Θεία Λειτουργία 7:30 – 9:30 π.μ – Αποστόλου Φιλίππου 14/11/2025

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Σήμερα πού ἡ ἀμφιβολία εἶναι καθημερινό γεγονός, ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος μᾶς καλεῖ ὅλους καί μέ ἀπλότητα, ὅπως στόν φίλο του Ναθαναήλ, ἐπαναλαμβάνει στόν καθένα μας: «Ἔρχου καί ἴδε…».Ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος καταγόταν ἀπό τήν Βησθαϊδά τῆς Γαλιλαίας. Νεώτατος μέ δίψα φλογερή μελετοῦσε τόν Μωσαϊκό Νόμο καί τίς προφητεῖες πού μιλοῦσαν γιά τήν ἔλευση τοῦ Μεσσία. Ὁ Κύριος ὅταν ξεκίνησε τό ἔργο του καί καλοῦσε τούς μαθητές του, συναντά τόν Φίλιππο καί τόν καλεῖ:«Ἀκολούθει μοι!». Με μεγάλη χαρά δέχθηκε τήν πρόσκληση ὁ Φίλιππος, ἀμέσως ἔσπευσε νά καλέσει τόν φίλο του Ναθαναήλ καί μέ ἐνθουσιασμό τοῦ φώναξε:«Ὅν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῶ Νόμω καί οϊ προφῆται εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τόν υἱόν τοῦ Ἰωσήφ τόν ἀπό Ναζαρέτ!» Ὁ Ναθαναήλ ὅμως μέ ἀμφιβολία τοῦ λέγει «Ἐκ Ναζαρέτ δύναται τί ἀγαθόν εἶναι;». Ὁ Φίλιππος πού ἔχει δοκιμάσει τήν ἀνέκφραστη χαρά τῆς προσωπικῆς ἐπαφής μέ τόν Σωτήρα μετά βεβαιότητος τόν προσκαλεῖ νά τόν γνωρίσει:«Ἔρχου καί ἴδε!». Πλησίασε τόν Χριστό ὁ ἄδολος Ναθαναήλ, διαπίστωσε τήν πραγματικότητα κι ὁ ἴδιος τό ὁμολόγησε μέ ήν περίφημη φράση του:«Τό πιστεύω, Διδάσκαλε, ἀλήθεια, ὅτι ἐσύ εἶσαι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, γιά τόν ὁποῖο μιλοῦν οἱ Προφητεῖες καί περιμένουμε!». Ἀπό τήν ἡμέρα ἐκείνη ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος ἀκολουθεῖ παντοῦ τόν Διδάσκαλο, γινόμενος Μάρτυρας τῶν ὑπερφυσικῶν θαυμάτων Του. Λίγες ἡμέρες πρίν τά θεία Πάθη, ὁ Φίλιππος μαζί μέ τούς ἄλλους μαθητές ἀκολούθησε τόν Κύριο κατά τήν εἴσοδό Του στά  Ἱεροσόλυμα, δοξολογῶντας τόν Θεό γιά ὅσα θαυμαστά εἶχαν δεῖ τά μάτια του. Τότε πλησίασαν τόν Φίλιππο κάποιοι Ἕλληνες ζητῶντας του νά δοῦν τόν Ἰησοῦ. Ὁ Φἰλιππος τό εἶπε στόν Ἀνδρέα κι ὁ Κύριος βλέποντας τούς δύο Ἕλληνες εἶπε:«Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα νά δοξασθῆ ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου». Κατά τήν ὥρα τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου καί ἐνῶ ὁ Κύριος ἔδινε ἐν εἴδε διαθήκης τίς τελευταῖες ἐντολές Του πρός τούς μαθητές Του, ὁ Φίλιππος μέ ἀγωνία τόν διέκοψε ζητῶντας Του μέ πόθο:«Κύριε, δείξον ἡμίν τόν Πατέρα καί ἀρκεῖ ἡμίν».Τότε ὁ Κύριος τοῦ ἔδωσε τήν ἀποκαλυπτική ἀπάντηση:«Ὁ ἑωρακώς ἐμέ ἑώρακε τόν Πατέρα, ἐγώ ἐν τῶ ΠΑτρί καί ὁ Πατήρ ἐν ἐμοί ἐστι» καί μέ κάποιο παράπονο λέγει στόν Φίλιππο «Τόσο καιρό εἶμαι μαζί σας καί δέν μέ γνώρισες, Φίλιππε;Δέν πείσθηκες ὅτι εἶμαι Θεός ἀχώριστα μέ τόν Πατέρα;» Μέ τήν σύλληψη τοῦ Χριστοῦ ὁ Φίλιππος ὅπως καί οἱ περισσότεροι Ἀπόστολοι ἔφυγαν μέ φόβο. Ὁ πόνος ὅμως τοῦ σταυρικοῦ θανάτου τοῦ Κυρίου ἕνωσε καί πάλι τούς μαθητές ἐκεῖ στό ὑπερῶο