Θεία Λειτουργία  Οσίου Νίκωνος και των συν αυτώ 199. – Θαύμα κολλύβων Αγ.Θεοδώρου 23/3/2024 7:30-9:30π.μ.
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Νικήσας τὸν δόλιον, ἄσκητικαις ἀγωγαίς, κανὼν ἐχρημάτισας, τῶν σῶν κλεινῶν φοιτητῶν, ἀκρότητι βίου σου, ὅθεν σὺν τούτοις ἅμα, γεγονῶς ἐν τὴ Δύσει, ἔδυσας ἐν ἀθλήσει, σὺν αὐτοὶς Πάτερ Νίκων, μεθ’ ὧν καὶ κατεφοίτησας αἴγλη τὴ ἄνωθεν.

ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ Α΄ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Τὸ Σάββατο τῆς πρώτης Ἑβδομάδας τῶν Νηστειῶν, ἐνθυμούμεθα τὸ παράδοξον θαῦμα τῶν κόλλυβων τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος.
Ὅταν οἱ Χριστιανοὶ καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες, ὁ Θεὸς δὲν τοὺς ἀφήνει ἀβοήθητους στὶς ἐπιθέσεις τοῦ Πονηροῦ. Αὐτὸ φανερώνει ἕνα θαυμαστὸ γεγονὸς ποὺ συνέβη στὰ μέσα τοῦ 4ου αἰώνα καὶ τὸ προβάλει ἡ Ἐκκλησία μας τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς πρώτης ἑβδομάδας τῶν νηστειῶν γιὰ νὰ στηρίξει τὸν πνευματικὸ τους ἀγώνα.
Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ στὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως εἶχε ἀνέλθει ὁ Ἰουλιανὸς ποὺ ἔλαβε τὴν προσωνυμία Παραβάτης, γιατὶ ἐνῶ ἦταν Χριστιανὸς ἀρνήθηκε τὴν πίστη καὶ ἤθελε νὰ ἐπαναφέρει τὴν λατρεία τῶν εἰδώλων. Γιὰ νὰ πετύχει τὸν στόχο του κήρυξε σκληρὸ διωγμὸ κατὰ τῶν Χριστιανῶν. Ἀφοῦ ὅμως ἔβλεπε πὼς ματαιοπονοῦσε καὶ οἱ Χριστιανοὶ παρὰ τὰ βασανιστήρια καὶ τὸ θάνατο ἀντὶ νὰ μειώνονται ἐκεῖνοι αὐξάνονταν, ἔνιωθε ντροπὴ γιὰ τὴν βασιλεία του. Ἔτσι σκέφτηκε νὰ χρησιμοποιήσει ἕνα δόλιο τρόπο ὥστε νὰ ἐξαναγκάσει τοὺς Χριστιανοὺς νὰ προσέλθουν στὴν εἰδωλολατρία. Ἤξερε ὅτι οἱ Χριστιανοὶ τὴν πρώτη ἑβδομάδα τῆς Σαρακοστῆς νήστευαν αὐστηρὰ κι ἀφοσιώνονταν περισσότερο στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Ἐκκλησία Του. Αὐτὴ λοιπὸν τὴν ἁγνὴ νηστεία τῶν Χριστιανῶν σκέφτηκε νὰ μολύνει κρυφά. Κάλεσε τὸν ἔπαρχο τῆς Βασιλεύουσας καὶ τὸν πρόσταξε νὰ ἀποσύρει ἀπὸ τὴν ἀγορὰ τὰ τρόφιμα ποὺ ἀγοράζουν οἱ ἄνθρωποι αὐτὴ τὴν περίοδο καὶ νὰ βάλει κρέατα, ἄρτους καὶ ποτά, τὰ ὁποία θὰ εἶναι ραντισμένα μὲ αἷμα ἀπὸ τὶς θυσίες τῶν εἰδώλων. Οἱ Χριστιανοὶ θὰ βρεθοῦν στὴν ἀνάγκη νὰ ἀγοράσουν καὶ νὰ φᾶνε τὰ μολυσμένα τρόφιμα κι ἔτσι θὰ παραβοῦν τὴν νηστεία τους. Ἀμέσως ὁ ἔπαρχος ἔκανε πράξη τὴν ἐντολὴ  τοῦ Παραβάτη αὐτοκράτορα καὶ ὅλα τὰ τρόφιμα τῆς ἀγορὰς ἦταν μιασμένα ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν εἰδωλολατρικῶν θυσιῶν.
