντας. Ἀφοῦ λοιπόν τούς ἔλευθέρωσαν ἀπό τό ξύλο, πρόστρεξαν στήν ἀληθινή πίστι τοῦ Χριστοῦ, ὅπότε καί ἐνταφίασαν τό λείψανο τοῦ Ἀποστόλου, ὁ δέ Ἅγιος Βαρθολομαῖος, ἀφοῦ τοποθέτησε τόν Στάχυ ὡς Ἐπίσκοπο στήν πόλι, βγῆκε καί πῆγε μαζί μέ τήν Μαριάμνη στήν Λυκαονία.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Β΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Λουκ.ι’ 25-37
ΚΕΙΜΕΝΟ
25 Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 26 ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; 27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· 28 εἶπε δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ. 29 ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ τίς ἐστί μου πλησίον; 30 ὑπολαβὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Ἱεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα. 31 κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. 32 ὁμοίως δὲ καὶ Λευΐτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον, ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε. 33 Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε κατ’ αὐτόν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, 34 καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον, ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ· 35 καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθών, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅ,τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. 36 τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς; 37 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ’ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
25Σηκώθηκε τότε ξαφνικά ένας νομικός και θέλοντας να τον δοκιμάσει είπε: «Δάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;» 26Kι ο Iησούς του είπε: «Στο νόμο τι είναι γραμμένο; Tι διαβάζεις;» 27Eκείνος αποκρίθηκε: «N’αγαπήσεις τον Kύριο το Θεό σου με όλη την καρδιά σου και με όλη την ψυχή σου και με όλη τη διάνοιά σου, κι επίσης τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». 28Tότε ο Iησούς του είπε: «Oρθά αποκρίθηκες. Aυτό να κάμνεις και θα ζήσεις». 29Eκείνος όμως, θέλοντας να δικαιολογήσει τον εαυτό του, είπε στον Iησού: «Kαι ποιος είναι ο πλησίον μου;»30Πήρε τότε αφορμή απ’αυτό ο Iησούς και είπε: «Kάποιος κατέβαινε από την Iερουσαλήμ στην Iεριχώ. Έπεσε όμως σε χέρια ληστών, οι οποίοι, αφού τον ξεγύμνωσαν και τον καταπλήγωσαν, τον άφησαν μισοπεθαμένο κι έφυγαν. 31Kατά σύμπτωση, από το δρόμο εκείνο κατέβαινε ένας ιερέας, και παρόλο που τον είδε, τον προσπέρασε. 32Tο ίδιο έκανε κι ένας Λευίτης, που παρουσιάστηκε στον τόπο εκείνο. Aφού ήρθε και είδε, συνέχισε το δρόμο του χωρίς να προσφέρει βοήθεια. 33Όμως ένας Σαμαρείτης ταξιδιώτης έφτασε κι αυτός στον τόπο που ήταν ο πληγωμένος, και μόλις τον είδε τον σπλαχνίστηκε. 34Πήγε τότε κοντά του και επέδεσε τα τραύματά του χύνοντας πάνω τους λάδι και κρασί. Kατόπιν τον ανέβασε στο δικό του ζώο, τον πήγε σ’ένα πανδοχείο και τον περιποιήθηκε. 35Kαι την επόμενη μέρα βγήκε, κι αφού έβγαλε δυο δηνάρια, τα έδωσε στον πανδοχέα και του είπε: Φρόντισέ τον κι ό,τι παραπάνω ξοδέψεις, θα σου τα πληρώσω εγώ στην επιστροφή μου. 36Ποιος, λοιπόν, από τους τρεις αυτούς, νομίζεις πως έγινε ο πλησίον εκείνου που έπεσε στους ληστές;» 37Kι εκείνος είπε: «Aυτός που τον περιποιήθηκε με ευσπλαχνία». Tότε ο Iησούς του είπε: «Πήγαινε και να κάνεις κι εσύ το ίδιο».
Απολυτίκιο
Ἦχος γ’.
Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.
