Θεία Λειτουργία – Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού 7/1/2021 7:30-9:00π.μ.
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(ΜΟΝΟ Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος β’.
Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων, σοί δέ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε, ἀνεδείχθης γάρ ὄντως καί Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καί ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τόν κηρυττόμενον· ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καί τοῖς ἐν ᾅδῃ, Θεόν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καί παρέχοντα ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

Μετά μία ἡμέρα ἀπό τά Ἅγια Θεοφάνεια, δηλαδή κατά τήν σημερινή ἡμέρα, παρελάβαμε ἀπό τόν Θεό καί ἀπό τήν ἀρχή νά ἑορτάζουμε τήν Σύναξι καί ἑορτή τοῦ τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, ἐπειδή ὑπηρέτησε στό μυστήριο τοῦ βαπτίσματος τοῦ Κυρίου. Ἔτσι γι’αὐτήν τήν αἰτία συναριθμεῖται καί ἡ ἑορτή αὐτή μέ τίς λοιπές ἑορτές τοῦ Προδρόμου, γιά νά μή ἀποσιωπήσουμε κανένα ἀπό τά θαυμάσια καί ὑπερφυσικά χαρίσματα ἐκείνου. Συνέβη ἀκόμη νά φθάση στήν Κωνσταντινούπολι καί κατά τήν προηγούμενη ἑσπέρα τῶν Θεοφανείων, ἡ μετακομιδή τῆς τιμίας χειρός τοῦ ἰδίου τοῦ αὐτοῦ Προδρόμου, ἡ ὁποία ἔγινε μέ τόν ἑξῆς τρόπο. Στήν πόλι Σεβαστή, στήν ὁποία λένε, ὅτι ἐτάφη τό ἱερό σῶμα τοῦ τιμίου Προδρόμου, ἐκεῖ πῆγε ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, καί  παίρνοντασ τήν δεξιά χεῖρα τοῦ προφητικού ἐκείνου σώματος, τήν μετέφερε στήν Ἀντιόχεια, τήν δική του πατρίδα, ὅπου καί αὐτή ἔκαμνε πάρα πολλά θαύματα, ἀπό τά ὁποῖα ἕνα εἶναι καί αὐτό πού ἀκολουθεῖ. Στά ὅρια τῆς πόλεως Ἀντιοχείας, εἶχε τήν φωλιά ἕνας δράκοντας, τόν ὁποῖον θεοποιοῦσαν Ἕλληνες, πού κατοικοῦσαν στήν Ἀντιόχεια καί τόν τιμοῦσαν κάθε χρόνο μέ μία θυσία. Καί τό χειρότερο εἶναι, ὅτι καί ἡ θυσία πού προσφερόταν ἦταν ἄνθρωπος. Περνῶντας ὁ καιρός, ἔπεσε ὁ λαχνός σέ ἕναν Χριστιανό νά δώση τήν θυγατέρα του στόν δράκοντα. Ὁ δράκοντας ἔβγαινε ἔξω ἀπό τήν φωλιά του καί δείχνοντας ἕνα φοβερό καί ἐξαίσιο θέαμα, ἄνοιγε τό στόμα του καί δεχόταν μέσα τόν ἄνθρωπο, πού τοῦ ἔδιναν καί ἔτσι τόν κατεσπάραττε μέ τά δόντια του.