Ὁ Θεὸς ὅμως δὲν ἐγκατέλειψε τοὺς Χριστιανοὺς ποὺ ἀγωνιζόταν τὸν καλὸ ἀγώνα τῆς νηστείας καὶ διέλυσε μὲ τρόπο θαυμαστὸ τὶς ἐνέργειες αὐτὲς τοῦ πονηροῦ καὶ τοῦ αὐτοκράτορα ποὺ ὑπηρετοῦσε.
Ἔστειλε τὸν Μεγαλομάρτυρα Ἅγιο Θεόδωρο τὸν Τήρωνα στὸν Πατριάρχη Ἅγιο Εὐδόξιο. Μόλις ὁ Ἅγιος ἐμφανίσθηκε στὸν ὕπνο τοῦ Πατριάρχη τὸν πρόσταξε: -Σήκω ἐπάνω τώρα, γρήγορα συγκέντρωσε ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς καὶ νὰ τοὺς πεῖς, κανένας νὰ μὴν ἀγοράσει τρόφιμα ἀπὸ τὴν ἀγορὰ γιατὶ ὅλα τὰ ἔχει μολύνει ὁ δυσσεβής βασιλιὰς μὲ αἷμα εἰδωλολατρικῶν θυσιῶν. Γεμάτος ἀπορία ὁ Πατριάρχης ρώτησε τὸν Ἅγιο: -Τί θὰ φᾶνε τόσοι ἄνθρωποι; Πὼς θὰ ζήσουν ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν τίποτα καὶ πρέπει νὰ ἀγοράσουν; Κι ὁ Ἅγιος τοῦ εἶπε: -Νὰ φᾶνε «κόλλυβα» γιὰ νὰ χορτάσουν τὴν πείνα τους. Μὰ ὁ Πατριάρχης Εὐδόξιος στέκεται μὲ ἀπορία, ἐπειδὴ δὲν γνωρίζει τί σημαίνει ἡ λέξη κόλλυβα. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ἐξηγεῖ στὸν Πατριάρχη Εὐδόξιο ὅτι στὴν πατρίδα του, στὰ Εὐχάϊτα τοῦ Πόντου, ὀνομάζουν ἔτσι τὸ βρασμένο στάρι. Τότε ὁ Πατριάρχης ζητὰ νὰ μάθει ποιὸν ἔχει μπροστὰ του: -Ποιὸς εἶσαι ἐσὺ ποὺ μοῦ παραγγέλνεις αὐτὰ μὲ τόσο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ; Κι ὁ Μεγαλομάρτυρος τοῦ ἀποκαλύπτει λέγοντας: – Εἶμαι ὁ μάρτυς τοῦ Θεοῦ Θεόδωρος ὁ Τηρῶν καὶ μὲ ἔστειλε ὁ Κύριος γιὰ νὰ σᾶς διαφυλάξω.
Ὁ Πατριάρχης ἀμέσως κάλεσε τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ φανέρωσε τὶς δόλιες ἐνέργειες τοῦ αὐτοκράτορα. Τοὺς συνέστησε μάλιστα νὰ βράσουν κόλλυβα γιὰ νὰ φᾶνε ὥστε νὰ μὴ μολυνθεῖ ἡ νηστεία ἀπὸ τὰ εἰδωλόθυτα. Ἔτσι καὶ ἔγινε καὶ οἱ Χριστιανοὶ διαφυλάχθηκαν.
Ὁ Παραβάτης αὐτοκράτορας μόλις διαπίστωσε πὼς ἡ ενέργειά του ἀπέτυχε κι οἱ Χριστιανοὶ διαφύλαξαν τὴν νηστεία τους ἔδωσε ἐντολὴ νὰ ἀποσύρουν ἀπὸ τὴν ἀγορὰ τὰ εἰδωλόθυτα καὶ νὰ ξαναβάλουν τρόφιμα ποὺ ἔπαιρναν οἱ Χριστιανοί. Οἱ εὐσεβεῖς Χριστιανοὶ ποὺ ἔζησαν τὸ θαῦμα τῆς προστασίας τοῦ Ἁγίου, μόλις τέλειωσε ἡ Καθαρὴ ἑβδομάδα καὶ ἦλθε τὸ Σάββατο γιὰ νὰ ἐκφράσουν τὴν εὐγνωμοσύνη τους πρὸς τὸν εὐεργέτη τους ἔφτιαξαν κόλλυβα στὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου Τήρωνος.