ὅπου μετά τρεῖς μέρες ἐν μέσω αὐτῶν ἐμφανίσθηκε Ἀναστημένος ὁ Διδάσκαλος. Σκίρτησαν ἀπό χαρά ὅλοι τους. Μετά τήν Ἀνάληψη καί τήν Πεντηκοστή ὁ Φίλιππος ἐνδυναμωμένος διανύει τούς δρόμους τῆς Οἰκουμένης κηρύττοντας τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Μαζί μέ τόν Βαρθολομαῖο καί τήν ἀδελφή του Μαριάμνη περιῆλθαν διάφορες πόλεις κηρύσσοντας τό Εὐαγγέλιο. Μία χριστιανική παράδοση ἀναφέρει ὅτι ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος κήρυξε τό εὐαγγέλιο πρῶτος στή Σκυθία, χώρα βαρβαρική, βόρεια τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Οἱ είδωλολάτρες κάτοικοι ἀρχικά τόν συνέλαβαν καί διά τῆς βίας τόν ὁδήγησαν νά προσφέρει θυσία δτό ἄγαλμα τοῦ Ἄρη. Ὁ Ἄγιος μαθητής τοῦ Χριστοῦ προσευχήθηκε καί ἀπέδειξε τήν ἀπάτη τῶν δαιμόνων, ὅταν ἀπό τό βάθρο τοῦ ἀγάλματος πρόλαβε ἕνας φοβερός, δύσοσμος δράκος πού τούς τρόμαξε ὅλους. Τότε ὁ Ἅγιος τους προέτρεψε νά κομματιάσουν τό ἄγαλμα τοῦ ψευδοθεοῦ καί στή θέση του νά στήσουν ἔνα σταυρό κι ἔτσι θά σωθοῦν. Οἱ Σκύθες πίστευσαν στόν Χριστό καί βαπτίσθηκαν. Ὁ Ἅγιος ἔμεινε κοντά τους γιά 20 χρόνια. Ἀπό τήν Σκυθία ἀφοῦ διῆλθε πολλούς τόπους ἡρθε καί στήν Ἀθήνα. Μαζί του εἶχε καί ἔνα παιδί, τό ὁποῖο εἶχε ἀναστήσει ἐκ νεκρῶν. Μετά τό μεγάλο αὐτό θαῦμα τόσο ἡ μητέρα ὅσο καί τό παιδί πίστεψαν στόν Χριστο, βαπτίσθηκαν κι ἔγιναν κήρυκες τῆς Ἀναστάσεως. Τό παιδί αὐτό ὁ Φίλιππος τό εἶχε μαζί του γιά νά μαρτυρεῖ στούς εἰδωλολάτρες τό μεγάλο θαῦμα τῆς ἀναστάσεώς του. Ἔτσι ἔγινε καί στήν Ἀθήνα, οἱ Ἀθηναῖοι ὅμως ἀκούγοντας ὅλα αὐτά σκανδαλίσθηκαν καί ξεσηκώθηκαν ἐναντίον του. Ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος, ἀφοῦ χειροτόνησε Ἐπίσκοπο Ἀθηνῶν τόν Νάρκισσο, ἀναχώρησε γιά ἄλλες πόλεις.
Ἔφθασε στήν Ἰεράπολη τῆς Φρυγίας ὅπου μέ ἐντολή τοῦ ἡγεμόνα τόν συνέλαβαν καί μετά ἀπό μία ψευδοδίκη πῆραν τήν ἀπόφαση νά τόν σταυρώσουν μαζί μέ τούς συνεργάτες του, Βαρθολομαῖο καί Μαριάμνη. Οἱ στρατιῶτες κρέμασαν τόν Ἀπόστολο Φίλιππο σέ ἔναν σταυρό μέ τό κεφάλι πρός τά κάτω. Ἔνας φοβερός σεισμός ὅμως ἐκείνη τή στιγμή συγκλόνισε τήν Ἰεράπολη, ἡ γῆ ἄνοιξε καί κατάπιε τόν ἀνθύπατο μαζί μέ κάποιους ἱερεῖς τῶν φιδιῶν. Ἔντρομοι οἱ κάτοικοι ἔσπευσαν στούς σταυρωμένους ἁγίους καί τούς παρακαλοῦσαν νά τούς συγχωρήσουν καί νά προσευχηθοῦν γιά τή σωτηρία τους. Προσευχήθηκαν οἱ Ἅγιοι καί ὁ σεισμός κατέπαυσε. Μέ συντριβή οἱ κάτοικοι ξεκρέμασαν τόν Βαρθολομαῖο καί τήν Μαριάμνη καί ἔπειτα πῆγαν νά κατεβάσουν καί τόν Ἀπόστολο Φίλιππο, ἐκεῖνος ὅμως δέν δέχθηκε γιατί ἔνιωθε πῶς εἶχε φθάσει ἡ ὥρα τοῦ τέλους του. Ἦταν ἐξάλλου 87 ἐτῶν. Κρεμασμένος ἐκεῖ στόν Σταυρό, ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος συνέχισε μέχρι τελευταίας του πνοῆς νά διδάσκει τούς πιστούς μέχρι πού παρέδωσε τό πνεῦμα του στά χέρια τοῦ Θεοῦ.

Πηγή:Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΚΥΠΡΗ, Αθήνα 2010.