ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ) – ΜΝΗΜΗ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓ.ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:
“Ο πόλεμος και η πνευματική πραγματικότητα ” .
Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΔΩ
ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ Ή ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Ἡ πρώτη Κυριακή τῆς Σαρακοστῆς λέγεται καί Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐπειδή αὐτή τήν ἡμέρα ἑορτάζουμε τήν ἀναστήλωση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων καί τό θρίαμβο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας κατά τῆς αἱρέσεως τῶν Εἰκονομάχων, αὐτῶν δηλ. πού δέ δέχονταν νά τιμοῦν τίς Ἅγιες Εἰκόνες καί ὀνόμαζαν τήν τιμή αὐτή εἰδωλολατρία.
Περισσότερα ἀπό 100 χρόνια κράτησε ὁ «πόλεμος» αὐτός, τόν ὁποῖο σταμάτησε ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα καί ὁ γιός της Μιχαήλ, ἀναστηλώνοντας τίς εἰκόνες ἐντός τῶν Ναῶν, τό ἔτος 843 μ.Χ.
Τήν ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς ἀναστηλώσεως, μέ λιτανεῖες τῶν Εἰκόνων, ἑορτάζουμε τήν ἡμέρα αὐτή, διότι ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι τιμοῦμε καί δοξάζουμε τούς Ἁγίους, τούς Ἀγγέλους καί περισσότερο πάντων τήν Παναγία μας, ἀλλά ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ προσφέρουμε ΛΑΤΡΕΙΑ: Τόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα
Ἄλλο λατρεία καί ἄλλο τιμή καί σεβασμός, ὁ ὁποῖος δέν ἀπευθύνεται στήν εἰκόνα, ἀλλά «διαβαίνει ἐπί τό Πρωτότυπον».
Πηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας , Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζόγλου Πρεσβύτερος, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ
ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
Ὅταν ὁ ἅγιος Μεθόδιος [14 Ἰουν.] ἀνῆλθε στὸν πατριαρχικὸ θρόνο Κωνσταντινουπόλεως μετὰ τὴν καθαίρεση τοῦ αἱρετικοῦ πατριάρχη Ἰωάννου (842), ἀπευθύνθηκε χωρὶς χρονοτριβὴ στὸν αὐτοκράτορα Μιχαὴλ καὶ στὴν μητέρα του ἀντιβασίλισσα Θεοδώρα [11Φεβρ.], λέγοντας τους ὅτι ἀπάδει νὰ ἀφήσουν στὴν ἐξορία τὸ σκήνωμα τοῦ ἁγίου πατριάρχου Νικηφόρου, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ ὀμολόγησε μὲ γενναιότητα τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία ὅσον ἀφορᾶ τὴν μνήμη τῶν σεπτῶν εἰκόνων, ἐκοιμήθη μακριὰ ἀπὸ τὸ πνευματικὸ του ποίμνιο, ὕστερα ἀπὸ δεκατέσσερα χρόνια πικρῆς ἐξορίας. Ἡ αὐτοκράτειρα συναίνεσε σὲ αὐτὴ τὴν πρόταση, ὁπότε ὁ ἅγιος Μεθόδιος συνόδευσε τοὺς αὐτοκρατορικοὺς ἀπεσταλμένους μαζὶ μὲ μεγάλο ἀριθμὸ ἱερέων καὶ μοναχῶν μέχρι τὴ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου, ὅπου ὁ ἅγιος εἶχε ἐνταφιαστεῖ δεκαεννέα χρόνια νωρίτερα. Βρῆκαν τὸ τίμιο λείψανο ἄφθαρτο, τὸ τοποθέτησαν σὲ αὐτοκρατορικὸ πλοῖο καὶ τὸ συνόδευσαν μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους. Ὅταν τὸ πλοῖο κατέπλευσε στὸ λιμάνι, ὁ αὐτοκράτορας καὶ ὅλη ἡ σύγκλητος ἦλθαν νὰ τὸ ὑποδεχθοῦν, κρατώντας ἀναμμένες λαμπάδες καὶ ἀποτείνοντας τιμὲς στὸ ἱερὸ λείψανο. Ὕστερα, μεταφέροντας τὸ στοὺς ὤμους τὸ ἀπέθεσαν στὴν Μεγάλη Ἐκκλησία, ὅπου τέλεσαν ὁλονύκτιο ἀγρυπνία πρὸς τιμὴν τοῦ μακαριστοῦ πατριάρχη. Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀγρυπνίας, μετέφεραν τὸ σκήνωμα τοῦ ἁγίου Νικηφόρου μὲ τὴν ἴδια πομπὴ στὸν Ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, γιὰ νὰ τὸ ἀποθέσουν ἐκεῖ πλάι στοὺς αὐτοκράτορες καὶ τοὺς ἁγίους προκατόχους του.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 7ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΜΑΡΤΙΟΥ
Ιωαν.α’ 44-52
ΚΕΙΜΕΝΟ
44 Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. 45 ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. 46 εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε Μωυσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. 47 καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. 48 εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. 49 λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. 50 ἀπεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 51 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψει. 52 καὶ λέγει αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
44Tην επόμενη μέρα ο Iησούς θέλησε ν’ αναχωρήσει για τη Γαλιλαία. Συναντάει, λοιπόν, το Φίλιππο και του λέει: «Aκολούθα με». 45Kαι ήταν ο Φίλιππος από τη Bηθσαϊδά, την πόλη του Aνδρέα και του Πέτρου. 46O Φίλιππος βρίσκει το Nαθαναήλ και του λέει: «Bρήκαμε εκείνον για τον οποίο έγραψε ο Mωυσής στο νόμο καθώς και οι προφήτες, τον Iησού το γιο του Iωσήφ από τη Nαζαρέτ!» 47Tου είπε τότε ο Nαθαναήλ: «Eίναι ποτέ δυνατόν από τη Nαζαρέτ να προέλθει τίποτε καλό;» Tου λέει ο Φίλιππος: «Έλα και δες». 48Eίδε ο Iησούς το Nαθαναήλ, καθώς τον πλησίαζε, και λέει γι’ αυτόν: «Nα ένας γνήσιος Iσραηλίτης, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος». 49Tου λέει ο Nαθαναήλ: «Πού με ξέρεις;» Aποκρίθηκε ο Iησούς και του είπε: «Πριν σε φωνάξει ο Φίλιππος, σε είδα που ήσουν κάτω από τη συκιά». 50Tου λέει τότε ο Nαθαναήλ: «Δάσκαλε, εσύ είσαι ο Γιος του Θεού! Eσύ είσαι ο Bασιλιάς του Iσραήλ!» 51Tότε ο Iησούς του είπε: «Πιστεύεις, επειδή σου είπα πως σε είδα κάτω από τη συκιά; Mεγαλύτερα απ’ αυτά θα δεις»! 52Έπειτα του λέει: «Σας το τονίζω και να είστε βέβαιοι, πως από τώρα κι ύστερα θα βλέπετε τον ουρανό ανοιγμένο και τους αγγέλους του Θεού ν’ ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν προς το Γιο του Aνθρώπου».
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως
“Νίκην ἤνεγκε, τὴ Ἐκκλησία, ἡ σὴ ἔνθεος, ὁμολογία, Νικηφόρε Ἱεράρχα θεόληπτε τὴν γὰρ Εἰκόνα τοῦ Λόγου σεβόμενος, ὑπερορία ἀδίκως ὠμίλησας. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος”.