Ἔτσι καθιερώθηκε τὴν ἡμέρα αὐτὴ νὰ γιορτάζουμε κάθε χρόνο τὴν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος βράζοντας κόλλυβα στὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου.
Βέβαια οἱ Χριστιανοὶ ἔβραζαν σιτάρι στὴν μνήμη τῶν κεκοιμημένων ἀλλὰ δὲν γνώριζαν τὴν ὀνομασία κόλλυβα. Καὶ τοῦτο γιατὶ τὸ σιτάρι συμβολίζει τὴν ταφή, τὴν ἀνάσταση καὶ τὴν πέρα ἀπὸ τὸν τάφο ζωὴ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς πέφτοντας στὴ γῆ, σαπίζει καὶ πεθαίνει. Ὅμως ἀπ’ αὐτὸ τὸν θάνατο τοῦ σιταριοῦ βλασταίνει μία νέα ζωή. Γι’ αὐτὸ ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ δὲν κάνουμε ἄλλο τίποτα στὸ μνημόσυνο παρὰ μόνο κόλλυβα, κηρύττοντας ἔτσι τὴν πίστη μας στὴν ἀνάσταση. Ὅπως ὁ σπόρος πεθαίνει γιὰ νὰ φέρει ξανὰ πολὺ καρπὸ στὴ ζωή, ἔτσι καὶ ὁ ἄνθρωπος πεθαίνει μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἀναστηθεῖ καὶ νὰ ζήσει αἰώνια κοντὰ στὸν Ἀναστάντα Κύριο. Τὰ κόλλυβα ποὺ φτιάχνουμε στὴν μνήμη τοῦ Μεγαλομάρτυρα Ἁγίου Θεοδώρου διατρανώνουν αὐτὴν τὴν ἀλήθεια ὅτι ὁ Ἅγιος ἂν καὶ ἐτάφη ζεῖ ἀναστημένος στὴ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ, ὅπως τὸ ἀπέδειξε καὶ μὲ τὴν σωτήρια παρέμβασή του στοὺς Χριστιανοὺς τῆς Βασιλεύουσας προστατεύοντας τὴν νηστεία τους ἀπὸ τὰ εἰδωλόθυτα.

Πηγή: «ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ» ΙΩΑΝΝΑΣ Δ. ΚΑΤΣΟΥΛΑ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ, ΑΘΗΝΑ 2017

ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΘΑΥΜΑ ΚΟΛΛΥΒΩΝ ΑΓ.ΘΕΟΔΩΡΟΥ-ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ 199 ΜΑΡΤΎΡΩΝ

Συχνά ό Χριστιανὸς ζητᾶ στὴν προσευχὴ του ό Θεὸς νὰ τοῦ δίδει διάφορα πνευματικὰ ἤ ὑλικὰ άγαθὰ κι ὁ Θεὸς δίνει πολὺ περισσότερα. Αὐτὴ τὴν ἰδιαίτερη γενναιοδωρία τοῦ Θεοῦ αἰσθάνθηκε καὶ ὁ Ἅγιος Νίκων πού ζήτησε νὰ τοῦ δώσει πίστη ὁ Θεὸς χάρισε σ’ αὐτὸν καὶ στοὺς 199 μαθητὲς του τὸ μαρτύριο διὰ τοῦ οποιου ἕλαμψε ἡ πίστη τους. Ὁ Ἅγιος Νίκων καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἰταλία, Ὁ πατέρας του ἦταν εἰδωλολάτρης καί ἡ μητέρα του Χριστιανή. Αὐτὴ μετέδωσε καὶ στὸ γιὸ της τὴν χριστιανικὴ πίστη. Ὁ Νίκων, σὰν μεγάλωσε, εἶχε σωματικὸ κάλλος γεγονός ποὺ τόν βοήθησε νά καταταγεῖ στὸ Ρωμαϊκὸ στρατὸ, ὅπου καὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀνδρεία του. Ὅμως ὁ Νίκων δὲν ἀνεχόταν νὰ ἐργάζεται γιὰ τοὺς αὐτοκράτορες τῆς Ρώμης, οἱ ὁποῖοι κρατοῦσαν πάντοτε τὸ δαυλό τῆς μάχης καὶ πολεμοῦσαν ἅγρια τὴν χριστιανικὴ πίστη. Γι’ αὐτὸ καὶ κάποια φορά ποὺ ἕφευγε γιὰ ἕνα μακρινὸ ταξίδι πρὸς τὰ μέρη τῆς ἀνατολῆς, ἐκμυστηρεύθηκε στὴ μητερα του τον ποθο του να βαπτισθεῖ. Ἀκόμα τῆς ζήτησε νὰ προσευχηθεῖ, ὥστε νὰ ἐπιτευχθεῖ ὁ Ἅγιος αὐτὸς πόθος του. Τό πλοῖο ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴν Νεάπολη τῆς Ιταλίας καὶ ἔφθασε στὴ Χίο, ὅπου ὁ Νίκων ἔμεινε ἑπτὰ ἡμέρες σὲ ἕνα βουνὸ μὲ νηστεία, προσευχη καὶ ἀγρυπνία παρακαλῶντας τὸν Θεὸ νὰ τοῦ αποκαλύψει τί νὰ κάνει. Ἐκεῖ ποὺ προσευχόταν ἐμφανίσθηκε μπροστά του Ἅγγελος Κυρίου καὶ τοῦ φανέρωσε ὅτι πρέπει νά φύγει ἀπὸ τὴ Χίο καὶ νὰ ἕλθει στὸ ὅρος Γάνου τῆς Προποντίδος. Ἀμέσως ὁ Νίκων ἕκανε ὄπως τοῦ ὑπέδειξε ὁ Ἄγγελος. Σὰν ἔφθασε στὸ ὅρος Γάνου, συνάντησε κάποιον ἐπίσκοποπ μὲ ἐνδυμασία μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν ὁδήγησε στὸ σπήλαιο ποὺ κατοικοῦσε καὶ ἀφοῦ τὸν κατήχησε, ἔπειτα τὸν βάπτισε στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ πρόσφερε τὴ Θεία Κοινωνία. Μετὰ ἀπὸ αύτὰ, ὁ Νίκων ἔμεινε ἐκεῖ καὶ ἀφιερώθηκε στὴν ἀσκητικὴ ζωὴ μὲ προσευχή, ἐγκράτεια καὶ ἱερὲς μελέτες. Ἡ ἐνάρετη πολειτία του καὶ τὰ πολλὰ πνευματικά του προσόντα σύντομα μαθεύτηκαν στὴν γύρω περιοχὴ μὲ ἀποτέλεσμα πολλοὶ νέοι νὰ ἔρχονται κοντά του γιὰ νὰ μαθητεύσουν στὴν ἀρετή του. Γύρω του μαζεύτηκαν ἑκατὸν ἐνενήντα ἐννέα νέοι, ποὺ ὁ Νίκων τοὺς ὀργάνωσε σὲ μία μοναστικὴ ἀδελφότητα. Ὁ Ἐπίσκοπος βλέποντας τὴν θαυμαστὴ αὐτὴν προσέλευση τῶν νέων, κάλεσε τὸν Νίκωνα καὶ τὸν χειροτόνησε Πρεσβύτερο,ἔτσι ὥστε μὲ τὸ χάρισμα τῆς ἱεροσύνης νὰ καθοδηγεῖ τοὺς νέους αὐτοὺς πρὸς τὴν ἁγιότητα. Ὁ Νίκων δοξάζει κι εὐχαριστεῖ τὸν Θεὸ γιὰ τὶς ἄπειρες εὐλογίες ποὺ τοῦ χάριζε.
Ἡ μοναστική του ἀδελφότητα σημείωνε ὅλο καί μεγαλύτερη πνευματική πρόοδο, ὅταν ὅλως ξαφνικά ἔλαβε μιά ἐπιστολή ἀπό τή μητέρα του νά πάει στήν Νεάπολη. Ὁ πατέρας του εἶχε ἤδη πεθάνει καί ἡ μητέρα του προαισθανόταν ὅτι πλησίαζε καί τό δικό της τέλος καί ἤθελε, πρίν φύγει, νά ἀποχαιρετήσει τό παιδί της.
