ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Θεία Λειτουργία- Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου 13/11/2021 

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Αὐτός ὁ μεγάλος φωστήρας καί μεγαλόφωνος τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος, καταγόταν ἀπό τήν μεγαλόπολι Ἀντιόχεια, υἱός ὄντας γονέων εὐσεβῶν· ὁ πατέρας του ἦταν ὁ ἀρχιστράτηγος Σεκοῦνδος, ἡ δέ μητέρα του ἡ Ἀνθοῦσα. Ἀμέσως λοιπόν ἀπό τήν ἀρχή τῆς ζωῆς τουπολλή ἀγάπη καί ἔρωτα εἰχε ὁ Ἁγιος αὐτός στούς λόγους καί στα μαθήματα. Γι’ αυτό καί σέ μικρό χρονικό διάστημα ἔγινε κάτοχος ὅλης τῆς σοφίας τῶν Ἑλλήνων καί τῶν Χριστιανῶν καί ἔγινε διάσημος στήν λογική και ρητορική τέχνη καί σέ κάθε ἐπιστήμη. Ἔτσι γιά τήν πρόοδο καί τήν ἀρετή του ἀπό μέν τόν Ἅγιο Μελέτιο, τόν Πατριάρχη Ἀντιοχείας, ἔγινε κληρικός, δηλαδή Ἀναγνώστης, ἔνῶ ἀπό τόν Άντιοχείας Φλαβιανό ἔγινε Διάκονος καί Πρεσβύτερος. Πολλούς λόγους συνέταξε ὁ χρυσός του κάλαμος, σχεδόν περισσότερο ἀπό ἑκατό στόν ἀριθμό, τόσο περί μετανοίας, ὅσο καί περί τῆς εὐκοσμίας καί καταστάσεως τῶν ἠθῶν. Καί ὁλόκληρη σχεδόν τήν θεόπνευστη Γραφή ἑρμήνευσε. ΚΑί ὅταν ὁ Νεκτάριος, ὁ Κωνσταντινουπόλεως Πατριάρχης, “ἐκοιμήθη έν Κυρίω”, τότε μέ τήν ἀπόφασι τῶν Ἐπισκόπων καί μέ τήν προσταγή τοῦ βασιλέως Ἀρκαδίου κλήθηκε ὁ μακάριος Ἰωάννης ἀπό τήν Ἀντιόχεια καί ἔγινε κανονικά Πατριάρχης τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων. Καί τόσο πολύ παρέδωσε ὁ ἀοίδιμος τόν ἑαυτό του στήν ἄσκησι καί στήν ἐγκράτεια, ὥστε ἔτρωγε μόνο τόν χυλό τοῦ κριθαριοῦ. Καί πάλι ἀπό αὐτόν δέν χόρταινε, ἀλλά λίγο μόνο ἔτρωγε. Καί ὁ ὕπνος του ἦταν λίγος καί κοιμόταν ὄχι ἐπάνω σέ κλίνη ἀναπαυόμενος, ἀλλά στεκόμενος ὄρθιος καί βασταζόμενος ἀπό σχοινιά. Καί ὅταν κουραζόταν πολύ, τότε καθόταν λίγο.
Τότε καί περισσότερο ἀσχολεῖτο καί παραδόθηκε ὁλόψυχα ὁ θεῖος Πατήρ στίς ἑρμηνεῖες τῶν θείων Γραφῶν καί στίς διαλέξεις καί διδασκαλίες, μέ τίς ὁποῖες πολλούς ἔφερε σέ θέογνωσία καί μετάνοια. Τόση ὑπερβολική φιλανθρωπία εἶχε στούς πτωχούς καί σέ ὅσους εἶχαν ἀνάγκη ὁ μιμητής τοῦ Χριστοῦ, ὥστε ἔγινε καί στούς ἄλλους τύπος καί παράδειγμα φθλοπτωχείας. Γι’ αὐτό καί μέ τούς λόγους στήν Ἐκκλησία δίδασκε ὅλους τούς Χριστιανούς, νά ἀγαποῦν καί νά ἐργάζωνται τήν ἀρετή αὐτή τῆς φιλοπτωχείας, νά ἀπέχουν ὅμως ἀπό τήν πλεονεξία.
Ὁπότε, γιά τήν αἰτία, ἀρχικά προσέκρουσε στήν βασίλισσα Εὐδοξία καί ἔγινε μέ αὐτήν ἐχθρικός. Διότι αὐτή ἅρπαξε τόν ἀμπελῶνα μιᾶς χἠρας, πού λεγόταν Καλλιτρόπη, ἡ ὁποία διαμαρτυρόταν ζητῶντας τήν περιουσία της. Ὁ Ἅγιος τήν συμβούλευσε νά μή κρατᾶ τό ξένο πρᾶγμα. Καί ἐπειδή ἐκείνη δέν ἐπείθετο, γι’ αὐτό τήν ἔλεγχε καί τήν παρομοίαζε ὁ Ἅγιος μέ τό παράδειγμα τῆς Ἰεζάβελ. Τότε ἡ Εὐδοξία ἀγριεύοντας ὡε θηρίο, κατέβασε τόν Ἅγιο ἀπό τόν θρόνο του. Ἀρχικά μόνη της, ὕστερα ὅμως μέ τούς Ἐπισκόπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦσαν περισσότερο τίς ἐξουσίες καί ἀξιώσεις τῶν ἀρχόντων, πού εἶχαν διάφορα ἀξιώματα, παρά τήν εὐσέβεια καί τούς θείους νόμους. Ἑπειτα  πάλι ἀποκαταστάθηκε ὁ Ἅγιος στόν θρόνο του.
Τελευταῖα ἐξωρίσθηκε ὁ Ἁγιος στήν Κουκουσό τῆς Ἀρμενίας. Καί ἐκεῖ ἀφοῦ ὑπέμεινε θλίψεις πολλές καί πολλούς ἄπιστους ἐπέστρεψε στήν θρογνωσία, παρέδωσε τήν ἁγίαν του ψυχή στά χέρια τοῦ Θεοῦ κατά τό ἔτος 402. Ὁ δέ ἀναλυτικός Βιός τοῦ Ἁγίου γράφει, ὅτι μετά τήν κατάβασι ἀπό τόν θρόνο καί τήν ἐξορία τοῦ θείου Πατρός, ὅσοι Ἐπίσκοποι συνήργησαν σ’ αὐτήν, ὅλοι βασανίσθηκαν πρῶτα ἀπό τόν Θεό μέ φοβερές καί πολλές ἀσθένειες καί ἔπειτα πέθαναν. Ἡ δέ Εὐδοξία πρώτη ἔπαθε αὐτές τίς ἀσθένειες, ἐπειδή πρώτη αὐτή παρανόμησε καί ἔγινε πρόξενος ἀπώλειας καί στούς Ἐπσικόπους. Λένε ἀκόμη, ὅτι μετά τόν θάνατό της, γιά νά ἀποδειχθῆ ἡ ἀδικία πού ἔκανε στόν μέγα Χρυσόστομο, ὁ τάφος της σειόταν καί ἔτρεμε γιά διάστημα τριάντα δύο ὁλόκληρων ἐτῶν. Καί ὅταν μεταφέρθηκε τό λείψανο τοῦ Ἁγίου στήν Κωνσταντινούπολι καί τοποθετήθηκε, ὅπου τώρα εἶναι, τότε καί ὁ τάφος ἐκείνης σταμάτησε καί πλέον δέν ἔτρεμε.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Β’ , Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “Άγιος Σπυρίδων Α΄”, Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.