Γι’ αὐτό ὁ πατέρας τῆς κόρης παρακαλοῦσε μέ θερμούς ἀναστεναγμούς καί δάκρυα τόν Θεό καί τόν τίμιο Πρόδρομο, γιά νά ἐλευθερώσουν τήν πατρίδα του ἀπό τέτοιο πικρό καταστροφέα. Παρακαλῶντας λοιπόν σκέφθηκε νάκάνη καί ἕνα τέτοιο ἑπιχείρημα· διότι κάθε ἕνας πού βρίσκεται σέ ἀνάγκη εὔκολα βρίσκει τρόπους καί τεχνικές. Αὐτός ζήτησε νά προσκυνήση τήν ἁγία χεῖρα τοῦ Προδρόμου. Καί, καθώς τήν ἀσπαζόταν, κρυφά κόβει μέ τά δόντια του τόν ἀντίχειρα, δηλαδή τό μεγάλο δάκτυλο.Καί ἀφοῦ ἔκανε αὐτό, πού ἐπιθυμοῦσε, βγῆκε ἔξω ἀπό τόν ναό. Καί, κατόπιν, ὅταν ἦλθε ἡ ἡμέρα τῆς θυσίας τῆς θυγατέρας του καί ἦταν παρόν ὅλο τό θέατρο τοῦ λαοῦ, τότε πῆγε κοντά στόν δράκοντα καί ὁ πατέρας, κρατῶντας μαζί καί τήν θυγατέρα του. Και μόλις εἶδε τόν δράκοντα, πού ἄνοιξε τό στόμα του γιά νά καταπιῆ τήν θυγατέρα του ρίχνει μέσα στόν φάρυγγά του τό ἱερό δάκτυλο τοῦ Προδρόμου. Καί, ὤ τοῦ θαύματος!, ἀμέσως θανατώθηκε ὁ δράκοντας. Μόλις ἔγινε αὐτό, ὁ μέν πατέρας πῆρε τήν θυγατέρα του ζωντανή καί γύρισε στό σπίτι του χαρούμενος καί τό παράδοξο διηγούμενος. Τό δέ πλήθος τοῦ λαοῦ βλέποντας τό παρόμοιο θαῦμα ἐξεπλάγη. Καί γι’αὐτό εὐχαρίστησαν σέ μεγάλο βαθμό τόν Θεό καί τόν τίμιο Πρόδρομο καί ἔκτισαν πάρα πολύ μεγάλο Ναό στό ὄνομἀ του.
Λέγεται ἀκόμη καί τό ἑξῆς περί τῆς Ἁγίας αὐτῆς χειρός. Ὅτι κατά τήν ἡμέρα τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, δηλαδή κατά τήν δεκάτη τετάρτη τοῦ Σεπτεμβρίου, ὑψωνόταν καί τό τίμιο αὐτό χέρι τοῦ Βαπτιστοῦ, καί ἄλλοτε μέν ἅπλωνε τά δάκτυλά του καί ἄλλοτε τά συμμάζευε. Καί μέ τήν ἔκτασι ἔδειχνε, ὅτι θά ὑπάρξη ἀφθονία καρπῶν, ἐνῶ μέ τήν συστολή φανέρωνε τήν μέλλουσα ἀκαρπία καί δυστυχία. Γι’ αὐτό καί πολλοί βασιλεῖς ἤθελαν καί ἐπιθυμοῦσαν πολύ νά ἀποκτήσουν τόν ἱερό θησαυρό· ἰδιαίτερα ὅμως ὁ Κωνσταντῖνος καί Ρωμανός οἱ Πορφυρογέννητοι, ἀπό τούς ὁποίους ὁ μέν Κωνσταντῖνος, βασίλευσε κατά τό ἔτος 912 ἀπό τήν Γέννησι τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ὁ Ρωμανός κατά τό ἔτος 919. Ἔτσι καί ὅταν αὐτοί βασίλευαν, διά μέσου κάποιου Διακόνου τῆς πόλεως Ἀντιοχείας, ὁ ὁποῖος ὠνομαζόταν Ἰώβ, μεταφέρθηκε στήν Κωνσταντινούπολι ἡ τιμία αὐτη ή χείρα κατά τό ἑσπέρας τῶν Θεοφανείων, κατά τήν ὁποία εἶναι παράδοσις νά γίνεται ὁ ἁγιασμός στούς Χριστιανούς, δηλαδή κατά τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων. Τότε ὁ φιλόχριστος βασιλιάς (ὁ Κωνσταντῖνος δηλαδή) μέ πόθο πολύ τήν ἀσπάσθηκε καί στά βασίλεια μέσα τήν ἀποθησαύρισε. Τελεῖται δέ ἡ αὐτοῦ Σύναξις ἐν τοῦς Φωρακίου.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Γ΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.