Θεία Λειτουργία – Οσία Ξένη 24/1/2026
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Ξένην ἤνυσας, ζωὴν ἐν κόσμῳ, ξένην ἔσχηκας, προσηγορίαν, ὑπεμφαίνουσαν τὴ κλήσει τὸν τρόπον σου, σὺ γὰρ νυμφίον λιποῦσα τὸν πρόσκαιρον, τῷ ἀθανάτῳ ὁσίως νενύμφευσαι. Ξένη ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος..
Ζωντανἠ ραδιοτηλεοπτική μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΞΕΝΗΣ
Ἠ Ξένη γεννήθηκε στή Ρώμη ἀπό πατέρα συγκλητικό καί ἦταν μοναχοκόρη. Ἐλκόμενη ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, άρνήθηκε τό γάμο πού τῆς ὅρισαν οἱ γονεῖς της. Ἔφυγε κρυφά ἀπό τήν οἰκογενειακή ἑστία γιά νά μήν παντρευτεῖ, παίρνοντας μαζί της δύο ὑπηρέτριές της. Μπῆκαν σέ πλοῖο κι ἔφθασαν στην Κῶ. Στήν πόλη Μύλασσα ἵδρυσε γυναικεῖο κοινόβιο, ὅπου ἔζησε ἀσκητικά μέ τό νέο ὄνομά της, Ξένη, μέχρι τήν τελευτή της. Παρά τήν ἀδυναμία τῆς γυναικείας φύσης της, ζοῦσε μέ σκληρή ἄσκηση νηστεύοντας μέρες ὁλόκληρες, προσευχόμενη καί τό βράδυ σέ ὁλονύκτιες ἀγρυπνίες. Συχνά προσευχόταν ὄρθια ὅλη νύχτα καί τά ράσα της ἦταν πιό φθαρμένα ἀπ’ὅλων των ἀδελφῶν. Τό λίγο ψωμί πού ἔτρωγε τό πασπάλιζε συνήθως μέ στάχτες ἀπό τό θυμιατό. Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τῆς κοιμήσεώς της (τό ἔτος 450), ἕνα θαυμαστό σημεῖο ἐμφανίστηκε πάνω ἀπό τό κοινόβιο:ἕνα στεφάνι ἀστεριῶν μ΄ἕναν πάμφωτο σταυρό στό κέντρο τους, λαμπρότερο καί ἀπό τόν ἥλιο. Πολλοί ἀσθενεῖς ἔλαβαν θεραπεία ἀπό τά λείψανα τῆς ἁγίας. Οἱ θεραπαινίδες της, πού ἐπίσης εἶχαν γίνει μοναχές, συνέχισαν τό παράδειγμα ἀσκητικῆς ζωῆς τῆς μακαριστῆς ἡγουμένης τους. Ὅταν κι αὐτές ἀναπαύθηκαν ἐν Κυρίω, θάφτηκαν κατά τήν ἐπιθυμία τους στά πόδια ῆς ὁσίας Ξένης.
Πηγή: Ὁ Πρόλογος τῆς Ὀχρίδας, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ιανουάριος, Εκδόσεις ΑΘΩΣ.