Ὁ εὐσεβής Νίκων συγκινήθηκε ἀπό τό γράμμα αὐτό κι ἔσπευσε νά ἰκανοποιήσει τόν πόθο τής μητέρας του. Ἀφοῦ εἶδε τή μητέρα του,τήν ἀσπάθσηκε κι ἔπειτα κήδευσε τό σῶμα της, ἐπιτελῶντας ὅλα τά καθήκοντά του. Ὁταν τελείωσε μέ ὅλες τίς σχετικές ὑποχρεώσεις του, ἀποφάσισε πλέον νά συνεχίσει τήν ἀσκητική ζωή του στή Δύση. Ἦρθε κι ἐγκαταστάθηκε στό ὅρος Ταυρομενίου τῆς Σικελίας, ἐκεῖ ἔφθασαν καί οἱ 199 μαθητές του καί ἀνέπτυξαν μία ἀξιόλογη πνευματική δράση. Ἡ χριστιανική τους δράση ἐνόχλησε τόν διάβολο καί τά ὄργανά του. Ἔτσι ὁ ἡγεμόνας τῆς Σικελίας, ὅταν ἔμαθε τό ἔργο αὐτῶν τῶν Χριστιανῶν, πρόσταξε νά παρουσιαθοῦν ἐνώπιόν του. Πράγματι οἱ φλογεροί Χριστιανοί καί μαθητές  τοῦ Νίκωνα μέ θάρρος καί παρρησία ὁμολογοῦν τόν Χριστό στόν ἡγεμόνα καί ἀρνοῦνται νά προσφέρουν θυσία λατρείας στά εἰδωλα.  Ὁ ἡγεμόνας τους ὁδηγεῖ στὰ βασανιστήρια ἀλλά οἱ ἑκατόν ένεννήντα ἐννέα ἀθλητὲς τοῦ Χριστοῦ δὲν πτοοῦνται, ὅπως φάνηκαν ἄξιοι στὰ εἰρηνικὰ χρόνια, ἔτσι καὶ τώρα στὴ θύελλα τῆς δοκιμασίας παραμένουν σταθεροὶ στὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἕνας ὕστερα ἀπὸ τὸν ἄλλο ὁμολογοῦν πίστη στὸ Χριστό, κατακρεουργοῦνται μὲ μαχαίρια καὶ τέλος ἀποκεφαλίζονται. Ἀπέμεινε μόνο ὁ Νίκων, ὁ πνευματικός τους πατέρας, τελευταῖος νὰ ὑποστεῖ ὀδυνηρότερα βασανιστήρια. Τὸν μαστίγωσαν ἄγρια κι ἔπειτα μὲ ἀναμμένες λαμπάδες τοῦ ἔκαυσαν τὸ σῶμα. Ἀφοῦ περέμενε ἀκλόνητος στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, τὸν .εσυραν βάναυσα στὸ χῶμα καὶ στὶς πέτρες κι ἔπειτα τὸν πέταξαν σὲ μιὰ βαθιὰ χαράδρα. Μὰ κι ἐκεῖ μόλις διαπίστωσαν ὅτι ζοῦσε δὲν τὸν ἅφησαν ἀλλὰ κατέβηκαν στὴ χαράδρα καὶ χτύπησαν μέ πέτρες καί ἔπειτα τὸν ἀποκεφάλισαν. Ἔτσι, ὁ Πρεσβύτερος Νίκων ἔλαβε τὸν στέφανο τοῦ Μαρτυρίου μαζὶ μὲ τὸ χορὲ τῶν ἄξιων μαθητῶν του. Πόσο ἀπέχουμε ἐμεις σήμερα ἀπὸ τοὺς Μάρτυρες αὐτοὺς Χριστιανούς! Ὁ Χριστὸς ἄς μᾶς ἐνισχύει ὥστε νὰ δεχόμαστε τουλάχιστον τὶς διάφορες δοκιμασίες ὡς δικές Του εὑλογίες στὴ ζωή μας.       

Πηγή: «ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ» ΙΩΑΝΝΑΣ Δ. ΚΑΤΣΟΥΛΑ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ, ΑΘΗΝΑ 2017